Objawy chorobowe

Wymioty

Jest to wyrzucenie poprzez jamę ustną treści pokarmowej znajdującej się w żołądku, wywołane odruchowymi, gwałtownymi skurczami mięśni. Wymioty stanowią reakcję obronną organizmu, której podłożem często są problemy natury psychicznej. Odruch ten i wymioty można, jak wiadomo, wywołać samemu, wkładając po prostu dwa palce głęboko do gardła.

Przyczyna wymiotów

Wymioty u dzieci

Przyczyną wymiotów u niemowląt i małych dzieci jest połykanie powietrza w wyniku szybkiego, łapczywego jedzenia. Jest to reakcja zupełnie naturalna. Natomiast nagłe i gwałtowne wymioty mogą wskazywać na kurcz odźwiernika lub być objawem zapalenia migdałków. Kurcz odźwiernika jest wadą, której efektem jest utrudnienie lub zahamowane przechodzenia treści żołądkowej do jelit. Ujawnia się on u przede wszystkim u jednomiesięcznych chłopców i powinien być jak najszybciej zoperowany. Dzieci niekiedy także wymiotują wówczas, gdy przechodzą ostre infekcje, na przykład grypę. Zawsze, gdy wymiotom towarzyszy gorączka, należy udać się do lekarza.

Wymioty poranne

Poranne nudności i wymioty w czasie ciąży są zjawiskiem zupełnie naturalnym. Występujące natomiast u alkoholików są niepokojącym sygnałem.

Wymioty i bóle brzucha

Jeżeli wymiotom towarzyszą bóle brzucha, może to wskazywać na zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzody żołądka lub jelita albo zatrucie.

Wymioty i bóle głowy

W atakach migrenowych wymioty dodatkowo pogłębiają odczuwane dolegliwości, przede wszystkim bóle głowy. Jeżeli do takich reakcji dojdzie w wyniku urazu głowy, może to wskazywać na wstrząs mózgu. W takim wypadku należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

(więcej…)

Wycieńczenie

Nazwa łacińska stanu wycieńczenia – uczucia słabości, „ogólnego rozbicia”, zmęczenia i apatii jest astenia. Wycieńczenie może być objawem towarzyszącym bardzo wielu chorobom, dlatego lekarze mówią o symptomie niecharakterystycznym.

Przejawia się on uczuciem znużenia, spadkiem energii, nastrojem przygnębienia i rozdrażnienia, niepokojem nerwowym oraz bólem głowy. Stan wycieńczenia może dotknąć każdego, sprawiając, ze wszelki rodzaj czynności, zarówno wysiłek fizyczny, jak i umysłowy stanie się niezwykle mozolna praca.

Przyczyny wycieńczenia

Źródłem tych dolegliwości mogą być zarówno zupełnie niegroźne zaburzenia wegetatywne, jak i depresje, a także poważne choroby organiczne. Aby móc zwalczyć przykre objawy wycieńczenia, należy najpierw poznać właściwą ich przyczynę. Oto niektóre z nich:

Zaburzenia krążenia

Uczucie rozbicia występuje często przy zaburzeniach krążenia, niskim ciśnieniu lub objawie nagłego spadku ciśnienia przy podnoszeniu się z pozycji leżącej. W tym przypadku ulgę przynoszą ćwiczenia gimnastyczne, na przemian zimny i ciepły prysznic oraz inne metody stabilizujące proces krążenia.

Alkohol i inne używki

Przyczyną wycieńczenia i rozbicia może być również niewłaściwy tryb życia, nadużywanie alkoholu, nikotyny oraz zbyt mała dawka snu. W tym przypadku, by pozbyć się przykrych dolegliwości, wystarczy tylko zmiana złych nawyków.

Zaburzenia psychiczne

Wycieńczenie jest objawem niektórych poważnych chorób psychicznych, np. psychozy. Apatia i zmęczenie towarzysza też zaburzeniom reaktywnym i bywają reakcja na stres, silne przeżycia i sytuacje kryzysowe.

