Tag - krwiomocz

Endometrioza

Endometrioza to choroba kobieca, której polska nazwa brzmi gruczolistość macicy. Nazwa medyczna pochodzi od łacińskiego słowa endometrium, oznaczającego błonę śluzową macicy. Przy endometriozie błona śluzowa macicy znajduje się tylko nie tylko na wewnętrznych ścianach macicy, ale również w miejscach, gdzie znajdować się nie powinna. Są to m.in. jajniki, jajowody, pochwa a nawet jama brzuszna.

Błona śluzowa macicy złuszcza się  i zostaje wydalana podczas menstruacji, po czym się odbudowuje. Hormony sterujące tym procesem wpływają również na endometrium znajdujące się poza obszarem macicy, sprawiając, że także ono zaczyna krwawić. Z czasem tworzą się jamy (torbiele) wypełniające się krwią, która powoli wycieka.

Endometrioza występuje tylko u kobiet w czasie rozrodczym – zazwyczaj między 30 a 40 rokiem życia. W zależności od umiejscowienia tej „ponadplanowej” błony śluzowej, występują różne objawy. Endometriozie towarzyszą zazwyczaj zaburzenia menstruacji, niekiedy problemy z oddawaniem moczu. Czasem występują ślady krwi w moczu. Błona śluzowa macicy rozrastająca się w jelitach może powodować zaparcia lub biegunki. Endometrioza może być również przyczyną niepłodności.

Endometrioza objawy

– ból w podbrzuszu – zazwyczaj podczas menstruacji

–  zaburzenia menstruacyjne – bolesne i obfite krwawienia

– niepłodność

– niekiedy ślady krwi w moczu, zatwardzenia, biegunki, skurcze, parcie na mocz

– ból w czasie stosunku

Endometrioza przyczyny

Do dzisiaj nie są dobrze znane przyczyny choroby. Przypuszcza się, że krew lub limfa wypłukuje z macicy komórki błony śluzowej, które następnie zagnieżdżają się w innych miejscach. Możliwe jest również, że komórki te wędrują przez jajniki i jajowody. Podejrzewa się również, że endometrioza jest wynikiem nieprawidłowości powstałych w czasie tworzenia się narządów płciowych.  Zaobserwowano, że kobiety, które w młodym wieku urodziły kilkoro dzieci rzadko zapadają na endometriozę.

Endometrioza leczenie

Leczenie nie jest konieczne, dopóki kobieta nie odczuwa dolegliwości. Wystarczą systematyczne badania oraz obserwacja ewentualnych objawów. Jeżeli natomiast wystąpią poważniejsze dolegliwości, stosuje się terapię hormonalną; niekiedy zabieg usunięcia torbieli; tylko w sporadycznych przypadkach konieczne jest usuniecie całego narządu rodnego. (więcej…)

Krew w moczu

Mocz u zdrowego człowieka jest przejrzysty oraz ma żółty, słomkowy kolor. Ślady krwi można w nim stwierdzić na podstawie czerwonawych lub czarnych domieszek. Czasami przy silnym krwawieniu cały mocz może mieć kolor czerwonawy lub nawet czarny. W pewnych okolicznościach krew w moczu jest niezauważalna i wykrywa się ją dopiero w badaniu laboratoryjnym. Przyczyną czerwonej barwy moczu mogą być też leki.

Przyczyny występowania krwi w moczu

Krew w moczu jest zawsze bardzo niepokojącym objawem, mającym różne przyczyny.

Zapalenie nerek i miedniczek nerkowych

Przy zapaleniu nerek często są zainfekowane miedniczki nerkowe i odwrotnie. Obie choroby występują częściej u kobiet niż u mężczyzn. Na schorzenia te są narażone przede wszystkim kobiety w ciąży.

Przyczyną obu chorób jest zakażenie bakteryjne, któremu najczęściej towarzyszy gorączka, dreszcze, ból głowy, wymioty, a także bóle o charakterze kolki w okolicy zmienionej nerki. Bóle mogą promieniować do pachwiny lub nawet do ramienia. Często pojawia się krew w moczu oraz ropomocz. Leczenie zapalenia nerek i miedniczek nerkowych polega głównie na stosowaniu antybiotyków celowanych (zgodnie z wynikami posiewu), a także piciu płynów w dużych ilościach.

