Objawy chorobowe

Kaszel

Kaszel to kurczowy, gwałtowny wydech następujący po głębokim wdechu. Jest to bardzo pożądany odruch obronny organizmu, mający na celu wydalenie śluzu, wydzielin oraz zarazków. Poprzez kaszel usuwane są także ciała obce, które dostały się do dróg oddechowych, wywołując ich podrażnienie.

Przyczyny kaszlu

Kaszel może być symptomem różnych chorób dróg oddechowych oraz płuc. Najmniej groźna spośród nich jest banalna infekcja wirusowa, a najpoważniejsze to zapalenie płuc, krztusiec, dławiec rzekomy u dzieci, nowotwór płuc, nieżyt krtani i gardła, pylica płuc, zapalenie opłucnej, obrzęk płuc oraz gruźlica płuc.

Jeśli kaszlowi z odkrztuszaniem (sputum) towarzyszy duszność, w grę wchodzić może przewlekła choroba płuc, np. dychawica oskrzelowa, przewlekłe zapalenie oskrzeli lub rozedma płuc. Oczywiście kaszel nie musi mieć podłoża chorobowego. Występuje on często jako odruch obronny organizmu w razie podrażnienia błon śluzowych dróg oddechowych przez kurz, drażniące gazy, zimne lub suche powietrze. Odrębną grupę stanowi kaszel nękający palaczy, który jest wynikiem ciągłego podrażniania dróg oddechowych przez dym oraz nikotynę. Kaszel może mieć również przyczyny o podłożu psychicznym. Występuje u osób nadmiernie nerwowych jako objaw rozdrażnienia i zdenerwowania.

Postaci kaszlu

Medycyna mówi o kaszlu tzw. produktywnym i nieproduktywnym. W pierwszym przypadku podczas kaszlu następuje usunięcie substancji drażniących i szkodliwych oraz wydzieliny z dróg oddechowych. Natomiast kaszel nieproduktywny jest zazwyczaj suchy, niepowodujący wydalenia ciał obcych z organizmu.

Druga klasyfikacja dzieli kaszel na suchy (np. przy zapaleniu płuc lub opłucnej), bezdźwięczny i chrypiący (obrzęk strun głosowych, choroby krtani), i metaliczny, gwiżdżący (choroby oskrzeli), spastyczny, kurczowy (astma). Spotyka się również określenia: kaszel szczekający, mokry, wykrztuśny itd. kaszel suchy, odruchowy jest zazwyczaj reakcją obronna organizmu na podrażnienie błon śluzowych tchawicy.

Kaszel – leczenie

Kaszel nie zawsze powinien być leczony, ponieważ, jak już wspomniano, jest naturalną, bardzo korzystną, pożądaną wręcz formą obronną organizmu. Nie należy więc tłumić go w sztuczny sposób. Zalecane jest natomiast stosowanie inhalacji oraz przyjmowanie dużej ilości płynów w celu rozcieńczenia i upłynnienia śluzu oraz plwociny, aby zostały one łatwiej wydalone w czasie kaszlu. Dobrze jest wiedzieć, że picie gorących płynów – najlepiej z dodatkiem cytryny – lub herbatek ziołowych daje takie same efekty jak stosowanie większości syropów na kaszel. (więcej…)

Konflikt serologiczny

W okresie przypadającym na wybuch drugiej wojny światowej odkryto jeszcze jeden wyróżnik krwi, tzw. Czynnik Rh. Czynnik Rh jest substancją obecną w ścianie krwinek czerwonych u 85% ludzi. Rh tych osób określa się, jako RH dodatnie (Rh+), u pozostałych natomiast, jako Rh ujemne (Rh -).

Czynnik Rh wraz z grupą krwi określaną w układzie AB0 jest wyznacznikiem zgodności różnych rodzajów krwi przy jej przetaczaniu. Jeżeli osobie o ujemnym Rh przetoczy się krew Rh-dodatnią, wówczas może dojść do hemolizy, czyli rozpadu czerwonych krwinek i do niedokrwistości.

