Monthly Archives - Czerwiec 2014

Nerwowość

Nerwowość to potoczne określenie pewnych zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego. Są to często całkowicie różne zaburzenia, o różnych przyczynach i objawach. Nerwowość objawia się dolegliwościami somatycznymi albo psychicznymi. Najczęściej jednak osoby nerwowe skarżą się i na jedne, i na drugie.

Dolegliwości somatyczne

Mianem dolegliwości somatycznych określa się te dolegliwości, które mają związek z zaburzeniem czynności poszczególnych narządów. W przypadku nerwowości są to głównie: osłabienie, kłopoty żołądkowo-jelitowe, a często także kołatanie serca, ponadto trudności z oddychaniem, zawroty i bóle głowy, nadmierna potliwość, a niekiedy również utrata apetytu, bóle kończyn i krzyża oraz zaburzenia snu. Wiele nerwowych ludzi nie może spożywać pewnych rodzajów pokarmów oraz używek. Dotyczy to zwłaszcza tych o działaniu pobudzającym, nasilają one bowiem przykre doznania. Nierzadkie są też skargi mężczyzn na impotencje i kobiet na oziębłość płciową.

Dolegliwości psychiczne

Typowe dla nerwowości dolegliwości psychiczne to: niepokój, silne wahania nastroju, przygnębienie i lęk. Osoby nerwowe są często niezwykle wrażliwe i drażliwe, dużą trudność sprawia im opanowanie swoich emocji. Powoduje to częste wybuchy gniewu i płaczu. Możliwa jest również sytuacja odwrotna. Niektórzy stają się bowiem bardzo nieśmiali i tracą pewność siebie. Wszystkie te dolegliwości są przez nerwową osobę odczuwane jako niezmiernie uciążliwe i stanowią dla niej dodatkowe obciążenie. Bardzo często urastają w jej oczach do rozmiaru problemów trudnych do przezwyciężenia – przeceniając ich znaczenie, osoba taka zaczyna doszukiwać się u siebie poważnych chorób.

Przyczyny nerwowości

Objawy występujące u osób cierpiących z powodu nerwowości spowodowane są zaburzeniem równowagi w obrębie wegetatywnego układu nerwowego. Prowadzi to do zakłócenia czynności poszczególnych narządów, co wywołuje charakterystyczne dolegliwości. Układ wegetatywny staje się na tyle wrażliwy, ze nawet niegroźne i słabe bodźce wywołują silną reakcje i liczne objawy somatyczne i psychiczne.

Napięcie psychiczne

Przyczyn nadmiernej wrażliwości i zachwiania równowagi w obrębie wegetatywnego układu nerwowego należny dopatrywać się w różnych czynnikach. Jedną z możliwości jest szczególna skłonność, wrodzona lub nabyta predyspozycja do nerwowego zachowania. Nerwowość może być jednak również wynikiem zaburzenia funkcjonowania poszczególnych narządów, np. nadczynności tarczycy. Bardzo często nerwowość spowodowana jest naturalnymi lub chorobowymi zaburzeniami gospodarki hormonalnej. Z taka sytuacja mamy do czynienia zwłaszcza w specyficznych dla funkcjonowania organizmu okresach, takich jak miesiączka, ciąża, okres pokwitania lub przekwitania. U podłoża nerwowości może też leżeć choroba psychiczna, np. psychoza maniakalno-depresyjna. Wywołuje ona jednak raczej bardziej zaawansowane, przewlekle postacie nerwowości.

(więcej…)

Utrata wagi

Gdy człowiek chudnie i traci znaczną część masy ciała, mówimy o utracie wagi. Jeśli w ciągu 5-6 miesięcy ciężar ciała spadnie o ponad 10%, jest to już poważny objaw, którego nie należy lekceważyć.

Przyczyny utraty wagi

Ubytek ciężaru ciała mający podłoże chorobowe może mieć różne przyczyny. W wyniku schorzeń żołądka, jelit, wątroby lub trzustki organizm nie wykorzystuje w należyty sposób dostarczanego mu pożywienia. Również występowanie nowotworów złośliwych, infekcji, a przede wszystkim problemy natury psychicznej prowadzą do utraty ciężaru ciała.

Alkoholizm

U osób spożywających duże ilości alkoholu może w krótkim czasie dojść do ubytku na wadze. W zaawansowanym stadium choroby alkoholowej odporność organizmu zmniejsza się, szczególnie jeśli chodzi o podatność na infekcje. Chory powinien wówczas niezwłocznie poddać się opiece lekarskiej.

Utrata ciężaru ciała w okresie dojrzewania

U dojrzewających dziewcząt dochodzi czasem do znacznego ubytku na wadze. Mamy wtedy do czynienia z tzw. jadłowstrętem psychicznym (anoreksja), który pogłębiają charakterystyczne dla tego okresu problemy natury psychicznej. Osoby z tym zaburzeniem powinny skontaktować się z lekarzem.

