Monthly Archives - Wrzesień 2013

Pierwsza pomoc przy zawale serca

Pierwsza pomoc przy zawale

Osobie dotkniętej zawałem należy jak najszybciej podać lekarstwo uśmierzające ból, po czym niezwłocznie przewieźć do szpitala. W szpitalu, na oddziale intensywnej terapii zostaną natychmiast zastosowane środki mające na celu ratowanie życia.

Ważne przy zawale serca

W przypadku wystąpienia zawału należy działać bardzo szybko. Gdyby osoby z objawami zawału natychmiast zorientowały się, w jak poważnym stanie się znajdują i od razu wezwały pogotowie, liczba uratowanych pacjentów byłaby znacznie wyższa.

Kiedy należy wezwać lekarza?

W przypadku wystąpienia ostrego bólu w okolicach serca lub jakiegokolwiek z wyżej wymienionych objawów należy natychmiast i bez wahania wezwać pogotowie ratunkowe – zawał to choroba bezpośrednio zagrażająca życiu.

Jakie kroki podejmie lekarz podczas zawału serca?

Lekarz przede wszystkim zaaplikuje lekarstwa uśmierzające ból w okolicach serca.  W razie uczucia strachu poda również środki uspokajające. W odróżnieniu od innych chorób serca, w przypadku zawału powinny zostać podane lekarstwa takie jak np. nitrogliceryna. Ważne jest jak najszybsze dostarczenie tlenu za pomocą maski tlenowej. (więcej…)

Choroba kesonowa

Keson jest urządzeniem stosowanym w pracach na dnie zbiorników wodnych i przez nurków. Zbudowany ze stali, ma najczęściej kształt dzwonu. Sprężone w jego górnej części powietrze wypiera wodę. Nagłe zwiększenie ciśnienia atmosferycznego lub nagłe przejście od wysokiego ciśnienia do normalnego powoduje tzw. chorobę kesonową. Przypadki zachorowań na tę chorobę są coraz częstsze, ponieważ wzrasta popularność nurkowania amatorskiego.

Pierwsze objawy choroby kesonowej zaczynają się bólem stawów około 24 godzin po nurkowaniu. Może nawet dochodzić do utraty przytomności już w trakcie wynurzania się. Natężenie dolegliwości jest zależne od głębokości i szybkości wynurzania.

Objawy choroby kesonowej:

– wzrost ciśnienia w uszach, zawroty głowy

– bóle w okolicach stawów

– swędzenie

– wysypki skórne

– zmęczenie

– duszności

– słabość lub bezwład kończyn

– krwawienie z nosa i uszu

– paraliż

– ogólne oszołomienie, aż do utraty świadomości

Przyczyny choroby kesonowej

Aby zrozumieć, jak powstaje choroba kesonowa, należy uświadomić sobie pewne fizyczne właściwości. Wyobraźmy sobie zbiornik wody o głębokości 10 metrów. Panujące na tej głębokości ciśnienie jest dokładnie dwa razy większe od ciśnienia powierzchniowego (1 atmosfera). Na głębokości 20 metrów ciśnienie wzrasta już do 3 atmosfer. To mniej więcej tyle ile wynosi ciśnienie w oponach samochodu osobowego. Weźmy dla przykładu piłkę, w której znajdują się 2 litry niesprężonego powietrza i zanurzmy ją na głębokość 20 metrów w wodzie.

Piłka zostanie poddana takiemu silnemu ciśnieniu, że skurczy się, uzyskując tylko jedną czwartą swej poprzedniej objętości. Wówczas 2 litry powietrza zawartego w piłce zostaną sprężone do objętości 0,5 litra. (więcej…)

Achalazja przełyku

Podczas odżywiania się pokarmy i napoje przechodzą przez przełyk z ust do żołądka. Odbywa się to za pomocą falowych ruchów mięśni przełyku (fala perystaltyczna), które występują w każdym normalnym organizmie. Są one sterowane przez wegetatywny układ nerwowy.