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie to najczęściej objawia się częstym, naglącym parciem na mocz oraz bolesny i piekącym jego oddawaniem. Również ta choroba występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn, co wynika z różnicy w budowie anatomicznej dróg moczowych (krótsza cewka moczowa u kobiet ułatwia wniknięcie bakterii z zewnątrz).

Przy bardzo ciężkim przebiegu, w moczu jest widoczna nie tylko krew, ale także fragmenty błony śluzowej pęcherza moczowego. Leczenie polega na podawaniu dużej ilości płynów oraz środków rozkurczowych. W ciężkich przypadkach konieczne jest stosowanie antybiotyku.

Kamica nerek i pęcherza moczowego

Częstą przyczyną krwiomoczu jest także kamica narządów moczowych. Szczególnie kamienie przemieszczające się w drogach moczowych mogą spowodować krwawienie, którego objawem jest krwiomocz. U większości pacjentów chorobie towarzyszą bardzo silne bóle, kolka, gorączka oraz wymioty. (więcej…)

Nerka wstrząsowa

Nerka wstrząsowa to określenie szczególnej, ostrej postaci niewydolności nerek na tle niedokrwienia. Jej przyczyną nie są bynajmniej schorzenia samych nerek. Nerka wstrząsowa jest wynikiem poważnych zaburzeń ogólnoustrojowych. Prowadzą one do nagłego, częściowego bądź całkowitego zaburzenia czynności tych narządów. Nerka wstrząsowa to bardzo poważny stan, zagrażający życiu chorego. Stanowi mniej więcej 80% wszystkich przypadków ostrej niewydolności nerek.

Przyczyny nerki wstrząsowej

Bezpośrednią przyczyną nerki wstrząsowej jest niedokrwienie nerek. Choć stan ten dotyczy zazwyczaj obu nerek, utarło się używanie liczby pojedynczej w nazwie tej choroby. Przyczyną niedokrwienia nerek jest w większości przypadków utrata znacznej ilości krwi, na przykład w skutek urazu. Nie ma przy tym większego znaczenia, czy krwotok nastąpił na zewnątrz, czy do jam ciała lub do tkanek. Przy każdym obfitym krwotoku dochodzi do spadku ciśnienia krwi. To zaś sprawia, że nie może ona odpowiednio szybko przepływać przez nerkę. W efekcie nerka jest niedostatecznie ukrwiona i nie funkcjonuje prawidłowo. Inną możliwą przyczyną nerki wstrząsowej jest utrata przez organizm dużej ilości wody i soli mineralnych. Ma to miejsce choćby w przypadku silnych wymiotów, biegunki lub długotrwałego, silnego pocenia się. Dalsze czynniki wywołujące nerkę wstrząsową to udar cieplny, oparzenia, niedrożność jelita, niewydolność wątroby, a także ostre zapalenie trzustki.

Wiele drobnoustrojów wytwarza toksyny, które mogą doprowadzić nawet do zatrucia krwi (tzw. sepsa). Zainfekowanie organizmu takimi bakteriami niekiedy przyczynia się także do nerki wstrząsowej, zapalenia otrzewnej lub bakteryjnego zapalenia woreczka żółciowego. Nerka wstrząsowa wynika niekiedy z zatkania naczyń krwionośnych nerki przez komórki mięśniowe lub komórki krwi. Dzieje się tak w przypadku niektórych schorzeń przebiegających z rozpadem mięśni (miolizą) lub rozpadem ciałek krwi (hemolizą). Dotyczy to zarówno chorób zakaźnych, jak i procesów autoimmunologicznych.

Leczenie nerki wstrząsowej

Nerki wstrząsowej można niekiedy uniknąć. Profilaktycznie przed, w trakcie i po operacji wyrównuje się bilans płynowy (krew uzupełnia się roztworami soli mineralnych albo pełną krwią uzyskaną od krwiodawców), co powoduje podwyższenie ciśnienia. Płyny podaje się w kroplówkach, w których często także rozpuszcza się leki.

Bilans płynowy wyrównuje się także u pacjentów, którzy ulegli oparzeniom. Dochodzi u nich bowiem do utraty dużej ilości wody i soli mineralnych. Ponadto w ich moczu stwierdza się czasem obecność fragmentów ciałek krwi i komórek mięśniowych. W przypadku spadku ciśnienia krwi spowodowanego jej utratą wskutek krwotoku, zazwyczaj przetacza się pełną krew. Dodatkowo podaje się leki podwyższające ciśnienie. Tym samym zwiększa się przepływ krwi przez nerki i wydalanie moczu. (więcej…)