Choroby somatyczne

Przyczyny wycieńczenia nie zawsze są błahe. Takie samopoczucie może być symptomem poważnej choroby, na przykład gruźlicy, niewydolności mięśnia sercowego, niedoczynności tarczycy, niedokrwistości, zapalenia nerek lub zapalenia wątroby, zatrucia ciążowego, a także choroby nowotworowej. Także przy cukrzycy, oprócz pragnienia, częstego oddawania moczu oraz spadku masy ciała, występuje uczucie zmęczenia i apatii.

(więcej…)

Nerwowość

Nerwowość to potoczne określenie pewnych zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego. Są to często całkowicie różne zaburzenia, o różnych przyczynach i objawach. Nerwowość objawia się dolegliwościami somatycznymi albo psychicznymi. Najczęściej jednak osoby nerwowe skarżą się i na jedne, i na drugie.

Dolegliwości somatyczne

Mianem dolegliwości somatycznych określa się te dolegliwości, które mają związek z zaburzeniem czynności poszczególnych narządów. W przypadku nerwowości są to głównie: osłabienie, kłopoty żołądkowo-jelitowe, a często także kołatanie serca, ponadto trudności z oddychaniem, zawroty i bóle głowy, nadmierna potliwość, a niekiedy również utrata apetytu, bóle kończyn i krzyża oraz zaburzenia snu. Wiele nerwowych ludzi nie może spożywać pewnych rodzajów pokarmów oraz używek. Dotyczy to zwłaszcza tych o działaniu pobudzającym, nasilają one bowiem przykre doznania. Nierzadkie są też skargi mężczyzn na impotencje i kobiet na oziębłość płciową.

Dolegliwości psychiczne

Typowe dla nerwowości dolegliwości psychiczne to: niepokój, silne wahania nastroju, przygnębienie i lęk. Osoby nerwowe są często niezwykle wrażliwe i drażliwe, dużą trudność sprawia im opanowanie swoich emocji. Powoduje to częste wybuchy gniewu i płaczu. Możliwa jest również sytuacja odwrotna. Niektórzy stają się bowiem bardzo nieśmiali i tracą pewność siebie. Wszystkie te dolegliwości są przez nerwową osobę odczuwane jako niezmiernie uciążliwe i stanowią dla niej dodatkowe obciążenie. Bardzo często urastają w jej oczach do rozmiaru problemów trudnych do przezwyciężenia – przeceniając ich znaczenie, osoba taka zaczyna doszukiwać się u siebie poważnych chorób.

Przyczyny nerwowości

Objawy występujące u osób cierpiących z powodu nerwowości spowodowane są zaburzeniem równowagi w obrębie wegetatywnego układu nerwowego. Prowadzi to do zakłócenia czynności poszczególnych narządów, co wywołuje charakterystyczne dolegliwości. Układ wegetatywny staje się na tyle wrażliwy, ze nawet niegroźne i słabe bodźce wywołują silną reakcje i liczne objawy somatyczne i psychiczne.

Napięcie psychiczne

Przyczyn nadmiernej wrażliwości i zachwiania równowagi w obrębie wegetatywnego układu nerwowego należny dopatrywać się w różnych czynnikach. Jedną z możliwości jest szczególna skłonność, wrodzona lub nabyta predyspozycja do nerwowego zachowania. Nerwowość może być jednak również wynikiem zaburzenia funkcjonowania poszczególnych narządów, np. nadczynności tarczycy. Bardzo często nerwowość spowodowana jest naturalnymi lub chorobowymi zaburzeniami gospodarki hormonalnej. Z taka sytuacja mamy do czynienia zwłaszcza w specyficznych dla funkcjonowania organizmu okresach, takich jak miesiączka, ciąża, okres pokwitania lub przekwitania. U podłoża nerwowości może też leżeć choroba psychiczna, np. psychoza maniakalno-depresyjna. Wywołuje ona jednak raczej bardziej zaawansowane, przewlekle postacie nerwowości.

(więcej…)

Utrata wagi

Gdy człowiek chudnie i traci znaczną część masy ciała, mówimy o utracie wagi. Jeśli w ciągu 5-6 miesięcy ciężar ciała spadnie o ponad 10%, jest to już poważny objaw, którego nie należy lekceważyć.