Jednak ta czynność przełyku może zostać zakłócona: rozkurczanie się dolnej części zwieracza przełyku na przyjęcie kęsa pokarmu nie następuje. Mięśnie gładkie przełyku nie są osłabione, natomiast komórki nerwowe odpowiedzialne za sterowanie nie działają tak jak powinny. Zwieracz przełyku przy przejściu do żołądka nie otrzymuje polecenia „otwórz się” i z tego powodu pokarm nie dociera do żołądka. Choroba ta nosi nazwę achalazji przełyku.

Jakie są przyczyny achalazji przełyku?

Przyczyny achalazji nie są jeszcze do końca wyjaśnione. Istnieje przypuszczenie, że powoduje ją uszkodzenie lub brak zwojów nerwowych mięśni przełyku. Wydaje się także, że przy powstaniu tego schorzenia pewną rolę odgrywają zakażenia, jak to ma miejsce w Ameryce Południowej, gdzie zaburzenia czynności przełyku wywołane są często zakażeniem pasożytniczym i występują nierzadko razem z innymi objawami.

Zaobserwowano także, że pojawia się ona w związku ze stresem psychicznym.

Objawy achalazji przełyku

– ucisk i bóle za mostkiem,

– trudności w przełykaniu,

– ulewanie nie strawionego pokarmu, także płynnego,

– nocne ataki kaszlu, ponieważ w pozycji leżącej jedzenie dostaje się do dróg oddechowych,

– utrata wagi i osłabienie.

Achalazja to bardzo rzadkie schorzenie. W Europie dochodzi do jednego nowego zachorowania na 100 tys. osób rocznie. Zagrożone są wszystkie grupy wiekowe od 25 do 65 lat.

Przebieg achalazji

W swej początkowej fazie achalazja objawia się trudnościami w przełykaniu i zwracaniem niestrawionego jedzenia. Stan chorego pogarsza się. Dochodzi do nocnych ataków kaszlu, ponieważ podczas leżenia jedzenie dostaje się do dróg oddechowych. Przyjmowanie pożywienia jest zakłócone, powoduje to utratę wagi i osłabienie. (więcej…)

Dusznica bolesna

Ból wieńcowy jest objawem choroby niedokrwienia serca, czyli choroby wieńcowej. Łacińska nazwa angina pectoris oznacza w dosłownym tłumaczeniu „zaciskanie, duszenie klatki piersiowej”. Inną nazwą tego bólu w klatce piersiowej jest dusznica bolesna. Ból powstaje podczas wysiłku fizycznego lub stanu napięcia psychicznego, a wywołuje go brak tlenu w mięśniu sercowym. Bolesny skurcz pojawia się w okolicy mostka i promieniuje w kierunku ramion, szyi, a czasem również brzucha.

Chory ma uczucie zaciskania w klatce piersiowej, powstające najczęściej pod wpływem silnego strachu.

Przebieg dusznicy bolesnej / bólu wieńcowego

Dusznica bolesna jest chorobą towarzyszącą pacjentowi do końca życia. Dolegliwości można jedynie złagodzić przyjmując odpowiednie leki.

Czy dusznica to choroba niebezpieczna?

Pojawienie się bólów wieńcowych jest zawsze niepokojące i jest ważnym sygnałem, że serce nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Jeżeli bolesny skurcz nie ustąpi, mimo zastosowania leku i przyjęcia pozycji sprzyjającej rozluźnieniu, istnieje zagrożenie wystąpienia zawału serca.

Jak zapobiegać dusznicy bolesnej?

Najlepszym sposobem jest prowadzenie zdrowego trybu życia oraz właściwe odżywianie się. Należy unikać alkoholu a w miarę możliwości również pośpiechu i stresu.

Przyczyny i objawy dusznicy bolesnej / bólu wieńcowego

Przyczyny: Naczynia wieńcowe zaopatrują mięsień sercowy w tlen. Jeżeli dojdzie do ich zwężenia np. wskutek zwapnienia tętnic do serca nie dotrze potrzebna ilość tlenu.

