Tag - krew

Wymioty

Jest to wyrzucenie poprzez jamę ustną treści pokarmowej znajdującej się w żołądku, wywołane odruchowymi, gwałtownymi skurczami mięśni. Wymioty stanowią reakcję obronną organizmu, której podłożem często są problemy natury psychicznej. Odruch ten i wymioty można, jak wiadomo, wywołać samemu, wkładając po prostu dwa palce głęboko do gardła.

Przyczyna wymiotów

Wymioty u dzieci

Przyczyną wymiotów u niemowląt i małych dzieci jest połykanie powietrza w wyniku szybkiego, łapczywego jedzenia. Jest to reakcja zupełnie naturalna. Natomiast nagłe i gwałtowne wymioty mogą wskazywać na kurcz odźwiernika lub być objawem zapalenia migdałków. Kurcz odźwiernika jest wadą, której efektem jest utrudnienie lub zahamowane przechodzenia treści żołądkowej do jelit. Ujawnia się on u przede wszystkim u jednomiesięcznych chłopców i powinien być jak najszybciej zoperowany. Dzieci niekiedy także wymiotują wówczas, gdy przechodzą ostre infekcje, na przykład grypę. Zawsze, gdy wymiotom towarzyszy gorączka, należy udać się do lekarza.

Wymioty poranne

Poranne nudności i wymioty w czasie ciąży są zjawiskiem zupełnie naturalnym. Występujące natomiast u alkoholików są niepokojącym sygnałem.

Wymioty i bóle brzucha

Jeżeli wymiotom towarzyszą bóle brzucha, może to wskazywać na zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzody żołądka lub jelita albo zatrucie.

Wymioty i bóle głowy

W atakach migrenowych wymioty dodatkowo pogłębiają odczuwane dolegliwości, przede wszystkim bóle głowy. Jeżeli do takich reakcji dojdzie w wyniku urazu głowy, może to wskazywać na wstrząs mózgu. W takim wypadku należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

(więcej…)

Zawał serca

Aby serce mogło pracować w sposób prawidłowy, potrzebna jest odpowiednia ilość tlenu, który dostarczany jest za pośrednictwem naczyń wieńcowych. Jeśli tlen jest dostarczany w mniejszej ilości, lub jego dopływ zostanie przerwany – w wyniku zamknięcia tętnicy wieńcowej – dochodzi do zawału serca.

Jak można uchronić się przed zawałem serca?

Znaczną część odpowiedzialności za wystąpienie zawału serca ponosi sam chory. Czynnikami zwiększającymi ryzyko zawału są na przykład:

– niewłaściwa dieta, zawierająca zbyt duże ilości tłuszczów, cukru i soli,

– długotrwały stres,

– palenie tytoniu i picie zbyt dużych ilości alkoholu,

– wysokie ciśnienie krwi.

Zawał serca – przyczyny

Do zawału serca może dojść całkiem niespodziewanie nawet u osoby, która dotychczas uważała się za zupełnie zdrową, ponieważ prowadzą do niego procesy trwające przeważnie kilka lat. Średnica naczyń wieńcowych mięśnia sercowego zmniejsza się na skutek osadzania na ich ściankach substancji białkowych i tłuszczu, przede wszystkim cholesterolu oraz trój glicerydów. Taki stan powoduje długotrwałe niedokrwienie mięśnia sercowego. Zapotrzebowanie serca na tlen jest także większe w momentach zwiększonego wysiłku fizycznego lub nagłego, silnego stresu.

Zapchane naczynia wieńcowe nie są w stanie dostarczyć na czas dostatecznej ilości tlenu, co prowadzi do zawału.

Przyczyną zawału może być również niespodziewane zablokowanie tętnicy zakrzepem, który powstaje w następstwie zmian miażdżycowych. Zmiany te nie muszą być jedynym powodem zawału, zdarza się, aczkolwiek rzadko, że zawał spowodowany jest skurczem tętnicy.

(więcej…)

Hemofilia u dzieci

Jest to choroba krwi występująca tylko u chłopców, polegająca na wadzie krzepnięcia krwi.

