Jama ustna

Zapalenie migdałków

W trakcie tej choroby limfatyczny pierścień gardłowy, składający się z migdałków podniebiennych, migdałka gardłowego i językowego, objęty jest stanem zapalnym. Szczególnie często infekcja atakuje migdałki podniebienne.

Zapalenie migdałków jest częstą i bardzo powszechna choroba u ludzi; należy ona do grupy zakażeń ogniskowych, których skutkiem mogą być też choroby innych narządów.

Zapalenie objawia się bólem gardła (szczególnie przy przełykaniu) i wysoką gorączka z często towarzyszącymi jej dreszczami. Następuje obrzęk i pojawia się ból węzłów limfatycznych szyi. Same migdałki są zaczerwienione, obrzęknięte i zazwyczaj obłożone nalotami. Infekcja ta występuje w zachorowaniach sporadycznej i nie jest raczej zaraźliwa. Zdarza się jednak, że mogą wybuchnąć epidemie.

Przyczyny zapalenia migdałków

Najczęściej chorobę wywołują bakterie ropne – streptokoki, gronkowce lub pneumokoki, które stale obecne są w tkance limfatycznej. Jednak w momencie, gdy system odpornościowy z jakichś powodów ulegnie osłabieniu, bakterie zaczynają rozmnażać się w takich ilościach, że wywołują opisane powyżej objawy. Spadek odporności może mieć różne przyczyny, na przykład może być spowodowany przechłodzeniem (“zaziębienie”),silnym zdenerwowaniem lub stresem.

Chroniczna forma zapalenia migdałków, nie tak bardzo bolesna, powstaje często na skutek licznych nawrotów tej choroby o ostrym przebiegu.

Objawy zapalenia migdałków

Wysoka temperatura, często w połączeniu z dreszczami.

– Bóle gardła, szczególnie podczas przełykania.

– Zaczerwienione migdałki podniebienne.

– Ropne naloty migdałków podniebiennych i migdałka gardłowego.

– Obrzęknięte, bolesne węzły chłonne szyjne.

Leczenie zapalenia migdałków

Bóle przy przełykaniu uśmierzają środki przeciwbólowe, dezynfekujące płukanki gardła i roztwory do pędzlowania. Do starych, sprawdzonych sposobów należą cieple okłady szyi. jednak właściwe stany zapalne leczy się przede wszystkim antybiotykami, które powinny być przyjmowane przez pacjenta przez około 10 dni. (więcej…)

Zapalenie ślinianek

Każdego dnia ślinianki zdrowego dorosłego człowieka produkują 1-2 litry śliny. Wyróżnia się trzy pary dużych ślinianek. Największe z nich to ślinianki przyuszne znajdujące się przed małżowiną uszną w dole zażuchwowym. Leżą one na mięśniu- żwaczu- sięgając aż do łuku jarzmowego. Przewody śliniankowe tego rodzaju ślinianek odprowadzają ślinę surowiczą do przedsionka jamy ustnej. Ślinianki podjęzykowe znajdują się na dnie jamy ustnej pod językiem, natomiast podżuchwowe w trójkącie podżuchwowym. Oprócz ślinianek dużych istnieje również wiele małych gruczołów ślinowych umiejscowionych w błonie śluzowej jamy ustnej oraz na nasadzie i trzonie języka. Stanom zapalnym ulegają przede wszystkim ślinianki przyuszne, ale wskutek powstawania kamienia można spotkać się też z zapaleniem ślinianek podjęzykowych.

Zapalenie ślinianek przyczyny

Źródłem stanów zapalnych ślinianek może być zakażenie bakteryjne lub wirusowe. Najczęściej występującą infekcją wirusową atakującą ślinianki jest świnka. We wczesnym niemowlęctwie może pojawić się śliniankowy typ cytomegalii. Do zakażenia wirusem, zaliczanym do grupy Herpes, może dojść przez łożysko u matki w czasie ciąży lub przy porodzie, w czasie przechodzenia noworodka przez kanał rodny. Istnieje wówczas ryzyko wystąpienia u dziecka ciężkich wad rozwojowych. Na świecie co drugi człowiek jest zakażony wirusem cytomegalii, ale we krwi posiada jednocześnie przeciwciała. W przeważającej większości przypadków zakażenie przebiega bezobjawowo. Nadal nie wiadomo dokładnie, dlaczego zdarza się jednak, że u niektórych choroba ta ma ciężki przebieg. Zapalenie ślinianek może być również wynikiem zakażenia bakteryjnego gronkowcami, paciorkowcami lub pneumokokami. Każdy człowiek jest nieustannie narażony na kontakt z różnymi rodzajami bakterii, ale niekoniecznie prowadzi to do zakażenia. Do zapalenia ślinianek może dojść w okresie obniżonej odporności organizmu, na przykład przy chorobach nowotworowych lub ciężkich chorobach zakaźnych, takich jak tyfus, gorączka plamista lub płonica. Innym przypadkiem jest wystąpienie zapalenia ślinianek po operacjach. Środki anestezyjne powodują zmniejszenie wydzielania śliny, dlatego brak higieny jamy ustnej po zabiegach operacyjnych może być przyczyną zapalenia ślinianek.

