Tag - daltonizm

Zaburzenia widzenia

Aby proces widzenia przebiegał prawidłowo, oko musi odebrać wszystkie bodźce optyczne i przekształcić je w impulsy nerwowe, z których następnie mózg tworzy widziany obraz.

W ten skomplikowany proces zaangażowanych jest wiele narządów: rogówka, soczewka, tęczówka, siatkówka ze swoimi komórkami zmysłowymi, ciało szkliste, nerwy wzrokowe i ośrodek wzroku w mózgu.

Każde zaburzenie w którejkolwiek z wyżej wymienionych struktur upośledza proces widzenia. Zaburzenia mogą dotyczyć ostrości wzroku, widzenia barwnego bądź przestrzennego. W najgorszym wypadku może nawet dojść do całkowitej utraty wzroku.

Zaburzenia ostrości wzroku

Najczęstszą przyczyną nieostrości lub zamazania obrazu są zmiany w gałce ocznej lub samym aparacie optycznym oka. Gałka oczna osób z krótkowzrocznością z reguły nie jest okrągła, lecz rozciągnięta. Z kolei u osób dalekowzrocznych jest ona spłaszczona. Zmiana kształtu gałki ocznej powoduje wydłużenie lub skrócenie odległości między soczewką a siatkówką, na którą jest projektowany obraz. Wobec tego obraz ten ulega zniekształceniu. Zniekształcenie obrazu spowodowane zmianą kształtu gałki ocznej można w prosty sposób skorygować za pomocą szkieł kontaktowych lub okularów. Operacja wskazana jest tylko w przypadkach znacznej krótkowzroczności. Nieostrość widzenia może być spowodowana również przez zaburzenia czynności mózgu na przykład przez ataki migreny, lub wynikać z uszkodzenia tkanki mózgowej.

Najczęściej jednak przyczyną są: alkohol, narkotyki oraz niektóre leki. Niekiedy jest nią niewydolność krążenia. Ukrwienie mózgu zmniejsza się, ilość dostarczonego z krwią tlenu oraz substancji odżywczych jest niewystarczająca. Zaburzenia ostrości wzroku występują także wtedy, gdy przez dłuższy czas nie się nie jadło, obniża się bowiem poziom cukru we krwi. Zaburzenia jednak natychmiast ustępują po spożyciu posiłku bogatego w węglowodany.

Widzenie jak przez mgłę

Wraz z wiekiem człowieka zmniejsza się przejrzystość soczewki oraz ciałka szklistego oka. Spowodowane jest to naturalnym procesem zaniku. Przyczyną zmniejszania się przejrzystości mogą być również zaburzenia przemiany materii np. cukrzyca, lub choroby infekcyjne zarówno oczu na przykład zaćma, ja i inne, choćby żółtaczka.

Błyski, zmniejszenie się pola widzenia

Jeśli przy zamkniętych powiekach widzi się błyski, światła, gwiazdy, „zasłonę” lub „chmurki”, powinno się jak najszybciej pójść do lekarza. Objawy te mogą bowiem wskazywać na początek odklejania się siatkówki. Z wizytą u lekarza nie należy zwlekać również w przypadku ograniczenia pola widzenia, gdy wielkość widzianego obrazu zmniejsza się, a jego brzeg wydaje się być przysłonięty czarną zasłoną. (więcej…)

Daltonizm

Widmo barw powstaje po przejściu światła słonecznego przez pryzmat. Zakres ten obejmuje barwy od czerwieni do fioletu. Barwa czerwona odpowiada długości fali elektromagnetycznej od 650 do 700 nm, barwa fioletowa około 400nm. Fale krótsze (ultrafiolet) i dłuższe (podczerwień) nie są rozróżniane przez ludzkie oko.

Oko człowieka odbiera fale światła widzialnego w postaci różnych kolorów. Łącząc barwy podstawowe, czyli czerwoną, zieloną i niebieską można otrzymać różnorodne odcienie kolorów. Za odbiór kolorów odpowiedzialne są czopki znajdujące się na siatkówce oka. Czopki skupione są głównie w „dołku środkowym”, obszarze najostrzejszego widzenia. Trzem podstawowym barwom przyporządkowane są trzy rodzaje czopków, które rozpoznają różne długości fal. Widzenie barwne możliwe jest tylko w oświetleniu. Za widzenie w ciemności – tzw. widzenie czarno-białe – odpowiedzialne są pręciki, które rozróżniają jedynie stopień natężenia jasności. Na tym polu ciągle prowadzone są badania naukowe.

Objawy daltonizmu

– zmęczenie oczu pod wpływem barwnych bodźców

– mylne rozpoznawanie barw

Zaburzenia zmysłu widzenia barwnego

U około 8% mężczyzna i 0,4% kobiet w Polsce stwierdzono zaburzenia zdolności odbierania barw. Wyróżnia się upośledzenie rozróżniania barw (dyschromatopsja) oraz ślepotę na barwy (achromatopsja, daltonizm). Testy wykazały, że 4,2% osób ma problemy z rozpoznaniem koloru zielonego, 1,6% barwy czerwonej, 1,5% w ogóle nie rozpoznaje koloru zielonego, a 0,7% czerwonego. Bardzo rzadko natomiast występują zaburzenia rozróżniania barwy niebieskiej i żółtej. Pacjenci z zaburzeniami rozpoznawania barw, posiadają tylko jeden lub dwa rodzaje czopków. Osoby, które w ogóle nie rozróżniają kolorów, nie posiadają żadnych czopków. Barwy odbierają jedynie w postaci różnych odcieni szarości. Osoby, które nie rozróżniają koloru czerwonego i zielonego, z całego zakresu barw rozpoznają jedynie dwa kolory: zakres fal długich jako kolor żółty, a fale krótkie jako kolor niebieski. Kolor czerwony i zielony odbierają jako różne, jasne odcienie barwy żółtej. (więcej…)