Monthly Archives - Kwiecień 2014

Fotografie Kirlianowskie

Metoda fotograficznego zapisu koronowych wyładowań elektrycznych znajduje w nauce szerokie zastosowanie. Fotografie Kirlianowskie polegają na wykorzystaniu jej w postępowaniu diagnostycznym i innych badaniach medycznych. Metoda została wynaleziona przez rosyjskie małżeństwo Kirlian w 1938 roku. W metodzie tej wykorzystuje się fakt, że ludzkie ciało przewodzi prąd. Za pomocą specjalnego generatora wytwarza się prąd o napięciu 25 000 V i o wysokiej częstotliwości 100 000 Hz, który dla człowieka jest całkowicie bezpieczny.

Prąd przepływa przez ciało, po czym podobnie jak w czasie burzy, następuje wyładowanie po zetknięciu z materiałem przewodzącym prąd, w tym przypadku płytką pleksi. Wyładowania są rejestrowane na bardzo czułej kliszy fotograficznej., Na podstawie uzyskanego obrazu, lekarz może stwierdzić wystąpienie zaburzeń energetycznych organizmu i dokonać rozpoznania choroby.

Fotografie Kirlianowskie wykorzystuje się w diagnostyce przed i po zabiegach bioenergetycznych, reiki, oczyszczaniu aury. W ten sposób można też ocenić skuteczność stosowanych leków i fizjoterapii. Metoda ta nie jest wprawdzie uznawana przez medycynę tradycyjną, jednak doświadczonemu lekarzowi może dostarczyć wielu cennych informacji o stanie zdrowia pacjenta.

Jak wykonuje się fotografie Kirlianowskie?

Do zapisu obrazu wykorzystuje się tzw. kamerę Kirlianowską. W rzeczywistości jest to cały zestaw składający się z generatora napięcia i aparatu z kliszą fotograficzną, przed którym umieszcza się mleczną płytę z pleksi. Mechanizm sterowany jest przez wyłącznik czasowy i urządzenie, które mierzy siłę wyładowań elektrycznych. Prąd doprowadza się do ciała pacjenta za pośrednictwem elektrody przypominającej mankiet. Pacjent musi przycisnąć dłoń do płyty, rozstawiając palce pod kątem 30-45 (stopni) nbjhvv. Jeżeli fotografuje się stopy, trzeba zwrócić baczną uwagę, żeby między stopą a płytką pleksi był dobry kontakt.

Podczas zdjęć pacjent i osoba wykonująca badanie muszą stać na izolującej macie gumowej. W żadnym wypadku pacjent nie może dotykać materiałów będących przewodnikami prądu. W przeciwnym razie jakość zdjęć będzie niezadowalająca. Poza tym, na skutek działania prądu, chociaż bardzo słabego , osoby wrażliwe mogą nieco ucierpieć.

Kto wykonuje fotografie Kirlianowskie?

Osobami, które mogą wykonywać fotografie Kirlianowskie dla potwierdzenia diagnozy, czy skontrolowania efektów leczenia, są lekarze i niektórzy terapeuci. Obecnie metoda ta jest bardzo mało rozpowszechniona. (więcej…)

Zapalenie szyjki macicy

Macica jest umięśnionym żeńskim narządem rodnym o kształcie gruszki spłaszczonej od przodu ku tyłowi. U dojrzałej kobiety osiąga ona długości kobiety osiąga ona długość od 7 do 9 cm. Dolna, mniejsza część macicy (około 1/3 długości) u zbiegu z pochwą, to szyjka macicy. Od pozostałej okrągłej części macicy wyrażanie odróżnia się zwężonym kształtem. Zarówno macica, jak i jej szyjka pokryte są od wewnątrz błoną śluzową, zawierającą liczne gruczoły maciczne. Zdrowa macica jest jałowa, natomiast w pochwie aż do samego ujścia macicy znajduje się liczna flora bakteryjna. U kobiet, które już rodziły, ujście macicy nieco się rozszerza i w ten sposób zasięg występowania bakterii przesuwa się w gór, w stronę macicy. Szyjka macicy powinna być zawsze jałowa. Stan zapalny szyjki rozwija się, gdy bakterie (najczęściej ropotwórcze) zaczynają przedostawać się z pochwy do macicy.

