Monthly Archives - Styczeń 2014

Wysypki skórne

Wysypki to ogólne pojęcie przyjęte dla pojawiających się na skórze plam, krost, wyprysków lub pęcherzy. Tego typu zmiany skórne mogą być ograniczone tylko do pewnych obszarów, jak i występować na całej powierzchni skóry. Często zdarza się, że wysypce, zwłaszcza niektórym jej rodzajom, towarzyszy świąd.

Wysypki nie stanowią zazwyczaj choroby samej w sobie, lecz pojawiają się przeważnie jako jeden z objawów innych schorzeń czy chorób. Przyjmują różne postaci – od oddzielonych od siebie, wyraźnie zaznaczonych plamek, do większych, zachodzących na siebie przebarwień skóry.

Najbardziej znany typ wysypki charakteryzuje się niewielkimi, grudkowatymi, zaróżowionymi nierównościami na powierzchni skóry, które można wyczuć pod palcami. Wśród wysypek wilgotnych rozróżnia się te o charakterze drobnych pęcherzyków oraz te, które wytwarzają duże pęcherze wypełnione przezroczystym osoczem.

Jakie są przyczyny wysypek?

Wysypki często pojawiają się jako objaw niektórych chorób zakaźnych jak: odra, ospa, szkarlatyna, dur plamisty, różyczka, gorączka trzydniowa, tyfus czy syfilis. Można je bez trudu rozpoznać po charakterystycznych formach zmian skórnych. Często też zdarza się, że wysypka pojawia się w trakcie lub tuż po spadku gorączki towarzyszącej chorobie.

Inną, bardzo częstą przyczynę wysypek stanowią reakcje alergiczne organizmu. Dochodzi do nich zarówno na skutek bezpośredniego kontaktu skóry z alergenem,  również pojawiają się jako odpowiedź systemu immunologicznego na wchłonięte alergeny wziewne i pokarmowe. Stosunkowo często organizm ludzki reaguje alergicznie na przykład na określone produkty spożywcze oraz na lekarstwa.

Czerwono zabarwione punkciki lub plamki często powiększają się, ponieważ naczynia włosowate rozszerzają się i wypełniają się większą niż normalnie ilością krwi. Pęcherzyki powstają wtedy, gdy pod skórą zbiera się osocze lub limfa.

Jak leczy się wysypki?

Zazwyczaj proces leczenia koncentruje się na zwalczaniu zaburzenia, wywołującego wysypkę. W przypadkach, w których przyczyna pozostaje niewyjaśniona lub przy bardzo silnych dolegliwościach, lekarz przepisuje pacjentowi lek łagodzący świąd, działający przeciwalergicznie i przeciwzapalnie. Doświadczony specjalista jest na ogół w stanie rozpoznać rodzaj schorzenia po dokładnym obejrzeniu miejsc objętych wysypką. jeżeli okaże się, że zmiany skórne powstały jako reakcja alergiczna organizmu, należy przeprowadzić testy alergologiczne. W zależności od wyników lekarz przepisze odpowiednie maści i leki antyhistaminowe. W wypadku, gdy wysypka ma charakter zapalny, pacjent w cięższym stanie przyjmuje leki sterydowe.

Zlikwidowanie wysypki jako objawu towarzyszącego infekcjom lub innym chorobom jest zazwyczaj drugorzędnym celem w stosunku do leczenia choroby podstawowej. (więcej…)

Zawroty głowy

Zawroty głowy są to zaburzenia równowagi, spowodowane różnicą miedzy wrażeniami wzrokowymi a czuciem mięśniowym. Dolegliwość ta może mieć różne natężenie. W lżejszych przypadkach jest to uczucie niepewności przy podnoszeniu się z miejsca,

w cięższych pacjent ma wrażenie jakby obraz wirował mu przed oczami. W opisach medycznych spotyka się m.in. następujące określenia: zawroty głowy z wrażeniem wirowania, zawroty pochodzenia błędnikowego, mechanicznego, móżdżkowego, lateropuls czyli chorobowy objaw zbaczania lub padania na bok. Wspomina się o objawach przypominających uczucie upojenia albo oszołomienia. Zawrotom głowy mogą towarzyszyć nudności, wymioty oraz utrata równowagi. Uczucie strachu pogłębia jeszcze ten stan, a w poważniejszych przypadkach może dochodzić do wystąpienia fal potu, utraty przytomności oraz zapaści.