Przyczyny utraty wagi

Ubytek ciężaru ciała mający podłoże chorobowe może mieć różne przyczyny. W wyniku schorzeń żołądka, jelit, wątroby lub trzustki organizm nie wykorzystuje w należyty sposób dostarczanego mu pożywienia. Również występowanie nowotworów złośliwych, infekcji, a przede wszystkim problemy natury psychicznej prowadzą do utraty ciężaru ciała.

Alkoholizm

U osób spożywających duże ilości alkoholu może w krótkim czasie dojść do ubytku na wadze. W zaawansowanym stadium choroby alkoholowej odporność organizmu zmniejsza się, szczególnie jeśli chodzi o podatność na infekcje. Chory powinien wówczas niezwłocznie poddać się opiece lekarskiej.

Utrata ciężaru ciała w okresie dojrzewania

U dojrzewających dziewcząt dochodzi czasem do znacznego ubytku na wadze. Mamy wtedy do czynienia z tzw. jadłowstrętem psychicznym (anoreksja), który pogłębiają charakterystyczne dla tego okresu problemy natury psychicznej. Osoby z tym zaburzeniem powinny skontaktować się z lekarzem.

Zakażenie tasiemcem

Tasiemiec jest pasożytem odżywiającym się i żyjącym w jelitach. Charakterystycznym objawem wskazującym na obecność tasiemca jest utrata ciężaru, mimo dobrego apetytu i spożywania sporych ilości jedzenia.

Choroby krwi

Dawniej ich występowanie było bardzo niepokojące. Obecnie postęp medycyny znacznie zwiększył szanse chorego na wyzdrowienie. W przypadku chorób krwi, utracie wagi towarzysza uczucie zmęczenia oraz występowanie niewielkich punktowych krwawień skóry.

Upośledzenie funkcji tarczycy

Z chorobą tą mamy do czynienia wówczas, gdy tarczyca nagle zaczyna wykazywać wzmożoną aktywność. Reakcja organizmu jest zużycie wszystkich naturalnych rezerw tłuszczu. Pacjent staje się ponadto nerwowy, zmęczony i depresyjny, ma podwyższony puls, łatwo się poci oraz traci na wadze.

Cukrzyca

Zachorowanie na cukrzycę prowadzi szczególnie u młodych ludzi do szybkiej utraty ciężaru ciała. Nieomylną oznaką wystąpienia cukrzycy jest zwiększone pragnienie oraz oddawanie od 5 do 6 litrów moczu dziennie.

Guzy

Następstwem powstania guzów złośliwych jest zazwyczaj ubytek na wadze. Często jedynym odczuwalnym wówczas objawem jest stałe uczucie sytości. Towarzyszyć może im także uczucie zmęczenia oraz wahania temperatury ciała. Gdy utrata masy ciała est widoczna, nowotwór jest już często w stadium zaawansowanym.

Infekcje

Chudnięcie może być również oznaką “zakradającej się” infekcji. Pojawienie się innych niezauważonych wcześniej objawów chory uświadamia sobie często dopiero podczas wywiadu lekarskiego.

Przewlekły nieżyt tchawicy

Chory odczuwa pogorszenie kondycji ogólnej, któremu towarzyszy uczucie zmęczenia i właśnie utrata ciężaru. (więcej…)

Obłożony język

Spód zdrowego języka jest pokryty gładką błoną śluzową, natomiast grzbiet jest szorstki. Szorstkość te powodują maleńkie kolczaste brodawki, które gęsto pokrywają język. Te maleńkie twory na języku, wystające ponad poziom błon śluzowych, są na końcach postrzępione i zrogowaciałe. Owo zrogowacenie powoduje powstawanie naturalnego, białoszarego nalotu na języku.
W nierównościach języka, na jego naturalnym nalocie, często zatrzymują się maleńkie okruszki pożywienia, które zmieniają barwę nalotu. Takie zmiany mogą być widoczne przez kilka godzin i są zupełnie niegroźne. Istnieją jednak określone zmiany w wyglądzie nalotu języka, które świadczą o pewnych chorobach. Objaw ten nosi nazwę “obłożonego języka”, niezależnie od rodzaju zmian nalotu.