Inną rzadką przyczyną dusznicy bolesnej może być uszkodzenie zastawek serca.

Objawy: ból promieniujący w kierunku ramion, szyi i brzucha, duszność, uczucie „zaciskania” klatki piersiowej, niepokój.

Leczenie dusznicy bolesnej

Stosuje się różne metody leczenia w zależności od częstotliwości i nasilenia ataków. W przypadku ataku, chory przyjmuje tabletkę nitrogliceryny, która powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych; w ciągu kilku minut ból ustępuje. Osoby cierpiące z powodu częstych ataków muszą zażywać dodatkowo inne preparaty o przedłużonym działaniu.

W ciężkich przypadkach dusznicy niezbędna może okazać się operacja, podczas której wytwarza się przepływ omijające zwężenie. Polega ona na przeniesieniu wycinka tętnicy z innej części ciała i takim umiejscowieniu go w sercu, aby krew mogła swobodnie przepływać omijając niedrożną tętnicę.

Co można zrobić samemu?

Należy pamiętać, że palenie tytoniu i spożywanie dużej ilości tłuszczów, przyspiesza powstawanie miażdżycy tętnic. Palenie papierosów powoduje ponadto tak zwany kurcz naczyń krwionośnych. Należy również dostarczać organizmowi regularnej, ale umiarkowanej porcji ruchu, ponieważ nadmierny wysiłek może być w takiej sytuacji niebezpieczny. Osoby mające skłonności do ataków dusznicy bolesnej, powinny zapobiegawczo przyjmować preparaty nitroglicerynowe.

Kiedy należy udać się do lekarza?

Wizyta u lekarza jest konieczna, gdy wystąpią niepokojące objawy, mogące wskazywać na chorobę wieńcową. Podobnie należy postąpić w wypadku, gdy ataki choroby nasilają się, tzn. stają się silniejsze i częstsze oraz gdy występują bóle spoczynkowe.

Jeżeli atak trwa dłużej niż kwadrans, trzeba wezwać Pogotowie Ratunkowe, ponieważ istnieje groźba zawału serca.

Jak postąpi lekarz?

Lekarz zbada sprawność serca i układu oddechowego. Badanie EKG pozwoli dokładniej zanalizować pracę serca. Lekarz zaleci również wykonanie zdjęcia rentgenowskiego serca i płuc, pobranie próbek krwi oraz pomiar jej ciśnienia.

UWAGA!

Przedłużający się atak dusznicy bolesnej niesie ze sobą zagrożenie wystąpienia zawału serca. Jeżeli trwa dłużej niż 15 minut i nie ustępuje po przyjęciu tabletki z nitrogliceryną, należy wezwać lekarza.

Typowe alergie dziecięce

Alergia często określana jest mianem choroby XXI wieku. Coraz większy procent dzieci i młodzieży cierpi z powodu alergii i stale obserwuje się wzrost liczby osób mających uczulenia. Objawy choroby są bardzo zróżnicowane i często występują po kilka naraz. Należą do nich m.in.: duszności, kaszel, wodnisty katar, łzawienie oczu, swędzenie, wysypki, otwierające się rany, bóle brzucha, mdłości jak również bóle głowy i kończyn. Najczęściej alergia atakuje drogi oddechowe i skórę.

Typowymi objawami są wysypki (swędzące wykwity skórne na głowie, twarzy i w okolicach zgięć stawów), katar sienny (zakatarzony nos, opuchnięte, zaczerwienione oczy, ataki kichania, chroniczne podrażnienia spojówek) oraz dychawica oskrzelowa (krótki oddech, duszność, gwizdanie i rzężenie w oskrzelach).

Alergie są często dziedziczone.

