Układ nerwowy

Porażenia nerwowe

Każdy mięsień posiada włókna nerwowe, które w razie potrzeby powodują jego kurczenie się. Odruchy te sterowane są przez mózg.

Po przejściu przez kolejne „stacje”, impulsy są przekazywane przez rdzeń kręgowy i większe włókna nerwowe, na przykład przez nerw kulszowy w nodze lub nerw promieniowy i nerw łokciowy ręki do właściwego celu przeznaczenia.

Narządy wewnętrzne jak jelita i pęcherz moczowy zaopatrzone są również w mięśniówkę. Ma ona inną budowę tak zwanego mięśnia gładkiego. Mięśnie gładkie sterowane są przez wegetatywny system nerwowy i nie mogą być aktywizowane siłą woli.

Porażeniem nazywa się obniżenie lub utratę zdolności do uruchamiania jednego lub większej partii mięśni.

Porażenia wiotkie i spastyczne

Medycyna dzieli rodzaje porażeń mięśni na wiotkie i spastyczne.

W obydwu przypadkach niemożliwe jest świadome wprawianie mięśni w ruch; różnica tkwi w napięciu spoczynkowym, to znaczy w stanie napięcia mięśni.

W porażeniu wiotkim napięcie spada, a widoczne to jest na przykład w porażeniu wiotkim ręki, która bezwładnie zwisa. Porażenie spastyczne wyróżnia wzmożone długotrwałe napięcie mięśniowe, które nie jest wynikiem impulsów przekazywanych przez korę mózgową.

Rodzaje porażenia zależą od miejsca i stopnia uszkodzenia nerwu. Uszkodzenia w obrębie mózgu lub rdzenia kręgowego mają charakter spastyczny, a zaburzenia nerwów układu obwodowego – wiotki.

Porażenia mięśni gładkich i systemu naczyniowego mogą na przykład utrudniać opróżnienie jelit lub pęcherza moczowego.

Jakie są przyczyny porażeń?

Przyczyny porażeń mogą być bardzo różne. Zaburzenia pracy mózgu mogą być na przykład konsekwencją zaburzeń ukrwienia, mogą być spowodowane guzem lub krwawieniem w mózgu, w rdzeniu kręgowym albo w nerwowym układzie obwodowym.

Porażenie zagraża pacjentom w późnym stadium stwardnienia rozsianego .

Porażenia mogą wystąpić na skutek powypadkowych uszkodzeń nerwów rąk, nóg lub rdzenia kręgowego, a także w wyniku ucisku nerwów w przypadkach chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa.

Typowe porażenia

Rodzaj i rozległość porażenia mięśni zależy od tego, jakie nerwy zostały uszkodzone. (więcej…)

Neurodystonia

Mięśnie szkieletowe człowieka znajdują się w stanie stałego napięcia, skurczu, zwanego tonusem. Słowo wywodzi się z języków starożytnych (po grecku tonos, po łacinie tonus). Ciągłe napięcie zapewnia utrzymanie właściwej postawy ciała, mimiki, itd. W przypadku naczyń krwionośnych umożliwia na przykład rytmiczny skurcz i rozkurcz tętnic.

Jeśli tonus jest zaburzony, mówi się o dystonii. Dystonia wywoływana przez zaburzenia wegetatywnego układu nerwowego określana jest jego neurodystonia. Neurodystonia objawia się dolegliwościami ze strony serca, takimi jak kołatanie serca, uczucie ucisku w klatce piersiowej, znaczne przyspieszenie akcji serca.

Dolegliwością tym towarzyszą zaburzenia pracy układu krwionośnego (wahania ciśnienia krwi), objawiające się na przykład dreszczami lub obfitymi potami. Częstymi oznakami neurodystonii są też bóle głowy, trudności w oddychaniu, bóle krzyża i pleców, dolegliwości ze strony żołądka i pęcherza moczowego, nudności, zawroty głowy i – u kobiet – zaburzenia miesiączkowania. Chory czuje się przytłoczony swoimi problemami, odczuwa niepokój, lęk, łatwo się denerwuje i niejednokrotnie występują u niego czynnościowe zaburzenia seksualne. Poza tym mogą występować problemy z zasypianiem i uczucie ciągłego zmęczenia, spowodowane zbyt dużym napięciem psychicznym.

Jakie są przyczyny neurodystonii?

Neurodystonia jest schorzeniem dziwnym, dla lekarzy wciąż stanowiącym prawdziwą tajemnicę. Mimo iż obiektywnie stwierdza się dolegliwości ze strony układu sercowo-naczyniowego, to jednak brak jest jakichkolwiek zmian chorobowych w samych narządach. (więcej…)