Zapalenie szyjki macicy przyczyny

Przy stanie zapalnym komórki śluzowe szyjki macicy zwiększają wydzielanie śluzu, który uchodzi przez pochwę. Ta zwiększona wydzielina zaburza naturalną florę bakteryjną, a bakterie chorobotwórcze – przede wszystkim streptokoki, gronkowce, bakterie E. coli lub gonokoki (wywołujące rzeżączkę), mogą przedostawać się do szyjki macicy i wywołać w niej różne stany zapalne , najczęściej stany ropne. Bezpośrednią przyczyną nadmiernego wydzielania śluzu mogą być również zmiany w budowie anatomicznej narządów rodnych, na przykład blizny, naderwane brzegi ujścia macicy lub wynicowanie błony śluzowej szyjki macicy. Ponadto wszelkie interwencje ginekologiczne, jak na przykład wyskrobywanie lub pobieranie tkanki z ujścia macicy, powodują nadprodukcję śluzu. Efekt taki mogą powodować także nowotwory, polipy oraz zbytnio rozszerzone, wystające na zewnątrz ujście szyjki macicy, do którego często dochodzi u kobiet po kilku porodach. Znacznie rzadziej zdarza się, że bakterie, wywołujące ropne stany zapalne, przenikają do szyjki macicy bezpośrednio z zewnątrz. Jest to jednak możliwe, na przykład podczas długiego leżenia w łóżku, na skutek poronienia, przy próbach usunięcia ciąży lub w efekcie niewłaściwego leczenia.

Zapalenie szyjki macicy objawy

– mętna, ropna wydzielina

– bóle

– gorączka

– dreszcze

– ogólne złe samopoczucie

Zapalenie szyjki macicy leczenie

Ropne stany zapalne wywołane przez bakterię zwalcza się antybiotykami, a zapalenia niespecyficzne (bez wykrycia bakterii wywołującej stan zapalny) leczy się miejscowo wytrawiając błonę śluzową macicy. Jeżeli lekarz stwierdzi wywinięcie, śluzówka szyjki macicy zostaje przypalona. Naderwania ujścia macicy muszą być zszyte, a w przypadku innych zmian anatomicznych konieczne są zabiegi operacyjne. (więcej…)

Endometrioza

Endometrioza to choroba kobieca, której polska nazwa brzmi gruczolistość macicy. Nazwa medyczna pochodzi od łacińskiego słowa endometrium, oznaczającego błonę śluzową macicy. Przy endometriozie błona śluzowa macicy znajduje się tylko nie tylko na wewnętrznych ścianach macicy, ale również w miejscach, gdzie znajdować się nie powinna. Są to m.in. jajniki, jajowody, pochwa a nawet jama brzuszna.

Błona śluzowa macicy złuszcza się  i zostaje wydalana podczas menstruacji, po czym się odbudowuje. Hormony sterujące tym procesem wpływają również na endometrium znajdujące się poza obszarem macicy, sprawiając, że także ono zaczyna krwawić. Z czasem tworzą się jamy (torbiele) wypełniające się krwią, która powoli wycieka.

Endometrioza występuje tylko u kobiet w czasie rozrodczym – zazwyczaj między 30 a 40 rokiem życia. W zależności od umiejscowienia tej „ponadplanowej” błony śluzowej, występują różne objawy. Endometriozie towarzyszą zazwyczaj zaburzenia menstruacji, niekiedy problemy z oddawaniem moczu. Czasem występują ślady krwi w moczu. Błona śluzowa macicy rozrastająca się w jelitach może powodować zaparcia lub biegunki. Endometrioza może być również przyczyną niepłodności.

Endometrioza objawy

– ból w podbrzuszu – zazwyczaj podczas menstruacji

–  zaburzenia menstruacyjne – bolesne i obfite krwawienia

– niepłodność

– niekiedy ślady krwi w moczu, zatwardzenia, biegunki, skurcze, parcie na mocz

– ból w czasie stosunku

Endometrioza przyczyny

Do dzisiaj nie są dobrze znane przyczyny choroby. Przypuszcza się, że krew lub limfa wypłukuje z macicy komórki błony śluzowej, które następnie zagnieżdżają się w innych miejscach. Możliwe jest również, że komórki te wędrują przez jajniki i jajowody. Podejrzewa się również, że endometrioza jest wynikiem nieprawidłowości powstałych w czasie tworzenia się narządów płciowych.  Zaobserwowano, że kobiety, które w młodym wieku urodziły kilkoro dzieci rzadko zapadają na endometriozę.

