Informacje

Kawa pomaga, czy szkodzi?

W 2011 r. naukowcy stwierdzili, że picie kawy jest powiązane ze spadkiem ryzyka wystąpienia depresji u kobiet, raka prostaty u mężczyzn oraz udaru mózgu u obu płci. Co więcej kawa wykazuje działania ochronne przed chorobą Parkinsona, cukrzycą lub niektórymi typami nowotworów.

Mimo, że zawiera dosłownie tysiące różnych substancji, kofeinę badano bardziej niż jakikolwiek inny składnik. Jednak niektóre doniesienia wskazują, że kawa z kofeiną czy bez kofeiny daje ten sam efekt dla zdrowia, co sugeruje, że jest coś więcej pożytecznego w kawie niż tylko jedna substancja. Te trochę mniej znane substancje uważa się za działające pozytywnie w innych częściach ciała, podczas gdy kofeina dobrze wpływa na mózg.

Kofeina i pozostałe substancje zawarte w kawie wydają się mieć swoje dobre i złe strony ale ogólny wynik może zależeć od tego jak bardzo plusy przebiją minusy spożywania.

Sprawdźmy więc co jest interesującego w kawie:

Kofeina. Kofeina prawdopodobnie ma wiele celów w mózgu, ale jej głównym wydaje się być receptor adenozyny. Część mózgu (narażona na chorobę Parkinsona), znana jako prążkowie, jest ładowana z receptorów adenozyny. Przez dokowanie na nich, kofeina może mieć pewne działania ochronne przed chorobą. Kofeina ma krótkotrwałe negatywne skutki na układ krążenia, podnosi ciśnienie krwi i być może wpływa na sztywnienie tętnic, ale zwykłe spożywanie może nie uaktywniać części z tych czynników.

Cafestol i kahweol. Kawa zawiera oleiste substancje zwane diterpeny; dwa główne typy to cafestol i kahweol. Mogą one mieć działanie przeciwnowotworowe, ale mają też wadę, gdyż zwiększają poziom cholesterolu. Filtry do kawy stanowią pułapkę dla większość tych związków i przez to nie kończą w napoju, który ludzie konsumują.

Antyoksydanty (Przeciwutleniacze). Przeciwutleniacze są substancjami, które pomagają w ochronie wrażliwych tkanek, np. tych wewnątrz naczyń krwionośnych. Kawa zawiera sporo przeciwutleniaczy, w tym jeden potężny o nazwie kwas chlorogenowy.

Witaminy i minerały. Kawa nie jest doskonałym źródłem witamin i minerałów, ale zawiera niewielkie ilości magnezu i potasu.

Sprawdźmy jak działa kawa w odniesieniu do takich chorób jak:

Alzheimer – niektóre wstępne badania wskazują na działanie przeciw płytkom beta-amyloidu, które mogą mieć przyczynową rolę w chorobie Alzheimera.

Rak – badania wskazują na mniejsze ryzyko zachorowalności na: rak trzonu macicy, rak agresywny prostaty, rak piersi – estrogen-receptor negatywny, ale nie na raka przełyku. Przeciw utleniające i przeciwzapalne substancje mogą być odpowiedzialne za działanie przeciwnowotworowe.

Cukrzyca – wpływ na insulinę i poziom cukru we krwi, które definiuje cukrzycę wydaje się być tymczasowy. Regularne stosowanie wiąże się z mniejszym ryzykiem, ale wysokie spożycie (3-6 filiżanek dziennie) wydaje się dawać lepszy efekt. Ochrona może przychodzić wraz ze wzrostem hormonu adiponektyny i innych czynników, które wpływają na insulinę i poziom cukru we krwi.

Atak serca – picie kawy zwiększa niektóre czynniki (homocysteinę) związane z wyższym ryzykiem zachorowalności, ale umiarkowana konsumpcja (1-3 filiżanek dziennie) została powiązana z niewielkim spadkiem ryzyka. Dowody na ewentualny efekt ochronny są bardziej przemawiające w przypadku kobiet.

Choroby wątroby – picie kawy jest związane z niższym poziomem enzymów, które wskazują na uszkodzenie wątroby i stany zapalne. Kawa może usprawnić metody leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C lub wspomóc ochronę przed rakiem wątroby. Cafestol i kahweol, substancje znajdujące się w niefiltrowanej kawie, mogą być odpowiedzialne za dobroczynne efekty dla wątroby.

Parkinson – badania wykazują umiarkowany (25%) spadek ryzyka zachorowania dla pijących kawę (efekt jest mniejszy u kobiet). Naukowcy znaleźli również dowody na aktywizowanie się części mózgu dotkniętych chorobą Parkinsona.

Udar mózgu – umiarkowane spożycie (3-4 filiżanek dziennie) wiąże się z mniejszym ryzykiem zachorowalności, ale szansa na udar może zwiększyć się bezpośrednio po spożyciu, szczególnie wśród rzadkich konsumentów.