Jeszcze przed kilkudziesięciu laty diagnoza – hemofilia (lub inaczej krwawiączka) oznaczała praktycznie wyrok śmierci dla dotkniętych nią dzieci, dla których przewidywana długość życia wynosiła wówczas 15 lat. Hemofilia jest wprawdzie do dzisiaj chorobą nieuleczalną, jednak postęp medycyny zwiększył szanse pacjenta na długie i w miarę normalne życie. Zagrożeniem dla chorego jest ryzyko utraty krwi wskutek krwotoku wewnętrznego lub urazów zewnętrznych.

Dziedziczenie hemofilii

Mężczyźni chorzy na hemofilię oraz kobiety, u których w rodzinie były lub są przypadki tej choroby, powinni wziąć pod uwagę ryzyko poczęcia dziecka dotkniętego hemofilią.

Choroba atakuje tylko chłopców, ale dziewczynki przekazują ją dziedzicznie swoim dzieciom. Mimo to, osoby chore nie muszą rezygnować z możliwości posiadania potomstwa.

Jeżeli któryś z krewnych był lub jest dotknięty chorobą, przyszli rodzice planujący powiększenie rodziny – zarówno kobiety, jak i mężczyźni – powinni udać się do specjalistycznej poradni, gdzie dowiedzą się, czy są nosicielami hemofilii. Oprócz tego można obliczyć czas na poczęcie dziecka, tak aby było ono płci żeńskiej. Informacji o adresach takich poradni powinien udzielić lekarz domowy lub ginekolog.

Jak chronić dziecko chore na hemofilię?

Wszyscy chorzy rejestrowani są w Instytutach Hematologii lub w poradniach przy Akademiach Medycznych oraz w Instytutach Matki i Dziecka. Każdy chłopiec dotknięty tą chorobą powinien nosić przy sobie odpowiednie zaświadczenie lub książeczkę z dokładną diagnozą lekarską (istnieją różne rodzaje hemofilii), podaną grupą krwi i innymi wskazówkami zarówno dla chorego, jak i dla lekarza. (więcej…)

Konflikt serologiczny

W okresie przypadającym na wybuch drugiej wojny światowej odkryto jeszcze jeden wyróżnik krwi, tzw. Czynnik Rh. Czynnik Rh jest substancją obecną w ścianie krwinek czerwonych u 85% ludzi. Rh tych osób określa się, jako RH dodatnie (Rh+), u pozostałych natomiast, jako Rh ujemne (Rh -).

Czynnik Rh wraz z grupą krwi określaną w układzie AB0 jest wyznacznikiem zgodności różnych rodzajów krwi przy jej przetaczaniu. Jeżeli osobie o ujemnym Rh przetoczy się krew Rh-dodatnią, wówczas może dojść do hemolizy, czyli rozpadu czerwonych krwinek i do niedokrwistości.

Oprócz tego katabolity, czyli produkty wzmożonego wówczas rozkładu czerwonych krwinek, powodują ogromne szkody w organizmie człowieka. Stąd konieczność dokładnego określenia grupy krwi przed wykonaniem przetoczenia.

Czynnik Rh odgrywa pewną rolę w występowaniu niektórych chorób u dzieci, jeżeli istnieje niezgodność w zakresie tego czynnika między matką a płodem. Również istnienie takiej różnicy między mężem a żoną jest wskazówką, że żona musi być dokładnie obserwowana w okresie ciąży, jeżeli ma RH-ujemne, a mąż Rh-dodatnie.

Jakie są przyczyny nietolerancji na czynnik Rh?

Związek białkowy na powierzchni czerwonych krwinek ma u pacjenta osiadającego Rh dodatnie budowę do złudzenia przypominającą strukturę bakterii. W normalnych jednak warunkach układ immunologiczny człowieka natychmiast rozpoznaje komórki własnego organizmu i ciała obce – w przypadku osoby o dodatnim Rh układ odpornościowy nie atakuje więc czerwonych krwinek, ponieważ rozpoznaje znajdujący się na nich związek jako przyjazny dla organizmu.

Oczywiście układ immunologiczny nie zniszczyłby także czerwonych krwinek dawcy z RH ujemnym.