Endometrioza leczenie

Leczenie nie jest konieczne, dopóki kobieta nie odczuwa dolegliwości. Wystarczą systematyczne badania oraz obserwacja ewentualnych objawów. Jeżeli natomiast wystąpią poważniejsze dolegliwości, stosuje się terapię hormonalną; niekiedy zabieg usunięcia torbieli; tylko w sporadycznych przypadkach konieczne jest usuniecie całego narządu rodnego. (więcej…)

Zapalenie dziąseł

Dziąsło (gingiva) jest częścią błony śluzowej jamy ustnej, opiera się na okostnej szczęki i otacza szyjkę zęba. Stanowi istotny element w konstrukcji aparatu zębowego. Niekorzystny wpływ różnorodnych czynników może spowodować zapalenie dziąseł objawiające się obrzękiem, zaczerwienieniem i krwawieniem. W niektórych przypadkach na dziąsłach powstają owrzodzenia.

Zapalenie dziąseł przyczyny

Najważniejszą przyczyną zapalenia dziąseł jest zaniedbanie higieny jamy ustnej, co doprowadzi do powstawania osadu bakteryjnego na zębach (plaques). Namnażające się bakterie znajdują pożywkę w postaci resztek węglowodanów i osadzają się na powierzchni zębów. Proces ten wywiera negatywny wpływ także na dziąsła. Przyczyną zapalenia dziąseł może być kamień nazębny, rozkładające się resztki pożywienia, przemiany w gospodarce hormonalnej organizmu oraz nieprawidłowe wypełnienie zębów. Zapalenie dziąseł może być także jednym z pierwszych symptomów chorób osłabiających układ odpornościowy organizmu np. cukrzycy (diabetes mellitus) lub białaczki. Oprócz tego źródłem stanów zapalnych dziąseł może być: brak witamin, alergie, stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, infekcje oraz zatrucie rtęcią lub bizmutem.

Zapalenie dziąseł objawy

– obrzęk.

– zaczerwienienie.

– krwawienie.

– zniekształcenie dziąseł.

– płynna wydzielina.

– czasem gorączka.

Zapalenie dziąseł leczenie

Rodzaj terapii zależy od przyczyny zapalenia. Przede wszystkim przeprowadza się kontrolę stanu uzębienia i leczy próchnicę.

Czy można coś zrobić samemu?

Oprócz podjęcia leczenia dentystycznego pacjent musi zacząć dbać o higienę jamy ustnej. (więcej…)

Zapalenie jamy ustnej

W jamie ustnej bytuje wiele różnych, z reguły przydatnych bakterii. Komórki śluzówki jamy ustnej żyją krótko, jednak cały czas powstają nowe. Stan zapalny w początkowej części układu trawiennego rozwija się w przypadku, gdy dochodzi do zaburzenia odnowy komórek śluzówki lub oczyszczanie jamy ustnej przez ślinę nie przebiega prawidłowo.

Zapalenie jamy ustnej przyczyny

Proste zapalenie jamy ustnej (Stomatitis Simplex) może być wywołane uszkodzeniami fizycznymi lub chemicznymi śluzówki. Są to tzw. zmiany pierwotne. Najczęściej jednak stan zapalny jest objawem chorób ogólnoustrojowych, często infekcji bakteryjnych, np. gruźlicy lub rzeżączki. Mówi się wtedy o zmianach wtórnych. Choroby wirusowe wywołują pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej. Do zaplenia śluzówki dochodzi często w przypadku zachorowania na AIDS, a także w przebiegu grzybic. Ponadto stanowi ono objaw reakcji chemicznych.

Zapalenie jamy ustnej objawy

– ból.

– zaczerwienienie.

– pieczenie.

– pęcherzyki.

– guzki.

– nalot.

– trudności w połykaniu.

Zapalenie jamy ustnej leczenie

Leczenie objawowe prowadzi się podając antybiotyki i leki przeciwgrzybiczne.

Czy można coś zrobić samemu?

W przypadku prostego zapalenia jamy ustnej pomaga na przykład płukanie jej naparem z szałwii lub rumianku. Podstawowym warunkiem uniknięcia stanu zapalnego jest codzienna pielęgnacja i prawidłowa higiena jamy ustnej.

Kiedy należy się udać do lekarza?

Jeżeli po trzech dniach takiego leczenia naparami z ziół dolegliwości nie ustępują, należy zgłosić się do lekarza.

Jak postąpi lekarz?