Oprócz tego katabolity, czyli produkty wzmożonego wówczas rozkładu czerwonych krwinek, powodują ogromne szkody w organizmie człowieka. Stąd konieczność dokładnego określenia grupy krwi przed wykonaniem przetoczenia.

Czynnik Rh odgrywa pewną rolę w występowaniu niektórych chorób u dzieci, jeżeli istnieje niezgodność w zakresie tego czynnika między matką a płodem. Również istnienie takiej różnicy między mężem a żoną jest wskazówką, że żona musi być dokładnie obserwowana w okresie ciąży, jeżeli ma RH-ujemne, a mąż Rh-dodatnie.

Jakie są przyczyny nietolerancji na czynnik Rh?

Związek białkowy na powierzchni czerwonych krwinek ma u pacjenta osiadającego Rh dodatnie budowę do złudzenia przypominającą strukturę bakterii. W normalnych jednak warunkach układ immunologiczny człowieka natychmiast rozpoznaje komórki własnego organizmu i ciała obce – w przypadku osoby o dodatnim Rh układ odpornościowy nie atakuje więc czerwonych krwinek, ponieważ rozpoznaje znajdujący się na nich związek jako przyjazny dla organizmu.

Oczywiście układ immunologiczny nie zniszczyłby także czerwonych krwinek dawcy z RH ujemnym.

Sytuacją szczególną jest niezgodność Rh między matką a płodem, do której dochodzi, gdy matka ma Rh ujemne, a ojciec Rh dodatnie. Ojciec może przekazać pierwszemu dziecku swoją cechę Rh-dodatnią. Podczas porodu krwinki czerwone Rh-dodatnie przechodzą do ustroju matki o Rh ujemnym. Organizm matki wytwarza przeciwciała przeciw Rh-dodatnim krwinkom płodu.

Podczas pierwszej ciąży dziecku nie grodzi żadne niebezpieczeństwo, ponieważ układ immunologiczny matki nie reaguje jeszcze na pozytywny czynnik Rh u płodu. Jeżeli natomiast w drugiej ciąży sytuacja się powtórzy i płód będzie Rh-dodatni, to przeciwciała zaatakują i zniszczą krwinki Rh-dodatnie. Dochodzi wówczas do upośledzenia procesu transportu tlenu, co stanowi śmiertelne zagrożenie dla nienarodzonego dziecka. (więcej…)

Bolesne stosunki płciowe

O bolesnych stosunkach płciowych mówi się wówczas, gdy kobieta odczuwa ból przy wprowadzaniu członka do pochwy i wykonywaniu przez partnera ruchów frykcyjnych.

Bolesne stosunki przyczyny

Przyczyną bólu mogą być małe skaleczenia w pochwie lub jej niedostateczne nawilżenie. Bolesne stosunki mogą mieć również podłoże psychiczne – brak związku uczuciowego z partnerem, negatywny stosunek do seksu, itd.

Wąskie wejście do pochwy

U większości młodych dziewcząt wejście do pochwy jest wąskie. Również u kobiet po okresie przekwitania wejście do pochwy zawęża się w następstwie procesu kurczenia się. Jeśli wprowadzanie penisa do pochwy tylko z tych powodów sprawia kobiecie ból, przed stosunkiem można użyć kremu, smarując nim obszar między wargami sromowymi mniejszymi.

Niedostateczne nawilżenie pochwy

Brak wydzielania u kobiety śluzu w fazie podniecenia seksualnego, powodujące niedostateczne nawilżenie pochwy, jest również jedną z przyczyn bolesnych stosunków płciowych. Za wydzielanie śluzowatej wydzieliny nawilżającej pochwę pod wpływem podniecenia seksualnego odpowiedzialne są gruczoły Bartholina oraz gruczoły znajdujące się w błonie śluzowej pochwy.

