Tag - hiperaktywność

Zespół hiperkinetyczny u dzieci

O zespole hiperkinetycznym mówimy u dzieci, które mają trudności w koncentracji, łatwo się rozpraszają i irytują, są nadmiernie ruchliwe i niespokojne. Inną nazwą tego zespołu jest hiperaktywność.

Jakie są przyczyny zespołu hiperkinetycznego?

Istnieje wiele przyczyn zespołu hiperkinetycznego. Na początku trzeba się jednak zawsze upewnić, czy zachowanie dziecka nie jest typowe dla jego wieku i nie odpowiada aktywności rówieśników. Wielu rodziców niepokoi się, gdy raz po raz przez dom przechodzi mały huragan, który z trudnością można uciszyć. Szczególnie dzieci pomiędzy 2 a 5 rokiem życia wymagają wiele cierpliwości. Jest to jednak zupełnie normalne, ponieważ dzieci wtedy potrzebują szczególnie dużo ruchu. W tym wieku nie jest również niezwykłe, że maluch najwyżej kilka minut koncentruje się na jednej rzeczy. Jego mózg nie jest jeszcze wystarczająco rozwinięty, aby odbierać tylko jeden bodziec, nie zwracając uwagi na inne. Z doświadczenia wiadomo, że potrafią to dopiero dzieci w wieku szkolnym. Należy pamiętać, że również wśród starszych dzieci występują różne typy zachowania, od bardzo spokojnych i rozważnych po żywiołowe. Nierzadko trudno jest także odróżnić dzieci nadpobudliwe od niegrzecznych. Jeżeli nie ma pewności, czy aktywność dziecka nie jest chorobliwa, a ponadto zbytnio nas irytuje, należy poradzić się specjalisty: psychologa lub lekarza dziecięcego.

Objawy zespołu hiperkinetycznego

  • Dziecko ma trudności z koncentracją
  • Łatwo się rozprasza
  • Bez przerwy jest w ruchu
  • Zachowuje się jak „wiercipięta”
  • Jest nieostrożne
Gdy diagnoza zostanie postawiona

Odbiegająca od normy aktywność i nerwowość dziecka może mieć różne przyczyny. Najczęściej nie jest to spowodowane przez jeden czynnik. Hiperaktywność może bowiem mieć dwa lub kilka źródeł. Oto najważniejsze z nich:

Matka lub ojciec sami są nadpobudliwi i dziecko przejmuje od nich wzorce zachowania.

Wypadek losowy (śmierć, rozwód, ciężka choroba w rodzinie) jest w ten sposób odreagowany, ponieważ dziecko nie wie gdzie ma się zwrócić ze swoim strachem i niepokojem.

Dziecko jest lekko opóźnione w rozwoju. Co prawda, jest już w wieku szkolnym, ale jego nadmierna aktywność jest typowa dla przedszkolaków.

(więcej…)