Mogą ujawnić się już w wieku niemowlęcym lub nieco później. W wielu rodzinach istnieje skłonność do reakcji alergicznych i często jest ona przekazywana genetycznie. Uczulenie na jakieś czynniki może również pojawić się nagle, gdy pojawią się sprzyjające ku temu warunki, na przykład na skutek częstego kontaktu z alergenem. Najlepszą metodą, która może przynieść ulgę dziecku, jest oczywiście ograniczenie kontaktów z czynnikami wywołującymi reakcje alergiczne. Niestety, dość często trudno jest określić uczulający daną osobę alergen i wyizolować go z całej grupy możliwych zagrożeń.

Przyczyny alergii

Jedną z najczęściej stosowanych metod badań są testy. Podczas przeprowadzania testu skórnego małe dawki alergenów wstrzykuje się pod skórę bądź odpowiednio spreparowane plastry z alergenami nakleja się bezpośrednio na skórę dziecka. W zależności od reakcji ( zaczerwienienie, pęcherzyki) zakreśla się odpowiednie miejsca. Dokładniejsze informacje uzyskuje się na podstawie kolejnych badań. Analiza krwi pozwala określić przeciwciała dla odpowiednich czynników wywołujących uczulenie. Jeżeli wynik okaże się niejednoznaczny, przeprowadza się tzw. testy prowokacyjne, podczas których do nosa lub oskrzeli wprowadza się czynniki wywołujące uczulenia, alby określić prawdziwy alergen. W przypadku alergii pokarmowej, dziecko je lub pije ( pod kontrolą lekarza) uczulające produkty lub napoje. (więcej…)

Kłucie w boku

Kłucie w boku jest to ból odczuwany po prawej lub lewej stronie, w dolnej lub górnej części tułowia.

Kłucie w boku przyczyny

Przyczyną kłucia w boku w górnej części tułowia są zazwyczaj dolegliwości związane z sercem, żebrami lub płucami. W przypadku chorób serca ból występuje najczęściej po lewej stronie. Schorzenia odcinka piersiowego kręgosłupa również mogą powodować ból, który promieniuje na boku i jest odczuwany jako kłucie.

Kłucie w boku może także pochodzić od chorób narządów dolnej części tułowia. Są to przede wszystkim schorzenia nerek, pęcherzyka żółciowego, jelit, wątroby, śledziony i u kobiet jajników.

Choroby nerek

Już sama postać bólu pozwala stwierdzić, czy w grę wchodzić może kolka nerkowa. Charakterystyczny jest przy tym fakt, że ból nerki nie jest jednostajny, lecz stopniowo narasta i ustępuje promieniując w kierunku pachwiny. Przyczyną bólu nerek są zazwyczaj kamienie nerkowe, które blokują odpływ moczu. Źródłem dolegliwości nerkowych może być także skrzep powstały w wyniku silnego urazu mechanicznego np. uderzenia. Oprócz tego istnieje wiele schorzeń nerek, którym nie towarzyszy kolka, lecz tępy ból w boku. Do takich schorzeń należy zapalenie miedniczek nerkowych lub występujące rzadziej przewlekłe zapalenie nerek i gruźlica nerek. Wreszcie przyczyną bólu w okolicy nerkowej może być rak nerek.

Schorzenia kręgosłupa

Objawy zwyrodnieniowe kręgosłupa dotyczą najczęściej odcinka lędźwiowego, rzadziej piersiowego. Kłucie występuje wtedy, gdy dojdzie do ucisku na nerwy wychodzące z kanału kręgowego pomiędzy dwoma kręgami. Tego typu ból jest – wyraźniej niż w przypadkach chorób nerkowych – związany z ruchami ciała.

Choroby śledziony

Przy różnego rodzaju przewlekłych infekcjach oraz wielu postaciach raka, występuje objaw powiększania śledziony. Powiększona śledziona rozciąga torebkę śledzionową powodując tępy ból w boku, często promieniujący w kierunku lewego, dolnego podbrzusza.