Do zaburzeń wydzielania śluzu i chorób gruczołów Bartholina dochodzi jednak raczej rzadko. Znacznie częściej do niedostatecznego nawilżenia pochwy dochodzi w sytuacji, gdy kobieta nie odczuwa podniecenia seksualnego.

Zapalenia

Bolesność przy stosunku towarzyszy niemal zawsze stanom zapalnym pochwy lub żeńskich zewnętrznych narządów płciowych.

Niezależnie od przyczyn zapalenia (np. bakteryjnego czy alergicznego), z pochwy wydostają się zawiesiste upławy o nieprzyjemnym zapachu. Występuje także zaczerwienienie i świąd sromu. Stany zapalne wymagają wizyty u lekarza, a do momentu wyleczenia należy zrezygnować ze stosunków seksualnych.

Zmiany organiczne w miednicy mniejszej

Jeżeli ból pojawia się w momencie, gdy penis znajduje się już głęboko w pochwie, to jego przyczyną mogą być zmiany organiczne w miednicy mniejszej. Zmiany takie powstają wskutek zbliznowaceń pozostałych po operacjach ginekologicznych lub nowotworach. Wizyta u ginekologa jest w takich przypadkach szczególnie ważna. (więcej…)

Bóle kostno-stawowe

W ludzkim ciele mieści się około 245 kości o różnej wielkości oraz kształcie. Służą one jako rusztowanie dla miękkich części ciała, a także jako punkty zaczepu dla większości mięśni.

Staw to ruchome połączenie kości. Składa się on z panewki oraz główki stawowej. Elementy te pokryte są chrząstką i otoczone przez torebkę stawową, składającą się z warstwy zewnętrznej (włóknistej) i wewnętrznej, wydzielającej maź stawową. Dodatkowo w stawach występują jeszcze elementy pomocnicze, takie jak krążki stawowe, kaletki maziowe, a także więzadła stawowe, które wpływają na zakres ruchów stawu i wzmacniają go.

Podobnie jak w innych narządach, również w kościach i stawach może dojść do uszkodzeń, objawiających się bólem. Kiedy ból występuje w jednej kości lub boli tylko jeden staw, to najczęściej jego powodem jest jakiś uraz bądź obrażenie zewnętrzne. Jeżeli natomiast ból pojawia się w wielu kościach lub bolą stawy w różnych częściach ciała, to albo jest to wynik choroby kości albo innych chorób wewnętrznych.

Bóle kostno-stawowe przyczyny

Do obrażeń zewnętrznych powodujących ból można zaliczyć na przykład stłuczenia, uderzenia i zmiażdżenia, zwichnięcia, skręcenia albo złamania, w wyniku których doszło do uszkodzenia kości lub odżywiających je naczyń krwionośnych i nerwów. Na urazy narażone są szczególnie kości położone w miejscach, bezpośrednio pod powierzchnią skóry, W których nie są one chronione przez mięśnie lub warstwę tkanki tłuszczowej.

Zapalenie kości

Z powodu uderzenia lub stłuczenia łatwo uszkodzić bardzo delikatną błonę okrywającą kości, czyli okostną, co może prowadzić do zapalenia. Zapalenie kości wywołane są jednak przede wszystkim przez otwarte złamania, a także zakażenia bakteryjne.

Wysięk śródstawowy

W przypadku uszkodzenia stawu może powstać wysięk śródstawowy, czyli nagromadzenie się płynu wysiękowego, często ropnego lub z domieszką krwi, w torebce stawowej. Wysięk powoduje rozciągnięcie torebki, obrzęk i ból stawu.

