Monthly Archives - Marzec 2014

Bóle krzyża

Kręgosłup, stanowiący pionową oś ciała człowieka, zachowuje pewną ruchomość. Dzieje się tak za sprawą jego budowy. Składa się on z siedmiu kręgów szyjnych, dwunastu piersiowych, pięciu lędźwiowych oraz kości krzyżowej i guzicznej. Kość krzyżowa stanowi podstawę kręgosłupa. Wspólnie z oboma talerzami kości biodrowych, z którymi łączy się za pośrednictwem stawów, tworzy główną część miednicy, tzw. miednicę dużą. Jej zadaniem jest między innymi przenoszenie, przy pozycji stojącej człowieka, ciężaru tułowia na kończyny dolne.

Wiele różnych przyczyn może wywołać dolegliwości bólowe w środkowym lub dolnym odcinku kręgosłupa lędźwiowego, w okolicy kości krzyżowej i stawów łączących ją z talerzami kości biodrowych. Bóle takie często promieniują do sąsiadujących partii ciała. Dolegliwości te mają niekiedy charakter okresowy, często jednak pacjent skarży się na bóle ciągłe, które nie ustępują nawet po dłuższym czasie. Ból krzyża jest opisywany jako tępy, przypominający ucisk lub pociąganie. Chory może od czasu do czasu odczuwać ostry ból lub nieznaczne pobolewania; często ból jest początkowo slaby, a z czasem znacznie się nasila.

Wszystkie dolegliwości bólowe w okolicy dolnej części kręgosłupa określa się ogólną nazwą bólów krzyża. Kobiety skarżą się na nie znacznie częściej niż mężczyźni, zwłaszcza W czasie miesiączki lub ciąży. W starszym wieku wzrasta odsetek mężczyzn cierpiących z powodu bólów krzyża. Przyjmuje się tez, że ponad połowa osób w wieku powyżej 60 lat odczuwa okresowe lub stałe bóle krzyża.

Bóle krzyża przyczyny

Istnieje wiele różnych schorzeń i przeciążeń organizmu będących przyczyną bólów krzyża.

Skręcenia i naciągnięcia

Wiele postaci bólów krzyża jest wywołana ostrymi stanami pourazowymi aparatu więzadłowego okolicy lędźwiowo-krzyżowej (skręcenia). Ze skręceniem ma się do czynienia, gdy na skutek nadmiernego ruchu doszło do naderwania torebki i więzadeł oraz – ewentualnie – pęknięcia naczyń krwionośnych. Również naciągnięcia mięśni na skutek nadmiernych skrętów lub przeprostu kręgosłupa mogą prowadzić do bólów krzyża.

Schorzenia narządów wewnętrznych

Przyczyną bólów krzyża mogą być również schorzenia narządów wewnętrznych, na przykład nerek, pęcherzyka żółciowego lub trzustki. jednak ból krzyża może być także objawem zagrażających życiu chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak zawał mięśnia sercowego lub rozwarstwiający tętniak aorty. Dlatego ważne jest, by nie lekceważyć objawów, lecz szybko zgłosić się do lekarza.

Schorzenia ortopedyczne

Niejednokrotnie przyczyną bólów krzyża są schorzenia natury ortopedycznej. Szczególnie często pojawiają się one na skutek nadmiernego obciążenia statycznego, spowodowanego wadliwą postawą ciała, ciążą, nadwagą lub przeciążeniem. Także wady stóp mogą przyczyniać się do powstania wady postawy i pośrednio wywoływać bóle krzyża. (więcej…)

Bóle i kurcze mięśni

Jako bóle mięśni określa się dolegliwości bólowe ze strony mięśni aparatu ruchu. Mogą to być bóle mięśni kończyn górnych lub dolnych, klatki piersiowej, pleców bądź barków. Ból pojawia się w mięśniach poprzecznie prążkowanych, a więc w tych, które człowiek potrafi kurczyć zależnie od woli. Boleć mogą oczywiście także inne mięśnie, na przykład mięsień sercowy. Objawów takich nie określa się jednak mianem „bóle mięśni”.

