Monthly Archives - Wrzesień 2014

Drgawki napadowe u dzieci

Drgawki napadowe występują nagle i na ogół nie są poprzedzone żadnymi zwiastunami. Istnieją różne postaci:

– Drgawki kloniczne są nagłymi skurczami mięśni, występującymi w małych odstępach czasu. Najczęściej trwają krótko.

– Podczas drgawek tonicznych występuje długotrwały, bolesny skurcz mięśni.

– Obydwie postaci mogą występować jednocześnie, mówi się wtedy o drgawkach tonicznoklonicznych.

– Drgawki kloniczne rozprzestrzeniające się na całe ciało noszą nazwę konwulsji. Tremorem nazywamy drgawki toniczne lub kloniczne, które obejmują tylko jeden mięsień lub grupę mięśniową.

Drgawki niepadaczkowe

U dzieci mogą występować drgawki, których podłożem nie jest padaczka. Niektóre rodzaje drgawek u dzieci bywają w ogóle nie zauważone. Inne rozpoczynają się przenikliwym krzykiem, podczas jeszcze innych dziecko jest głęboko nieprzytomne i nie może przypomnieć sobie co się stało.

Drgawki emocjonalnedrgawki emocjonalne

Drgawki te wywołuje długotrwały płacz lub złość i ich występowanie jest typowe dla tzw. okresu przekory w rozwoju dziecka. Pierwszy raz występują około 2 roku życia. Przy emocjach takich jak złość, gniew lub ból dziecko zaczyna płakać, podczas wydechu oddech zatrzymuje się, dziecko robi się sine i traci przytomność.

Niedobór tlenu

Ciało staje się wiotkie, a podczas dłużej trwającego napadu dochodzi do skurczu mięśni. Na ogół oddech wraca po chwili. Napad jest spowodowany niedoborem tlenu w centralnym układzie mózgowym. W trakcie krótkotrwałego okresu bezdechu dochodzi do nagromadzenia się w organizmie dwutlenku węgla i dzięki temu oddech powraca samoistnie.

Omdlenia

Już u małych dzieci występują omdlenia. Podczas tego zdarzenia dziecko ma uczucie zapadania się, Występują zawroty głowy, dziecko poci się, robi mu się czarno przed oczami. Skóra jest blada; przed lub po omdleniu niektóre dzieci wymiotują. Dłużej trwającemu omdleniu mogą towarzyszyć drgawki.

Omdlenia mogą mieć różne przyczyny: upał, długotrwałe stanie, zaduch, ciasne ubranie, lęk, ból i przemęczenie. W rzadkich przypadkach przyczyną omdleń są wady organiczne np. choroby serca, nieprawidłowa budowa naczyń mózgowych, choroby kręgosłupa lub wysokie ciśnienie. W pozostałych przypadkach omdlenia są wywołane zaburzeniem krążenia krwi.

Tężec

Tężec (Tetanus) nie jest typową chorobą wieku dziecięcego, ale w sporadycznych przypadkach dzieci mogą zachorować na niego.

Podczas tej niebezpiecznej dla życia infekcji występują drgawki toniczne. Początkowo obejmują one mięśnie twarzy i żuchwy. Mowa i połykanie są w znacznym stopniu utrudnione. Nie występują natomiast zaburzenia świadomości. (więcej…)

Ciało obce w drogach oddechowych dziecka

Jeżeli ciało obce dostało się aż do dróg oddechowych dziecka i osadziło w krtani, tchawicy lub w oskrzelach, to dochodzi do duszności, która jest bardzo niebezpieczna, czasami nawet zagraża życiu dziecka. Rozpoznaje się ją na podstawie wyrazu twarzy i ogólnego zachowania dziecka. Oczy, usta oraz otwory nosowe są szeroko rozwarte. Skrzydełka nosowe poruszają się w rytmie oddechu. Na początku skóra dziecka jest blada, a następnie przyjmuje siny odcień. Dziecko silnie się poci, okazuje duży niepokój. Jego wysiłek koncentruje się na nabraniu jak największej ilości powietrza. Dziecko kaszle i nie jest w stanie nic powiedzieć. Trudności pojawiają się w takim samym stopniu podczas wdechu i wydechu.

Do duszności na ogół nie dochodzi, gdy ciało obce znajduje się w otworze nosowym. Dziecko może oddychać przez drugi otwór. Obecność ciała obcego może jednak wywoływać ból. Jeżeli nie zostanie szybko usunięte, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że dojdzie do stanu zapalnego nosa i jego bocznych zatok.