Zapalenie stawów

Zapalenie stawów może mieć przebieg ostry albo przewlekły. Może także obejmować tylko jeden lub więcej stawów równocześnie. Do zapalenia dochodzi wówczas, gdy chrząstka pokrywająca główkę kości i panewkę stawu jest niszczona szybciej niż organizm może ją zregenerować w wyniku ścierania się chrząstki następuje odsłonięcie zakończeń kości, co naraża je na różne urazy. Na pozbawionych w ten sposób ochrony końcach kości tworzy się włóknista tkanka, tak że staw ulega zesztywnieniu. Dochodzi też często do opuchnięcia stawu, powiązanego z silnym bólem. (więcej…)

Bóle głowy

Ból głowy jest niezwykle często spotykaną dolegliwością. Może on być niejako objawem samym w sobie, pojawiającym się bez specjalnej przyczyny, ale najczęściej jest symptomem towarzyszącym rozmaitym chorobom. Ból głowy występuje w różnych postaciach. Klasyfikuje się go według kryteriów lokalizacji i natężenia. Ból może być miejscowy lub rozległy. Po względem natężenia może być łagodny, tępy, ostry, pulsujący nad czołem, skroniami lub w okolicy wierzchołka głowy. Bóle głowy u niektórych osób są przejściowe, często występują w określonych porach dnia. U innych natomiast są to bardzo uciążliwe stany przewlekłe.

Bólu głowy nie wywołuje sama tkanka mózgowa, ponieważ nie jest ona wrażliwa na ból. Źródłem mogą być natomiast naczynia krwionośne i nerwy obszaru czaszkowego, opona twarda i miękka oraz większe naczynia krwionośne podstawy czaszki. Chory odczuwa wówczas ból w okolicy sklepienia czaszki, którego powodem jest podrażnienie mikroskopijnie małych nerwów.

Ból głowy przyczyny

Przyczyny bólu głowy mogą być bardzo różne i nie zawsze są proste do zdiagnozowania. Najważniejsze z nich to:

Przyczyny natury psychicznej

U dużej grupy pacjentów skarżących się na ból głowy, przyczyną dolegliwości są konflikty, napięcie nerwowe, stres lub nieprzyjemne przeżycia. Taki typ bólu jest bólem napięciowym, spowodowanym uciskiem mięśni na nerwy.

Używki

Ból głowy jest często wynikiem przedawkowania kawy, nikotyny lub nadmiernego spożycia alkoholu. Tego rodzaju bóle klasyfikowane są często jako tzw. bóle klasterowe.

Przemęczenie

Ból głowy po nieprzespanej nocy oznacza przemęczenie organizmu i sygnalizuje potrzebę snu.

Choroby wewnętrzne

Jedną z przyczyn bólu głowy mogą być choroby wewnętrzne, np. wysokie ciśnienie krwi, osłabienie serca, choroby nerek i wątroby. Dolegliwość ta towarzyszy również infekcjom przebiegającym z gorączka, np. infekcjom grypowym.

Choroby organów obszaru głowy

Bóle głowy obserwuje się niemal zawsze w przypadku chorób narządów w obszarze głowy, takich jak: wady wzroku, choroby nosa, zatok, uszu lub zębów.

Choroby mózgu

Niezwykle silne bóle głowy występują przy chorobach przebiegających pod pokrywą czaszki. Są to przede wszystkim: nowotwory, ropnie, krwotoki, zaburzenia ukrwienia, urazy (wstrząs mózgu) i zapalenia. (więcej…)

Hiperwentylacja

Jak wskazuje nazwa, chodzi o nadmierną wentylację płuc spowodowana zwiększonym zapotrzebowaniem na tlen. Medycyna określa to zjawisko „objawem hiperwentylacyjnym” lub tężyczką hiperwentylacyjną.

Poza przyspieszonym, płytkim oddychaniem, chory odczuwa mrowienie, przede wszystkim w czubkach palców, a podczas silnego ataku choroby pojawiają się również skurcze. Osoba cierpiąca na atak tężyczki przyjmuje charakterystyczną postawę ze zgiętymi silnie ramionami, a palce dłoni nakładają się na siebie w sposób nazywany „ręką położnika”. Objawy hiperwentylacji trwają kilka minut. Na ogół nie przysparzają większych kłopotów i dość szybko ustępują.