Obłożony język w chorobach języka

W niektórych przypadkach obłożony język może być właśnie objawem chorób języka. Mogą to być następujące choroby:

Leukoplakia

Schorzenie to nazywane jest także rogowaceniem białym. Na błonach śluzowych języka i policzków pojawiają się białe, opalizujące plamy i smugi oraz zbite nawarstwienia rogowe. Mogą występować u palaczy i często są pierwszą oznaką nowotworu. Konieczne jest zaprzestanie palenia tytoniu. U osób używających protez zębowych niezbędne jest sprawdzenie, czy nie zawierają one czynników drażniących. Zmiany takie towarzysza także schorzeniom kilowym.
Leukoplakię leczy się chirurgicznie, krioterapia i elektrokoagulacja. Zrogowacenia mogą zlośliwieć.

Język czarny włochaty

Występuje przewlekły stan zapalny brodawek języka, które nadmiernie rogowacieją i są nienaturalnie wydłużone. Język wygląda jakby był obsypany czarnymi włoskami. Przyczyną tego schorzenia jest niedobór witamin lub zmiany w składzie flory jamy ustnej wskutek leczenia antybiotykami.

Obłożony język

W chorobach zakaźnych obłożony język może być symptomem niektórych chorób zakaźnych.

Płonica

W pierwszych trzech dniach choroby język jest pokryty grubym, białym nalotem. Następnie dochodzi do oddzielenia nalotu i powstaje charakterystyczny obaw zwany „językiem malinowym”.

Grypa

Występuje obrzęk i silne zaczerwienienie języka, podobnie jak w przypadku płonicy. Mówi się także o „języku poziomkowym”.

Dur brzuszny

Grzbiet języka pokrywa gruby, szarobiały nalot. Tylko czubek i brzegi języka są wolne od nalotu i mają barwę żywo czerwoną. (więcej…)

Nieświeży oddech

U większości osób od czasu do czasu występuje nieprzyjemny zapach z ust, co nie musi zaraz świadczyć o zaburzeniu chorobowym. jest to bowiem zjawisko zupełnie normalne, zwłaszcza rano, po przebudzeniu. Mimo, że wieczorem zęby zostały dokładnie wyszczotkowane,zawsze zostają jeszcze w jamie ustnej resztki jedzenia, które organizm próbuje rozpuścić za pomocą enzymów znajdujących się w ślinie. Bakterie błony śluzowej jamy ustnej żywią się resztkami pożywienia, co sprzyja ich rozmnażaniu. Podczas snu z otwartymi ustami proces ten przebiega jeszcze intensywniej. Dochodzi wówczas do wysychania błony śluzowej jamy ustnej oraz zahamowania wydzielania śliny, która rozpuszcza resztki jedzenia.

Osoby, u których nieprzyjemny zapach z ust utrzymuje się lub powraca po porannym umyciu zębów, przyczyny powinny szukać przede wszystkim w niedostatecznej higienie jamy ustnej. Kamień nazębny jest bowiem świetnym siedliskiem bakterii.

Nieprzyjemny zapach z ust nie musi mieć podłoża chorobowego. Może być jednak oznaką zaburzeń pracy układu trawienia.

Przyczyny nieświeżego oddechu

Niedostateczna higiena jamy ustnej

Aby uniknąć nieprzyjemnego zapachu z ust nie należy zapominać o higienie jamy ustnej. Ważne jest nie tylko systematyczne mycie zębów, ale również używanie nici dentystycznych i wykałaczek.

Infekcje jamy ustnej

Infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze jamy ustnej wywołują różne dolegliwości w tym także nieprzyjemny zapach z ust. Nieprzyjemny oddech towarzyszy na przykład zapaleniu zatok przynosowych. Dzieje się tak, ponieważ ujście zatok nosowych znajduje się w nosie, a ten z kolei jest połączony z gardłem.

Używki

Nieprzyjemny zapach z ust powstaje W wyniku palenia papierosów, nadużywania kawy i herbaty oraz niektórych przypraw, np. czosnku. (więcej…)

Drżenie kończyn

Drżenie jest zjawiskiem polegającym na rytmicznych naprzemiennych skurczach mięśni, lub całych ich grup, zazwyczaj o niewielkiej amplitudzie.