Jak usuwać ciało obce z nosa?

Jedynym sposobem usuwania ciała obcego z nosa jest jego wydmuchanie. Należy przy tym zatkać drugi otwór, by zwiększyć ciśnienie podczas wydechu. Pomocne mogą się okazać krople do nosa, które zmniejszają obrzęk, dzięki czemu ciało łatwiej może zostać usunięte. Jeżeli wydmuchiwanie nosa nie daje natychmiastowego efektu, należy zgłosić się do lekarza.

Szczególnie ważne jest szybkie usunięcie ciał obcych, które mogą pęcznieć: na przykład nasion roślin strączkowych. W żadnym wypadku nie należy próbować usuwać ich za pomocą jakichkolwiek narzędzi. Niebezpieczeństwo zranienia jest zbyt duże.

jak usunąć ciało obce

Jak usuwać ciała obce z dróg oddechowych?

W przypadku, gdy dziecko nie może samo odkaszlnąć ciała obcego i zaczyna się dusić, należy przełożyć je przez kolano w taki sposób, by głowa dziecka zwisała i silnie klepać między łopatkami.

Dzięki temu powietrze znajdujące się w płucach uchodzi z nich z bardzo dużą siłą, co powoduje wyrzucenie ciała obcego. Usunięte już z oskrzeli ciało obce należy palcami wyjąć z gardła bądź jamy ustnej.

Niemowlęta należy ułożyć na brzuchu na lekko opuszczonym przedramieniu. Trzeba przy tym uważać, by nie zasłonić dziecku ust uniemożliwiając swobodne oddychanie.

(więcej…)

Jak leczyć przeziębienie u dzieci?

Dzieci bardzo często są przeziębione – kaszlą, boli je gardło, maja katar. Z powodu tych dolegliwości często opuszczają lekcje i goszczą u lekarza pediatry. Zachorowalności na przeziębienie sprzyja szkoła czy inne miejsce, w którym zebrana jest spora ilość dzieci.

przeziębienie u dzieci

Przeziębienie wywołują wirusy, dlatego w tym przypadku stosowanie antybiotyków nie jest wskazane, ponieważ tak postępuje się jeśli mamy do czynienia z bakteriami. Wirusami można się zarazić od innej osoby, która przenosi go na nieumytych rekach, poprzez kontakt z powierzchniami często dotykanymi przez spore grono osób np. klamki od drzwi, klawiatura komputera czy zabawki w przedszkolu. Część wirusów potrafi przetrwać nawet 24 godziny na danej powierzchni. Zarazić można się także drogą kropelkową stykając się z osoba, która ma katar albo kicha. Istotne zatem okazuje się wpajanie nawet najmłodszym dzieciom zasad higieny i zachowania związanego z myciem rąk, zasłanianiem twarzy podczas kichania czy kaszlu. Dziecko ma zmniejszoną odporność, ponieważ umacnia się ona wraz z wiekiem, dlatego w większym stopniu niż dorosły narażone jest na zachorowalność na przeziębienie i w związku z tym choruje dużo częściej.

Objaw przeziębienia jest kilka. Główne to ból gardła, kaszel, katar, ale także osłabienie występujące u dziecka, zmęczenie, brak apetytu, bóle mięśni i stawów. Z takimi objawami dziecko powinno zostać w domu, po to, aby się nie tylko wykurować i nabrać sił, ale także w tym celu, by nie narażać innych dzieci na zachorowanie. Wszystkie objawy powinny zniknąć w przeciągu kilku dni. Jeśli dolegliwości się przeciągają należy udać się do lekarza specjalisty. Także wizyta u pediatry jest wskazana jeśli dziecko ma wysoka gorączkę utrzymującą się co najmniej trzy dni, nie chce przyjmować płynów lub inne objawy wskazują na zapalenie ucha. Warto także udać się do gabinetu lekarskiego z dzieckiem jeśli katar trwa ponad dwa tygodnie, u malucha pojawiły się duszności, a oddech jest widocznie przyspieszony. W takich sytuacjach nie warto zwlekać tylko skonsultować się z lekarzem. Na pewno należy odwiedzić specjalistę jeśli dziecko choruje na cukrzycę lub astmę.

Zdarza się, że przeziębienie może wywołać powikłania u dziecka w postaci zapalenia ucha, zapalenia zatok lub zapalenia płuc, a także może spowodować zaostrzenie astmy. 