Hiperwentylacja przyczyny

Hiperwentylacja występuje u ludzi, którym stale towarzyszy podświadomy strach lub u których Występują już napady paniki czy strachu jako objawy depresji czy nerwicy lękowej. Źródła kłopotów należy więc na ogół szukać w psychice. Ponadto ataki hiperwentylacji mogą być skutkiem zaburzeń bilansu solnego organizmu, które w trudnych przypadkach można łagodzić zastrzykami dożylnymi z wapnia.

Hiperwentylacja objawy

– Wzmożone, płytkie oddychanie.

– Mrowienie w czubkach palców.

– Przejściowe objawy porażenia, głównie ramion i głowy.

Hiperwentylacja leczenie

Dość niezwykły, ale skuteczny sposób odwracania objawów skurczów i mrowienia w palcach, polega na przyłożeniu do ust chorego plastikowej torebki. Sanitariusze stosujący tę metodę często napotykają na opór i zdziwienie ze strony rodziny pacjenta lub przypadkowych obserwatorów. Ale oddychanie do torebki umożliwia choremu ponowne wciągnięcie do płuc dwutlenku węgla, którego oddał zbyt dużo podczas gwałtownego oddychania. Dopiero wtedy objawy hiperwentylacji ustępują, gdy – podobnie jak po zastrzyku z wapnia -podniesie sie zawartość dwutlenku węgla we krwi.

Czasem lekarz jednak stwierdza u chorego rzeczywisty niedobór wapnia i magnezu, który także powoduje atak.

Torebka i zastrzyk to tylko doraźne środki zaradcze, które nie rozwiążą trwale problemu odczuwania lęku i wzmożonego napięcia pacjenta. Dopóki nie poradzi on sobie ze swoimi głęboko skrywanymi problemami, dopóty będzie borykał się z ustawicznym lękiem, doprowadzającym go nawet do ataków hiperwentylacyjnych. (więcej…)

Chrypka

Chrypkę można określić mianem niedyspozycji strun głosowych. Głos staje się chropowaty, załamuje się przy próbach wydobycia dźwięków. Lekarze mówią wówczas o afonii lub bezgłosie. Obok kaszlu i kataru chrypka jest częstym objawem towarzyszącym przeziębieniu. Nadwerężenie gardła podczas przeziębienia gwarantuje chrypkę juz nazajutrz.

Chrypka przyczyny

Chrypka jest przede wszystkim objawem chorób krtani.

Zapalenie krtani

Źródłem choroby jest najczęściej infekcja wirusowa, która z gardła lub nosa rozprzestrzenia się na krtań. Stan zapalny może być również spowodowany nadwyrężeniem strun głosowych. Chrypce towarzyszy wówczas pieczenie i drapanie w gardle, suchość błon śluzowych, kaszel oraz ból gardła. Chory powinien oszczędzać gardło i zrezygnować z palenia tytoniu.

Ulgę przyniosą ciepłe okłady na gardło, inhalacje oraz ciepłe napoje. Lekarz może przepisać spray sterydowy, który złagodzi bolesny obrzęk.

Chrypka po narkozie

Przy każdej narkozie z użyciem respiratora stosuje się tzw. tubus w postaci rurki wprowadzanej przez jamę ustną, poprzez krtań do tchawicy. Tubus może spowodować uszkodzenie aparatu głosu. jeśli zaleczenie uszkodzeń nie przebiegnie pomyślnie, wówczas mogą pojawić się guzki na chrząstce nalewkowatej, które wywołują chrypkę. Nikt właściwie nie kojarzy ich już z narkozą, gdyż pojawiają się wiele tygodni po zabiegu. Guzki muszą zostać usunięte operacyjnie.

Zapalenie nagłośni

Obrzęk nagłośni wskutek powstania stanów zapalnych lub ropni grozi uduszeniem. Pierwszym sygnałem jest chrypka oraz ból podczas przełykania. Później pojawiają się duszności. Zapalenie nagłośni występuje znacznie częściej u dzieci niż osób dorosłych.