Częstość skurczy w zależności od przyczyny wynosi od 2 do 15 na sekundę. Drżenie najczęściej dotyczy dłoni, stóp ale także języka i głowy. W zależności od charakteru ruchów, rozróżnia się drżenie grubo, średnio i drobno falowe. Inny podział stosuje się w zależności od tego, czy drżenie występuje u osób całkowicie zdrowych i towarzyszy każdemu świadomemu ruchowi, czy przyjmuje postać chorobliwą. Drżenie na tle chorobowym często wskazuj e na uszkodzenie centralnego układu nerwowego. Ogólnie nazywane jest drżeniem patologicznym.

Drżenie postawne (lub posturalne) występuje także u osób zdrowych i pojawia się po przyjęciu określonej pozycji.

Objaw ten często nie jest związany z chorobą. U osób starszych występowanie drżeń jest zjawiskiem bardzo częstym. Typowe dla drżeń jest to, że nie można świadomie ich opanować. Ruchy są mimowolne.

Drżenie kończyn – przyczyny

Występowanie drżeń jest związane z wieloma przyczynami. Często konieczna jest pomoc lekarza aby je wyjaśnić. Typowe sytuacje, w których pojawia się drżenie to:

Lęk

Podczas leku, podniecenia, czy dużej radości często występuje tzw. drżenie psychogenne. Z reguły towarzyszy mu uczucie kołatania serca. Objawy szybko ustępują po zmianie sytuacji.

Zmęczenie

Drżenie pojawia się także podczas znacznego zmęczenia i jest objawem wyczerpania organizmu.

Gorączka

Drżenie mięśni całego organizmu, z towarzyszącym uczuciem zimna często jest objawem zbliżającej się gorączki. Stan ten często jest określany również jako dreszcze.

Spożywanie alkoholu

Po nadużyciu alkoholu często następnego dnia pojawia się drżenie ciała. Jest to również późny objaw przewlekłego alkoholizmu, delirium tremens, pojawiający się szczególnie po przerwie w spożywaniu alkoholu.

Nadczynność tarczycy

W przypadku, gdy gruczoł tarczowy produkuje nadmierną ilość hormonu występują drżenia. Towarzyszy im uczucie kołatania serca, wzmożona potliwość, biegunki oraz wytrzeszcz gałek ocznych. Powyższe objawy jednakże mogą towarzyszyć również innym chorobom np. przewlekłym infekcjom. (więcej…)

Szum w uszach

Szum w uszach jest objawem różnych schorzeń uszu, a także stanów patologicznych innych narządów oraz zbyt wysokiego lub zbyt niskiego ciśnienia krwi. Długotrwały lub ciągły, wzrastający i opadający, niski dźwięk, odbierany jako szum, brzęczenie lub tętnienie, nie podlega świadomemu działaniu człowieka, dlatego u osób cierpiących na szum w uszach występują często zaburzenia snu i koncentracji, czasami może nawet dojść do stanów lękowych i depresyjnych. Szum w uszach powstaje w wyniku uszkodzenia komórek rzęsatych błony podstawnej (biegnącej przez środek ślimaka), które przekazują bodźce akustyczne do nerwów słuchowych.

Szum w uszach – przyczyny

Szum w uszach wskazuje zwykle na schorzenia ucha środkowego i wewnętrznego.

Otoskleroza

Otoskleroza jest schorzeniem błędnika. W jej przebiegu dochodzi do kostnienia struktur ucha wewnętrznego i w efekcie do unieruchomienia elementów odpowiedzialnych za przenoszenie dźwięku z ucha środkowego do ucha wewnętrznego. Skłonność do tej choroby jest dziedziczna. Przyczyny jej występowania nie są znane. Otoskleroza występuje między 20 a 40 rokiem życia. Kobiety są bardziej podatne na to schorzenie niż mężczyźni. Otosklerozę leczy się operacyjnie. Jeśli uszkodzeniu nie uległy nerwy, operacja przynosi znaczną poprawę. Natomiast jej zaniechanie grozi utratą słuchu.