Zapalenia ślinianek objawy

– obrzęk ślinianki przyusznej.

– bóle okolicy jamy ustnej i gardła.

– ból przy uciskaniu ślinianki.

– spływanie ropy do jamy ustnej.

– przebicie ropy na zewnątrz przez skórę.

– zaczerwienienie skóry w okolicy ślinianki.

Zapalenie ślinianek leczenie

Ostre ropne zapalenie ślinianek leczy się za pomocą antybiotyków. Poza tym należy pobudzać wydzielanie śliny przez jedzenie cytryny lub grejpfrutów, ssanie tabletek zawierających witaminę C lub żucie gumy. W chronicznych stanach zapalnych ślinianek przyusznych, antybiotyk wstrzykuje się bezpośrednio do ślinianek. Jeśli dochodzi do nawrotów choroby, stosuje się naświetlanie promieniami rentgenowskimi, a w razie niepowodzenia wspomnianych metod, zaatakowaną śliniankę usuwa się operacyjnie. (więcej…)

Zapalenie dziąseł

Dziąsło (gingiva) jest częścią błony śluzowej jamy ustnej, opiera się na okostnej szczęki i otacza szyjkę zęba. Stanowi istotny element w konstrukcji aparatu zębowego. Niekorzystny wpływ różnorodnych czynników może spowodować zapalenie dziąseł objawiające się obrzękiem, zaczerwienieniem i krwawieniem. W niektórych przypadkach na dziąsłach powstają owrzodzenia.

Zapalenie dziąseł przyczyny

Najważniejszą przyczyną zapalenia dziąseł jest zaniedbanie higieny jamy ustnej, co doprowadzi do powstawania osadu bakteryjnego na zębach (plaques). Namnażające się bakterie znajdują pożywkę w postaci resztek węglowodanów i osadzają się na powierzchni zębów. Proces ten wywiera negatywny wpływ także na dziąsła. Przyczyną zapalenia dziąseł może być kamień nazębny, rozkładające się resztki pożywienia, przemiany w gospodarce hormonalnej organizmu oraz nieprawidłowe wypełnienie zębów. Zapalenie dziąseł może być także jednym z pierwszych symptomów chorób osłabiających układ odpornościowy organizmu np. cukrzycy (diabetes mellitus) lub białaczki. Oprócz tego źródłem stanów zapalnych dziąseł może być: brak witamin, alergie, stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, infekcje oraz zatrucie rtęcią lub bizmutem.

Zapalenie dziąseł objawy

– obrzęk.

– zaczerwienienie.

– krwawienie.

– zniekształcenie dziąseł.

– płynna wydzielina.

– czasem gorączka.

Zapalenie dziąseł leczenie

Rodzaj terapii zależy od przyczyny zapalenia. Przede wszystkim przeprowadza się kontrolę stanu uzębienia i leczy próchnicę.

Czy można coś zrobić samemu?

Oprócz podjęcia leczenia dentystycznego pacjent musi zacząć dbać o higienę jamy ustnej. (więcej…)

Zapalenie jamy ustnej

W jamie ustnej bytuje wiele różnych, z reguły przydatnych bakterii. Komórki śluzówki jamy ustnej żyją krótko, jednak cały czas powstają nowe. Stan zapalny w początkowej części układu trawiennego rozwija się w przypadku, gdy dochodzi do zaburzenia odnowy komórek śluzówki lub oczyszczanie jamy ustnej przez ślinę nie przebiega prawidłowo.

Zapalenie jamy ustnej przyczyny

Proste zapalenie jamy ustnej (Stomatitis Simplex) może być wywołane uszkodzeniami fizycznymi lub chemicznymi śluzówki. Są to tzw. zmiany pierwotne. Najczęściej jednak stan zapalny jest objawem chorób ogólnoustrojowych, często infekcji bakteryjnych, np. gruźlicy lub rzeżączki. Mówi się wtedy o zmianach wtórnych. Choroby wirusowe wywołują pęcherzykowe zapalenie jamy ustnej. Do zaplenia śluzówki dochodzi często w przypadku zachorowania na AIDS, a także w przebiegu grzybic. Ponadto stanowi ono objaw reakcji chemicznych.

