Monthly Archives - Luty 2014

Zaburzenia świadomości

Zaburzeniem świadomości nazywamy stan, w którym chory nie potrafi z należytą uwaga śledzić zdarzeń zachodzących w jego otoczeniu i reagować na nie prawidłowo.

Pewne czynności i zachowania są ograniczone, a nawet całkowicie niewykonalne. Należą do nich: reakcja na wypowiedzi słowne, zwracanie się do innych osób, normalna komunikacja z otoczeniem, skupienie uwagi, analizowanie i rozumienie wrażeń zmysłowych, zachowanie logicznego toku myślenia oraz zdolność odróżniania spraw istotnych od nieistotnych. Ponadto chory ma trudności z koncentracja i zapamiętywaniem.

Wielu chorych w stanie zaburzonej świadomości odnosi wrażenie, jakby byli odgrodzeni od otoczenia niewidzialną przesłoną.

Jakie są przyczyny zaburzeń świadomości?

Zaburzenia świadomości wywołane są zakłóceniami pracy mózgu. Przyczyny takiego stanu mogą być różne: od zatruć (alkohol, środki nasenne, narkotyki) po obrzęk mózgu na skutek urazu. Źródłem mogą być też choroby tkanki mózgowej, na przykład pląsawica lub padaczka oraz miażdżyca naczyń mózgowych.

Zaburzenia świadomości mogą być też następstwem innych chorób, takich cukrzyca czy też przewlekła niewydolność nerek.

Jak leczy się zaburzenia świadomości?

Krótkotrwale stany zaburzenia świadomości są uleczalne, pod warunkiem, ze wyleczy się chorobę podstawową, która je wywołuje.

Jeśli jednak dojdzie do przewlekłych uszkodzeń mózgu, skuteczna pomoc może być juz niemożliwa. Dzieje się tak szczególnie u starszych osób z długotrwałymi i głębokimi zaburzeniami świadomości.

Objawy zaburzeń świadomości

– Odurzenie

– Ograniczona percepcja

– Utrata orientacji

– Senność

– Osłabiona reakcja na bodźce zewnętrzne

– Śpiączka

Co można zrobić samemu?

W przypadku wystąpienia stanu lekkiego zaburzenia świadomości można spróbować uwolnić się od zamroczenia silnie skupiając na czymś uwagę. Leki, które mogą spowodować zaburzenia świadomości, należy przyjmować wyłącznie pod kontrolą lekarza. (więcej…)

Świąd

Granica pomiędzy świądem skóry a innymi odczuwalnymi objawami, jak pieczenie czy łaskotanie, jest płynna. Na bodziec reagujemy automatycznie, drapiąc się. Dzięki temu swędzenie mija jednak tylko na krótki czas, aby później tym bardziej się nasilić. Istnieje wiele najróżniejszych chorób, które mogą wywołać świąd. Oto niektóre z nich:

Egzema (wyprysk)

Ten stan zapalny skóry powstaje najczęściej pod wpływem czynników zewnętrznych. Do najczęstszych objawów egzemy, obok silnego swędzenia, należy zaczerwienienia skóry, tworzenie się pęcherzyków, które pękając mogą prowadzić do infekcji.

Żółtaczka

Najpierw na żółto zabarwiają się gałki oczne, a następnie skóra. Kolejnymi symptomami obok świądu są zmęczenie, chudnięcie i brak apetytu.

Hemoroidy

Swędzenie i sączenie w okolicy odbytu to pierwsze objawy tej choroby, w przypadku której dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych w odbytnicy.

Zaburzenia nerwicowe

W bardzo wielu przypadkach świąd jest objawem towarzyszącym najróżniejszym stanom pobudzenia, zaburzeniom nerwicowym i wielu chorobom psychicznym.