Choroba Meniera

Ludzie z chwiejnym wegetatywnym systemem nerwowym są szczególnie narażeni na wystąpienie tej choroby ucha wewnętrznego. Obciążenia psychiczne, a także zmiany pogody powodują występowanie szumu w uszach, zawroty głowy, ucisk w uchu, jednostronne przytępienie słuchu, nudności i wymioty. Przyczyną są zmiany w składzie płynu znajdującego się w ślimaku, ewentualnie niedobór płynu. Zawroty głowy przeważnie trwają kilka minut, chociaż mogą również trwać godzinami lub przez kilka dni. Przy ostrych napadach konieczny jest wypoczynek w łóżku, w całkowitym spokoju. Lekarz podaje kroplówki, aby poprawić ukrwienie, oraz leki nasercowe. Kawa, alkohol i nikotyna pogłębiają chorobę Meniera. Może ona prowadzić do całkowitej utraty słuchu.

Nagła utrata słuchu

W ciągu kilku godzin dochodzi do przytępienia słuchu, najczęściej jednostronnego, lub głuchoty. Przyczyny nagłego osłabienia słuchu mogą być różne. Mogą je wywołać zarówno stres, reakcje alergiczne, jak też infekcje wirusowe i zaburzenia funkcjonowania układu krwionośnego. Przy nagłym osłabieniu słuchu lekarz stara się poprawić ukrwienie, w niektórych przypadkach należy przeprowadzić operacje. Szanse na wyleczenie są duże, jeśli leczenie rozpocznie się w ciągu tygodnia od pojawienia się objawów choroby. (więcej…)

Otyłość

Każdy człowiek posiada pewną ilość tkanki tłuszczowej. U mężczyzny tłuszcz stanowi średnio 12% masy ciała, u kobiety ponad dwukrotnie więcej – około 26% jeżeli ilość tkanki tłuszczowej znacznie przekracza podane wartości, mówi się o otyłości. Nadmierny tłuszcz gromadzi się przede wszystkim W tkance podskórnej, możliwe jest tez jednak stłuszczenie lub otłuszczenie narządów wewnętrznych. U tyjącej osoby dorosłej dodatkowy tłuszcz gromadzi się W już istniejących komórkach tłuszczowych, a nowych komórek przybywa niewiele. Z kolei u dziecka następują podziały komórek tłuszczowych – dzieci otyłe mają ich dużo więcej od szczupłych rówieśników. U mężczyzny tłuszcz zbiera się głównie na brzuchu, plecach i szyi, kończyny i biodra pozostają szczupła. Natomiast u kobiety gromadzi się on głównie właśnie na biodrach, a także na udach, pośladkach i ramionach.

Otyłość – przyczyny

Do otyłości dochodzi wówczas, gdy ilość energii dostarczonej z pokarmem przewyższa zapotrzebowanie energetyczne organizmu. Nawet minimalny, jednoprocentowy nadmiar kalorii na dobę, W ciągu roku powoduje wzrost wagi o 1, 5 kilograma. Samo zapotrzebowanie na energie różni się jednak u poszczególnych ludzi. Osoby będące stale w ruchu potrzebują więcej kalorii niż ludzie prowadzący siedzący tryb życia.

Psycholodzy przypuszczają, iż przyczyną otyłości jest zaburzenie zachowań związanych z regulacją apetytu. Stały dostęp do żywności stanowi pokusę, której wiele osób nie potrafi się oprzeć, co prowadzi do obżarstwa. Dzieci otyłych rodziców są wiec z reguły także otyłe, a np. kucharze lub cukiernicy grubsi od murarzy. Dla niektórych natomiast spożywanie nadmiernych ilości jedzenia staje się sposobem na zaspokojenie innych potrzeb. Często np. osoby smutne lub załamane jedzą więcej od pozytywnie nastawionych do życia.