Sytuacją szczególną jest niezgodność Rh między matką a płodem, do której dochodzi, gdy matka ma Rh ujemne, a ojciec Rh dodatnie. Ojciec może przekazać pierwszemu dziecku swoją cechę Rh-dodatnią. Podczas porodu krwinki czerwone Rh-dodatnie przechodzą do ustroju matki o Rh ujemnym. Organizm matki wytwarza przeciwciała przeciw Rh-dodatnim krwinkom płodu.

Podczas pierwszej ciąży dziecku nie grodzi żadne niebezpieczeństwo, ponieważ układ immunologiczny matki nie reaguje jeszcze na pozytywny czynnik Rh u płodu. Jeżeli natomiast w drugiej ciąży sytuacja się powtórzy i płód będzie Rh-dodatni, to przeciwciała zaatakują i zniszczą krwinki Rh-dodatnie. Dochodzi wówczas do upośledzenia procesu transportu tlenu, co stanowi śmiertelne zagrożenie dla nienarodzonego dziecka. (więcej…)

Zapalenie pęcherza moczowego

Chodzi tu ściśle o zapalenie błony śluzowej pęcherza moczowego – najczęstszy przypadek infekcji dróg moczowych. Choroba może mieć formę przewlekłą lub ostrą. Przyczyną stanów przewlekłych jest niedostateczna lub przeciwnie, przesadna higiena narządów płciowych. U kobiet (u których generalnie choroba ta występuje częściej), zapalenie pęcherza moczowego może występować w powiązaniu z zapaleniem narządów rodnych oraz mieć swoją przyczynę w urazach związanych z porodem, czy stosunkiem płciowym.

U mężczyzn, u których dłuższa i węższa niż u kobiet cewka moczowa lepiej chroni pęcherz przed dostępem bakterii, chorobę może wywołać powiększenie gruczołu krokowego (prostaty), który utrudnia odpływ zalegającego moczu.

Zapalenie pęcherza moczowego przyczyny

Chorobę wywołują bakterie, które dostają się do cewki moczowej, a następnie do pęcherza moczowego, gdzie atakują jego błonę śluzową wywołując stan zapalny. Przyczyną zapalenia dróg moczowych są także infekcje wirusowe i grzybicze.

Zapalenie pęcherza moczowego objawy

– bolesny częstomocz

– nagłe parcie na pęcherz

– uczucie pieczenia podczas oddawania moczu i po

– zmętnienie moczu, który może być zabarwiony krwią i wydzielać nieprzyjemną woń

– czasem gorączka

Zapalenie pęcherza moczowego leczenie

Zazwyczaj stosuje się antybiotyki. W zależności od przypadku są to antybiotyki o szerokim lub wąskim zakresie działania. Te pierwsze zabijają różne typy bakterii, ale mają również trudne do przewidzenia działania uboczne. W przypadku silnych infekcji lekarz zapisuje najpierw antybiotyki o szerokim spektrum działania, a po analizie wyników laboratoryjnych, chory przyjmuje antybiotyki o działaniu wybiórczym. Przy lekkiej infekcji stosuje się antybiotyki, które zabijają najczęściej występujące bakterie. Leki te bardzo rzadko wykazują negatywne działania uboczne. (więcej…)

Kamica nerkowa

Kamica nerkowa to choroba polegająca na wytrącaniu się w drogach moczowych nierozpuszczalnych kamieni. Kamienie nerkowe to zbite, twarde złogi powstające w procesie krystalizacji soli kwasu moczowego w kielichach i miedniczkach nerkowych – tzw. kamienie moczanowe. Kamienie nerkowe składające się głównie z soli wapniowych występują początkowo pod postacią piasku nerkowego. Jeżeli kamień nerkowy utknie w drogach moczowych, wówczas dochodzi do skurczu mięśni i bardzo bolesnej kolki nerkowej. Jest to ból przerywany, odczuwany w plecach, promieniujący w okolicę pachwin. Z powodu kamicy nerkowej częściej cierpią mężczyźni niż kobiety.

Kamica nerkowa przyczyny

Nie jest rzeczą prostą określenie przyczyn ich powstawania. Z pewnością jednak odżywianie odgrywa tutaj istotną rolę. Sprzyja im również: podwyższony poziom wapnia we krwi, spożywanie bardzo dużych ilości mleka, a także bardzo rzadka choroba jaką jest nadczynność przytarczyc. Takie schorzenia jak dna czy dolegliwości jelitowe, prowadzą do tworzenia się kamieni moczanowych.

