Tag - ból w klatce piersiowej

Dusznica bolesna

Ból wieńcowy jest objawem choroby niedokrwienia serca, czyli choroby wieńcowej. Łacińska nazwa angina pectoris oznacza w dosłownym tłumaczeniu „zaciskanie, duszenie klatki piersiowej”. Inną nazwą tego bólu w klatce piersiowej jest dusznica bolesna. Ból powstaje podczas wysiłku fizycznego lub stanu napięcia psychicznego, a wywołuje go brak tlenu w mięśniu sercowym. Bolesny skurcz pojawia się w okolicy mostka i promieniuje w kierunku ramion, szyi, a czasem również brzucha.

Chory ma uczucie zaciskania w klatce piersiowej, powstające najczęściej pod wpływem silnego strachu.

Przebieg dusznicy bolesnej / bólu wieńcowego

Dusznica bolesna jest chorobą towarzyszącą pacjentowi do końca życia. Dolegliwości można jedynie złagodzić przyjmując odpowiednie leki.

Czy dusznica to choroba niebezpieczna?

Pojawienie się bólów wieńcowych jest zawsze niepokojące i jest ważnym sygnałem, że serce nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Jeżeli bolesny skurcz nie ustąpi, mimo zastosowania leku i przyjęcia pozycji sprzyjającej rozluźnieniu, istnieje zagrożenie wystąpienia zawału serca.

Jak zapobiegać dusznicy bolesnej?

Najlepszym sposobem jest prowadzenie zdrowego trybu życia oraz właściwe odżywianie się. Należy unikać alkoholu a w miarę możliwości również pośpiechu i stresu.

Przyczyny i objawy dusznicy bolesnej / bólu wieńcowego

Przyczyny: Naczynia wieńcowe zaopatrują mięsień sercowy w tlen. Jeżeli dojdzie do ich zwężenia np. wskutek zwapnienia tętnic do serca nie dotrze potrzebna ilość tlenu.

Inną rzadką przyczyną dusznicy bolesnej może być uszkodzenie zastawek serca.

Objawy: ból promieniujący w kierunku ramion, szyi i brzucha, duszność, uczucie „zaciskania” klatki piersiowej, niepokój.

Leczenie dusznicy bolesnej

Stosuje się różne metody leczenia w zależności od częstotliwości i nasilenia ataków. W przypadku ataku, chory przyjmuje tabletkę nitrogliceryny, która powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych; w ciągu kilku minut ból ustępuje. Osoby cierpiące z powodu częstych ataków muszą zażywać dodatkowo inne preparaty o przedłużonym działaniu.

W ciężkich przypadkach dusznicy niezbędna może okazać się operacja, podczas której wytwarza się przepływ omijające zwężenie. Polega ona na przeniesieniu wycinka tętnicy z innej części ciała i takim umiejscowieniu go w sercu, aby krew mogła swobodnie przepływać omijając niedrożną tętnicę.

Co można zrobić samemu?

Należy pamiętać, że palenie tytoniu i spożywanie dużej ilości tłuszczów, przyspiesza powstawanie miażdżycy tętnic. Palenie papierosów powoduje ponadto tak zwany kurcz naczyń krwionośnych. Należy również dostarczać organizmowi regularnej, ale umiarkowanej porcji ruchu, ponieważ nadmierny wysiłek może być w takiej sytuacji niebezpieczny. Osoby mające skłonności do ataków dusznicy bolesnej, powinny zapobiegawczo przyjmować preparaty nitroglicerynowe.

Kiedy należy udać się do lekarza?

Wizyta u lekarza jest konieczna, gdy wystąpią niepokojące objawy, mogące wskazywać na chorobę wieńcową. Podobnie należy postąpić w wypadku, gdy ataki choroby nasilają się, tzn. stają się silniejsze i częstsze oraz gdy występują bóle spoczynkowe.

Jeżeli atak trwa dłużej niż kwadrans, trzeba wezwać Pogotowie Ratunkowe, ponieważ istnieje groźba zawału serca.

Jak postąpi lekarz?

Lekarz zbada sprawność serca i układu oddechowego. Badanie EKG pozwoli dokładniej zanalizować pracę serca. Lekarz zaleci również wykonanie zdjęcia rentgenowskiego serca i płuc, pobranie próbek krwi oraz pomiar jej ciśnienia.