Co to są kurcze mięśni?

Również w przypadku tego objawu chodzi o mięśnie aparatu ruchu. O kurczach mięśniowych mówi się, gdy mięśnie poprzecznie prążkowane skurczą się silnie niezależnie od woli człowieka. Kurczom mięśniowym często towarzyszy silny ból. Kurcz dotyczy najczęściej mięśni łydek. Zwykle spowodowany jest przeciążeniem mięśnia lub zaburzeniami ukrwienia.

W zależności od przebiegu nieprawidłowego skurczu rozróżnia sie kurcze kloniczne, toniczne i kloniczno-toniczne. Na kurcz kloniczny składają się kolejne, krótkie skurcze mięśnia występujące jeden po drugim. W kurczu tonicznym skurcz jest pojedynczy, za to bardzo silny i utrzymuje się przez dłuższy czas. W niektórych schorzeniach kurcze kloniczne i toniczne występują na zmianę. Dzieje się tak np. w przypadku drgawek padaczkowych. Kurcze takie określa się mianem kurczów kloniczno-tonicznych.

Bóle i kurcze mięśni przyczyny

Bóle i kurcze mięśni mogą mieć różne przyczyny. Mogą to być zwykłe przeciążenie mięśni, przetrenowanie ale także poważne schorzenia mięśni, które wymagają leczenia.

Zakwasy

Zakwasy, choć uciążliwe, są całkowicie niegroźną dolegliwością, która objawia się bólami pojedynczych mięśni, często połączonymi ze wzmożonym ich napięciem. Zakwasy pojawiają się zazwyczaj po dużym wysiłku fizycznym, mogą być też spowodowane niegroźnymi mikro urazami mięśnia. W tkance mięśniowej gromadzą się produkty przemiany materii (zwłaszcza kwas mlekowy), które powstają w trakcie pracy mięśni. Najlepszym lekarstwem na lekkie zakwasy jest niewątpliwie ruch. Jeśli są one silne, lepiej jest powstrzymać się od dalszych ćwiczeń aż do momentu, gdy same znikną.

Urazy mięśni

Naciągnięcie, zerwanie lub zmiażdżenie mięśnia zawsze wywołuje jego ból. W przypadku naciągnięcia, ból mija po unieruchomieniu mięśnia. Pomagają również chłodzące, wilgotne okłady. jeśli w wyniku intensywnego ruchu doszło do silnego rozciągnięcia mięśnia, to może on ulec zerwaniu. Natychmiast pojawia się silny ból. Występują także inne dolegliwości. Zerwany mięsień jest niezdolny do normalnej pracy, a w tkance mięśniowej często gromadzi się krew. Całkowicie zerwany mięsień musi zostać przyszyty chirurgicznie. W przypadku zerwania pojedynczych włókien wystarczy tylko unieruchomić mięsień i stosować chłodzące, wilgotne okłady. (więcej…)

Bóle gardła

Ból gardła objawia się paleniem w gardle i podniebieniu, utrudnionym połykaniem, uczuciem ucisku w gardle. Jest on wynikiem zapalenia gardła, krtani lub migdałków. Często jest jednak objawem towarzyszącym innej chorobie. Wiele przeziębień i zapaleń, a także innych chorób infekcyjnych, jak na przykład odra lub ospa wietrzna, przebiega z bólem gardła. Najczęściej powiększone są też węzły chłonne szyi. Ból gardła może pojawić się jednak również bez zapalenia, na skutek przemęczenia, wdychania substancji trujących lub działania czynników mechanicznych.

Ból gardła przyczyny

Ból gardła i jamy ustnej jest bardzo częstym objawem wielu chorób, zarówno miejscowych, jak i ustrojowych.

Ostre zapalenia jamy ustnej i gardła zazwyczaj są wywołane przez bakterie lub wirusy. Mogą być też spowodowane przez zmiany próchnicze i zapalne w zębach trzonowych, dziąsłach i języku. Przyczyną postaci przewlekłych są często wdychane przez pacjenta trujące substancje chemiczne, a także dym tytoniowy, powietrze bardzo zanieczyszczone kurzem lub też spożywanie alkoholu, wysuszającego błony śluzowe. Również skrajnie suche, gorące powietrze może wywołać zapalenie gardła.