Aby wyeliminować przeziębienie stosuje się wiele sposób. Zazwyczaj zaczyna się od tych domowych, sprawdzonych przez nasze babcie. Ale trzeba także pamiętać o tym, żeby w trakcie przeziębienia dbać o dziecko szczególnie – należy mu dostarczać dużej ilości płynów, przygotowywać posiłki bogate w warzywa i owoce, które zawierają sporą porcję witamin.  Można także używać plastrów z olejkami eterycznymi, które naklejone na ubranie ułatwiają dziecku oddychanie. Stosuje się także leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe w zaawansowanym etapie przeziębienia.  Nie wolno jednak podawać maluchom aspiryny, ponieważ może ona spowodować uszkodzenie wątroby.

Dlaczego warto wykonywać masaż szyi?

Skóra szyi jest bardzo wrażliwa, ponieważ zbudowana jest inaczej niż skóra pokrywająca inne części ciała. Przede wszystkim jest o wiele cieńsza niż np. skóra na twarzy. W związku z tym jest także delikatniejsza i bardziej podatna na podrażnienia i powstawanie zmarszczek. Nie jest wyposażona w gruczoły łojowe co powoduje, że łatwo i szybko się wysusza. Także niewielka tkanka tłuszczowa oraz słabe umięśnienie sprawiają, że skóra na szyi szybko wiotczeje, przestaje być elastyczna i jędrna. Dlatego o skórę szyi trzeba szczególnie dbać, aby jak najdłużej wyglądała pięknie, sprężyście i zachowała młody wygląd. Zadbana skóra to zdrowa skóra.

masaż szyi

Przede wszystkim trzeba ją chronić przed szkodliwym wpływem promieniowania ultrafioletowego, które wpływa niszcząco na skórę. Podczas opalania warto stosować kremy ochronne z wysokim filtrem UV. Ale o skórę szyi należy dbać ciągle, zarówno w dzień, jak i w nocy. W tym celu powinno stosować się odpowiednio dobrane kosmetyki, które zawierają kwas hialuronowy  oraz polisacharydy, a także olej z orzechów makadamia, który jest bogatym źródłem lipidów, zabezpieczających skórę przed wolnymi rodnikami przyspieszającymi proces starzenia. Wspomniane wyżej kosmetyki powinno się stosować na dzień. Natomiast na noc zaleca się nakładanie na skórę szyi środków regeneracyjnych, które przyspieszają, zachodzący wówczas, proces odnowy. Najlepsze kosmetyki na noc to te, które zawierają wyciąg z białek owsa. Wszystkie kosmetyki nakładane na skórę szyi należy nakładać nie od brody do dekoltu, ale na odwrót, wtedy powstawanie zmarszczek i wiotczenie skóry jest spowolnione.

Aby szyja była piękna i gładka warto codziennie poddawać ją kilkuminutowym zabiegom masażu, które można wykonywać samodzielnie w domu. Proponuje się dwie techniku automasażu: od stawu skroniowo – żuchwowego w stronę obojczyka lub od stawu skroniowo – żuchwowego w stronę barku. Masaż ma być przyjemny i relaksujący dla osoby, która go otrzymuje. Masaż szyi wykonywany jest także przez specjalistów przy okazji masażu twarzy lub dekoltu. Są to masaże: liftingujące, odmładzające lub nawilżające. Powinien trwać do 15 min. W jego trakcie stosuje się następujące czynności: głaskanie, rozcieranie, ugniatanie, oklepywanie robione w ustalonej kolejności.

Powinno się także używać właściwych kremów z witaminami i minerałami oraz odpowiednich kosmetyków tj. serum, ampułki czy koncentraty odżywczo – regenerujące, które są bogate w składniki, mające wpływ na rozluźnienie mięśni, zmniejszają ich napięcie, likwidują bóle głowy i stres.

Masażu szyi nie powinno się wykonywać wówczas gdy mamy do czynienia z nadczynnością tarczycy, stanami gorączkowymi, zaawansowaną miażdżycą naczyń, stanami ropnymi migdałów, ostrymi stanami zapalnymi, usunięciem zęba i stanem ropnym wokół niego, nowotworami, zmianami dermatologicznymi lub przerwaniem ciągłości naskórka.

W jaki sposób pielęgnować rzęsy?