Podsumowując:

Jedna kwestia to powiedzieć, że kawa może być dla ciebie dobra, a zupełnie inna to, że jest tak dobra, że picie kawy powinno być zalecane. Niestety nie jest aż tak wspaniale. Wszystkie pozytywne informacje z przeprowadzonych badań i wszystkie z pozoru zdrowe składniki kawy to dobre wieści dla konsumentów. Dlatego pasjonaci “czarnego trunku” mogą teraz odetchnąć, zrelaksować się i delektować smakiem kawy, ale osoby, które jej nie piją, mogą spokojnie znaleźć mnóstwo innych rzeczy do zrobienia, aby pomóc sobie w utrzymaniu dobrego stanu zdrowia.

Badania prenatalne w życiu kobiet

W krajach wysoko rozwiniętych wykonanie badań prenatalnych przysługuje każdej kobiecie ciężarnej. Choć w Polsce NFZ finansuje je wyłącznie paniom posiadającym wyraźne wskazania do ich przeprowadzenia, to tak naprawdę powinny one być standardem. Większość dzieci z Zespołem Downa rodzą przecież kobiety młode, bez jakichkolwiek obciążeń genetycznych. Badania prenatalne umożliwiają zdiagnozowanie wielu poważnych schorzeń, a część z nich można z kolei leczyć jeszcze na etapie prenatalnym. Zwykle nie wykazują one jednak nic niepokojącego, co znacznie uspokaja ciężarną i pozwala jej cieszyć się z oczekiwania na upragnione dziecko.

Przesiewowe badania prenatalne

Do głównych testów przesiewowych zalicza się test Pappa. W wielu krajach badanie to stanowi podstawowy element opieki medycznej nad kobietą spodziewającą się dziecka. Badanie wykonuje się pomiędzy 10 a 14 tygodniem ciąży, bez względu na wiek pacjentki. Głównym celem analizy jest wykrycie zagrożenia zespołem Downa, Edwardsa i Patau. W badaniu wykorzystuje się krew przyszłej matki, gdzie dokonuje się oceny markerów powiązanych z powyższymi chorobami. Sprawdza się także przezierność karkową za pomocą badania ultrasonograficznego. Nieprawidłowy wynik badania wskazuje na konieczność wykonania dodatkowych analiz za pomocą diagnostycznych metod.

Testy podwójny i potrójny to kolejna grupa badań przesiewowych, które pozwalają na wykrycie we wczesnym stadium chorób pochodzenia genetycznego. Skierowane są przede wszystkim do pacjentek wysokiego ryzyka, czyli tych, które w swoich rodzinach posiadały już przypadki chorób genetycznych. Test podwójny wykonuje się pomiędzy 11 a 13 tygodniem ciąży. Do badania pobierana jest krew pacjentki, która następnie poddawana jest analizie biochemicznej. Składową całego procesu jest także wywiad lekarski oraz badanie USG. W czasie badania można stwierdzić ryzyko wystąpienia zespołu Downa oraz zespołu Edwardsa. Test potrójny, przeprowadzany według podobnych reguł jak test podwójny, umożliwia wykrycie zagrożeń genetycznych w postaci zespołu Downa i Edwardsa, ale także chorób centralnego układu nerwowego. Test potrójny przeprowadza się pomiędzy 14 a 20 tygodniem ciąży.

??????????????????

Nowością na rynku badań prenatalnych pojawił się przesiewowy test NIFTY, który wykorzystuje najnowsze osiągnięcia w dziedzinie analizy genetycznej. Dzięki Sekwencjonowaniu Nowej Generacji możliwe jest wykrycie tzw. trisomii chromosomów 21, 18 i 13, powodujących zespoły Downa, Edwardsa i Patau. Test można przeprowadzać w dość szerokim okresie czasowym, od 12 do nawet 24 tygodnia ciąży, pobierając krew pacjentki. Metoda została sprawdzona w wielu badaniach walidacyjnych, zyskując każdego miesiąca kolejne grupy pacjentów.

Diagnostyczne badania prenatalne

Nieodłącznym elementem przesiewowych badań prenatalnych jest diagnostyczny odpowiednik. Trzeba o nim wspomnieć choćby dlatego, że tego rodzaju badania przeprowadza się w momencie wykrycia nieprawidłowości podczas opisanych wyżej analiz. Do głównych badań diagnostycznych zaliczamy biopsję kosmówki, amniopunkcję oraz kordocentezę. Biopsja kosmówki polega na pobraniu fragmentu kosmówki przy udziale aparatu ultrasonograficznego. Z kosmówki wyodrębnia się materiał DNA, który niesie informacje związane z ewentualnymi chorobami. Badanie przeprowadza się pomiędzy 11 a 14 tygodniem ciąży. Amniopunkcja z kolei przeprowadzana jest pomiędzy 13 a 19 tygodniem ciąży. Do badania wykorzystuje się płyn owodniowy w którym rozwija się dziecko.