Zapalenia jamy ustnej i gardła

Ostre zapalenie gardła wywołują najczęściej wirusy, do zakażenia bakteryjnego dochodzi później. Zapalenie gardła objawia się zaczerwienieniem, obrzękiem i obłożeniem śluzówki. Ból pojawia się zwykle przy połykaniu.

Przewlekłe postacie zapalenia gardła mogą przebiegać łagodniej objawiając się kaszlem, uczuciem obecności “kluski” w gardle i trudnościami w przełykaniu lub w ostrzejszych formach, w których dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych, odruchów wymiotnych i częstego chrząkania.

Zapalenie migdałków

Zapalenie migdałków wywołują najczęściej bakterie paciorkowce. Bólowi gardła, pojawiającego się zazwyczaj przy połykaniu, towarzyszy również wysoka gorączka w połączeniu z dreszczami oraz powiększenie i bolesność węzłów chłonnych szyjnych. Chroniczne zapalenie migdałków pojawia się zazwyczaj na skutek licznych nawrotów tej choroby mających ostry przebieg, nie jest jednak tak bardzo bolesne.

Zapalenie krtani

Ostre zapalenie krtani wywołane jest przez wirusy lub bakterie. Oprócz bólu gardła występuje także chrypka, gorączka i utrata głosu. Przewlekłe zapalenie krtani jest często następstwem nawracających ostrych zapaleń krtani i utrzymuje się tygodniami lub miesiącami. Zazwyczaj spowodowane jest długotrwałym oddziaływaniem czynników szkodliwych, takich jak substancje trujące w otoczeniu chorego, na przykład zanieczyszczenie powietrza chemikaliami lub dym tytoniowy albo przez suche, gorące powietrze. (więcej…)

Bolesne oddawanie moczu

Podrażnienie bądź zapalenie cewki moczowej lub pęcherza powoduje ból podczas oddawania moczu, w momencie przepływania moczu przez chore miejsce. Najczęściej odczuwalny jest ból w postaci pieczenia, kłucia lub ucisku, który może być tak silny, że chory odruchowo lub celowo przestaje oddawać mocz. jednocześnie nieustannie występuje bardzo silne parcie na pęcherz moczowy i potrzeba oddawania moczu.

Bolesne oddawanie moczu przczyny

Najczęściej przyczyną bólu są infekcje (stany zapalne) narządów układu moczowego.

Infekcje u kobiet

Infekcje narządów moczowych występują częściej u kobiet niż u mężczyzn, gdyż cewka moczowa kobiety ma tylko kilka centymetrów długości i posiada ujście bezpośrednio przed pochwą. W związku z tym zapalenia narządów rodnych, urazy związane z pożyciem seksualnym lub porodem odgrywają znaczącą rolę w wystąpieniu tego typu infekcji. Zakażenia wywołują gonokoki, bakterie, grzyby lub inne mikroorganizmy pochodzące z pochwy lub obszaru analnego (odbytu).

Infekcje u mężczyzn

Infekcje pęcherza i cewki moczowej u mężczyzn mogą być wynikiem chorób wenerycznych. jednak jeszcze częściej przyczyną bolesnego oddawania moczu są u nich stany zapalne nerek, miedniczek nerkowych, cewki lub pęcherza moczowego. Stany zapalne często prowadzą do wystąpienia objawów ogólnych infekcji, gdyż zarazki chorobotwórcze mają ułatwiony dostęp do osłabionych zapaleniem błon śluzowych narządów moczowych.

Bolesne oddawanie moczu może również towarzyszyć kamieniom nerkowym lub pęcherza moczowego, zwłaszcza wtedy, gdy kamień utknie w cewce moczowej i uniemożliwi swobodny przepływ moczu.

Oprócz tego kamienie podrażniają narządy moczowe i wywołują stany zapalne. Inną przyczyną bolesnego oddawania moczu mogą być nowotwory narządów moczowych. Początkowo ból występuje tylko podczas oddawania moczu, później stale.