Rzęsy to ozdoba dla oczu. Warto zatem o nie dbać w taki sposób, aby zachowały jak najdłużej swój piękny i zdrowy wygląd. Rzęsy pełnią jednak również inne ważne funkcje. Mianowicie chronią oko przed wiatrem, zanieczyszczeniami, pyłkami i owadami dzięki czemu spojówki nie są podrażniane.

rzęsy

Rzęsy są bardzo delikatne, ponieważ mieszki włoska rzęsowego są bardzo płytko zakorzenione, w związku z tym łatwo je uszkodzić. Dlatego należy wykazywać się niebywałą ostrożnością w odniesieniu do rzęs.

Rzęsy mogą wypadać z różnych przyczyn. Mają na to wpływ: choroby, zła dieta (mocna kawa, herbata oraz alkohol wypłukują z organizmu ważne dla niego składniki), chemioterapia, zmęczenie i osłabienie organizmu oraz stres, a także zapalenie spojówek oraz łysienie placowate. Ale wypadanie rzęs nie zawsze związane jest z występowaniem powyższych przyczyn. Należy wziąć pod uwagę, że jest to także proces naturalny, ponieważ rzęsa ma swój okres życia, po którym następuje jej nieuchronny kres, czyli wypadnięcie. Rzęsa rośnie, potem kurczy się i wreszcie wypada. Zatem wypadanie pojedynczych rzęs nie powinno dziwić, ale ich nadmierne wypadanie, całymi kępkami, powinno wzbudzić niepokój. Pocieranie oczu także przyczynia się do utraty rzęs.

W przypadku kobiet, które malują rzęsy tuszem wymagana jest odpowiednia ich pielęgnacja, a proces demakijażu powinien być przeprowadzany właściwie. Codziennie przed snem należy obowiązkowo zmyć makijaż, w przeciwnym razie rzęsy narażone są na uszkodzenia i złamania. Do demakijażu oczu należy używać odpowiedniego środka, albo mleczka, albo płynu dwufazowego lub miceralnego, które skutecznie usuwają nie tylko tusz, ale także wszelkie inne zanieczyszczenia. Ważne jest także to, aby był to kosmetyk nie podrażniający oczu i bezpieczny. Jeśli dokonuje się demakijażu całej twarzy np. nakładając na nią żel lub piankę, to w pierwszej kolejności trzeba zmyć tusz z rzęs, ponieważ odwrotne czynności mogą spowodować połamanie rzęs. Zmywając oczy należy to zawsze robić delikatnie, dociskając lekko płatek kosmetyczny do rzęs, co spowoduje rozpuszczenie się tłuszczu, a następnie przesuwając go powoli w dół, ściągając tusz.

Jeśli rzęsy wypadają w nadmiernych ilościach to należy zastosować zabiegi je wzmacniające. W sklepach dostępne są olejki rycynowe, które wzmacniają i regenerują rzęsy. Po kilku tygodniach regularnego stosowania pojawiają się widoczne efekty – rzęsy są długie i gęste. Olejek rycynowy należy nakładać na noc, ponieważ utrudnia widzenie. O wiele przyjemniejsze w użyciu są odżywki do rzęs. Warto zastosować serum do rzęs, które zawiera składniki stymulujące wzrost rzęs oraz zapobiegające ich wypadaniu. Można stosować także ekstrakty roślinne, które działają łagodząco i zapobiegają podrażnieniom. Nakłada się je na powiek – zdrowa skóra wokół oczu to gwarancja pięknych rzęs. Na rynku pojawiają się także takie odżywki do rzęs, które posiadają dwa aplikatory: jeden umożliwia nałożenie substancji na rzęsy, a drugi na linie rzęs, a więc na cebulki, które są w ten sposób odżywiane i stymulowane do szybszego wzrostu.

Każda odżywka do rzęs powinna być bezpieczna i przebadana dermatologicznie, nie może podrażniać oczu i skóry wokół nich. Zawsze należy ją nakładać po wcześniejszym dokonaniu demakijażu oczu, tak aby ich zbytnio nie obciążać. W czasie stosowania kuracji warto zrezygnować z malowania rzęs – efekty będą lepsze i szybsze.

Jak zapobiegać infekcjom intymnym?

