Monthly Archives - Lipiec 2014

Jak rozpoznać fałszywy miód?

miód

Od starożytnych czasów miód jest bardzo cenionym produktem, nie tylko ze względu na walory smakowe, ale przede wszystkim na jego właściwości lecznicze i profilaktyczne. Już nawet Hipokrates wykorzystywał jego uzdrawiające moce, za które odpowiedzialna jest substancja zwana inhibiną. Została ona odkryta zupełnie niedawno, bo dopiero w 1938 roku. Proces pozyskiwania miodu przez pszczoły jest bardzo pracochłonny i zajmuje im wiele czasu.

Produkcja prawdziwego miodu

Aby obrazowo przedstawić jak wiele wysiłku muszą te owady włożyć w pozyskanie tego złotego skarbu, można przytoczyć jeden z przykładów. Otóż aby zebrać jeden kilogram miodu, pszczoły muszą odwiedzić do siedmiu milionów kwiatów. Jeśli dodatkowo przyjmie się, że kwiaty oddalone są około 1 kilometra od pasieki, to muszą okrążyć kulę ziemską ponad dziesięciokrotnie. Powoduje to, iż pozyskiwanie szlachetnego, naturalnego miodu wymaga posiadania wielu pszczelich rodzin oraz jest stosunkowo powolne. Nie brakuje więc osób, które starają się fałszować miody.

Co spożywamy zamiast prawdziwego miodu?

Do najpospolitszych metod należy produkcja syropu z mieszka lekarskiego i jego sprzedaż jako miodu. Często jest on też używany do rozcieńczania prawdziwych miodów. Do kolejnych i najczęściej spotykanych metod fałszerstw należy również pszczeli syrop sokowy. Uzyskuje się go poprzez oszukiwanie nieświadomych tego procederu pszczół. Pseudopszczelarze podstawiają bowiem gotowe soki owocowe, warzywne i inne podobne wynalazki tuż pod pszczele pasieki. W ten oto sposób owady przerabiają te produkty na syropy imitujące miód, zapominając o ich prawdziwym obowiązku zapylania kwiatostanów i zdobywaniu w ten sposób naturalnego nektaru. Osoby fałszujące w ten sposób szlachetne miody zarabiają krocie, gdyż uzyskują szybko dużo ilości soku miodowego i sprzedają jako prawdziwy produkt z pasiek.

 

Babka lancetowata – podwórkowa ściema, czy lek?

babka lancetowata

Zamiast szukać szyldu apteki nad głową, spójrz na trawnik pod nogami. O ziołach, mniej lub więcej, wiec coś każdy. Każdy choć raz słyszał o szałwii, tymianku, melisie, babce, mięcie, piołunie i tym podobnych “chwastach”. Co jednak z zasłyszanych opowieści można włożyć między mity, a co jest najprawdziwszą prawdą? Nie wiem, czy lubczyk może wprowadzić w stan miłosnej euforii, ale wiem, że babka lancetowata (łac. Plantago lanceolata) od lat wykorzystywana była w medycynie ludowej, a współcześnie nawet w profesjonalnej farmacji.

Babka lancetowata to czyste placebo?

Wielu pamięta pewnie tę roślinę z dzieciństwa, kiedy służyła jako opatrunek przy obtarciach i skaleczeniach, o które na podwórku nietrudno. Chłodne, zielone liście koiły ból, a po dodaniu śliny przyspieszały nawet gojenie ran. Zaraz powie ktoś jednak, że równie dobrze można było przyłożyć do stłuczonego kolana liść mlecza, czy inne zielsko. Czy babka to zwykłe placebo? Gdyby nim była, nie wykorzystywano by jej od pokoleń w tak rozmaitych celach! Babkę można zaaplikować w prostej postaci, tj. przyłożyć utarte liście na miejsce zranienia/podrażnienia/poparzenia. Zawarte w roślinie substancje antyseptyczne, w tym naturalne antybiotyki, odkażają ranę, a przy tym łagodzą ból. Jeśli wola, można też babkę wykorzystać do granic i z suszonych liści robić napar, którego picie pomaga przy zwalczaniu infekcji górnych dróg oddechowych.

Jak zastosować babkę lancetowatą?

Babkę lancetowatą można zbierać jako pospolicie rosnący “chwast” na łąkach, trawnikach i przy drogach. Należy jednak pamiętać o opłukaniu zakurzonych liści przed użyciem. Można babkę również hodować w doniczkach na parapecie. Dzikie sadzonki łatwo przyjmują się w nowych warunkach i nie są wymagające w uprawie z racji niskich wymagań.

W dobie syntetycznych farmaceutyków warto wracać do naturalnych, sprawdzonych sposobów naprawiania zdrowia.