Półpasiec

Półpasiec jest to ostre schorzenie wywołane przez wirus varicella – zoster. Chorobie towarzyszą silne nerwobóle i następujące po nich wykwity skórne w postaci pęcherzyków na rumieniowym podłożu. Nerwobóle mogą utrzymywać się przez wiele miesięcy, nawet po ustąpieniu objawów skórnych. Ból występuje w bardzo wyraźnie zlokalizowanym obszarze. (więcej…)

Wypadanie włosów

Wypadanie włosów może być zjawiskiem zupełnie normalnym. Wówczas z cebulek szybko wyrastają nowe. O łysieniu mówi się, gdy z różnych przyczyn włos już się nie odradza. Wyróżnia się łysienie plackowate oraz przewlekłe powierzchniowe tracenie włosów. W przypadku łysienia plackowatego dochodzi do nagłego wypadania włosów, często na niewielkim obszarze, na przykład wielkości monety. Utrata włosów następuje nagle, bez żadnych uchwytnych zmian skórnych.

Ten typ łysienia najczęściej dotyczy owłosionej skóry głowy oraz brody, może jednak obejmować również brwi, owłosienie pod pachami oraz łonowe. Natomiast przewlekłe powierzchniowe wypadanie włosów dotyczy tylko owłosionej skóry głowy. Łysienie nasila się stopniowo. Początkowo najczęściej pojawiają się zakola na czole lub szczycie głowy. Wypadanie włosów postępuje tak, że często pozostaje tylko niewiele włosów w kształcie wianuszka w okolicy karku oraz skroni.

Przyczyny wypadania włosów

W przypadku łysienia plackowatego, które może się przekształcić w łysienie powierzchniowe, jako przyczynę bierze się pod uwagę ciężkie choroby infekcyjne, takie jak płonica, dur brzuszny i odra, jak również gruźlica i kiła. Przyczyną wypadania włosów mogą być także różnego rodzaju trucizny oraz środki cytotoksyczne i radioterapie ( w przypadku leczenia chorób nowotworowych). Gdy wszystkie te przyczyny zostaną wykluczone, bierze się pod uwagę zaburzenia psychiczne. Ostatnio pojawiły się informacje o możliwości związku wypadania włosów z występowaniem migren. Łysienie plackowate dotyczy w jednakowym stopniu kobiet i mężczyzn. Natomiast przewlekłe powierzchniowe tracenie włosów dotyczy przede wszystkim mężczyzn i może doprowadzić do całkowitego wyłysienia.

Leczenie wypadania włosów

Łysienie plackowate najczęściej ustępuje samoistnie i w ciągu paru miesięcy włosy odrastają. Początkowo są białe, z czasem przybierają naturalną barwę. W przypadku powierzchniowego wypadania włosów o niewielkim nasileniu, czasami skuteczne jest stosowanie środków do użytku zewnętrznego oraz masaży. Może to spowolnić proces łysienia. Nie znane są natomiast skuteczne metody leczenia łysiny obejmującej większe powierzchnie głowy. Nie należy wierzyć reklamom, które obiecują, że włosy odrosną za sprawą polecanych przez nie środków, gdyż najczęściej nie jest to możliwe.

Co można zrobić samemu?

Można spróbować środków, które lekko podrażniają skórę lub powodują nie wielki odczyn alergiczny, przez co poprawia się ukrwienie skóry i jej odżywienie. W przypadku, gdy utratę włosów spowodowała ciężka choroba, należy cierpliwie czekać, aż odrosną. Czasami mija wiele miesięcy, zanim pojawią się pierwsze włosy, które często początkowo przypominają delikatny puch (na przykład u osób po chemioterapii).

Kiedy należy zgłosić się do lekarza?

Kiedy się zauważy, że nagle włosy wypadają w nadmiernej ilości. (więcej…)

Kołatanie serca

W normalnych warunkach człowiek nie odczuwa bicia serca. Tylko przy bardzo dużym wysiłku fizycznym, przy nagłym przestrachu lub zdenerwowaniu, przy określonych zaburzeniach rytmu, czynność serca staje się odczuwalna. Powodem tego jest szybsze i silniejsze kurczenie się mięśnia sercowego. Czujemy to jako kołatanie (palpitacje) serca. Pojawienie się szybkiej czynności serca bez żadnej z wyżej wymienionych przyczyn jest najczęściej oznaką niegroźnych zaburzeń. W ten sposób mogą się jednak objawić też poważne choroby serca.