Kordocentezę przeprowadza się zwykle około 18 tygodnia ciąży. Badanie zaliczane jest do najtrudniejszych z technicznego punktu widzenia. Lekarz wykonujący zabieg pobiera próbkę krwi pępowinowej, która poddawana jest dalszej analizie. Do zabiegu używa się długiej i cienkiej igły. Z uwagi na cenny materiał, analiza pobranych próbek dostarcza wielu informacji pozwalających ustalić ewentualne choroby.

Więcej informacji o NIFTY znajdziesz tutaj…

Jak leczyć przeziębienie u dzieci?

Dzieci bardzo często są przeziębione – kaszlą, boli je gardło, maja katar. Z powodu tych dolegliwości często opuszczają lekcje i goszczą u lekarza pediatry. Zachorowalności na przeziębienie sprzyja szkoła czy inne miejsce, w którym zebrana jest spora ilość dzieci.

przeziębienie u dzieci

Przeziębienie wywołują wirusy, dlatego w tym przypadku stosowanie antybiotyków nie jest wskazane, ponieważ tak postępuje się jeśli mamy do czynienia z bakteriami. Wirusami można się zarazić od innej osoby, która przenosi go na nieumytych rekach, poprzez kontakt z powierzchniami często dotykanymi przez spore grono osób np. klamki od drzwi, klawiatura komputera czy zabawki w przedszkolu. Część wirusów potrafi przetrwać nawet 24 godziny na danej powierzchni. Zarazić można się także drogą kropelkową stykając się z osoba, która ma katar albo kicha. Istotne zatem okazuje się wpajanie nawet najmłodszym dzieciom zasad higieny i zachowania związanego z myciem rąk, zasłanianiem twarzy podczas kichania czy kaszlu. Dziecko ma zmniejszoną odporność, ponieważ umacnia się ona wraz z wiekiem, dlatego w większym stopniu niż dorosły narażone jest na zachorowalność na przeziębienie i w związku z tym choruje dużo częściej.

Objaw przeziębienia jest kilka. Główne to ból gardła, kaszel, katar, ale także osłabienie występujące u dziecka, zmęczenie, brak apetytu, bóle mięśni i stawów. Z takimi objawami dziecko powinno zostać w domu, po to, aby się nie tylko wykurować i nabrać sił, ale także w tym celu, by nie narażać innych dzieci na zachorowanie. Wszystkie objawy powinny zniknąć w przeciągu kilku dni. Jeśli dolegliwości się przeciągają należy udać się do lekarza specjalisty. Także wizyta u pediatry jest wskazana jeśli dziecko ma wysoka gorączkę utrzymującą się co najmniej trzy dni, nie chce przyjmować płynów lub inne objawy wskazują na zapalenie ucha. Warto także udać się do gabinetu lekarskiego z dzieckiem jeśli katar trwa ponad dwa tygodnie, u malucha pojawiły się duszności, a oddech jest widocznie przyspieszony. W takich sytuacjach nie warto zwlekać tylko skonsultować się z lekarzem. Na pewno należy odwiedzić specjalistę jeśli dziecko choruje na cukrzycę lub astmę.

Zdarza się, że przeziębienie może wywołać powikłania u dziecka w postaci zapalenia ucha, zapalenia zatok lub zapalenia płuc, a także może spowodować zaostrzenie astmy. 

Aby wyeliminować przeziębienie stosuje się wiele sposób. Zazwyczaj zaczyna się od tych domowych, sprawdzonych przez nasze babcie. Ale trzeba także pamiętać o tym, żeby w trakcie przeziębienia dbać o dziecko szczególnie – należy mu dostarczać dużej ilości płynów, przygotowywać posiłki bogate w warzywa i owoce, które zawierają sporą porcję witamin.  Można także używać plastrów z olejkami eterycznymi, które naklejone na ubranie ułatwiają dziecku oddychanie. Stosuje się także leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe w zaawansowanym etapie przeziębienia.  Nie wolno jednak podawać maluchom aspiryny, ponieważ może ona spowodować uszkodzenie wątroby.

Dlaczego warto wykonywać masaż szyi?