UWAGA!

Przedłużający się atak dusznicy bolesnej niesie ze sobą zagrożenie wystąpienia zawału serca. Jeżeli trwa dłużej niż 15 minut i nie ustępuje po przyjęciu tabletki z nitrogliceryną, należy wezwać lekarza.

Kardiomiopatia

Serce jest mięśniem wielkości mniej więcej zaciśniętej pięści. Struktura tego mięśnia różni się jednak od innych mięśni organizmu ludzkiego. Włókna mięśnia sercowego są ze sobą posplatane, a błony komórkowe wykazują wyjątkowo dużą przepuszczalność. Dlatego też impulsy, które generują skurcz serca, mogą się bardzo łatwo rozprzestrzeniać.

Dzięki swojej budowie serce nie potrzebuje impulsów nerwowych, by mogło bić. Posiada własny rytm, który powstaje automatycznie i pobudza pracę serca.

Objawy chorób mięśnia sercowego:

– brak tchu,

– bóle w klatce piersiowej,

– łatwe męczenie się,

– kołatanie serca,

– silny lęk

Serce jest wrażliwe na niedobór tlenu. Podczas gdy inne mięśnie potrafią podczas wysiłku lepiej wykorzystać zawarty w krwi tlen i magazynować go, mięsień sercowy potrzebuje zwiększenia ukrwienia. Nawet niewielkie niedobory tlenu stosunkowo łatwo powodują jego uszkodzenie.

Najczęstsze choroby mięśnia serca

Pod pojęciem schorzeń mięśnia sercowego (kardiomiopatii) rozumie się takie choroby, które prowadzą do pogrubienia mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa), osłabienia i zmniejszenia grubości (kardiomiopatia rozstrzeniowa) lub spadku jego elastyczności i stwardnienia (kardiomiopatia restrykcyjna).

Kardiomiopatia przerostowa

Przyczyną kardiomiopatii przerostowej są z reguły zapalenia lub nadmierne przeciążenie serca. Jednak schorzenie to może być również dziedziczne. Niekiedy także serce ulega przerostowi, jeśli jest zbyt długo i zbyt mocno obciążone. Dzieje się tak na przykład w przypadku wyczynowego uprawiania niektórych sportów lub długotrwałej ciężkiej pracy fizycznej.

Niedobór tlenu

Rozwojowi kardiomiopatii przerostowej sprzyja współistnienie chorób układu krążenia i naczyń krwionośnych oraz wad serca, na przykład wady zastawek. Teoretycznie sam przerost mięśnia sercowego nie powinien być szkodliwy – wzmacniałby tylko jego siłę. Problem polega jednak na tym, że powiększanie się włókien mięśniowych nie idzie w parze z rozrostem naczyń wieńcowych. Naczynia okazują się za małe w stosunku to potrzeb przerośniętego serca, nie są w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi, a co z tym idzie – tlenu. Dlatego też przerośnięty mięsień sercowy jest stale niedotleniony.

Powoduje to symptomy podobne do objawów choroby wieńcowej: uczucie ucisku w klatce piersiowej, brak tchu, kołatanie serca i tępy, rozlany ból promieniujący do szyi, brody, pleców i ramion. (więcej…)

Zapalenie mięśnia serca

Do zapalenia mięśnia sercowego może dojść w wyniku uogólnionego zakażenia bakteryjnego bądź też może ono pojawić się jako samodzielna choroba. Rozróżnia się dwa rodzaje zapalenia mięśnia sercowego: zapalenie ogniskowe i uogólnione. Stosunkowo często występują lżejsze formy ogniskowego zapalenia mięśnia sercowego, nie dające wyraźnych objawów lub o słabo nasilonych symptomach. Stąd przypadki te zwykle pozostają niewykryte. Nie pozostawiają też żadnych negatywnych skutków i nie powodują powikłań.

W cięższych przypadkach w miejscu ogniska zapalnego tworzy się blizna. Zbliznowaciała tkanka ma mniejszą zdolność do przewodzenia impulsów, mogą więc pojawić się zaburzenia rytmu serca. Blizny mogą być również przyczyną osłabienia pracy mięśnia sercowego, prowadzącego do niewydolności serca. Początkowo organizm stosuje różne mechanizmy wyrównawcze, np. przerost mięśnia (pogrubienie jego włókien). Pozwala to przynajmniej przez jakiś czas utrzymać pracę serca na odpowiednim poziomie.