Kamica nerkowa objawy

– przerywany ból w okolicy nerek promieniujący w kierunku pachwin

– nudności i wymioty

– uczucie ucisku i napięcia w żołądku

– mocz zabarwiony krwią

– podwyższona temperatura ciała, uczucie zmęczenia i ogólnego rozbicia

Kamica nerkowa leczenie

Lekarz podaje najpierw środek przeciwbólowy oraz lek rozkurczowy. Dzięki temu mięśnie się rozluźniają, kurcz ustępuje, a kamień nerkowy może wydostać się wraz z moczem, jeśli nie jest zbyt duży. W przypadku, gdy kamień nie zejdzie, dochodzi do zalegania moczu i rozwoju licznych bakterii, co objawia się gorączką. Taki stan zapalny może spowodować uszkodzenie nerek, dlatego często niezbędne jest przeprowadzenie operacji.

Obecnie duże kamienie nerkowe rozbija się już za pomocą ultradźwięków. Do tego celu używa się specjalnego urządzenia zwanego litotryptorem, wykorzystującego siłę fali uderzeniowej, która rozkrusza kamienie do takich rozmiarów, że mogą one zostać wydalone wraz z moczem. Zabieg ten nie wymaga interwencji chirurgicznej, wykonywany jest najczęściej bez narkozy, a w zależności od wielkości kamieni trwa od 30 do 45 minut.

(więcej…)

Pierwsza pomoc przy zaburzeniach krążenia krwi

Motorem napędowym układu krążenia jest serce. Wraz z krwią do wszystkich narządów docierają substancje odżywcze, tlen i hormony, a usuwane są produkty przemiany materii.

Zaburzenia procesu krążenia kiwi mogą dotyczyć zarówno całego układu krążenia, jak również poszczególnych stref naczyń krwionośnych np. płuc, serca, mózgu, żołądka lub wątroby.

U kogo występują zaburzenia krążenia krwi?

Wiele osób cierpi z powodu zaburzeń krążenia, zarówno ludzie starsi, jak i młodzi w okresie dojrzewania. Do czynników, które mają wpływ na proces krążenia krwi i mogą wywołać zaburzenia należą: warunki pogodowe, ciąża, stres, zdenerwowanie, nieprawidłowe odżywianie, przemęczenie oraz różnego rodzaju schorzenia.

Najważniejszym zadaniem układu krążenia jest zaopatrzenie organizmu w krew. Dotyczy to poszczególnych organów, a zwłaszcza tak ważnych jak mózg, serce, płuca i nerki.

Każdy z tych narządów potrzebuje odpowiedniej ilości krwi, w zależności od sytuacji i chwilowego zapotrzebowania organizmu.

Puls i ciśnienie krwi

O zaburzeniach krążenia krwi świadczą odchylenia wartości pulsu oraz ciśnienia krwi. Prawidłowy puls u dorosłego człowieka wynosi średnio 60-80 uderzeń na minutę, zaś ciśnienie krwi 80/120 mm Hg.

Objawy lekkich zaburzeń krążenia krwi

– Wrażenie migotania lub „czarno” przed oczami.

– Zawroty głowy.

– Osłabienie.

– U niektórych brak reakcji na otoczenie.

Kiedy mogą wystąpić zaburzenia krążenia krwi?

Regulacja procesu krążenia krwi jest ściśle związana z zapotrzebowaniem organizmu na tlen oraz jego transportem. Z tego względu zaburzenia krążenia mogą negatywnie wpływać na proces oddychania, i na odwrót, upośledzenie oddychania może wywierać niekorzystny wpływ na krążenie krwi. U niektórych osób zaburzenia krążenia krwi dają o sobie znać np. podczas porannego wstawania z łóżka. Przyczyną jest gwałtowna zmiana pozycji ciała następująca po dłuższym spoczynku.