Skóra szyi jest bardzo wrażliwa, ponieważ zbudowana jest inaczej niż skóra pokrywająca inne części ciała. Przede wszystkim jest o wiele cieńsza niż np. skóra na twarzy. W związku z tym jest także delikatniejsza i bardziej podatna na podrażnienia i powstawanie zmarszczek. Nie jest wyposażona w gruczoły łojowe co powoduje, że łatwo i szybko się wysusza. Także niewielka tkanka tłuszczowa oraz słabe umięśnienie sprawiają, że skóra na szyi szybko wiotczeje, przestaje być elastyczna i jędrna. Dlatego o skórę szyi trzeba szczególnie dbać, aby jak najdłużej wyglądała pięknie, sprężyście i zachowała młody wygląd. Zadbana skóra to zdrowa skóra.

masaż szyi

Przede wszystkim trzeba ją chronić przed szkodliwym wpływem promieniowania ultrafioletowego, które wpływa niszcząco na skórę. Podczas opalania warto stosować kremy ochronne z wysokim filtrem UV. Ale o skórę szyi należy dbać ciągle, zarówno w dzień, jak i w nocy. W tym celu powinno stosować się odpowiednio dobrane kosmetyki, które zawierają kwas hialuronowy  oraz polisacharydy, a także olej z orzechów makadamia, który jest bogatym źródłem lipidów, zabezpieczających skórę przed wolnymi rodnikami przyspieszającymi proces starzenia. Wspomniane wyżej kosmetyki powinno się stosować na dzień. Natomiast na noc zaleca się nakładanie na skórę szyi środków regeneracyjnych, które przyspieszają, zachodzący wówczas, proces odnowy. Najlepsze kosmetyki na noc to te, które zawierają wyciąg z białek owsa. Wszystkie kosmetyki nakładane na skórę szyi należy nakładać nie od brody do dekoltu, ale na odwrót, wtedy powstawanie zmarszczek i wiotczenie skóry jest spowolnione.

Aby szyja była piękna i gładka warto codziennie poddawać ją kilkuminutowym zabiegom masażu, które można wykonywać samodzielnie w domu. Proponuje się dwie techniku automasażu: od stawu skroniowo – żuchwowego w stronę obojczyka lub od stawu skroniowo – żuchwowego w stronę barku. Masaż ma być przyjemny i relaksujący dla osoby, która go otrzymuje. Masaż szyi wykonywany jest także przez specjalistów przy okazji masażu twarzy lub dekoltu. Są to masaże: liftingujące, odmładzające lub nawilżające. Powinien trwać do 15 min. W jego trakcie stosuje się następujące czynności: głaskanie, rozcieranie, ugniatanie, oklepywanie robione w ustalonej kolejności.

Powinno się także używać właściwych kremów z witaminami i minerałami oraz odpowiednich kosmetyków tj. serum, ampułki czy koncentraty odżywczo – regenerujące, które są bogate w składniki, mające wpływ na rozluźnienie mięśni, zmniejszają ich napięcie, likwidują bóle głowy i stres.

Masażu szyi nie powinno się wykonywać wówczas gdy mamy do czynienia z nadczynnością tarczycy, stanami gorączkowymi, zaawansowaną miażdżycą naczyń, stanami ropnymi migdałów, ostrymi stanami zapalnymi, usunięciem zęba i stanem ropnym wokół niego, nowotworami, zmianami dermatologicznymi lub przerwaniem ciągłości naskórka.

W jaki sposób pielęgnować rzęsy?

Rzęsy to ozdoba dla oczu. Warto zatem o nie dbać w taki sposób, aby zachowały jak najdłużej swój piękny i zdrowy wygląd. Rzęsy pełnią jednak również inne ważne funkcje. Mianowicie chronią oko przed wiatrem, zanieczyszczeniami, pyłkami i owadami dzięki czemu spojówki nie są podrażniane.

rzęsy

Rzęsy są bardzo delikatne, ponieważ mieszki włoska rzęsowego są bardzo płytko zakorzenione, w związku z tym łatwo je uszkodzić. Dlatego należy wykazywać się niebywałą ostrożnością w odniesieniu do rzęs.

Rzęsy mogą wypadać z różnych przyczyn. Mają na to wpływ: choroby, zła dieta (mocna kawa, herbata oraz alkohol wypłukują z organizmu ważne dla niego składniki), chemioterapia, zmęczenie i osłabienie organizmu oraz stres, a także zapalenie spojówek oraz łysienie placowate. Ale wypadanie rzęs nie zawsze związane jest z występowaniem powyższych przyczyn. Należy wziąć pod uwagę, że jest to także proces naturalny, ponieważ rzęsa ma swój okres życia, po którym następuje jej nieuchronny kres, czyli wypadnięcie. Rzęsa rośnie, potem kurczy się i wreszcie wypada. Zatem wypadanie pojedynczych rzęs nie powinno dziwić, ale ich nadmierne wypadanie, całymi kępkami, powinno wzbudzić niepokój. Pocieranie oczu także przyczynia się do utraty rzęs.