Źródłem choroby mogą być reakcje alergiczne, nowotwory, naświetlanie, ugryzienia przez owady oraz niewydolność serca. Pacjent otrzymuje antybiotyki, leki sterydowe i wapno. Stosuje się również lodowe okłady na szyję. Jeśli obrzęk nie ustąpi, wówczas pacjent zostaje podłączony do respiratora. W przypadku, gdy zapalenie objęło również ochrzęstną krtani, trzeba wykonać nacięcie tchawicy (tzw. tracheotomię).

Przewlekłe zapalenie krtani

Uporczywa, przez dłuższy czas utrzymująca się chrypka, kaszel oraz uczucie suchości w gardle, wskazują na przewlekłe zapalenie krtani. Chroniczne zapalenie krtani jest najczęściej skutkiem niedoleczonej ostrej formy zapalenia.

Inną przyczyna przewlekłych stanów zapalnych krtani jest nadużywanie tytoniu, kontakt z pyłami i kurzem w pracy, nieprawidłowa technika oddychania (przez usta) oraz wydobywania głosu. W czasie kuracji zabronione jest spożywanie alkoholu oraz ostrych potraw, jak również palenie papierosów. Pacjent powinien oszczędzać głos, stosować inhalacje parą wodną, sól Ems lub solankę. (więcej…)

Brak apetytu

Brak apetytu może mieć wiele różnych przyczyn. Jeśli nie dochodzi do gwałtownej i znacznej utraty wagi ciała, długotrwałych zaparć stolca, utraty wigoru i energii, to właściwie nie ma powodu do niepokoju. Apetyt u człowieka zależy w znacznej mierze od czynników uwarunkowanych genetycznie: osoby szczupłe i przy tym bardzo żywe mają inne nawyki żywieniowe niż ludzie niscy, otyli i do tego bardzo spokojni. Wiadomo na przykład, że u ludzi w podeszłym wieku występuje znacznie mniejszy apetyt. Poza tym istnieją rozmaite wyobrażenia o tym, co i w jakiej ilości powinno się jeść.

Nagła utrata apetytu wymaga konsultacji z lekarzem, który oceni, czy jest to oznaka choroby, czy tylko przejściowy „spadek formy”. Lekarz uwzględni stosunek wagi ciała do wzrostu, wiek pacjenta, zapyta o sposób odżywiania, o to, jak szybko i w jakim stopniu doszło do utraty wagi. Istnieje również możliwość, że brak apetytu jest po prostu indywidualną cechą danego człowieka. Niektórzy posiadają bowiem genetycznie uwarunkowane niższe zapotrzebowanie na przyjmowanie pokarmów. U innych z kolei występują znaczne wahania, faz wzrostu i spadku apetytu.

Przyczyny braku apetytu

Brak apetytu może mieć podłoże fizjologiczne lub psychiczne. W pierwszym przypadku są to np. wrodzone wady serca, choroby układu pokarmowego lub uszkodzenia mózgu. Apetyt zmniejsza się również w okresie każdej choroby, zwłaszcza zakaźnej (grypa, gruźlica). Związane jest to z przyjmowaniem pewnych grup leków. Przyczyną braku apetytu u dzieci może być obecność narośli w nosie, zapalenie ucha środkowego lub migdałków, brak witamin i substancji mineralnych w codziennym jadłospisie.

Przyczyny o podłożu psychicznym

Brak apetytu jest znacznie częściej spowodowany przyczynami natury psychicznej – stresem i negatywnymi przeżyciami.