Przyczyny zapalenia mięśnia serca

Znanych jest wiele różnych stanów chorobowych wywołujących zapalenie mięśnia serca. Należą do nich np. stany zapalne innych narządów. Zapalenia te mogą przerzucić się na serce. Dawniej jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia była gorączka reumatyczna. Dzisiaj jednak należy ona już do rzadkości. Większe znaczenie mają za to infekcje bakteryjne i wirusowe, na przykład zapalenie migdałków, błonica, szkarlatyna, grypa, toksoplazmoza oraz włośnica. Dlatego też w przypadku zachorowania na którąkolwiek z tych chorób, niezmiernie istotne jest ścisłe przestrzeganie nakazu leżenia w łóżku. Pozwala to bowiem zapobiec przedostaniu się drobnoustrojów chorobotwórczych do serca.

Innymi przyczynami zapalenia mięśnia serca mogą być odczyny alergiczne oraz choroba Boecka, zaliczana do schorzeń auto immunologicznych.

Objawy zapalenia mięśnia sercowego:

– szybkie, nierówne bicie serca,

– bóle w klatce piersiowej,

– brak tchu,

– łatwe męczenie się,

– niepokój

Leczenie zapalenia mięśnia serca

Podstawową zasadą w leczeniu zapalenia serca jest bardzo oszczędny tryb życia. Pacjent powinien więc leżeć w łóżku do momentu ustąpienia zapalenia lub choroby, która je wywołała. W żadnym wypadku nie wolno mu wykonywać większych wysiłków fizycznych, także w okresie tuż po przebytej chorobie. Pozwala to uniknąć nadmiernego wysiłku serca i utajonego zapalenia mięśnia sercowego.

Środki te niejednokrotnie wystarczają, aby zapalenie cofnęło się samoistnie i bez powikłań. Jeśli przyczyną jest infekcja bakteryjna, konieczne może być podanie antybiotyków. Jeśli natomiast zapalenie wynika z działania toksyn bakteryjnych, pacjentowi podaje się odtrutkę w postaci tzw. antytoksyny. (więcej…)

Nadciśnienie tętnicze

W przypadku osoby dorosłej uważa się, że ciśnienie tętnicze jest podwyższone, gdy podczas co najmniej 3 pomiarów wykonywanych w ciągu dwóch dni jego wartość jest wyższa niż 140/90 mm Hg (milimetrów słupa rtęci). Wartości te zostały określone przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) we współpracy z Komitetem Nadciśnienia w 1993 roku. Jak widać, ważne są zarówno wartości ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego. Z nadciśnieniem granicznym ma się do czynienia, gdy ciśnienie skurczowe wynosi 140-160 i/lub rozkurczowe 90-95. Jest ono najbliższe prawidłowemu ciśnieniu. O nadciśnieniu łagodnym mówi się wówczas, gdy ciśnienie skurczowy wynosi od 140 do 180 mm Hg i/lub rozkurczowe 90-105.

Nadciśnienie uważa się za umiarkowane lub ciężkie, gdy ciśnienie skurczowe ma wartość powyżej 180 mm Hg i/lub rozkurczowe powyżej 105.

Objawy nadciśnienia tętniczego

Początkowo najczęściej nie występują żadne dolegliwości. Później pojawiają się następujące objawy:

– ból głowy

– krwawienie z nosa

– zawroty głowy

– nudności

– zaburzenia widzenia

– niepokój

– drgawki

– bóle w klatce piersiowej

– niewydolność serca

Jakie są przyczyny nadciśnienia tętniczego?

O nadciśnieniu pierwotnym lub samoistnym mówi się wówczas, gdy nie jest znana przyczyna jego występowania. Obecnie wiadomo, że wzrost wartości ciśnienia tętniczego może powodować bardzo wiele czynników. Zalicza się do nich nadwagę, nadmiar soli w pożywieniu, spożywanie alkoholu i kawy, palenie papierosów, brak wysiłku fizycznego, stres, hałas, obecność ołowiu we krwi, skłonności dziedziczne i wiele różnych leków. Im węższe i mniej elastyczne stają się tętnice, tym wyższe jest ciśnienie. (więcej…)