W przypadku kobiet, które malują rzęsy tuszem wymagana jest odpowiednia ich pielęgnacja, a proces demakijażu powinien być przeprowadzany właściwie. Codziennie przed snem należy obowiązkowo zmyć makijaż, w przeciwnym razie rzęsy narażone są na uszkodzenia i złamania. Do demakijażu oczu należy używać odpowiedniego środka, albo mleczka, albo płynu dwufazowego lub miceralnego, które skutecznie usuwają nie tylko tusz, ale także wszelkie inne zanieczyszczenia. Ważne jest także to, aby był to kosmetyk nie podrażniający oczu i bezpieczny. Jeśli dokonuje się demakijażu całej twarzy np. nakładając na nią żel lub piankę, to w pierwszej kolejności trzeba zmyć tusz z rzęs, ponieważ odwrotne czynności mogą spowodować połamanie rzęs. Zmywając oczy należy to zawsze robić delikatnie, dociskając lekko płatek kosmetyczny do rzęs, co spowoduje rozpuszczenie się tłuszczu, a następnie przesuwając go powoli w dół, ściągając tusz.

Jeśli rzęsy wypadają w nadmiernych ilościach to należy zastosować zabiegi je wzmacniające. W sklepach dostępne są olejki rycynowe, które wzmacniają i regenerują rzęsy. Po kilku tygodniach regularnego stosowania pojawiają się widoczne efekty – rzęsy są długie i gęste. Olejek rycynowy należy nakładać na noc, ponieważ utrudnia widzenie. O wiele przyjemniejsze w użyciu są odżywki do rzęs. Warto zastosować serum do rzęs, które zawiera składniki stymulujące wzrost rzęs oraz zapobiegające ich wypadaniu. Można stosować także ekstrakty roślinne, które działają łagodząco i zapobiegają podrażnieniom. Nakłada się je na powiek – zdrowa skóra wokół oczu to gwarancja pięknych rzęs. Na rynku pojawiają się także takie odżywki do rzęs, które posiadają dwa aplikatory: jeden umożliwia nałożenie substancji na rzęsy, a drugi na linie rzęs, a więc na cebulki, które są w ten sposób odżywiane i stymulowane do szybszego wzrostu.

Każda odżywka do rzęs powinna być bezpieczna i przebadana dermatologicznie, nie może podrażniać oczu i skóry wokół nich. Zawsze należy ją nakładać po wcześniejszym dokonaniu demakijażu oczu, tak aby ich zbytnio nie obciążać. W czasie stosowania kuracji warto zrezygnować z malowania rzęs – efekty będą lepsze i szybsze.

Jak zapobiegać infekcjom intymnym?

Infekcje intymne stanowią poważny problem dla wszystkich kobiet. Są one jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u lekarza ginekologa. Mogą przebiegać przewlekle i często powracać.

infekcje intymne

Każdą infekcję pochwy należy traktować poważnie i przede wszystkim leczyć, ponieważ może ona spowodować bardzo poważne konsekwencje związane z chorobą wewnętrznych narządów płciowych, np. może wywołać zapalenie przydatków, powstanie ropni oraz zrostów, czy też mieć wpływ na niedrożność jajowodów. Z kolei wszystkie wyżej wymienione konsekwencje mogą doprowadzić do dużych problemów związanych z płodnością kobiety – zajście w ciąże może być poważnie utrudnione. Poza tym każda infekcja intymna wywołuje ból, daje uczucie dyskomfortu, a przez to negatywnie wpływa na życie intymne kobiety. Jeśli zatem pojawia się świąd, pieczenie okolic intymnych, upławy bądź ból w czasie stosunku, należy natychmiast zgłosić się do gabinetu ginekologicznego w celu przeprowadzenia specjalistycznego badania i uzyskania pomocy lekarskiej.  

Do najczęstszych przyczyn infekcji intymnych zalicza się m. in. zakażenia różnego typu: bakteryjne, grzybicze, pierwotniakowi, ale także antybiotykoterapię, która sprawia, że pH pochwy – kwaśne – zostaje zaburzone oraz używanie zbyt obcisłej i nieprzewiewanej odzieży.

Infekcji pochwy można uniknąć. Wystarczy podejmować odpowiednie działania. Przede wszystkim trzeba dbać odpowiednio o higienę tzn. do wycierania miejsc intymnych należy używać osobnego ręcznika, a także stosować płyny, które posiadają właściwe pH odpowiadające naturalnemu pH pochwy. Najlepsze są płyny i żele do higieny intymnej, które zawierają dodatkowo wyciąg z roślin: rumianku, kory dębu, brzozy oraz niezwykle ważny kwas mlekowy. Wpływają one łagodząco i ściągająco na błony śluzowe. Kwas mlekowy zakwasza środowisko pochwy, co jest działaniem pożądanym, ponieważ w środowisku kwaśnym bakterie i drobnoustroje chorobotwórcze są niszczone i nie mogą się rozwijać. PH pochwy może zostać zaburzone także poprzez terapię antybiotykową. Chcąc zapobiec wystąpieniu infekcji intymnej ważne jest także to, aby nosić bawełnianą, niezbyt obcisłą bieliznę. Częste zakładanie stringów w dużej mierze może przyczynić się do wystąpienia infekcji, ponieważ bakterie jelitowe zgromadzone wokół odbytu z łatwością są przenoszone w okolice pochwy.