Zakażenie tasiemcem

Tasiemiec jest pasożytem odżywiającym się i żyjącym w jelitach. Charakterystycznym objawem wskazującym na obecność tasiemca jest utrata ciężaru, mimo dobrego apetytu i spożywania sporych ilości jedzenia.

Choroby krwi

Dawniej ich występowanie było bardzo niepokojące. Obecnie postęp medycyny znacznie zwiększył szanse chorego na wyzdrowienie. W przypadku chorób krwi, utracie wagi towarzysza uczucie zmęczenia oraz występowanie niewielkich punktowych krwawień skóry.

Upośledzenie funkcji tarczycy

Z chorobą tą mamy do czynienia wówczas, gdy tarczyca nagle zaczyna wykazywać wzmożoną aktywność. Reakcja organizmu jest zużycie wszystkich naturalnych rezerw tłuszczu. Pacjent staje się ponadto nerwowy, zmęczony i depresyjny, ma podwyższony puls, łatwo się poci oraz traci na wadze.

Cukrzyca

Zachorowanie na cukrzycę prowadzi szczególnie u młodych ludzi do szybkiej utraty ciężaru ciała. Nieomylną oznaką wystąpienia cukrzycy jest zwiększone pragnienie oraz oddawanie od 5 do 6 litrów moczu dziennie.

Guzy

Następstwem powstania guzów złośliwych jest zazwyczaj ubytek na wadze. Często jedynym odczuwalnym wówczas objawem jest stałe uczucie sytości. Towarzyszyć może im także uczucie zmęczenia oraz wahania temperatury ciała. Gdy utrata masy ciała est widoczna, nowotwór jest już często w stadium zaawansowanym.

Infekcje

Chudnięcie może być również oznaką “zakradającej się” infekcji. Pojawienie się innych niezauważonych wcześniej objawów chory uświadamia sobie często dopiero podczas wywiadu lekarskiego.

Przewlekły nieżyt tchawicy

Chory odczuwa pogorszenie kondycji ogólnej, któremu towarzyszy uczucie zmęczenia i właśnie utrata ciężaru. (więcej…)

Obłożony język

Spód zdrowego języka jest pokryty gładką błoną śluzową, natomiast grzbiet jest szorstki. Szorstkość te powodują maleńkie kolczaste brodawki, które gęsto pokrywają język. Te maleńkie twory na języku, wystające ponad poziom błon śluzowych, są na końcach postrzępione i zrogowaciałe. Owo zrogowacenie powoduje powstawanie naturalnego, białoszarego nalotu na języku.
W nierównościach języka, na jego naturalnym nalocie, często zatrzymują się maleńkie okruszki pożywienia, które zmieniają barwę nalotu. Takie zmiany mogą być widoczne przez kilka godzin i są zupełnie niegroźne. Istnieją jednak określone zmiany w wyglądzie nalotu języka, które świadczą o pewnych chorobach. Objaw ten nosi nazwę “obłożonego języka”, niezależnie od rodzaju zmian nalotu.

Obłożony język w chorobach języka

W niektórych przypadkach obłożony język może być właśnie objawem chorób języka. Mogą to być następujące choroby:

Leukoplakia

Schorzenie to nazywane jest także rogowaceniem białym. Na błonach śluzowych języka i policzków pojawiają się białe, opalizujące plamy i smugi oraz zbite nawarstwienia rogowe. Mogą występować u palaczy i często są pierwszą oznaką nowotworu. Konieczne jest zaprzestanie palenia tytoniu. U osób używających protez zębowych niezbędne jest sprawdzenie, czy nie zawierają one czynników drażniących. Zmiany takie towarzysza także schorzeniom kilowym.
Leukoplakię leczy się chirurgicznie, krioterapia i elektrokoagulacja. Zrogowacenia mogą zlośliwieć.

Język czarny włochaty

Występuje przewlekły stan zapalny brodawek języka, które nadmiernie rogowacieją i są nienaturalnie wydłużone. Język wygląda jakby był obsypany czarnymi włoskami. Przyczyną tego schorzenia jest niedobór witamin lub zmiany w składzie flory jamy ustnej wskutek leczenia antybiotykami.

Obłożony język

W chorobach zakaźnych obłożony język może być symptomem niektórych chorób zakaźnych.

Płonica

W pierwszych trzech dniach choroby język jest pokryty grubym, białym nalotem. Następnie dochodzi do oddzielenia nalotu i powstaje charakterystyczny obaw zwany „językiem malinowym”.

Grypa

Występuje obrzęk i silne zaczerwienienie języka, podobnie jak w przypadku płonicy. Mówi się także o „języku poziomkowym”.