Infekcje intymne stanowią poważny problem dla wszystkich kobiet. Są one jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u lekarza ginekologa. Mogą przebiegać przewlekle i często powracać.

infekcje intymne

Każdą infekcję pochwy należy traktować poważnie i przede wszystkim leczyć, ponieważ może ona spowodować bardzo poważne konsekwencje związane z chorobą wewnętrznych narządów płciowych, np. może wywołać zapalenie przydatków, powstanie ropni oraz zrostów, czy też mieć wpływ na niedrożność jajowodów. Z kolei wszystkie wyżej wymienione konsekwencje mogą doprowadzić do dużych problemów związanych z płodnością kobiety – zajście w ciąże może być poważnie utrudnione. Poza tym każda infekcja intymna wywołuje ból, daje uczucie dyskomfortu, a przez to negatywnie wpływa na życie intymne kobiety. Jeśli zatem pojawia się świąd, pieczenie okolic intymnych, upławy bądź ból w czasie stosunku, należy natychmiast zgłosić się do gabinetu ginekologicznego w celu przeprowadzenia specjalistycznego badania i uzyskania pomocy lekarskiej.  

Do najczęstszych przyczyn infekcji intymnych zalicza się m. in. zakażenia różnego typu: bakteryjne, grzybicze, pierwotniakowi, ale także antybiotykoterapię, która sprawia, że pH pochwy – kwaśne – zostaje zaburzone oraz używanie zbyt obcisłej i nieprzewiewanej odzieży.

Infekcji pochwy można uniknąć. Wystarczy podejmować odpowiednie działania. Przede wszystkim trzeba dbać odpowiednio o higienę tzn. do wycierania miejsc intymnych należy używać osobnego ręcznika, a także stosować płyny, które posiadają właściwe pH odpowiadające naturalnemu pH pochwy. Najlepsze są płyny i żele do higieny intymnej, które zawierają dodatkowo wyciąg z roślin: rumianku, kory dębu, brzozy oraz niezwykle ważny kwas mlekowy. Wpływają one łagodząco i ściągająco na błony śluzowe. Kwas mlekowy zakwasza środowisko pochwy, co jest działaniem pożądanym, ponieważ w środowisku kwaśnym bakterie i drobnoustroje chorobotwórcze są niszczone i nie mogą się rozwijać. PH pochwy może zostać zaburzone także poprzez terapię antybiotykową. Chcąc zapobiec wystąpieniu infekcji intymnej ważne jest także to, aby nosić bawełnianą, niezbyt obcisłą bieliznę. Częste zakładanie stringów w dużej mierze może przyczynić się do wystąpienia infekcji, ponieważ bakterie jelitowe zgromadzone wokół odbytu z łatwością są przenoszone w okolice pochwy.

Stosuje się środki farmaceutyczne, zarówno doustne, jak i dopochwowe, które dostarczają bakterii kwasu mlekowego. W ten sposób zapobiega się powstawaniu infekcji intymnych. Bakterie kwasu mlekowe można znaleźć także w żywności, m. in. w jogurtach.  Tworzą warstwę ochronną wokół nabłonka pochwy, uniemożliwiając dostanie się tam bakterii patogennych i drożdżaków. Probiotyki nie są szkodliwe, udowodniono także, że nie da się ich przedawkować. Powinny być przyjmowane zawsze po leczeniu antybiotykami. Są bezpieczne nawet dla kobiet w ciąży. Można je kupić w każdej aptece bez recepty. Najczęściej przechowuje się je w niskiej temperaturze, w związku z tym lodówka jest najwłaściwszym miejscem.

Idzie jesień, zadbaj o swoje usta!

Usta stanowią jedną z najbardziej wrażliwych i delikatnych części twarzy. Nie posiadają żadnego zabezpieczenia, np. w postaci włosków, które w większości chronią poszczególne części ciała przed szkodliwymi czynnikami.

jesienne usta

Usta mają kolor czerwony, ponieważ są mocno unerwione, a naczynia krwionośne znajdują się tuż pod nabłonkiem, z tego powodu są niezwykle czułe. Należy je chronić przede wszystkim przed mrozem i wysokimi temperaturami, a to z tego względu, że nie posiadają warstwy tkanki tłuszczowej, która zabezpieczałaby wargi w zimie oraz nie mają melaniny, pochłaniającej szkodliwe ultrafioletowe promienie słoneczne w lecie. Mając na względzie wszystkie te uwagi należy odpowiednio dbać o usta, tak aby nie narażać ich na uszkodzenia spowodowane czynnikami zewnętrznymi.  

Usta, tak jak twarz, powinny podlegać procesowi demakijażu. Na wargi nakłada się ochronne pomadki lub błyszczyki, których resztki wieczorem powinno się zmyć. W ciągu dnia na ustach osadza się kurz i drobne zanieczyszczenia, dlatego użycie mleczka albo innego środka przeznaczonego do demakijażu jest konieczne. Usta, średnio raz na dwa tygodnie, powinny być poddawane zabiegom peelingu. Można go wykonywać takimi samymi środkami, które stosuje się do peelingu twarzy. Inne zalecane metody to używanie wazeliny lub oliwy z oliwek połączonej z cukrem. Także sprawdzonym i jednym z najprostszych sposobów na piękne usta jest ich masaż wykonywany szczoteczką do zębów, posiadającą miękkie włosie. Można na nie także nałożyć przed snem wazelinę z witaminą A.