Słabe ukrwienie

Co się wówczas dzieje? Organizm przyzwyczaja się do nocnego spoczynku i pracy na „zwolnionych obrotach”. W nocy ciało znajduje się W pozycji horyzontalnej, dzięki czemu serce wykonuje znacznie mniejszy wysiłek, tzn. pompuje krew tylko na powierzchni płaszczyzny, a nie do góry. (więcej…)

Letarg (śmierć pozorna)

Pod pojęciem letargu, czyli śmierci pozornej, rozumie się głęboki, podobny do śpiączki sen, który jest następstwem upośledzenia pracy podstawowych dla życia narządów. Letarg  charakteryzuje się: utratą oddechu, a także pozornym zanikiem pracy serca i brakiem reakcji na bodźce. Letarg jest stanem poważnym, zagrażającym życiu.

Lekarz ma różne sposoby na odróżnienie letargu od prawdziwej śmierci. O niepewnych oznakach śmierci mówi się wtedy, kiedy ciało jest wyziębione i skóra blada, nie można wyczuć pulsu, ale oddech jest jeszcze wyczuwalny.

Objawy te występują również w przypadku rzeczywistej śmierci biologicznej. Jeżeli jednak na ciele pojawią się ponadto plamy opadowe, ciało jest sztywne (tzn. występuje tak zwane stężenie pośmiertne), a skóra także sztywnieje i przybiera żółtobrunatny kolor – mówi się wtedy o pewnych oznakach śmierci.

Przyczyny letargu

Letarg jest powodowany przez najróżniejsze czynniki:

Utrata krwi

W efekcie obfitego upływu krwi, może dojść do zahamowania normalnej pracy krwiobiegu, co objawia się zakłóceniami oddechu i pracy serca.

Apopleksja (udar mózgowy)

Uszkodzenie ośrodka oddechowego, np. na skutek apopleksji, może powodować objawy podobne do letargu.

Porażenie prądem

Jeżeli dana osoba ulegnie porażeniu prądem lub zostanie trafiona piorunem, pojawiają się groźne dla życia zaburzenia rytmu serca. Określa się je jako „migotanie komór”. Nie można wyczuć uderzeń tętna, w przeciągu kilku sekund ustaje oddech. Zarówno porażenie prądek jak i uderzenie pioruna prowadzi często do letargu.

Zatrucia

Typowe jest występowanie letargu jako następstwa zatruć: chloroformem, cyjanowodorem, środkami nasennymi, wilczymi jagodami.

Utonięcia

U topielców woda dostaje się do obszaru gardła co powoduje skurcz mięśni szyjnych. Oddech zamiera, a zaraz potem przestaje funkcjonować serce, które nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu.

Atak drgawkowy

Silne napady epileptyczne, a także drgawki innego rodzaju mogą spowodować stan letargu.

Narkotyki

Duże ilości alkoholu czy narkotyków takich jak haszysz i heroina powodują porażenie ośrodka oddechowego w mózgu. (więcej…)

Krew w stolcu

Ślady krwi w stolcu biorą się z krwawień w przewodzie pokarmowym. Jeśli krew stolcu jest żywoczerwona, oznacza to, że pochodzi z dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Jej barwa staje się tym ciemniejsza, im wyżej w przewodzie pokarmowym znajduje się krwawiące miejsce. Jeśli krew dostaje się do przewodu pokarmowego na wysokości jelita cienkiego, w stolcu będzie miała kolor czarny jak smoła – powstają tak zwane stolce smoliste. Czarny kolor krwi powstaje w wyniku wymieszania się jej z sokiem żołądkowym.  W niektórych chorobach krew tak dobrze miesza się z kałem, ropą lub śluzem, że nie udaje się jej rozpoznać gołym okiem. Mówi się wówczas o występowaniu krwi utajonej. Choć jej nie widać, można ją wykryć stosując specjalne badanie chemiczne kału.

Należy pamiętać, że nawet niewielkie, ale długotrwałe krwawienie z przewodu pokarmowego powoduje w sumie utratę dużej ilości krwi. Może to doprowadzić do niedokrwistości (anemii) z niedoboru żelaza.

Jakie są przyczyny obecności krwi w stolcu?