Przyczyny kołatania serca

Kołatanie serca może mieć różne przyczyny. Do najważniejszych należą:

Tzw. nerwica serca

Choroba ta ma podłoże nerwicowe i czasami jest określana jako fobia lub dystonia neuro–wegetatywna. Kołatanie serca pojawia się napadowo i trwa od 5 minut do godziny. Odczuwa się wtedy silny lęk i często podwyższa  się także ciśnienie tętnicze. Może również wystąpić ból w lewej połowie klatki piersiowej i duszność. Nerwica serca jest jedną z najczęściej występujących chorób psychosomatycznych. Nie jest to niebezpieczna dolegliwość. Jeżeli odpowiednio wcześnie rozpocznie się psychoterapię, choroba na ogół ustępuje.

Zespół hiperkinetyczny

Również ta dolegliwość objawia się kołataniem serca i jest właściwie niegroźna. Hiperkinetyczny oznacza dosłownie „zbyt ruchliwy”. W zespole hiperkinetycznego serca, serce pracuje szybciej niż jest to potrzebne. Najczęściej dolegliwość ta występuje u młodych mężczyzn, którzy oprócz tego mają zupełnie zdrowe serce. Nie ustalono jeszcze konkretnej przyczyny zespołu hiperkinetycznego. Na ogół objawy ustępują po pewnym czasie samoistnie. (więcej…)

Kardiomiopatia

Serce jest mięśniem wielkości mniej więcej zaciśniętej pięści. Struktura tego mięśnia różni się jednak od innych mięśni organizmu ludzkiego. Włókna mięśnia sercowego są ze sobą posplatane, a błony komórkowe wykazują wyjątkowo dużą przepuszczalność. Dlatego też impulsy, które generują skurcz serca, mogą się bardzo łatwo rozprzestrzeniać.

Dzięki swojej budowie serce nie potrzebuje impulsów nerwowych, by mogło bić. Posiada własny rytm, który powstaje automatycznie i pobudza pracę serca.

Objawy chorób mięśnia sercowego:

– brak tchu,

– bóle w klatce piersiowej,

– łatwe męczenie się,

– kołatanie serca,

– silny lęk

Serce jest wrażliwe na niedobór tlenu. Podczas gdy inne mięśnie potrafią podczas wysiłku lepiej wykorzystać zawarty w krwi tlen i magazynować go, mięsień sercowy potrzebuje zwiększenia ukrwienia. Nawet niewielkie niedobory tlenu stosunkowo łatwo powodują jego uszkodzenie.

Najczęstsze choroby mięśnia serca

Pod pojęciem schorzeń mięśnia sercowego (kardiomiopatii) rozumie się takie choroby, które prowadzą do pogrubienia mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa), osłabienia i zmniejszenia grubości (kardiomiopatia rozstrzeniowa) lub spadku jego elastyczności i stwardnienia (kardiomiopatia restrykcyjna).

Kardiomiopatia przerostowa

Przyczyną kardiomiopatii przerostowej są z reguły zapalenia lub nadmierne przeciążenie serca. Jednak schorzenie to może być również dziedziczne. Niekiedy także serce ulega przerostowi, jeśli jest zbyt długo i zbyt mocno obciążone. Dzieje się tak na przykład w przypadku wyczynowego uprawiania niektórych sportów lub długotrwałej ciężkiej pracy fizycznej.