Zawroty głowy nie muszą mieć podłoża chorobowego. Są dość powszechną dolegliwością, często związaną z chwilowym obniżeniem ciśnienia krwi, nierzadko też towarzyszącą infekcjom wirusowym. Mogą być jednak niepokojącym objawem, znamionującym zaburzenia narządu słuchu wzroku, układu nerwowego lub funkcji mózgu.

Jakie są przyczyny zawrotów głowy?

Choroba Meniera

Ataki zawrotów głowy, połączone z uczuciem szumu w uszach, przytępieniem słuchu i nudnościami, mogą wskazywać na chorobę ucha wewnętrznego zwaną chorobą Meniera.

Schorzenia błędnika

Spośród schorzeń powodujących zawroty głowy można wymienić również zapalenie neuronu przedsionkowego (neuroniris vesribularis) – raczej rzadko spotykaną chorobę, wywołaną zapaleniem nerwów ucha wewnętrznego – przy czym zawroty głowy są często jedynym symptomem choroby. W jej przypadku stosuje się środki niwelujące lub przynajmniej łagodzące niepożądane objawy. Nie jest konieczne leczenie specjalistyczne, choroba mija niejako sama. Na jej ustąpienie można jednak czekać nawet kilka miesięcy.

Ortostatyczne zawroty głowy

Ten rodzaj dolegliwości pojawia się podczas podnoszenia się z pozycji siedzącej lub leżącej. Po wyprostowaniu się na chwilę robi się czarno przed oczami, co jest wywołane nagłym przemieszczeniem się krwi w organizmie. Wszystko jednak bardzo szybko wraca do normy.

Podciśnienie ortosraryczne może być spowodowane przyjmowaniem leków obniżających ciśnienie krwi. (więcej…)

Zaburzenia czucia

Organizm zdrowego człowieka jest w stanie za pomocą narządów zmysłów odbierać bodźce z otoczenia i odpowiednio je przetwarzać. W efekcie powstają odpowiednie odczucia, a w dalszej kolejności reakcje na przykład na ciepło i zimno lub dotyk.

O zaburzeniach czucia mówi się wówczas, gdy część ciała nie potrafi odbierać bodźców czuciowych, a także gdy odczuwa się swędzenie lub mrowienie oraz kiedy nieprawidłowo odbiera się dany bodziec (na przykład zimno zamiast ciepła). Specyficznym rodzajem zaburzeń czucia są omamy czuciowe lub ograniczona zdolność do odczuwania bólu.

Zaburzenia czucia można ze względu na ich charakter podzielić na zaburzenia ilościowe, jakościowe i wybiórcze.

Ilościowe zaburzenia czucia

Ilościowe zaburzenia czucia mogą być w różnym stopniu zaawansowane: czucie może być całkowicie zniesione, osłabione lub wręcz przeciwnie – wzmocnione.

Typowym ilościowym zaburzeniem czucia jest całkowite pozbawienie czucia w danej okolicy ciała (analgezja). Na pierwszy rzut oka może się wydawać, iż zniesienie czucia bólu jest korzystne. W rzeczywistości jednak tak nie jest. Ból stanowi zawsze poważny sygnał ostrzegawczy dla organizmu, sugerujący, iż coś nie jest w porządku i trzeba się przed tym bronić. Dzięki niemu na przykład można odruchowo cofnąć rękę, gdy dotknie się gorącego przedmiotu. Przyczyną chorobliwego znieczulenia jest uszkodzenie dróg nerwowych przewodzących bodźce czuciowe w obwodowym lub ośrodkowym układzie nerwowym.

Uszkodzenie nerwów bywa również przyczyną nie zupełnej utraty, a jedynie zmniejszonego czucia dotyku lub bólu w danej okolicy ciała (tak zwana niedoczulica).