Pod wpływem słońca, wiatru, czy mrozu, ale także jeśli są oblizywane, usta pękają, stają się wysuszone, a to sprawia, że wyglądają niezbyt estetycznie i szpecą cała twarz. Dlatego zawsze, o każdej porze roku, warto stosować kremy, pomadki, błyszczyki, balsamy ochronne, które nawilżają wargi i wpływają na ich zdrowy i piękny wygląd. Ważne jest to, by kosmetyki przeznaczone do pielęgnacji ust zawierały witaminy A i E oraz zapewniały odpowiedni poziom nawilżenia warg, a także chroniły przed szkodliwym działaniem promieni ultrafioletowych. Poza tym szminka albo inny kosmetyk nałożony na usta pełni funkcję estetyczną, dodaje wdzięku całej twarzy.  Do makijażu ust stosuje się także konturówki, które podkreślają kształt warg, modelują je i nadają im tym samym niepowtarzalnego charakteru. 

Dwa razy w tygodniu zaleca się, aby wykonywać masaż ust, posługując się, albo wspomnianą już wyżej szczoteczką, albo kostką lodu. W ten sposób, po jakimś czasie systematycznego masowania warg, staną się one pełniejsze, ponieważ będą odpowiednio dokrwione – w wyniku masażu poprawia się ich mikrokrążenie.

Stosowanie odpowiednich ćwiczeń sprawia, że usta nabierają właściwego kształtu. Można otwierać szeroko buzię, ruszać wargami wzdłuż i w szerz, wymawiać wskazane samogłoski. Powtarzane systematycznie, kilka razy dziennie, ćwiczenia, spowodują, że usta będą miały wyraźny kształt.

Dziecięce choroby metaboliczne

Pod pojęciem metabolizmu, czyli przemiany materii, rozumie się całokształt procesów biochemicznych zachodzących w organizmie człowieka, który cały czas buduje nowe związki chemiczne ze związków pobieranych z otoczenia.

Część z nich pełni funkcję “klocków”, z których powstają nowe związki, inne jedynie umożliwiają zachodzenie procesów biochemicznych – są niezbędne do tego, by dana reakcja chemiczna mogła w ogóle zajść.

Organizm cały czas eliminuje też niepotrzebne związki i uzyskuje energię, która uwalnia się podczas reakcji rozkładu. Pomiędzy procesem budowy i rozkładu panuje swoista równowaga. Jej zaburzenie nazywa się chorobą metaboliczną. W niektórych zaburzeniach metabolizmu organizm przekształca związki w nieprawidłowy sposób. W wyniku tego może dojść do powstania szkodliwych substancji zatruwających organizm. Dochodzi też do niedoboru związków, których chory ustrój nie potrafi stworzyć.

W zasadzie każda choroba powoduje zaburzenie metabolizmu. Mianem chorób metabolicznych określa się jednak jedynie te, w których zaburzenie przemiany materii jest nie tylko skutkiem, ale także przyczyną dolegliwości. Często tylko niewielka wada, dotycząca jednej prostej reakcji chemicznej, może mieć poważne negatywne skutki dla całego organizmu.

Przyczyny chorób metabolicznych

Większość chorób metabolicznych jest wrodzona. Dziecko dziedziczy je po jednym lub obojgu rodzicach. Nieraz ojciec czy matka nie zdaje sobie sprawy z tego, że są nosicielami wadliwych genów, gdyż sami nie chorują. Dzieje się tak często chociażby w przypadku mukowiscydozy i celiakii.

Niektóre choroby metaboliczne wieku dziecięcego nie maja podłoża genetycznego i sa schorzeniami nabytymi, które rozwijają się na przykład wskutek wadliwego odżywiania lub szkodliwego wpływu środowiska.

Objawy chorób metabolicznych

– Nudności.

– Wymioty.

– Biegunki.

– Wstrząs.

– Zapalenie i obrzęk narządów wewnętrznych

– Zaburzenia rozwojowe.

Leczenie chorób metabolicznych

Istnieją dwie możliwości leczenia chorób metabolicznych: stosowanie odpowiednich leków oraz przestrzeganie określonej diety. Samej choroby w większości przypadków nie można wyleczyć, można jednak umożliwić choremu życie bez ej męczących objawów. Wymaga to jednak ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza.

