Tag - dreszcze

Zapalenie gruczołu piersiowego

Zapalenie gruczołu piersiowego, czyli zapalenie sutka, występuje w postaci ostrej u kobiet zaraz po porodzie, a także u kobiet od około trzydziestego roku życia w postaci przewlekłej.

Przyczyny zapalenia gruczołu piersiowego

Zapalenie sutka u kobiet karmiących jest wywołane przez bakterie gronkowca. W szpitalach położniczych są one przenoszone przez personel lub zakażone narzędzia. Bakterie te dostają się na błonę śluzową jamy ustnej noworodka. Podczas karmienia są przenoszone na sutki matki. Następnie poprzez niewielkie ranki przenikają do wnętrza piersi. Jeśli pierś nie jest opróżniana z mleka, które zalega w pęcherzykach i przewodach mlecznych, to do gruczołu może nie docierać oksytocyna – hormon regulujący skurcz komórek mięśniowych otaczających przewody mleczne. Dochodzi wówczas do pogłębienia się zastoju. Nieodprowadzone mleko staje się pożywką dla bakterii.

Na przewlekłe zapalenie piersi cierpią kobiety po trzydziestym roku życia. W wyniku procesów starzenia się, przewody mleczne rozszerzają się i zbiera się w nich martwy materiał komórkowy oraz wydzielina. Jeżeli ta wydzielina zostanie zakażona i przedostanie się do tkanki łącznej, to w okolicy przewodów mlecznych dochodzi do stanów zapalnych i tworzenia się torbieli, ropni oraz przetok.

Objawy ostrego zapalenia gruczołu piersiowego

– ból i uczucie twardości w piersiach

– zaczerwienienie

– powiększenie węzłów chłonnych

– gorączka

– dreszcze

Objawy przewlekłego zapalenia gruczołu piersiowego

– ból w obu piersiach

– wodnista wydzielina z brodawek

Leczenie zapalenia gruczołu piersiowego

Celem leczenia tego typu zapalenia u kobiet po porodzie jest ograniczenie wydzielania mleka oraz ułatwienie jego wydalania. Osiąga się to w różny sposób, na przykład przez ciepłe i zimne okłady, podnoszenie piersi oraz stosowanie leków zmniejszających wydzielanie mleka. Jeżeli choroba nie ustępuje, podaje się antybiotyki. W przypadku ropni wykonuje się ciepłe okłady oraz nacinanie. Przewlekłe zapalenie gruczołu piersiowego leczy się za pomocą leków przeciwzapalnych oraz antybiotyków. Torbiele i ropnie, które nie zanikają samoistnie, są usuwane operacyjnie. (więcej…)

Krew w moczu

Mocz u zdrowego człowieka jest przejrzysty oraz ma żółty, słomkowy kolor. Ślady krwi można w nim stwierdzić na podstawie czerwonawych lub czarnych domieszek. Czasami przy silnym krwawieniu cały mocz może mieć kolor czerwonawy lub nawet czarny. W pewnych okolicznościach krew w moczu jest niezauważalna i wykrywa się ją dopiero w badaniu laboratoryjnym. Przyczyną czerwonej barwy moczu mogą być też leki.

Przyczyny występowania krwi w moczu

Krew w moczu jest zawsze bardzo niepokojącym objawem, mającym różne przyczyny.

Zapalenie nerek i miedniczek nerkowych

Przy zapaleniu nerek często są zainfekowane miedniczki nerkowe i odwrotnie. Obie choroby występują częściej u kobiet niż u mężczyzn. Na schorzenia te są narażone przede wszystkim kobiety w ciąży.

Przyczyną obu chorób jest zakażenie bakteryjne, któremu najczęściej towarzyszy gorączka, dreszcze, ból głowy, wymioty, a także bóle o charakterze kolki w okolicy zmienionej nerki. Bóle mogą promieniować do pachwiny lub nawet do ramienia. Często pojawia się krew w moczu oraz ropomocz. Leczenie zapalenia nerek i miedniczek nerkowych polega głównie na stosowaniu antybiotyków celowanych (zgodnie z wynikami posiewu), a także piciu płynów w dużych ilościach.

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie to najczęściej objawia się częstym, naglącym parciem na mocz oraz bolesny i piekącym jego oddawaniem. Również ta choroba występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn, co wynika z różnicy w budowie anatomicznej dróg moczowych (krótsza cewka moczowa u kobiet ułatwia wniknięcie bakterii z zewnątrz).

Przy bardzo ciężkim przebiegu, w moczu jest widoczna nie tylko krew, ale także fragmenty błony śluzowej pęcherza moczowego. Leczenie polega na podawaniu dużej ilości płynów oraz środków rozkurczowych. W ciężkich przypadkach konieczne jest stosowanie antybiotyku.

Kamica nerek i pęcherza moczowego

Częstą przyczyną krwiomoczu jest także kamica narządów moczowych. Szczególnie kamienie przemieszczające się w drogach moczowych mogą spowodować krwawienie, którego objawem jest krwiomocz. U większości pacjentów chorobie towarzyszą bardzo silne bóle, kolka, gorączka oraz wymioty. (więcej…)

Niewydolność serca

Niektóre choroby powodują spadek wydajności pracy serca. Stan taki określa się mianem niewydolności serca. Nie jest to samodzielna jednostka chorobowa, lecz następstwo innych zaburzeń. Przy niewydolności serce nie jest w stanie wtłoczyć do tętnic ilości krwi niezbędnej dla prawidłowej przemiany materii. Nie potrafi też pobrać odpowiedniej ilości krwi z żył.

Istotą niewydolności serca jest wystąpienie co najmniej jednego spośród trzech następujących zjawisk:

– W czasie wysiłku akcja serca jest zbyt wolna w stosunku do potrzeb.

– Serce nie jest w stanie pobrać z żył odpowiednio dużej ilości krwi i wypełnić nią swoich komór.

– Ilość krwi wypompowywanej z serca do tętnic jest niewystarczająca.

Objawy niewydolności serca

– duszność

– przyspieszona akcja serca

– obrzęki

– niezdolność do wysiłku

– bladość

– zimne poty

– dreszcze

Rodzaje niewydolności serca

Niewydolność może dotyczyć obu albo tylko jednej komory serca. W drugim przypadku mówi się odpowiednio o niewydolności lewo- lub prawo-komorowej.

Niewydolność serca może być ostra (na przykład w zawale mięśnia sercowego) lub przewlekła. Jeśli wydolność serca jest na tyle mała, że ujawnia się nawet bez wysiłku fizycznego, wówczas określa się ją jako tzw. niewydolność spoczynkową. Jeśli cechy niewydolności uwidaczniają się tylko podczas wysiłku, na przykład podczas wchodzenia po schodach czy spaceru w takim przypadku ma się do czynienia z tzw. niewydolnością wysiłkową.

Przyczyny niewydolności serca

Zazwyczaj trudno jest wskazać jedną, konkretną przyczynę niewydolności serca. Jest ona raczej wynikiem wielu różnych, wspólnie występujących uszkodzeń serca. Jednak dość dobrze znane są te poszczególne przyczyny.

Przykładowo w przebiegu zakażeń bakteryjnych lub wirusowych serce mogą uszkodzić toksyny drobnoustrojów. Także schorzenia naczyń wieńcowych prowadzą często to niewydolności. Najczęstszą przyczyną jest jednak przeciążenie serca na skutek zniszczenia poszczególnych włókien mięśniowych, co ma miejsce w zawale mięśnia sercowego. (więcej…)