Także dzieci – nawet najbardziej racjonalnie karmione – mogą wykazywać brak łaknienia wywołany napięciem nerwowym związanym z wewnętrznym rozwojem dziecka. Bardziej bezpośrednie przyczyny można znaleźć w złej atmosferze panującej w domu. Brak apetytu zależy także od nawyków i doświadczeń wyniesionych z domu rodzinnego. Niechęć do jedzenia u dziecka może być efektem przekarmienia mlekiem, słodyczami i rozmaitymi przekąskami. Przyczyną może być też brak snu wskutek nocnego przesiadywania przed ekranem telewizora lub komputera oraz przeciążenie fizyczne i psychiczne. Brak apetytu wynika często z nadopiekuńczości ze strony „troskliwych” babć i cioć, próbujących „pomóc” w wychowaniu dziecka. Zwłaszcza jedynaki na zabiegi takie reagują przekorą i nie chcą jeść.

Brak apetytu w wieku dojrzewania

jedną z postaci braku apetytu związaną z wiekiem dojrzewania jest jadłowstręt (anorexia nervosa). Jest to bardzo poważna forma zaburzeń apetytu, występująca na tle nerwowym. Problem ten dotyczy zwłaszcza dziewcząt, które albo zupełnie odmawiają jedzenia, albo zaraz po posiłku wywołują u siebie wymioty. (więcej…)

Bóle w klatce piersiowej

Klatka piersiowa to górna cześć tułowia otoczona szkieletem, składającym się z mostka, żeber i kręgów piersiowych. Wewnątrz klatki piersiowej znajduje się wiele narządów wewnętrznych pełniących istotne funkcje życiowe. Dolegliwości bólowe w obrębie klatki piersiowej stanowią zawsze niepokojący sygnał, że coś jest nie w porządku.

Bóle w klatce piersiowej mogą mieć bardzo różne przyczyny. Dolegliwości mogą dotyczyć zmian w ścianie klatki piersiowej, np. urazów lub guzów ściany klatki piersiowej. Mogą także wskazywać na zmiany w narządach wewnętrznych klatki piersiowej, takich jak serce czy płuca. Ból może być również spowodowany przez proces chorobowy, toczący się w odległych narządach, położonych z dala od klatki piersiowej, który promieniuje w tę okolicę i tu się skupia.

Ból w klatce piersiowej przyczyny

W przypadku pojawienia się ból w klatce piersiowej na ogół od razu przypuszcza się, ze doszło do zaburzeń serca. Często jednak ból wywołują zupełnie inne zaburzenia w organizmie:

Bóle na skutek urazów

Niewątpliwie najłatwiejsze do rozpoznania są bóle w klatce piersiowej wynikające z urazów. Do urazów klatki piersiowej dochodzi na przykład podczas wypadków komunikacyjnych, bójek lub upadku. Ból wywołany jest najczęściej stłuczeniem, naderwaniem lub złamaniem jednego lub kilku żeber bądź mostka. Pojawia się on przeważnie przy dotyku uszkodzonej okolicy. Jeśli żebra zostały złamane, oprócz bólu często dodatkowo jeszcze występują duszności i kaszel.

Bóle utrudniające oddychanie

Szczególną ostrożność zaleca się w przypadkach, gdy dolegliwości bólowe ograniczają normalne oddychanie. Przyczyny tego typu bólów mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia pacjenta. jeśli chory skarży się na silny ból za mostkiem, promieniujący do ramion, połączony z uczuciem ucisku, przyczyną dolegliwości może być np. dusznica bolesna, a w najgorszym przypadku zawał mięśnia sercowego.

Ból powstaje ponieważ do części mięśnia sercowego nie dopływa wystarczająca ilość krwi. Światło naczyń krwionośnych zaopatrujących serce w krew (tzw. naczyń wieńcowych) jest zmniejszone – na przykład z powodu ich silnego skurczu lub zwapnienia ściany naczyń.

Jeżeli mimo kilkuminutowego odpoczynku ból nie mija, doszło najprawdopodobniej do zawału (martwicy) niedokrwionego mięśnia sercowego. Dolegliwościom bólowym towarzyszą wówczas najczęściej następujące objawy: przyspieszenie tętna serca, zimny pot oraz bardzo silny lęk przed śmiercią. Konieczne jest natychmiastowe wezwanie pogotowia ratunkowego. Ból pojawiający się przy wdechu wskazuje zazwyczaj na zapalenie płuc. Zmianom zapalnym ulega wówczas najczęściej także opłucna.