Możliwa jest też sytuacja odwrotna – chory odbiera dane bodźce jako dużo silniejsze niż są one w rzeczywistości. Mówi się wówczas o tak zwanej przeczulicy. Jej przyczyną mogą być zapalenia nerwów. Przeczulica może dotyczyć wszystkich lub tylko niektórych rodzajów bodźców. Wzmożone może być więc odbieranie temperatury, bólu, dotyku lub ucisku.

Jakościowe zaburzenia czucia

O jakościowych zaburzeniach czucia mówi się wtedy, gdy pacjent odczuwa bodziec jednego rodzaju jako bodziec innego rodzaju. I tak na przykład dana osoba może odczuwać dotyk jako ból albo ciepło jako zimno. Do grupy jakościowych zaburzeń czucia zalicza się także mrowienie, pieczenie lub drętwienie. Zaburzenia te są jednak na tyle indywidualnie zróżnicowane, że nie da się ich stwierdzić i ocenić w sposób obiektywny.

Wybiórcze zaburzenia czucia

Możliwa jest również sytuacja, w której zaburzenia dotyczą tylko czucia bólu i temperatury; czucie dotyku i ucisku są natomiast zachowane. Przyczyną takiego zaburzenia jest uszkodzenie drogi rdzeniowo-wzgórzowej – zlokalizowanego w rdzeniu kręgowym pęczka nerwowego przewodzącego bodźce ucisku, dotyku, bólu i temperatury. (więcej…)

Świąd odbytu

Odbyt jest to najniższy odcinek odbytnicy, niezwykle wrażliwa część ciała, gdzie dosyć często występują różnego rodzaju nieprzyjemne i dokuczliwe dolegliwości.

Jednym z niepokojących symptomów, z którym należy zgłosić się do lekarza, jest świąd odbytu. Objawu tego nie wolno lekceważyć, gdyż może świadczyć o poważnych zaburzeniach zdrowotnych – i to zarówno o chorobach wewnętrznych, jak i pasożytniczych, skórnych czy w końcu chorobach samego odbytu.

Istnieje także forma samoistnego świądu odbytu, który nie może być skojarzony z żadną konkretną chorobą.

Jakie są przyczyny świądu odbytu?

U dzieci przyczyną świądu odbytu jest zazwyczaj zakażenie owsikami.

Owsiki są to prawie centymetrowej długości robaki osiedlające się w dolnych odcinkach jelita. Zwłaszcza nocą samice pełzną i składają w odbycie od 5000 do 10 000 jaj.

Do zakażenia owsicą dochodzi przez zjedzenie brudnych warzyw lub przez bezpośredni kontakt z zakażonym dzieckiem.

U dzieci często dochodzi do nawrotów choroby, gdyż w wyniku drapania się, jaja owsików gromadzą się pod paznokciami i drogą pokarmową z powrotem trafiają do wnętrza organizmu.

Inną przyczyną świądu odbytu mogą być hemoroidy, zarówno wewnętrzne  i zewnętrzne. Świąd towarzyszący hemoroidom przechodzi czasem wyjątkowo przykry ból.

Przyczyną świądu odbytu może być również wyprysk lub inne schorzenie skóry, takie jak na  przykład grzybica lub łuszczyca. Świąd może także mieć tło alergiczne.

Często objaw ten występuje u pacjentów z nieleczoną cukrzycą oraz chorych na żółtaczkę.

Długotrwale stosowanie antybiotyków może także spowodować wystąpienie objawów świądu. Oprócz tego świąd odbytu może przejściowo wystąpić przy biegunce, po zjedzeniu ostrego dania (przyprawionego chili lub pepperoni) lub po oddaniu bardzo twardego stolca.

Świąd odbytu może powodować pot spływający w okolicę odbytu podczas wysiłku fizycznego.

Czy można coś zrobić samemu?

Najważniejsze jest utrzymywanie higieny odbytu po każdorazowym oddaniu stolca. Kał w czasie biegunki silnie narusza skórę okolicy odbytu, dlatego należy wówczas używać miękkiego papieru toaletowego i dodatkowo wilgotnej chusteczki lub ręcznika.

Do mycia stosować tylko ciepłą wodę, bez mydła, gdyż może ono powodować podrażnienia skóry.

Jednym z niezbędnych zabiegów higienicznych jest staranne mycie rąk dużą ilością wody bezpośrednio po oddaniu stolca. (więcej…)