Jeśli występowanie krwi w stolcu utrzymuje się przez dłuższy czas, należy zgłosić się do lekarza. Jest to bowiem prawie zawsze objaw poważnej choroby. Obecność krwi w stolcu może być spowodowana licznymi schorzeniami, takimi jak:

Dur brzuszny

W przypadku powikłanego przebiegu tej choroby, w śluzówce jelita powstają głębokie owrzodzenia. Charakterystyczna dla duru brzusznego biegunka stale drażni ścianę jelita powodując krwawienie owrzodzeń.

Czerwonka bakteryjna

Jest to choroba wywołana przez bakterie, występująca szczególnie często w ciepłych krajach. Zmiany mające charakter zapalno-nieżytowy obejmują jelito grube, gdzie dochodzi do poważnych uszkodzeń błony śluzowej. Powstają liczne, krwawiące owrzodzenia. Pacjent cierpi z powodu silnych, kurczowych bólów brzucha. Wypróżnienie jest bolesne i bardzo częste – do kilkudziesięciu na dobę. W stolcu występuje domieszka krwi, śluzu i ropy.

Czerwionka pełzakowa

Jest to schorzenie wywołane przez pierwotniaka – pełzaka Czerwionki. Pasożytuje on w ścianie jelita grubego, co powoduje powstawanie głębokich owrzodzeń. Choroba objawia się bólami brzucha, męczącymi parciami i biegunką ze śluzowo-krwistym stolcem.

Skazy krwotoczne

O skazie krwotocznej mówi się, gdy dochodzi do zmniejszenia krzepliwości krwi. Przyczyny mogą być różne. U osób z tą chorobą często pojawia się krew w stolcu, gdyż nawet najmniejsze skaleczenie błony śluzowej przewodu pokarmowego prowadzi do długotrwałych krwawień. Nie tworzą się bowiem skrzepy, które mogłyby je zatamować. (więcej…)

Krew w moczu

Mocz u zdrowego człowieka jest przejrzysty oraz ma żółty, słomkowy kolor. Ślady krwi można w nim stwierdzić na podstawie czerwonawych lub czarnych domieszek. Czasami przy silnym krwawieniu cały mocz może mieć kolor czerwonawy lub nawet czarny. W pewnych okolicznościach krew w moczu jest niezauważalna i wykrywa się ją dopiero w badaniu laboratoryjnym. Przyczyną czerwonej barwy moczu mogą być też leki.

Przyczyny występowania krwi w moczu

Krew w moczu jest zawsze bardzo niepokojącym objawem, mającym różne przyczyny.

Zapalenie nerek i miedniczek nerkowych

Przy zapaleniu nerek często są zainfekowane miedniczki nerkowe i odwrotnie. Obie choroby występują częściej u kobiet niż u mężczyzn. Na schorzenia te są narażone przede wszystkim kobiety w ciąży.

Przyczyną obu chorób jest zakażenie bakteryjne, któremu najczęściej towarzyszy gorączka, dreszcze, ból głowy, wymioty, a także bóle o charakterze kolki w okolicy zmienionej nerki. Bóle mogą promieniować do pachwiny lub nawet do ramienia. Często pojawia się krew w moczu oraz ropomocz. Leczenie zapalenia nerek i miedniczek nerkowych polega głównie na stosowaniu antybiotyków celowanych (zgodnie z wynikami posiewu), a także piciu płynów w dużych ilościach.

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie to najczęściej objawia się częstym, naglącym parciem na mocz oraz bolesny i piekącym jego oddawaniem. Również ta choroba występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn, co wynika z różnicy w budowie anatomicznej dróg moczowych (krótsza cewka moczowa u kobiet ułatwia wniknięcie bakterii z zewnątrz).

Przy bardzo ciężkim przebiegu, w moczu jest widoczna nie tylko krew, ale także fragmenty błony śluzowej pęcherza moczowego. Leczenie polega na podawaniu dużej ilości płynów oraz środków rozkurczowych. W ciężkich przypadkach konieczne jest stosowanie antybiotyku.

Kamica nerek i pęcherza moczowego

Częstą przyczyną krwiomoczu jest także kamica narządów moczowych. Szczególnie kamienie przemieszczające się w drogach moczowych mogą spowodować krwawienie, którego objawem jest krwiomocz. U większości pacjentów chorobie towarzyszą bardzo silne bóle, kolka, gorączka oraz wymioty. (więcej…)