Dyskopatia – problem współczesnych mężczyzn

Dyskopatia dokucza aż 30% mężczyznom w naszym kraju. Jeżeli odczuwasz silny ból pleców przy podnoszeniu ciężkiego przedmiotu albo łamie cię w krzyżu po wstaniu z łóżka – uważaj – to objawy dyskopatii. Obecny sposób utrzymania sylwetki w pracy i poza nią decyduje o tym, że problem jest tak powszechny. Na dyskopatię cierpią coraz to młodsi mężczyźni – 30-latkowie i młodsi.
bol plecow

Krążki (dyski) pomiędzy każdym z 33 kręgów mają za zadanie amortyzację kręgosłupa. Aby kręgosłup funkcjonował prawidłowo, wszystkie dyski muszą być na swoich miejscach i nie mogą być uszkodzone, ani nawet osłabione. Jeżeli dojdzie do sytuacji, gdy któryś z krążków ulega zniszczeniu – wówczas inne krążki naciskają na korzonki nerwowe. Pierwszym objawem jest silny, rwący ból pleców, ale nie tylko. Może dojść do bolesności ręki, po stronie uciskanych korzonków. Ból może także promieniować do jednej z kończyn dolnych. Typowym dla dyskopatii widocznym objawem jest fakt, iż nie można podnieść niczego ciężkiego i w momencie nagłego zrywu ból uniemożliwia wykonywanie jakichkolwiek czynności. Ulga przychodzi dopiero w chwili odpoczynku.

Wg statystyk dyskopatia atakuje najczęściej nasze lędźwia (dyskopatia lędźwiowa) i w jej przypadku czujemy promieniowanie bólu po całej kończynie dolnej do połowy, w okolicach kolana. Brak wyprostowanej sylwetki podczas pracy siedzącej może powodować dyskopatię szyjną, na którą najczęściej skarżą się osoby pracujące w biurze – wówczas bolesność odczuwalna jest w okolicy karku, potylicy i górnej części pleców. Jeżeli okolice karku nie objawiają się bolesnością, a boli nas jedynie górny odcinek kręgosłupa na wysokości piersi, oznacza to dyskopatię piersiową. Odczuwalna jest niewygoda w żebrach, a także drętwienie i niedowład kończyn.

Jak dochodzi do dyskopatii?

Schorzenie jest sporym problemem. 30% mężczyzn w Polsce, znajdujących się w wieku 30-50 lat narzeka na dolegliwości związane z dyskopatią. Powyżej wskazanego wieku odsetek chorych mężczyzn jest znacznie większy, co spowodowane jest tym, że organizm jest coraz starszy i nie funkcjonuje jak u nastolatka. Chociaż i nastolatkowie mają problemy z dyskopatią. Coraz częściej młodzi mężczyźni trudnią się pracą za biurkiem oraz za kierownicą. Czasy są bardzo bezlitosne, dochodzi stres i szybkie tempo życia, nieodpowiednia dieta i całkowity brak aktywności fizycznej. Czas działa na naszą niekorzyść – im później zajmiemy się problemem, tym trudniej będzie wrócić do dawnej sprawności.

Leczenie dyskopatii

Jeżeli pacjent skarży się na ból pleców, lekarz zaleci kilkudniowy odpoczynek w pozycji leżącej na plecach. Po tym okresie można wrócić do dawnej aktywności, jednocześnie dozując wysiłek, tak aby nie przeciążyć kręgosłupa. Pomocne są leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, które rozluźniają mięśnie i pozwalają im się szybciej regenerować. Jeżeli lekarz zaleci, warto wspomóc terapię lekami zmniejszającymi napięcie mięśni.

Rada od autora

Gdy dochodzi do przeciążenia kręgosłupa warto zadbać o wzmocnienie mięśni pleców. Ćwiczenia należy wykonywać tylko w momencie, kiedy nie doszło do poważnego urazu kręgosłupa a ból nie jest tak silny, aby w nich przeszkodzić. Aby wzmocnić górną część pleców warto wykonywać serie pompek, podciągań na drążku (nachwytem, z szerokim rozstawem dłoni) oraz wiosłowanie na maszynie i standardowe wyciskanie sztangi z klatki piersiowej na ławeczce skośnej w dół. W celu wzmocnienia dolnej partii pleców należy być ostrożnym. Niewielki ciężar oraz prawidłowa technika wykonywania ćwiczeń jest najważniejsza. Ćwiczenia podstawowe to martwy ciąg i przysiady ze sztangą. Jeżeli wykonamy te ćwiczenia nieodpowiednio, może dojść do pogłębienia kontuzji.

W celu odciążenia pleców należy wzmocnić także mięśnie głębokie brzucha, odpowiedzialne za podtrzymywanie poprawnej sylwetki. Jeżeli one będą mocne, pomogą mięśniom pleców  stabilizować sylwetkę odciążając je i przejmując część pracy tych mięśni.

Ból pleców a fizjoterapia

Zdecydowanie zalecam kontakt z doświadczonym fizjoterapeutą sportowym. Specjalista będzie potrafił nie tylko rozluźnić powięzi mięśniowe i mięśnie (bardzo skuteczne ostatnio stały się haki, które mogą rozluźnić głębsze partie mięśniowe) ale przede wszystkim nastawić odpowiednio kręgi i pokazać odpowiednią technikę wykonywania ćwiczeń.