Objawy podczas oddawania moczu

– Piekący lub kłujący ból podczas oddawania moczu

– Bardzo silne parcie na pęcherz moczowy.

– Oddawanie małych ilości moczu.

– Wodnisty, żółtobiały lub krwawy wysięk z cewki moczowej.

– Mocz mętny, przebarwiony, o nienaturalnej woni. (więcej…)

Bladość skóry

Bladość, zwłaszcza skóry twarzy, może być oznaką różnorodnych schorzeń i niekorzystnych czynników wpływających na organizm człowieka. Odcień skóry zależy przede wszystkim od ilości krwi w sieci drobnych tętniczek i naczyń kapilarnych. Jeśli naczynia te zwężają się, wówczas ilość przepływającej przez nie krwi jest mniejsza. Skutkiem tego jest bladość gorzej ukrwionej skóry. Przeciwnie jest w przypadku, gdy naczynia krwionośne się rozszerzają przepuszczając więcej kiwi. Skóra nabiera wówczas kolorów, staje się lekko zaróżowiona.

Na zmiany objętości naczyń krwionośnych mają wpływ dwa przeciwnie działające układy: Współczulny i przywspółczulny. Układ współczulny wykorzystuje adrenalinę jako substancję nośna, przekazującą sygnał, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych.

Układ przywspółczulny wykorzystuje natomiast acetylocholinę (ACh), która z kolei sprawia, ze naczynia krwionośne rozszerzają się. Wyróżnia się bladość skóry o charakterze stałym oraz przejściowym. Za nagłe bladnięcie skóry odpowiedzialna jest adrenalina.

Bladość skóry przyczyny

Istnieje kilka możliwych przyczyn bladości skóry:

Niedokrwistość

Utrzymująca się bladość skóry może być symptomem niedokrwistości, czyli niedoboru czerwonych krwinek, zwłaszcza gdy blade zabarwienie ma również błona śluzowa jamy ustnej oraz spojówka oczu.

Choroby serca

Podobnie wygląda sytuacja w przypadku niewydolności serca, które nie jest w stanie dostarczyć organizmowi, w tym również skórze, wystarczającej ilości krwi. Skutkiem tego stanu jest bladość skóry.

Choroby narządów wewnętrznych

Utrzymująca się bladość skóry może wskazywać na pewne schorzenia narządów wewnętrznych. Właściwą diagnozę postawi lekarz na podstawie odpowiednich badań.

Infekcje

Bladość skóry jest objawem towarzyszącym wielu chorobom zakaźnym, np. infekcjom grypowym. Najczęściej pojawiają się również inne objawy choroby np. gorączka, dlatego łatwo zorientować się, że w organizmie dzieje się coś niedobrego.

Migrena

Bladość skóry często towarzyszy również migrenie oraz migrenopodobnym bólom głowy. (więcej…)

Biegunka

Zdrowy dorosły człowiek wypróżnia się przeciętnie raz dziennie, wydalając od 100 do 250 g stolca. Stolec składa się w 80% z wody. Biegunka polega na wielokrotnym wydalaniu nieuformowanego stolca o zwiększonej zawartości wody.

Wskutek nadmiernego wydalania płynów, organizm traci duże ilości takich cennych elektrolitów jak jony potasowe, sodowe, chlorkowe oraz węglanowe. W czasie gwałtownej i ostrej biegunki, wraz ze stolcem może się także wydostawać ropa, krew lub śluz. Stolec jest wtedy przebarwiony: krwią na kolor czarny lub czerwony, ropą na żółtozielony lub śluzem na kolor białawy. Skład stolca stanowi ważną wskazówkę o tym, który odcinek jelita jest przyczyna biegunki. jeśli jest to jelito cienkie, wówczas zazwyczaj stolec jest wodnisty, jeśli natomiast jelito grube – stolec jest śluzowaty.

Biegunka przyczyny

Biegunka należy do nader często występujących dolegliwości. Zazwyczaj towarzysza jej wymioty, bóle brzucha, skurcze, gorączka lub obniżona temperatura ciała. Biegunka występuje wtedy, gdy ściana jelita wydziela więcej wody i elektrolitów niż ich wchłania; przy jednoczesnej wzmożonej jednocześnie perystaltyce jelita.