Lekarz na podstawie typowych zmian zapalnych oraz badania ogólnego rozpozna chorobę, która je wywołała. Po rozpoznaniu przyczyny rozpocznie leczenie choroby podstawowej. (więcej…)

Próchnica

Próchnica jest jedną z najszerzej występujących chorób cywilizacyjnych. Polega ona na rozmiękaniu dziąsła oraz szkliwa zęba, a zaatakowane miejsca przybierają barwę brązową. Z ankiet statystycznych wynika, że próchnica występuje u 95% Europejczyków.

Próchnica przyczyny

Przy przeżuwaniu i nawilżaniu śliną pożywienia zawierającego węglowodany, powstają kwasy fermentacyjne, które mogą wymywać wapń ze szkliwa zęba. Sprzyjają temu dodatkowo bakterie znajdujące się w nalocie nazębnym. Jednak rozkład węglowodanów to tylko jedna z przyczyn próchnicy. Innymi czynnikami są: nieprawidłowa dieta i higiena jamy ustnej, niedokładne rozgryzanie pokarmu oraz genetyczne skłonności poszczególnych osób. Pewną rolę odgrywa również kształt i ułożenie zębów. Rozwojowi próchnicy sprzyja oprócz tego zapalenie dziąseł, zbyt obszerne kieszonki dziąsłowe oraz paradontoza. Duże znaczenie mają właściwości śliny: jeśli jest zbyt gęsta lub wydzielana w zbyt małych ilościach, nie może spełniać prawidłowo swoich naturalnych funkcji oczyszczających.

Próchnica objawy

– pęknięcie szkliwa zęba.

– brązowe przebarwienia.

– ból zęba.

– uczucie pulsowania.

– ból podczas jedzenia słodyczy, a także gorących i zimnych posiłków.

Próchnica leczenie

Zaatakowane miejsca rozwierca się, oczyszcza oraz wypełnia odpowiednim materiałem, natomiast zęby bardzo silnie zajęte próchnicą trzeba niestety usunąć.

Co można zrobić samemu?

Najważniejsza jest właściwa higiena jamy ustnej. Po każdym posiłku należy starannie wyszczotkować zęby (przez przynajmniej 3 minuty). Jeśli nie jest to zawsze możliwe, dobrze jest użyć w zastępstwie polecanej przez dentystów gumy do żucia. Po ostatnim myciu zębów przed snem, nie powinno się już nic jeść, zwłaszcza słodyczy. Przestrzenie między zębami również wymagają oczyszczania, służą do tego nici dentystyczne lub specjalnie profilowane wykałaczki.

Jak często należy odwiedzać dentystę?

Profilaktycznie, a więc także mimo braku dolegliwości, należy zgłaszać się u stomatologa dwa razy w roku. Lekarz może usunąć kamień nazębny, a także wykryć niewielkie, niewidoczne ubytki, które jeszcze nie dają się we znaki. (więcej…)

Gorączka

Przy temperaturze ciała wynoszącej od 38°C do 39°C mówimy o gorączce umiarkowanej, która najczęściej jest już oznaką stanu chorobowego. jeśli sięga ona 40,5°C mamy do czynienia z wysoką gorączką. Natomiast temperatura ciała przekraczająca 40,5°C wskazuje już na niebezpieczne przegrzanie organizmu. Jest to tzw. hipertermia. Również duży wysiłek fizyczny może spowodować wzrost temperatury ciała do 39°C. Nie jest to jednak stan chorobowy.

Gorączka nigdy nie występuje bez powodu

Gorączka sama w sobie nie jest chorobą lecz jej objawem, wskazującym na wystąpienie zapalenia, infekcji, zatrucia lub innych chorób. Towarzyszą jej często gęsia skórka, dreszcze, rozpalenie skóry i pocenie się. Łatwiej niż dorośli pocą się dzieci, u których czasem pojawiają się tzw. drgawki gorączkowe. Najczęściej jest to objaw zupełnie niegroźny, choć może również wskazywać na obecność niebezpiecznych chorób np. zapalenia opon mózgowych.

Jaką rolę spełnia gorączka?

Za pomocą gorączki organizm walczy z chorobą. Dlatego też – pod warunkiem, ze nie jest ona niebezpiecznie wysoka – w zasadzie nie zwalcza się samej gorączki, lecz przyczynę choroby.