Zapalenie jamy ustnej objawy

– ból.

– zaczerwienienie.

– pieczenie.

– pęcherzyki.

– guzki.

– nalot.

– trudności w połykaniu.

Zapalenie jamy ustnej leczenie

Leczenie objawowe prowadzi się podając antybiotyki i leki przeciwgrzybiczne.

Czy można coś zrobić samemu?

W przypadku prostego zapalenia jamy ustnej pomaga na przykład płukanie jej naparem z szałwii lub rumianku. Podstawowym warunkiem uniknięcia stanu zapalnego jest codzienna pielęgnacja i prawidłowa higiena jamy ustnej.

Kiedy należy się udać do lekarza?

Jeżeli po trzech dniach takiego leczenia naparami z ziół dolegliwości nie ustępują, należy zgłosić się do lekarza.

Jak postąpi lekarz?

Lekarz na podstawie typowych zmian zapalnych oraz badania ogólnego rozpozna chorobę, która je wywołała. Po rozpoznaniu przyczyny rozpocznie leczenie choroby podstawowej. (więcej…)

Próchnica

Próchnica jest jedną z najszerzej występujących chorób cywilizacyjnych. Polega ona na rozmiękaniu dziąsła oraz szkliwa zęba, a zaatakowane miejsca przybierają barwę brązową. Z ankiet statystycznych wynika, że próchnica występuje u 95% Europejczyków.

Próchnica przyczyny

Przy przeżuwaniu i nawilżaniu śliną pożywienia zawierającego węglowodany, powstają kwasy fermentacyjne, które mogą wymywać wapń ze szkliwa zęba. Sprzyjają temu dodatkowo bakterie znajdujące się w nalocie nazębnym. Jednak rozkład węglowodanów to tylko jedna z przyczyn próchnicy. Innymi czynnikami są: nieprawidłowa dieta i higiena jamy ustnej, niedokładne rozgryzanie pokarmu oraz genetyczne skłonności poszczególnych osób. Pewną rolę odgrywa również kształt i ułożenie zębów. Rozwojowi próchnicy sprzyja oprócz tego zapalenie dziąseł, zbyt obszerne kieszonki dziąsłowe oraz paradontoza. Duże znaczenie mają właściwości śliny: jeśli jest zbyt gęsta lub wydzielana w zbyt małych ilościach, nie może spełniać prawidłowo swoich naturalnych funkcji oczyszczających.

Próchnica objawy

– pęknięcie szkliwa zęba.

– brązowe przebarwienia.

– ból zęba.

– uczucie pulsowania.

– ból podczas jedzenia słodyczy, a także gorących i zimnych posiłków.

Próchnica leczenie

Zaatakowane miejsca rozwierca się, oczyszcza oraz wypełnia odpowiednim materiałem, natomiast zęby bardzo silnie zajęte próchnicą trzeba niestety usunąć.

Co można zrobić samemu?

Najważniejsza jest właściwa higiena jamy ustnej. Po każdym posiłku należy starannie wyszczotkować zęby (przez przynajmniej 3 minuty). Jeśli nie jest to zawsze możliwe, dobrze jest użyć w zastępstwie polecanej przez dentystów gumy do żucia. Po ostatnim myciu zębów przed snem, nie powinno się już nic jeść, zwłaszcza słodyczy. Przestrzenie między zębami również wymagają oczyszczania, służą do tego nici dentystyczne lub specjalnie profilowane wykałaczki.

Jak często należy odwiedzać dentystę?

Profilaktycznie, a więc także mimo braku dolegliwości, należy zgłaszać się u stomatologa dwa razy w roku. Lekarz może usunąć kamień nazębny, a także wykryć niewielkie, niewidoczne ubytki, które jeszcze nie dają się we znaki. (więcej…)

Paradontoza

Paradontoza, czyli zanikanie dziąseł lub rzadziej przyzębica, jest chorobą zaczynającą się najczęściej zapaleniem dziąseł. Jeżeli leczenie nie zostanie podjęte odpowiednio wcześnie, choroba rozprzestrzenia się na wąziutkie torebki dziąsłowe, znajdujące się pomiędzy dziąsłem a szyjką zęba. Stan zapalny może objąć ozębną oraz okoliczną kość szczękową, w której za pomocą włókien osadzony jest ząb. Prowadzi to do rozluźnienia się włókien, a ząb zaczyna się ruszać.