Stosuje się środki farmaceutyczne, zarówno doustne, jak i dopochwowe, które dostarczają bakterii kwasu mlekowego. W ten sposób zapobiega się powstawaniu infekcji intymnych. Bakterie kwasu mlekowe można znaleźć także w żywności, m. in. w jogurtach.  Tworzą warstwę ochronną wokół nabłonka pochwy, uniemożliwiając dostanie się tam bakterii patogennych i drożdżaków. Probiotyki nie są szkodliwe, udowodniono także, że nie da się ich przedawkować. Powinny być przyjmowane zawsze po leczeniu antybiotykami. Są bezpieczne nawet dla kobiet w ciąży. Można je kupić w każdej aptece bez recepty. Najczęściej przechowuje się je w niskiej temperaturze, w związku z tym lodówka jest najwłaściwszym miejscem.

Idzie jesień, zadbaj o swoje usta!

Usta stanowią jedną z najbardziej wrażliwych i delikatnych części twarzy. Nie posiadają żadnego zabezpieczenia, np. w postaci włosków, które w większości chronią poszczególne części ciała przed szkodliwymi czynnikami.

jesienne usta

Usta mają kolor czerwony, ponieważ są mocno unerwione, a naczynia krwionośne znajdują się tuż pod nabłonkiem, z tego powodu są niezwykle czułe. Należy je chronić przede wszystkim przed mrozem i wysokimi temperaturami, a to z tego względu, że nie posiadają warstwy tkanki tłuszczowej, która zabezpieczałaby wargi w zimie oraz nie mają melaniny, pochłaniającej szkodliwe ultrafioletowe promienie słoneczne w lecie. Mając na względzie wszystkie te uwagi należy odpowiednio dbać o usta, tak aby nie narażać ich na uszkodzenia spowodowane czynnikami zewnętrznymi.  

Usta, tak jak twarz, powinny podlegać procesowi demakijażu. Na wargi nakłada się ochronne pomadki lub błyszczyki, których resztki wieczorem powinno się zmyć. W ciągu dnia na ustach osadza się kurz i drobne zanieczyszczenia, dlatego użycie mleczka albo innego środka przeznaczonego do demakijażu jest konieczne. Usta, średnio raz na dwa tygodnie, powinny być poddawane zabiegom peelingu. Można go wykonywać takimi samymi środkami, które stosuje się do peelingu twarzy. Inne zalecane metody to używanie wazeliny lub oliwy z oliwek połączonej z cukrem. Także sprawdzonym i jednym z najprostszych sposobów na piękne usta jest ich masaż wykonywany szczoteczką do zębów, posiadającą miękkie włosie. Można na nie także nałożyć przed snem wazelinę z witaminą A.

Pod wpływem słońca, wiatru, czy mrozu, ale także jeśli są oblizywane, usta pękają, stają się wysuszone, a to sprawia, że wyglądają niezbyt estetycznie i szpecą cała twarz. Dlatego zawsze, o każdej porze roku, warto stosować kremy, pomadki, błyszczyki, balsamy ochronne, które nawilżają wargi i wpływają na ich zdrowy i piękny wygląd. Ważne jest to, by kosmetyki przeznaczone do pielęgnacji ust zawierały witaminy A i E oraz zapewniały odpowiedni poziom nawilżenia warg, a także chroniły przed szkodliwym działaniem promieni ultrafioletowych. Poza tym szminka albo inny kosmetyk nałożony na usta pełni funkcję estetyczną, dodaje wdzięku całej twarzy.  Do makijażu ust stosuje się także konturówki, które podkreślają kształt warg, modelują je i nadają im tym samym niepowtarzalnego charakteru. 

Dwa razy w tygodniu zaleca się, aby wykonywać masaż ust, posługując się, albo wspomnianą już wyżej szczoteczką, albo kostką lodu. W ten sposób, po jakimś czasie systematycznego masowania warg, staną się one pełniejsze, ponieważ będą odpowiednio dokrwione – w wyniku masażu poprawia się ich mikrokrążenie.

Stosowanie odpowiednich ćwiczeń sprawia, że usta nabierają właściwego kształtu. Można otwierać szeroko buzię, ruszać wargami wzdłuż i w szerz, wymawiać wskazane samogłoski. Powtarzane systematycznie, kilka razy dziennie, ćwiczenia, spowodują, że usta będą miały wyraźny kształt.

Jak rozpoznać fałszywy miód?

miód

Od starożytnych czasów miód jest bardzo cenionym produktem, nie tylko ze względu na walory smakowe, ale przede wszystkim na jego właściwości lecznicze i profilaktyczne. Już nawet Hipokrates wykorzystywał jego uzdrawiające moce, za które odpowiedzialna jest substancja zwana inhibiną. Została ona odkryta zupełnie niedawno, bo dopiero w 1938 roku. Proces pozyskiwania miodu przez pszczoły jest bardzo pracochłonny i zajmuje im wiele czasu.