Wysoka gorączka bardzo obciąża układ krążenia, ponieważ wzmaga pracę serca. Zniszczeniu ulegają przy tym składniki komórek oraz niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu białka. W stanach gorączkowych ważną rzeczą są częste pomiary temperatury, ponieważ wyznaczona krzywa gorączkowa pozwala lepiej ocenić przebieg choroby.

Jak postępować w stanach gorączkowych?

– Wysoką gorączkę można zbić stosując zimne, często odświeżane okłady łydek.

– U dzieci objawy gorączki są silniejsze niż u dorosłych. Gdy dziecko ma nawet lekko tylko podwyższoną temperaturę (od 37,5°C do 37,9°C), powinno się ją kontrolować rano i wieczorem.

– Jeśli gorączce towarzyszy pocenie się, oznacza to zazwyczaj, że gorączka ustępuje. Proces ten można przyśpieszyć okrywając chorego kocem oraz podając mu duże ilości najlepiej ciepłych płynów. Tę metodę stosuje się wówczas, gdy pacjent nie ma problemów z układem krążenia.

– Lekarz może również przepisać środek przeciwgorączkowy.

– W przypadku wystąpienia gorączki nie należy działać na własną rękę, zużywając na przykład pozostałości leków, które brało się przy innej okazji. Utrudni to później lekarzowi postawienie właściwej diagnozy.

(więcej…)

Paradontoza

Paradontoza, czyli zanikanie dziąseł lub rzadziej przyzębica, jest chorobą zaczynającą się najczęściej zapaleniem dziąseł. Jeżeli leczenie nie zostanie podjęte odpowiednio wcześnie, choroba rozprzestrzenia się na wąziutkie torebki dziąsłowe, znajdujące się pomiędzy dziąsłem a szyjką zęba. Stan zapalny może objąć ozębną oraz okoliczną kość szczękową, w której za pomocą włókien osadzony jest ząb. Prowadzi to do rozluźnienia się włókien, a ząb zaczyna się ruszać.

Paradontoza przyczyny

Paradontozę powoduje głównie niedostateczna higiena jamy ustnej. Nieregularne mycie zębów prowadzi do powstawania na powierzchni zębów nalotu w postaci resztek jedzenia i obumarłych komórek błon śluzowych jamy ustnej. Ten żółtawoszary, zbity nalot nazywany płytką nazębną (plaque), stanowi doskonałą pożywkę dla bakterii i grzybów. One to właśnie wywołują stan zapalny dziąseł oraz przyczyniają się do powstawania kamienia nazębnego. Gdy płytka tworzy się nie tylko na zębach, ale także poniżej brzegu dziąsła, powstaje zagrożenie paradontozą. Płytka nazębna powstaje także w wyniku nieprawidłowej diety, zaburzeń przemiany materii, a także nieprawidłowej budowy zębów.

Paradontoza objawy

– Kamień nazębny.

– Ból i krwawienie dziąseł podczas mycia zębów.

– Zaatakowanie torebek dziąsłowych.

– Obluzowanie się zębów.

Paradontoza leczenie

W większości przypadków zapobiec jej może staranna higiena.

Co można zrobić samemu?

Gdy wystąpi stan zapalny dziąseł, konieczna jest wizyta u dentysty.

Niepokojące objawy paradontozy

Jeśli zauważysz lub wyczujesz językiem obecność twardego, szorstkiego, brunatnego nalotu na powierzchni zębów, będzie to sygnał do zasięgnięcia porady dentysty. To samo dotyczy sytuacji, gdy wystąpi ból lub krwawienie dziąseł podczas mycia zębów.

Jak postąpi dentysta?

Pierwszym krokiem jest staranne oczyszczenie zębów. Lekarz może udzielić wskazówek dotyczących prawidłowej higieny jamy ustnej. Jeśli stan zapalny wniknął już głęboko objąwszy torebki dziąsłowe, dentysta bardzo dokładnie usunie z nich oraz z okolicy korzenia zęba, części tkanek będące źródłem zapalenia. Po tym zabiegu tworzy się nowy brzeg dziąsła, położony nieco głębiej niż dotychczas.

(więcej…)

Zatorowość płucna

Zatorowość płucna, jak sama nazwa wskazuje, polega na wystąpieniu zatoru, którego skutkiem jest nagłe zatkanie światła tętnic płucnych. Szybkość i nasilenie pierwszych objawów choroby zależy przede wszystkim od tego, do których rejonów płuc przestanie dopływać krew. Typowym objawem zatorowości płucnej jest nagłe wystąpienie duszności, szybkie oddychanie, przyśpieszone bicie serca i nadmierna potliwość. Chory jest niespokojny, odczuwa silny lęk. Często skarży się na ból w klatce piersiowej zlokalizowany po jednej stronie. Ból ten może promieniować również do ramion, pleców oraz brzucha.