Znacznie rzadziej, niż potocznie się sądzi, przyczyna otyłości bywają zaburzenia hormonalne. Z reguły dochodzi do sytuacji odwrotnej – to otyłość prowadzi do zaburzeń czynności gruczołów dokrewnych. Jedynie kilka zaburzeń hormonalnych prowadzi do otyłości. Dzieje się tak np. W zespole Cushinga – nadczynności kory nadnerczy ze znaczna nadprodukcja kortyzolu. Poza tym przyczyna otyłości może być zaawansowana niedoczynność tarczycy, gonad, a także przysadki mózgowej. Z kolei guzy nowotworowe zlokalizowane w niektórych częściach podwzgórza wywołują silne i trudne do opanowania uczucie łaknienia.

Otyłość – leczenie

Teoretycznie istnieją dwa sposoby na pozbycie się nadwagi: zmniejszenie liczby spożywanych kalorii i zwiększenie ich spalania. Ta druga metoda wymaga jednak zbyt dużo czasu, aby mogła być powszechnie stosowana. W celu spalenia liczby kalorii znajdujących się w jednej butelce piwa należałoby, bowiem np. przez 50 minut jeździć na rowerze. Dlatego w praktyce najlepiej jest zastosować obie metody naraz, z większym naciskiem na zmniejszenie kaloryczności pożywienia. Rodzaj zastosowanej diety jest w zasadzie nieistotny. Jednak pod warunkiem, iż będzie to dieta wyważona, dostarczająca wystarczającej ilości składników odżywczych, witamin oraz minerałów. (więcej…)

Gorączka

Przy temperaturze ciała wynoszącej od 38°C do 39°C mówimy o gorączce umiarkowanej, która najczęściej jest już oznaką stanu chorobowego. jeśli sięga ona 40,5°C mamy do czynienia z wysoką gorączką. Natomiast temperatura ciała przekraczająca 40,5°C wskazuje już na niebezpieczne przegrzanie organizmu. Jest to tzw. hipertermia. Również duży wysiłek fizyczny może spowodować wzrost temperatury ciała do 39°C. Nie jest to jednak stan chorobowy.

Gorączka nigdy nie występuje bez powodu

Gorączka sama w sobie nie jest chorobą lecz jej objawem, wskazującym na wystąpienie zapalenia, infekcji, zatrucia lub innych chorób. Towarzyszą jej często gęsia skórka, dreszcze, rozpalenie skóry i pocenie się. Łatwiej niż dorośli pocą się dzieci, u których czasem pojawiają się tzw. drgawki gorączkowe. Najczęściej jest to objaw zupełnie niegroźny, choć może również wskazywać na obecność niebezpiecznych chorób np. zapalenia opon mózgowych.

Jaką rolę spełnia gorączka?

Za pomocą gorączki organizm walczy z chorobą. Dlatego też – pod warunkiem, ze nie jest ona niebezpiecznie wysoka – w zasadzie nie zwalcza się samej gorączki, lecz przyczynę choroby.

Wysoka gorączka bardzo obciąża układ krążenia, ponieważ wzmaga pracę serca. Zniszczeniu ulegają przy tym składniki komórek oraz niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu białka. W stanach gorączkowych ważną rzeczą są częste pomiary temperatury, ponieważ wyznaczona krzywa gorączkowa pozwala lepiej ocenić przebieg choroby.

Jak postępować w stanach gorączkowych?

– Wysoką gorączkę można zbić stosując zimne, często odświeżane okłady łydek.

– U dzieci objawy gorączki są silniejsze niż u dorosłych. Gdy dziecko ma nawet lekko tylko podwyższoną temperaturę (od 37,5°C do 37,9°C), powinno się ją kontrolować rano i wieczorem.

– Jeśli gorączce towarzyszy pocenie się, oznacza to zazwyczaj, że gorączka ustępuje. Proces ten można przyśpieszyć okrywając chorego kocem oraz podając mu duże ilości najlepiej ciepłych płynów. Tę metodę stosuje się wówczas, gdy pacjent nie ma problemów z układem krążenia.

– Lekarz może również przepisać środek przeciwgorączkowy.

– W przypadku wystąpienia gorączki nie należy działać na własną rękę, zużywając na przykład pozostałości leków, które brało się przy innej okazji. Utrudni to później lekarzowi postawienie właściwej diagnozy.

(więcej…)