Produkcja prawdziwego miodu

Aby obrazowo przedstawić jak wiele wysiłku muszą te owady włożyć w pozyskanie tego złotego skarbu, można przytoczyć jeden z przykładów. Otóż aby zebrać jeden kilogram miodu, pszczoły muszą odwiedzić do siedmiu milionów kwiatów. Jeśli dodatkowo przyjmie się, że kwiaty oddalone są około 1 kilometra od pasieki, to muszą okrążyć kulę ziemską ponad dziesięciokrotnie. Powoduje to, iż pozyskiwanie szlachetnego, naturalnego miodu wymaga posiadania wielu pszczelich rodzin oraz jest stosunkowo powolne. Nie brakuje więc osób, które starają się fałszować miody.

Co spożywamy zamiast prawdziwego miodu?

Do najpospolitszych metod należy produkcja syropu z mieszka lekarskiego i jego sprzedaż jako miodu. Często jest on też używany do rozcieńczania prawdziwych miodów. Do kolejnych i najczęściej spotykanych metod fałszerstw należy również pszczeli syrop sokowy. Uzyskuje się go poprzez oszukiwanie nieświadomych tego procederu pszczół. Pseudopszczelarze podstawiają bowiem gotowe soki owocowe, warzywne i inne podobne wynalazki tuż pod pszczele pasieki. W ten oto sposób owady przerabiają te produkty na syropy imitujące miód, zapominając o ich prawdziwym obowiązku zapylania kwiatostanów i zdobywaniu w ten sposób naturalnego nektaru. Osoby fałszujące w ten sposób szlachetne miody zarabiają krocie, gdyż uzyskują szybko dużo ilości soku miodowego i sprzedają jako prawdziwy produkt z pasiek.

 

Babka lancetowata – podwórkowa ściema, czy lek?

babka lancetowata

Zamiast szukać szyldu apteki nad głową, spójrz na trawnik pod nogami. O ziołach, mniej lub więcej, wiec coś każdy. Każdy choć raz słyszał o szałwii, tymianku, melisie, babce, mięcie, piołunie i tym podobnych “chwastach”. Co jednak z zasłyszanych opowieści można włożyć między mity, a co jest najprawdziwszą prawdą? Nie wiem, czy lubczyk może wprowadzić w stan miłosnej euforii, ale wiem, że babka lancetowata (łac. Plantago lanceolata) od lat wykorzystywana była w medycynie ludowej, a współcześnie nawet w profesjonalnej farmacji.

Babka lancetowata to czyste placebo?

Wielu pamięta pewnie tę roślinę z dzieciństwa, kiedy służyła jako opatrunek przy obtarciach i skaleczeniach, o które na podwórku nietrudno. Chłodne, zielone liście koiły ból, a po dodaniu śliny przyspieszały nawet gojenie ran. Zaraz powie ktoś jednak, że równie dobrze można było przyłożyć do stłuczonego kolana liść mlecza, czy inne zielsko. Czy babka to zwykłe placebo? Gdyby nim była, nie wykorzystywano by jej od pokoleń w tak rozmaitych celach! Babkę można zaaplikować w prostej postaci, tj. przyłożyć utarte liście na miejsce zranienia/podrażnienia/poparzenia. Zawarte w roślinie substancje antyseptyczne, w tym naturalne antybiotyki, odkażają ranę, a przy tym łagodzą ból. Jeśli wola, można też babkę wykorzystać do granic i z suszonych liści robić napar, którego picie pomaga przy zwalczaniu infekcji górnych dróg oddechowych.

Jak zastosować babkę lancetowatą?

Babkę lancetowatą można zbierać jako pospolicie rosnący “chwast” na łąkach, trawnikach i przy drogach. Należy jednak pamiętać o opłukaniu zakurzonych liści przed użyciem. Można babkę również hodować w doniczkach na parapecie. Dzikie sadzonki łatwo przyjmują się w nowych warunkach i nie są wymagające w uprawie z racji niskich wymagań.

W dobie syntetycznych farmaceutyków warto wracać do naturalnych, sprawdzonych sposobów naprawiania zdrowia.