Paradontoza przyczyny

Paradontozę powoduje głównie niedostateczna higiena jamy ustnej. Nieregularne mycie zębów prowadzi do powstawania na powierzchni zębów nalotu w postaci resztek jedzenia i obumarłych komórek błon śluzowych jamy ustnej. Ten żółtawoszary, zbity nalot nazywany płytką nazębną (plaque), stanowi doskonałą pożywkę dla bakterii i grzybów. One to właśnie wywołują stan zapalny dziąseł oraz przyczyniają się do powstawania kamienia nazębnego. Gdy płytka tworzy się nie tylko na zębach, ale także poniżej brzegu dziąsła, powstaje zagrożenie paradontozą. Płytka nazębna powstaje także w wyniku nieprawidłowej diety, zaburzeń przemiany materii, a także nieprawidłowej budowy zębów.

Paradontoza objawy

– Kamień nazębny.

– Ból i krwawienie dziąseł podczas mycia zębów.

– Zaatakowanie torebek dziąsłowych.

– Obluzowanie się zębów.

Paradontoza leczenie

W większości przypadków zapobiec jej może staranna higiena.

Co można zrobić samemu?

Gdy wystąpi stan zapalny dziąseł, konieczna jest wizyta u dentysty.

Niepokojące objawy paradontozy

Jeśli zauważysz lub wyczujesz językiem obecność twardego, szorstkiego, brunatnego nalotu na powierzchni zębów, będzie to sygnał do zasięgnięcia porady dentysty. To samo dotyczy sytuacji, gdy wystąpi ból lub krwawienie dziąseł podczas mycia zębów.

Jak postąpi dentysta?

Pierwszym krokiem jest staranne oczyszczenie zębów. Lekarz może udzielić wskazówek dotyczących prawidłowej higieny jamy ustnej. Jeśli stan zapalny wniknął już głęboko objąwszy torebki dziąsłowe, dentysta bardzo dokładnie usunie z nich oraz z okolicy korzenia zęba, części tkanek będące źródłem zapalenia. Po tym zabiegu tworzy się nowy brzeg dziąsła, położony nieco głębiej niż dotychczas.

(więcej…)

Schorzenia języka

Język jest mięśniem, na powierzchni którego znajdują się liczne gruczoły oraz narządy czuciowe. Również w ich przypadku mogą wystąpić różnego rodzaju zaburzenia, których objawy uwidaczniają się na powierzchni języka. Jednym ze schorzeń języka jest tzw. „język geograficzny”, który przypomina swoim wyglądem mapę. Na jego powierzchni widać liczne plamy o nieregularnym kształcie. Język czarny kosmaty (lingua nigra) to określenie zmian chorobowych w formie niewielkich narośli i stwardnień na języku. Są one najczęściej czarne i przypominają maleńkie włoski. Z kolei objawami zapalenia języka są głębokie bruzdy oraz rysy na jego powierzchni. Początek zmian nowotworowych mogą być widoczne w postaci niewielkiej rany lub guzka, niekiedy otoczonych przez białą plamę.

Schorzenia języka przyczyny

Język geograficzny jest chorobą o podłożu genetycznym. Język czarny występuje wówczas, gdy dochodzi do powiększania się i nadmiernego rogowacenia pewnych komórek czuciowych

Najczęstszą przyczyną jest zakażenie grzybicze albo kuracja antybiotykowa. W tych przypadkach objawy ustępują po zakończeniu leczenia lub odstawieniu antybiotyku. Bardzo często jednak nie można określić konkretnego źródła choroby. Przyczyną schorzenia zwanego językiem bruzdowatym jest brak żelaza w organizmie. Dochodzi wówczas do zapalenia języka i powstania głębokich bruzd i rys na jego powierzchni. Raka języka z kolei wywołują  stany zwyrodnieniowe komórek błony śluzowej lub komórek czuciowych. Przyczyną procesów chorobowych mogą być w tym przypadku również stany zapalne, podrażnienie substancjami chemicznymi, dymem tytoniowym lub alkoholem.

Schorzenia języka objawy

– czarne narośla.

– czerwone plamy.

– głębokie bruzdy i rysy na powierzchni języka.

– stwardnienia.

– bolesność.

Schorzenia języka leczenie

Język geograficzny oraz język czarny nie wymagają specjalistycznego leczenia. Niedobór żelaza w organizmie, który powoduje powstawanie języka bruzdowatego, można uzupełnić, przyjmując tabletki zawierające żelazo. W przypadkach zmian nowotworowych języka konieczny jest zabieg operacyjnego usunięcia części języka. Po operacji chory zostaje poddany chemioterapii. (więcej…)