Czy choroby metaboliczne są groźne?

Każda z zachodzących w ludzkim organizmie reakcji biochemicznych ma istotne dla życia znaczenie. Jeśli jej przebieg zostanie zakłócony na skutek choroby, objawy początkowo mogą być niezauważalne. Z drugiej strony choroby metaboliczne, o ile nie są leczone, mogą doprowadzić do śmierci w ciągu zaledwie kilku godzin.

Fenyloketonuria

U osób chorych na fenyloketonurię występuje brak pewnego enzymu potrzebnego do przekształcenia aminokwasu, zwanego fenyloalaniną, w tyrozynę. Zamiast tyrozyny powstaje kwas organiczny, który jest przyczyna zaburzeń psychicznych, wywołuje silne skurcze mięśni i może opóźnić rozwój fizyczny i psychiczny dziecka.

Stosując odpowiednia dietę, oparta na produktach pozbawionych fenyloalaniny, można zapobiec powstawaniu toksycznego kwasu i nie dopuścić do wystąpienia objawów choroby. Po kilku latach choroba nieco łagodnieje i często możliwy jest powrót dziecka do normalnej diety.

Nietolerowanie fruktozy i galaktozy

Oba schorzenia są zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Organizm nie potrafi strawić cukrów prostych – występującej w owocach fruktozy i galaktozy (cukier zawarty w mleku). Oba związki gromadzą się wówczas w organizmie wywołując u niemowląt i małych dzieci wymioty, biegunki, obrzęk śledziony i wątroby, prowadzący do marskości wątroby, żółtaczkę, uszkodzenia nerwów i nerek, a także inne dolegliwości.

Schorzenie można stwierdzić wykrywając w moczu dziecka podwyższony poziom fruktozy i galaktozy.

Jeśli nietolerowanie przez organizm dziecka fruktozy i galaktozy zostanie odpowiednio wcześnie wykryte, wystąpieniu opisanych objawów można zapobiec przestrzegając odpowiedniej diety.

Badanie noworodków

Test pozwalające wykryć choroby metaboliczne przeprowadza się już u noworodków. Pozwala to zapobiec późniejszym uszkodzeniom narządów. Fenyloketonurię stwierdza się wykonując badania poziomu fenyloalaniny w moczu.

WAŻNE

Choć często jest to bardzo trudne, rodzice dzieci z zaburzeniami metabolicznymi muszą dopilnować, by zalecona dieta była przez nie przestrzegana. Nawet najmniejszy “grzech” łakomstwa i spożycie niedozwolonego pokarmu może wywołać kilkudniowe dolegliwości, a nawet ciężkie uszkodzenie narządów wewnętrznych.

(więcej…)

Celiakia (choroba trzewna) u dzieci

Celiakia polega na nietolerancji przez organizm glutenu. Gluten jest to białko występujące w pszenicy, życie, jęczmieniu i owsie.
W jelicie cienkim pożywienie jest rozkładane na części składowe, a następnie wchłaniane do organizmu. Do zwiększenia powierzchni wchłaniania pokarmu służą tzw. kosmki jelitowe. W przypadku celiakii dochodzi do zapalenia błony śluzowej jelita zaraz po przyjęciu pokarmu zawierającego gluten. Kosmki jelitowe stają się bardziej płaskie i ulegają zanikowi. jeżeli obciążenie wywołane przez gluten przedłuża się, ważne składniki pożywienia nie zostają wchłonięte do organizmu. Powoduje to niedobór witamin i zaburzenia procesu przemiany materii.

Przyczyny celiakii u dzieci

Choroba ta jest dziedziczna. Jednak nie każda osoba posiadająca odpowiednie uwarunkowania genetyczne, zapada na celiakie. Przyczyny rozwoju tej choroby są jak na razie nieznane.

Objawy celiakii u dzieci

– Wzdęty brzuch.

– Waga ciała poniżej normy wiekowej.

– Wiotkie mięśnie.

– Bladość i wymioty.

– Obfite, cuchnące stolce tłuszczowe.

– Osowiałość.

– Płaczliwość.

– Brak apetytu.

– Zaburzenia rozwoju.

celiakia kosmki

W zdrowej błonie śluzowej jelita wchłanianie pokarmu odbywa się przez kosmki jelitowe. W przypadku celiakii kosmki jelitowe ulegają zanikowi, proces wchłaniania pokarmu zostaje zaburzony.