Dyskopatia – problem współczesnych mężczyzn

Dyskopatia dokucza aż 30% mężczyznom w naszym kraju. Jeżeli odczuwasz silny ból pleców przy podnoszeniu ciężkiego przedmiotu albo łamie cię w krzyżu po wstaniu z łóżka – uważaj – to objawy dyskopatii. Obecny sposób utrzymania sylwetki w pracy i poza nią decyduje o tym, że problem jest tak powszechny. Na dyskopatię cierpią coraz to młodsi mężczyźni – 30-latkowie i młodsi.
bol plecow

Krążki (dyski) pomiędzy każdym z 33 kręgów mają za zadanie amortyzację kręgosłupa. Aby kręgosłup funkcjonował prawidłowo, wszystkie dyski muszą być na swoich miejscach i nie mogą być uszkodzone, ani nawet osłabione. Jeżeli dojdzie do sytuacji, gdy któryś z krążków ulega zniszczeniu – wówczas inne krążki naciskają na korzonki nerwowe. Pierwszym objawem jest silny, rwący ból pleców, ale nie tylko. Może dojść do bolesności ręki, po stronie uciskanych korzonków. Ból może także promieniować do jednej z kończyn dolnych. Typowym dla dyskopatii widocznym objawem jest fakt, iż nie można podnieść niczego ciężkiego i w momencie nagłego zrywu ból uniemożliwia wykonywanie jakichkolwiek czynności. Ulga przychodzi dopiero w chwili odpoczynku.

Wg statystyk dyskopatia atakuje najczęściej nasze lędźwia (dyskopatia lędźwiowa) i w jej przypadku czujemy promieniowanie bólu po całej kończynie dolnej do połowy, w okolicach kolana. Brak wyprostowanej sylwetki podczas pracy siedzącej może powodować dyskopatię szyjną, na którą najczęściej skarżą się osoby pracujące w biurze – wówczas bolesność odczuwalna jest w okolicy karku, potylicy i górnej części pleców. Jeżeli okolice karku nie objawiają się bolesnością, a boli nas jedynie górny odcinek kręgosłupa na wysokości piersi, oznacza to dyskopatię piersiową. Odczuwalna jest niewygoda w żebrach, a także drętwienie i niedowład kończyn.

Jak dochodzi do dyskopatii?

Schorzenie jest sporym problemem. 30% mężczyzn w Polsce, znajdujących się w wieku 30-50 lat narzeka na dolegliwości związane z dyskopatią. Powyżej wskazanego wieku odsetek chorych mężczyzn jest znacznie większy, co spowodowane jest tym, że organizm jest coraz starszy i nie funkcjonuje jak u nastolatka. Chociaż i nastolatkowie mają problemy z dyskopatią. Coraz częściej młodzi mężczyźni trudnią się pracą za biurkiem oraz za kierownicą. Czasy są bardzo bezlitosne, dochodzi stres i szybkie tempo życia, nieodpowiednia dieta i całkowity brak aktywności fizycznej. Czas działa na naszą niekorzyść – im później zajmiemy się problemem, tym trudniej będzie wrócić do dawnej sprawności.

Leczenie dyskopatii

Jeżeli pacjent skarży się na ból pleców, lekarz zaleci kilkudniowy odpoczynek w pozycji leżącej na plecach. Po tym okresie można wrócić do dawnej aktywności, jednocześnie dozując wysiłek, tak aby nie przeciążyć kręgosłupa. Pomocne są leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, które rozluźniają mięśnie i pozwalają im się szybciej regenerować. Jeżeli lekarz zaleci, warto wspomóc terapię lekami zmniejszającymi napięcie mięśni.

Rada od autora

Gdy dochodzi do przeciążenia kręgosłupa warto zadbać o wzmocnienie mięśni pleców. Ćwiczenia należy wykonywać tylko w momencie, kiedy nie doszło do poważnego urazu kręgosłupa a ból nie jest tak silny, aby w nich przeszkodzić. Aby wzmocnić górną część pleców warto wykonywać serie pompek, podciągań na drążku (nachwytem, z szerokim rozstawem dłoni) oraz wiosłowanie na maszynie i standardowe wyciskanie sztangi z klatki piersiowej na ławeczce skośnej w dół. W celu wzmocnienia dolnej partii pleców należy być ostrożnym. Niewielki ciężar oraz prawidłowa technika wykonywania ćwiczeń jest najważniejsza. Ćwiczenia podstawowe to martwy ciąg i przysiady ze sztangą. Jeżeli wykonamy te ćwiczenia nieodpowiednio, może dojść do pogłębienia kontuzji.

W celu odciążenia pleców należy wzmocnić także mięśnie głębokie brzucha, odpowiedzialne za podtrzymywanie poprawnej sylwetki. Jeżeli one będą mocne, pomogą mięśniom pleców  stabilizować sylwetkę odciążając je i przejmując część pracy tych mięśni.

Ból pleców a fizjoterapia

Zdecydowanie zalecam kontakt z doświadczonym fizjoterapeutą sportowym. Specjalista będzie potrafił nie tylko rozluźnić powięzi mięśniowe i mięśnie (bardzo skuteczne ostatnio stały się haki, które mogą rozluźnić głębsze partie mięśniowe) ale przede wszystkim nastawić odpowiednio kręgi i pokazać odpowiednią technikę wykonywania ćwiczeń.