Dur brzuszny

Grzbiet języka pokrywa gruby, szarobiały nalot. Tylko czubek i brzegi języka są wolne od nalotu i mają barwę żywo czerwoną. (więcej…)

Nieświeży oddech

U większości osób od czasu do czasu występuje nieprzyjemny zapach z ust, co nie musi zaraz świadczyć o zaburzeniu chorobowym. jest to bowiem zjawisko zupełnie normalne, zwłaszcza rano, po przebudzeniu. Mimo, że wieczorem zęby zostały dokładnie wyszczotkowane,zawsze zostają jeszcze w jamie ustnej resztki jedzenia, które organizm próbuje rozpuścić za pomocą enzymów znajdujących się w ślinie. Bakterie błony śluzowej jamy ustnej żywią się resztkami pożywienia, co sprzyja ich rozmnażaniu. Podczas snu z otwartymi ustami proces ten przebiega jeszcze intensywniej. Dochodzi wówczas do wysychania błony śluzowej jamy ustnej oraz zahamowania wydzielania śliny, która rozpuszcza resztki jedzenia.

Osoby, u których nieprzyjemny zapach z ust utrzymuje się lub powraca po porannym umyciu zębów, przyczyny powinny szukać przede wszystkim w niedostatecznej higienie jamy ustnej. Kamień nazębny jest bowiem świetnym siedliskiem bakterii.

Nieprzyjemny zapach z ust nie musi mieć podłoża chorobowego. Może być jednak oznaką zaburzeń pracy układu trawienia.

Przyczyny nieświeżego oddechu

Niedostateczna higiena jamy ustnej

Aby uniknąć nieprzyjemnego zapachu z ust nie należy zapominać o higienie jamy ustnej. Ważne jest nie tylko systematyczne mycie zębów, ale również używanie nici dentystycznych i wykałaczek.

Infekcje jamy ustnej

Infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze jamy ustnej wywołują różne dolegliwości w tym także nieprzyjemny zapach z ust. Nieprzyjemny oddech towarzyszy na przykład zapaleniu zatok przynosowych. Dzieje się tak, ponieważ ujście zatok nosowych znajduje się w nosie, a ten z kolei jest połączony z gardłem.

Używki

Nieprzyjemny zapach z ust powstaje W wyniku palenia papierosów, nadużywania kawy i herbaty oraz niektórych przypraw, np. czosnku. (więcej…)

Dławiec rzekomy u dzieci

Dławiec rzekomy to choroba dróg oddechowych, w wyniku której dochodzi do obrzęku błony śluzowej gardła i krtani. Zwężenie górnych dróg oddechowych prowadzi do ograniczonego dopływu powietrza do płuc, co powoduje trudności w oddychaniu, a w ciężkich przypadkach prowadzi do dusznicy.

Najczęściej choroba ta atakuje dzieci do trzeciego roku życia, ponieważ w tym wieku drogi oddechowe mają jeszcze stosunkowo małe światło i nie są w pełni rozwinięte. Dlatego też już przy najmniejszym obrzęku pojawiają się trudności w oddychaniu. Na pseudokrup chorują też dzieci między trzecim a piątym rokiem życia, lecz zdarza się to znacznie rzadziej.

Nocne ataki kaszlu

Ataki dławca rzekomego występują najczęściej w nocy. Dziecku dokucza spazmatyczny kaszel, pojawiające się gwałtownie oraz przypominający szczekanie. Dziecko nie może swobodnie przełykać, ma zachrypnięty głos i oddycha z trudem.

Wdychaniu powietrza towarzyszy świszczący, przeciągły dźwięk – wyraźny znak, że wystąpił obrzęk błony śluzowej krtani.
Kłopoty z oddychaniem przeważnie wywołują u dziecka panikę. To z kolei prowadzi do jeszcze silniejszej dusznicy, a organizm potrzebuje jeszcze więcej tlenu. W ciężkich przypadkach dziecku może nawet grozić uduszenie. Atak może trwać kilka godzin, niekiedy jednak przedłuża się nawet do kilku dni.

Infekcje wirusowe

Dławiec rzekomy najczęściej wywołany jest przez jakąś infekcję wirusową. Powoduje ona obrzęk oraz zapalenie błony śluzowej gardła i krtani. Obrzęk błony śluzowej może być również spowodowany przez reakcje alergiczną. Występowaniu choroby sprzyja także zanieczyszczenie powietrza.

Co można zrobić samemu?

Gdy pojawią się typowe objawy – szczekający, suchy kaszel oraz przeciągły, świszczący odgłos przy wdechu, a także dusznica – najpierw należy po prostu wziąć dziecko na ręce oraz starać się je uspokoić.

Pomocne jest również wdychanie przez dziecko wilgotnego powietrza. Do nawilżania najlepiej nadaje się specjalny nawilżacz rozpylający zimną wodę. jeśli nie dysponuje się takim, należy napełnić miskę gorącą wodą i nakłonić dziecko, aby pochyliło się nad nią i wdychało unoszącą się parę wodną. Można także pójść z dzieckiem do łazienki, odkręcić gorącą wodę i tak długo nalewać ją do wanny lub do brodzika, aż pomieszczenie wypełni się parą.

Przy silnych atakach trzeba pójść do lekarza jeżeli te środki okażą się niewystarczające, trzeba wezwać lekarza albo pojechać z dzieckiem do pediatry lub najbliższego szpitala. (więcej…)