Schorzenia nerek

W przypadku nieprawidłowego funkcjonowania nerek i związanego z nim podwyższenia poziomu mocznika we krwi powyżej normalnego poziomu, świąd obejmuje często nawet cale ciało i może być pierwszą oznaką schorzenia nerek.

Pokrzywka

Tę wysypkę skórną wywołują alergie, czyli nadwrażliwość na określone substancje. Towarzyszące wysypce bąble pokrzywkowe – płaskie, na ogół białawe pęcherzyki, otoczone są zaczerwienieniem, jak po dotknięciu pokrzywy. Podobnie jak w przypadku innych wysypek towarzyszy im silne swędzenie. (więcej…)

Zaburzenia oddychania

Ze względów klinicznych drogi oddechowe dzieli się zazwyczaj na dwie grupy. Tak zwane górne drogi oddechowe, obejmujące nos, jamę ustną, gardło i część krtani oraz dolne drogi oddechowe, składające się z dolnej części krtani, tchawicy, oskrzeli głównych i ich odgałęzień oraz obu płuc wraz z opłucną.

Podczas wdechu powietrze dostaje się przez górne drogi oddechowe do płuc, gdzie poprzez oskrzela i oskrzeliki dociera do pęcherzyków płucnych. W nich odbywa się tak zwana wymiana gazowa pomiędzy powietrzem pęcherzykowym a krwią przepływającą przez sieć naczyń włosowatych otaczających pęcherzyki.

Cząsteczki tlenu przedostają się przez cienkie ściany pęcherzyków do krwi. Z kolei z krwi do światła pęcherzyka przenikają cząsteczki dwutlenku węgla ze „zużytej”, odtlenionej krwi żylnej. Objętość powietrza wchodząca i wychodząca z płuc podczas spokojnego oddychania, czyli tzw. objętość oddechowa, wynosi u dorosłego człowieka około 0,5 l. Przy maksymalnym wydechu z płuc można jeszcze usunąć 1,2 l powietrza (tzw. objętość zapasowa wydechowa), choć i tak pozostanie w nich jeszcze około 1,2 l powietrza (objętość zalegająca). Przy maksymalnym wdechu objętość zapasowa wdechowa wynosi około 3 l.

Duszność wywołuje niepokój

Zaburzenia oddychania wiążą się z silnym uczuciem dyskomfortu. W cięższych przypadkach niepokój szybko przeradza się w silny lęk i chory wpada w panikę. Niepokój towarzyszący dusznościom stanowi dokładne przeciwieństwo przyjemnych uczuć, odczuwanych, gdy oddycha się z ulgą.

Duszność może występować z różnym nasileniem i z różnym czasem trwania. Nie każdy jest na nią tak samo podatny. Niektórzy odczuwają duszności już przy najmniejszym wysiłku.

Różne przyczyny zaburzeń oddychania

Wysiłek fizyczny to tylko jedna z możliwych przyczyn „utraty tchu”. Zaburzenia oddychania mogą być wywołane różnymi czynnikami.

Przeziębienie, katar                    

Nawet zwykłe przeziębienie z katarem zatykającym nos może wywołać ciężkie zaburzenia oddychania.

Alergie

Niektóre alergie są częstą przyczyną obrzęku gardła i niedrożności dróg oddechowych. Objawami reakcji uczuleniowych są wówczas ostre duszności, które niekiedy mogą być groźne dla życia. Niezbędna jest wówczas jak najszybsza pomoc lekarska.

Astma

Duszność jest także najczęstszym objawem towarzyszącym astmie oskrzelowej. Napady astmatyczne zdarzają się dość często w nocy. Wywołane są przez różne alergeny wziewne oraz takie czynniki jak nadmierny wysiłek fizyczny, zimno lub czynniki psychiczne.

Niedokrwistość

W niedokrwistości (anemii) organizm w niedostatecznym stopniu zaopatrywany jest w niezbędny do życia tlen. Dochodzi więc do duszności, pojawia się także uczucie zmęczenia. (więcej…)