Zatorowość płucna przyczyny

Najczęściej zamknięcie tętnic płucnych jest spowodowane skrzeplinami, które powstają w wyniku procesu krzepnięcia krwi na ścianach naczyń krwionośnych. Szczególnie często dzieje się to w żyłach nóg i miednicy, rzadziej w prawej połowie serca. W przypadku, gdy dojdzie do urwania się zakrzepu, poprzez układ krwionośny może on zostać przetransportowany do płuc. Zatory tworzą się przede wszystkim u pacjentów unieruchomionych przez dłuższy czas, szczególnie po zabiegach operacyjnych lub po ciężkich urazach. Choroba ta występuje też często u osób z niewydolnością krążenia. Materiałem, z którego najczęściej tworzy się zator, jest skrzeplina, rzadziej tłuszcz, powietrze czy ciała obce w organizmie.

Zatorowość płucna objawy

– Duszność.

– Przyśpieszony oddech.

– Wzmożona potliwość.

– Przyśpieszone bicie serca.

– Gwałtowne uczucie lęku.

– Sinica skóry oraz śluzówek.

– Jednostronny ból w klatce piersiowej promieniujący do ramion, pleców, lub nadbrzusza.

– Objawy wstrząsu.

Zatorowość płucna leczenie

Zatorowość płucna wymaga natychmiastowego podjęcia leczenia. Przede wszystkim należy zapobiec tworzeniu się następnych zatorów. W tym celu pacjentowi podaje się środki przeciwzakrzepowe (heparynę). Czas trwania leczenia takimi środkami zależy od przyczyny zatorowości płucnej. Jeżeli jest ona wynikiem przewlekłej choroby, wiążącej się z dużym ryzykiem wielokrotnego występowania zakrzepów, to w pewnych przypadkach konieczne jest nawet długotrwałe podawanie takich leków.

Co można zrobić samemu?

Najczęściej przyczyną powstawania zakrzepów jest brak ruchu. Dotyczy więc ona nie tylko osób przewlekle i obłożnie chorych, ale także tych, którzy z reguły zażywają mało ruchu, na przykład ze względu na siedzący charakter pracy. Profilaktyka sprowadza się wówczas na przykład do częstszego chodzenia, jazdy na rowerze, pływania, biegania oraz innych ćwiczeń fizycznych, które wzmacniają mięśnie kończyn dolnych. (więcej…)

Zapalenie krtani

Jest to stan zapalny powstały wskutek infekcji górnych dróg oddechowych lub przeciążenia strun głosowych podczas przebywania w zadymionych i suchych pomieszczeniach. Charakterystyczne objawy to chrypka lub całkowita utrata głosu. Pacjent ma wrażenie suchości, drapania, pieczenia lub łaskotania w gardle, co wywołuje kaszel. Jeśli takie symptomy wystąpią u dzieci, należy zbadać, czy chodzi o niegroźne raczej zapalenie strun głosowych, czy też o jedną z dwóch postaci zapalenia krtani: bakteryjne zapalenie nagłośni lub dławiec rzekomy. W obu przypadkach może w krótkim czasie dojść do duszności, a nawet uduszenia. Niezbędna jest więc szybka pomoc lekarska.

Zapalenie krtani przyczyny

Źródłem choroby jest infekcja wirusowa obszaru nosowo-gardłowego, atakująca również krtań.

Zapalenie krtani objawy

– Chrypka aż do utraty głosu.

– Uczucie pieczenia w gardle.

– Kaszel.

– Dławiec rzekomy: „szczekający kaszel”, gwiżdżący oddech, gorączka.

– Zapalenie nagłośni: wysoka gorączka, rozpulchnienie gardła, trudności z mówieniem, pobudzenie do wymiotów, czasem duszności.

Zapalenie krtani leczenie

Wirusowe zapalenie krtani ustępuje zazwyczaj po kilku dniach, pod warunkiem, że pacjent „oszczędza gardło”.

Co można zrobić samemu?

W przypadku zapalenia strun głosowych należy przebywać w pomieszczeniach o wilgotnym powietrzu. Ulgę przynoszą napary z rumianku oraz pite w dużej ilości ciepłe napoje. (więcej…)