Niedobór tlenu

Rozwojowi kardiomiopatii przerostowej sprzyja współistnienie chorób układu krążenia i naczyń krwionośnych oraz wad serca, na przykład wady zastawek. Teoretycznie sam przerost mięśnia sercowego nie powinien być szkodliwy – wzmacniałby tylko jego siłę. Problem polega jednak na tym, że powiększanie się włókien mięśniowych nie idzie w parze z rozrostem naczyń wieńcowych. Naczynia okazują się za małe w stosunku to potrzeb przerośniętego serca, nie są w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi, a co z tym idzie – tlenu. Dlatego też przerośnięty mięsień sercowy jest stale niedotleniony.

Powoduje to symptomy podobne do objawów choroby wieńcowej: uczucie ucisku w klatce piersiowej, brak tchu, kołatanie serca i tępy, rozlany ból promieniujący do szyi, brody, pleców i ramion. (więcej…)

Zapalenie mięśnia serca

Do zapalenia mięśnia sercowego może dojść w wyniku uogólnionego zakażenia bakteryjnego bądź też może ono pojawić się jako samodzielna choroba. Rozróżnia się dwa rodzaje zapalenia mięśnia sercowego: zapalenie ogniskowe i uogólnione. Stosunkowo często występują lżejsze formy ogniskowego zapalenia mięśnia sercowego, nie dające wyraźnych objawów lub o słabo nasilonych symptomach. Stąd przypadki te zwykle pozostają niewykryte. Nie pozostawiają też żadnych negatywnych skutków i nie powodują powikłań.

W cięższych przypadkach w miejscu ogniska zapalnego tworzy się blizna. Zbliznowaciała tkanka ma mniejszą zdolność do przewodzenia impulsów, mogą więc pojawić się zaburzenia rytmu serca. Blizny mogą być również przyczyną osłabienia pracy mięśnia sercowego, prowadzącego do niewydolności serca. Początkowo organizm stosuje różne mechanizmy wyrównawcze, np. przerost mięśnia (pogrubienie jego włókien). Pozwala to przynajmniej przez jakiś czas utrzymać pracę serca na odpowiednim poziomie.

Przyczyny zapalenia mięśnia serca

Znanych jest wiele różnych stanów chorobowych wywołujących zapalenie mięśnia serca. Należą do nich np. stany zapalne innych narządów. Zapalenia te mogą przerzucić się na serce. Dawniej jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia była gorączka reumatyczna. Dzisiaj jednak należy ona już do rzadkości. Większe znaczenie mają za to infekcje bakteryjne i wirusowe, na przykład zapalenie migdałków, błonica, szkarlatyna, grypa, toksoplazmoza oraz włośnica. Dlatego też w przypadku zachorowania na którąkolwiek z tych chorób, niezmiernie istotne jest ścisłe przestrzeganie nakazu leżenia w łóżku. Pozwala to bowiem zapobiec przedostaniu się drobnoustrojów chorobotwórczych do serca.

Innymi przyczynami zapalenia mięśnia serca mogą być odczyny alergiczne oraz choroba Boecka, zaliczana do schorzeń auto immunologicznych.

Objawy zapalenia mięśnia sercowego:

– szybkie, nierówne bicie serca,

– bóle w klatce piersiowej,

– brak tchu,

– łatwe męczenie się,

– niepokój

Leczenie zapalenia mięśnia serca

Podstawową zasadą w leczeniu zapalenia serca jest bardzo oszczędny tryb życia. Pacjent powinien więc leżeć w łóżku do momentu ustąpienia zapalenia lub choroby, która je wywołała. W żadnym wypadku nie wolno mu wykonywać większych wysiłków fizycznych, także w okresie tuż po przebytej chorobie. Pozwala to uniknąć nadmiernego wysiłku serca i utajonego zapalenia mięśnia sercowego.

Środki te niejednokrotnie wystarczają, aby zapalenie cofnęło się samoistnie i bez powikłań. Jeśli przyczyną jest infekcja bakteryjna, konieczne może być podanie antybiotyków. Jeśli natomiast zapalenie wynika z działania toksyn bakteryjnych, pacjentowi podaje się odtrutkę w postaci tzw. antytoksyny. (więcej…)