Ostre biegunki

Najczęstszą przyczyną ostrych biegunek są infekcje bakteryjne lub wirusowe, rzadziej grzybicze. Zarazki do organizmu wnikają przede wszystkim przez przewód pokarmowy wraz z zanieczyszczonym pożywieniem lub wodą. Mogą się także dostać drogami oddechowymi.

Do najważniejszych wirusów wywołujących infekcje jelitowe, którym towarzyszą ostre biegunki, należą wirusy ECHO oraz wirusy Coxsackie. Infekcje bakteryjne z biegunkami wywołują pałeczki okrężnicy, prątki gruźlicy, gronkowce lub bakterie z rodzaju Shighella (bakterie czerwonki bakteryjnej).

Przyczyną biegunki może też być zatrucie (grzybami lub metalami ciężkimi), promieniowanie (np. naświetlanie promieniami rentgenowskimi lub radem).

Oprócz tego biegunki mogą występować w okresie zażywania niektórych leków, np. antybiotyków, glikozydów nasercowych oraz leków przeciwnowotworowych. Również alkohol i narkotyki mogą wywoływać biegunki. (więcej…)

Apatia

Wiele codziennych czynności jak np. jedzenie i picie odbywa się niemal automatycznie. Uczucie głodu i pragnienia skłania do odruchowego sięgnięcia po kanapkę lub sok. Myślenie, odczuwanie, praca, odpoczynek, mówienie wywoływane są przez różne pragnienia, które rejestrowane są świadomie lub nieświadomie.

Niektóre z nich funkcjonują jako odruchy automatyczne, inne są wyuczone. jednak potrzeba zaspokajania odruchów wywoływana jest przez popęd.

Różnego rodzaju fizyczne i psychiczne zaburzenia prowadzą do zmniejszenia popędu lub nawet do jego zaniku. Taki stan określa się jako apatię, która w szczególnie trudnych przypadkach musi być leczona.

Apatia, przejawiająca się ograniczeniem odczuwanych potrzeb, prowadzi do ogólnego zmniejszenia aktywności, gotowości do działania i zobojętnienia wobec normalnych i żywych kiedyś zainteresowań. Idzie za tym wyraźny spadek poziomu dynamiki uczuć, pojawiają się także myśli i przekonania oparte na poczuciu rezygnacji.

Apatia przyczyny

Do osłabienia popędu lub stanu pełnej apatii i zobojętnienia może dojść na skutek wielu chorób i zaburzeń samopoczucia.

Należy liczyć się ze skutkami różnych schorzeń – niskiego ciśnienia, słabego krążenia, chorób wynikających ż niedoboru,  np. niskiego poziomu cukru we krwi.

Bardzo często w apatię popadają osoby, które mają za sobą ciężką chorobę fizyczną lub ciężkie przeżycia. Ich stan powodowany jest niekiedy zarówno przez czynniki natury fizycznej i psychicznej. Fizyczna słabość pogłębia dodatkowo uczucie przygnębienia, rezygnacji lub nawet depresji. Apatia towarzyszy też zmianom starczym osobowości.

Depresja

Zazwyczaj apatia jest stanem przejściowym; można ją pokonać biorąc aktywny udział, np. w życiu towarzyskim, szukając okazji do rozrywki lub doszukując się w sobie wyraźnych oznak poprawy stanu zdrowia. Depresja jest niestety stanem chorobowym i bezwzględnie wymaga gruntownej terapii. Zdarza się również, że przyczyną apatii jest wada wrodzona lub nabyte po chorobie lub wypadku uszkodzenie mózgu.

Leczenie apatii

Jeżeli apatia związana jest z depresja lub kłopotami natury psychicznej, stosuje się leczenie poprzez psychoterapię, a w niektórych przypadkach zalecane są dodatkowo leki antydepresyjne i uspokajające. Prawie zawsze metody te przynoszą widoczną poprawę. (więcej…)