Paradontoza - zaczerwienione dziąsło u kobiety.
Jama ustna

Paradontoza – skąd się bierze i jak się ją leczy?

Paradontoza to choroba zapalna przyzębia, która powstaje na skutek gromadzenia się na zębach osadu i kamienia nazębnego. Bytujące w nich bakterie wywołują stan zapalny dziąseł, objawiający się ich opuchlizną, bólem i krwawieniem. Nieleczona paradontoza może doprowadzić do rozchwiania i przedwczesnej utraty zębów.

Z tekstu dowiesz się:

  • jakie są przyczyny paradontozy,
  • jak objawia się paradontoza,
  • jak leczyć paradontozę.

W stomatologii wyróżnia się choroby zębów, schorzenia przyzębia i dziąseł, a także choroby błon śluzowych jamy ustnej. Najczęstszą chorobą zębów jest oczywiście próchnica, do chorób błon śluzowych zalicza się m.in. liszaj płaski i grzybicę jamy ustnej, zaś najbardziej rozpowszechnione schorzenie przyzębia to paradontoza. Jest to choroba zapalna, zazwyczaj o przewlekłym charakterze, która nieleczona może prowadzić nawet do przedwczesnej utraty zębów.

Paradontoza – przyczyny

Bezpośrednią anatomiczną przyczyną paradontozy jest odkładanie się na zębach – a szczególnie na styku zębów i dziąseł – osadu nazębnego, który po pewnym czasie mineralizuje się i przekształca się w kamień nazębny. W osadzie i kamieniu bytują szkodliwe bakterie, których działalność prowadzi do degeneracji tkanek przyzębia i dziąseł oraz rozwoju przewlekłego stanu zapalnego. Gromadzeniu się osadów i kamienia nazębnego winna jest przede wszystkim nieprawidłowa higiena jamy ustnej – za rzadkie i niedokładne mycie zębów, zapominanie o oczyszczaniu przestrzeni międzyzębowych oraz brak wizyt u dentysty, podczas których wykonuje się profesjonalne zabiegi oczyszczania zębów.

Do czynników zwiększających ryzyko rozwoju paradontozy zalicza się również:

  • wiek powyżej 35. roku życia,
  • zaburzenia hormonalne (podczas dojrzewania, w okresie ciąży i menopauzy),
  • palenie papierosów,
  • nadużywanie alkoholu,
  • występowanie niektórych chorób ogólnych (np. cukrzycy i chorób układu krążenia).

Paradontoza – objawy

Paradontoza przez długi czas może przebiegać bezobjawowo. Stan zapalny rozwija się powoli, jest niezauważalny dla pacjenta, a dopiero w bardziej zaawansowanych stadiach choroby pojawiają się takie objawy, jak:

  • zaczerwienienie dziąseł,
  • opuchlizna dziąseł,
  • krwawienie z dziąseł (np. podczas szczotkowania albo spożywania twardych pokarmów),
  • nieprzyjemny zapach z ust,
  • ból dziąseł,
  • odsłonięcie szyjek zębowych.

Symptomy te powinny skłonić do wizyty u stomatologa – w paradontozie liczy się bowiem czas. Im szybciej zostanie wdrożone leczenie, tym jest mniej inwazyjne i większa jest jego skuteczność.

Paradontoza – leczenie

Leczeniem paradontozy najczęściej zajmuje się specjalista periodontolog, później w terapię – zależnie od indywidualnego stanu pacjenta – włączać się mogą również np. chirurg stomatologiczny, protetyk albo implantolog. Leczenie ma zarówno charakter domowy, jak i profesjonalny.

  • Paradontoza – leczenie domowe

Leczenie domowe paradontozy obejmuje przede wszystkim prawidłową codzienną higienę jamy ustnej. Zęby trzeba wówczas szczotkować po każdym posiłku, nie wolno zapominać o nitkowaniu przestrzeni między zębami oraz oczyszczaniu języka. Pacjentowi zalecone mogą być specjalna pasta na paradontozę oraz płyn do płukania jamy ustnej dla osób z chorobami przyzębia. Zawierają one substancje antybakteryjne, ściągające i antyseptyczne, takie jak chlorheksydyna, solanka siarczkowa, olejki eteryczne i ekstrakty roślinne.

  • Paradontoza – leczenie zabiegowe

Przy paradontozie ważnym elementem terapii są odpowiednie zabiegi stomatologiczne. Zazwyczaj rozpoczynają się one od dokładnego usunięcia osadów i kamienia nazębnego (skalingu) oraz wyleczenia ubytków. Czasami konieczne są kiretaż, czyli usunięcie skupisk bakterii z kieszonki dziąsłowej, oraz oczyszczenie z kamienia korzenia zęba. W bardzo zaawansowanych stadiach paradontozy wykonuje się zabiegi chirurgiczne oraz tzw. szynowanie zębów – ma ono na celu ich ustabilizowanie, jeśli już doszło już do rozchwiania.

  • Paradontoza – leki

W określonych przypadkach leczenie paradontozy wymaga również włączenia antybiotykoterapii. U pacjentów najczęściej stosuje się amoksycylinę, doksycyklinę, klindamycynę oraz metronidazol.

Źródła:

https://www.mp.pl/pacjent/stomatologia/aktualnosci/184422,powstrzymac-paradontoze

https://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:yiYe3jpmpLUJ:https://czelej.com.pl/fileuploader/download/download/%3Fd%3D0%26file%3Dcustom%252Fupload%252FFile-1439974358.pdf+&cd=2&hl=pl&ct=clnk&gl=pl&client=firefox-b-d

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:OREvRixhtzMJ:www.jchc.eu/numery/2014_1/201416.pdf+&cd=4&hl=pl&ct=clnk&gl=pl&client=firefox-b-d

Dodaj komentarz