Leczenie choroby trzewnej u dzieci

Dzięki pokarmowi wolnemu od glutenu kształt i czynności błony śluzowej jelita stają się znowu normalne. Jeżeli dieta bezglutenowa jest odpowiednio utrzymywana, chory żyje bez większych obciążeń.

Skłonności do celiakii nie można zapobiec. Niemowlęta i małe dzieci, u których celiakia rozwinęła się zanim zaczęto im podawać dietę bezglutenową, przez pewien czas są odżywiane dożylnie, w szpitalu.

Czy można coś zrobić samemu?

jeśli w danej rodzinie występowały przypadki celiakii, dziecko przez jak najdłuższy okres powinno być odżywiane mlekiem matki. Im wcześniej dziecko zaczyna być odżywiane sztucznie, tym poważniejsze są skutki choroby. Według niektórych dietetyków, aby uniknąć nietołerancji na gluten w wieku późniejszym dzieciom nie powinno się podawać pokarmów zawierających gluten przed ukończeniem przez nie 1 roku życia. (więcej…)

Biegunka u dzieci

Jest to częste oddawanie płynnego kału z domieszką śluzu, krwi lub ropy. Biegunka występuje wówczas, gdy w jelicie wchłania się z pożywienia zbyt mało wody lub gdy jelito pracuje na “zwiększonych obrotach”.

Biegunka u dzieci

U niemowląt i małych dzieci biegunki są dosyć częstym zjawiskiem. Przyczyną może być nieprawidłowy skład, zbyt zimne lub gorące pożywienie. Czasem organizm po prostu nie toleruje jednego ze składników, np. mleka. Przyczyną biegunki u dziecka może być zjedzenie zanieczyszczonego pożywienia, brudny smoczek lub butelka. Biegunki występują przy przeziębieniach, przegrzaniu organizmu, w okresie ząbkowania. Towarzyszą zapaleniu jelit oraz wielu innym chorobom. Istotną rolę odgrywają również przyczyny o podłożu psychicznym jak strach lub zdenerwowanie.

Ostre ataki biegunki, połączone nierzadko z wymiotami, są skutkiem infekcji bakteryjnych i wirusowych, towarzyszą również zatruciom, zakażeniom grzybiczym i pasożytniczym (glista ludzka i tęgoryjec dwunastnicy często występują u dzieci).

Biegunka pojawia się jako działanie uboczne zażywania niektórych leków np. penicyliny i wielu innych antybiotyków. Przewlekłe ataki biegunki występują w chorobach jelitowo-żołądkowych, przy alergiach na określone składniki pożywienia oraz zaburzeniach przemiany materii.

Dość częsta przyczyna biegunki u dzieci jest po prostu nieprawidłowe żywienie – nadmiar cukru i tłuszczów w diecie; u starszych dzieci biegunkę może wywołać duża ilość owoców.

Objawy biegunki u dzieci

– Częste oddawanie kału.

– Płynna, wodnista konsystencja kału.

– Wyjątkowo nieprzyjemny zapach kału.

biegunka u dzieci

Alergie, zdenerwowanie, infekcje – nie jest łatwo rozpoznać przyczynę biegunki u dzieci.

Leczenie biegunki u dzieci

Najlepszym sposobem walki z biegunką jest, w razie ostrego ataku, dwu- lub trzydniowa głodówka. Można pozwolić sobie jedynie na picie słabej czarnej herbaty z odrobiną cukru. Ulgę przyniesie również herbatka z wysuszonych czarnych jagód lub listków jeżyny. Jeśli biegunka wystąpi u małego dziecka, nawet u niemowlaka, nie należy podawać mu pożywienia, aż głośno i energicznie zacznie się o nie dopominać. Po ataku biegunki można zacząć podawać dziecku kleik ryżowy, utarte jabłko i marchewkę. Trochę starsze dzieci mogą jeść ryż, sucharki i grzanki bez dodatków. Kilka dni po biegunce dziecko nie powinno jeść słodyczy, płatków owsianych, ani pić mleka.

Czy można coś zrobić samemu?

Najlepszym sposobem zwalczania biegunki jest głodówka. Żeby wyrównać poziom płynów w organizmie, należy pić herbatę z zawartością soli i cukru. Cukier obecny w napojach zwiększa wchłanianie soli z przewodu pokarmowego, a z kolei wyższa zwartość soli w płynach ustrojowych wspomaga absorpcję wody w jelicie.

(więcej…)