(więcej…)

Bóle ucha

Bóle ucha to przypadłość często spotykana, która może się przydarzyć każdemu. Bóle mogą być tępe, pulsujące, klujące oraz ciągłe lub napadowe. Mogą też być ograniczone do samego ucha lub promieniować W okolice zębów oraz oczu. Bóle często wiążą się z przejściowym niedosłyszeniem.

Bóle ucha przyczyny

Na ogół bóle ucha wywoływane są przez stan zapalny. Ucho jest wyjątkowo czułym narządem. Dlatego też nawet niewielkie zapalenie powoduje silne bóle. Bolesne jest już na przykład zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego lub kosteczki słuchowej. Innymi powszechnymi przyczynami bólu ucha są:

Zapalenie ucha środkowego

Zapalenie ucha środkowego wywołują zarazki przedostające się z jamy gardłowo-nosowej przez trąbkę słuchową do ucha środkowego. Najczęściej pochodzą one z migdałków leżących bezpośrednio przy trąbce słuchowej. Zarazki atakują błonę śluzową ucha środkowego. Powstaje ropna wydzielina. Silny ból towarzyszący zapaleniu wynika wówczas ze zwiększenia się ciśnienia w uchu i ucisku na błonę bębenkową. Zarazki mogą tez dostać się bezpośrednio z zewnątrz. Zdarza się tak w przypadku uszkodzenia błony bębenkowej, na przykład przebicia jej przez ostry przedmiot lub pęknięcia, choćby wskutek nagłej, dużej zmiany ciśnienia zewnętrznego.

Zapalenie ucha środkowego zdarza się szczególnie często u niemowląt i małych dzieci. Trąbka słuchowa jest u nich bowiem krótka i szeroka, co stwarza dogodne warunki do przechodzenia zarazków. Leczenie w przypadku zapalenia ucha środkowego musi być podjęte bardzo szybko, ponieważ choroba może zaatakować kości leżące pod błona śluzową.

Nieżyt trąbki słuchowej

W wyniku powstania polipów w przewodach nosowych, alergicznego obrzęku błony śluzowej lub stanów zapalnych przenoszonych z jamy gardłowo-nosowej dochodzi do zatkania trąbki słuchowej. Tego typu nieżyt może wystąpić również w przypadku przeziębienia. Bóle powstają, ponieważ zmiany ciśnienia w uchu powodują skurcz błony bębenkowej.

Zapalenie przewodów słuchowych

Ból ucha może wystąpić również przy zapaleniu przewodu słuchowego zewnętrznego (otitis externa). Choroba ta ma charakter zapalenia miejscowego i występuje w postaci czyraka. Jest to ropne zapalenie, wywoływane przez gronkowca, powstające w mieszkach włosowych. Zapalenie przewodów słuchowych zewnętrznych może jednak objąć cały przewód. Szczególnie dotkliwy ból odczuwa pacjent wtedy, gdy dochodzi do nacieku lub ucisku na kosteczki słuchowe.

Czop woskowinowy

Czasami przyczyną bólu ucha jest nagromadzenie się woskowiny W przewodzie słuchowym zewnętrznym. Takie czopy tworzą się najczęściej w wyniku nieprawidłowego czyszczenia (wacikiem, niekiedy pałeczkami kosmetycznymi) przewodu słuchowego. Czop z woskowiny lekarz laryngolog wypłukuje lub usuwa za pomocą specjalnego haczyka.

Nowotwory

Ból ucha niekiedy wskazuje na rozwój nowotworu przewodu słuchowego. Może on całkowicie zatkać światło przewodu. W wyniku tego woskowina uszna przestaje być wydzielana, co prowadzi do upośledzenia odbierania fal dźwiękowych. Nowotwory ucha usuwa się operacyjnie. (więcej…)