Tag - niewydolność

Niewydolność serca

Niektóre choroby powodują spadek wydajności pracy serca. Stan taki określa się mianem niewydolności serca. Nie jest to samodzielna jednostka chorobowa, lecz następstwo innych zaburzeń. Przy niewydolności serce nie jest w stanie wtłoczyć do tętnic ilości krwi niezbędnej dla prawidłowej przemiany materii. Nie potrafi też pobrać odpowiedniej ilości krwi z żył.

Istotą niewydolności serca jest wystąpienie co najmniej jednego spośród trzech następujących zjawisk:

– W czasie wysiłku akcja serca jest zbyt wolna w stosunku do potrzeb.

– Serce nie jest w stanie pobrać z żył odpowiednio dużej ilości krwi i wypełnić nią swoich komór.

– Ilość krwi wypompowywanej z serca do tętnic jest niewystarczająca.

Objawy niewydolności serca

– duszność

– przyspieszona akcja serca

– obrzęki

– niezdolność do wysiłku

– bladość

– zimne poty

– dreszcze

Rodzaje niewydolności serca

Niewydolność może dotyczyć obu albo tylko jednej komory serca. W drugim przypadku mówi się odpowiednio o niewydolności lewo- lub prawo-komorowej.

Niewydolność serca może być ostra (na przykład w zawale mięśnia sercowego) lub przewlekła. Jeśli wydolność serca jest na tyle mała, że ujawnia się nawet bez wysiłku fizycznego, wówczas określa się ją jako tzw. niewydolność spoczynkową. Jeśli cechy niewydolności uwidaczniają się tylko podczas wysiłku, na przykład podczas wchodzenia po schodach czy spaceru w takim przypadku ma się do czynienia z tzw. niewydolnością wysiłkową.

Przyczyny niewydolności serca

Zazwyczaj trudno jest wskazać jedną, konkretną przyczynę niewydolności serca. Jest ona raczej wynikiem wielu różnych, wspólnie występujących uszkodzeń serca. Jednak dość dobrze znane są te poszczególne przyczyny.

Przykładowo w przebiegu zakażeń bakteryjnych lub wirusowych serce mogą uszkodzić toksyny drobnoustrojów. Także schorzenia naczyń wieńcowych prowadzą często to niewydolności. Najczęstszą przyczyną jest jednak przeciążenie serca na skutek zniszczenia poszczególnych włókien mięśniowych, co ma miejsce w zawale mięśnia sercowego. (więcej…)

Przewlekła niewydolność nerek

Przewlekła niewydolność nerek to choroba wynikająca z poważnych zaburzeń czynności wydalniczej, wewnątrzwydzielniczej i metabolicznej nerek. Chory zazwyczaj nie zauważa stopniowego spadku wydolności tego narządu. Słabo dostrzegalne początkowe objawy przewlekłej niewydolności nerek to np. wzmożone pragnienie, uczucie parcia na pęcherz moczowy i blada cera. Objawy nasilają się w miarę postępowania choroby i stają się coraz poważniejsze. Występują duszności, uszkodzenia nerwów, impotencja, a czasami również groźna dla życia śpiączka.

Przyczyną tych objawów jest brak równowagi w gospodarstwie wodnej i elektrolitowej oraz podwyższone stężenie mocznika.

Jakie są przyczyny przewlekłej niewydolności nerek?

Nerki to narządy pełniące wiele funkcji i mające skomplikowaną budowę. Dlatego też różne mogę być przyczyny ich przewlekłej niewydolności w organizmie.

– prawie połowa przypadków przewlekłej niewydolności nerek powstaje na skutek kłębuszkowego zapalenia nerek. Do zmian w kłębuszkach nerkowych dochodzi najczęściej pod wpływem czynników immunologicznych. Stąd też kłębuszkowe zapalenie nerek określa się czasami jako chorobę autoimmunologiczną. Opisany rodzaj zapalenia nerek może na przykład rozwinąć się jako powikłanie szkarlatyny.

– drugą co do częstości przyczyną przewlekłej niewydolności nerek jest odmiedniczkowe zapalenie nerek. Przyczyną schorzenia może być zakażenie dróg moczowych, które obejmuje swym zakresem także nerki; może być ono wywołane między innymi przez kamienie nerkowe.

– kamienie nerkowe mogą uszkodzić nerkę również w inny sposób- blokując odpływ moczu. Taki blok także może być przyczyną przewlekłej niewydolności nerek.

– choroby uszkadzające naczynia np. cukrzyca, to kolejna grupa możliwych przyczyn przewlekłej niewydolności nerek. Poza tym, wśród rzadszych przyczyn można wymieniać torbiele nerki. Ich obecność w znacznym stopniu może upośledzać czynności narządu.

Jak leczy się przewlekłą niewydolność nerek?

Najpierw należy wyrównać gospodarkę wodną i mineralną organizmu. Jeśli choroba nie jest jeszcze zaawansowana, można przywrócić czynność nerek za pomocą środków moczopędnych. Stosowanie odpowiedniej diety ma w przypadku tej choroby duże znaczenie.

W cięższych przypadkach konieczne jest leczenie dializą. Przez specjalny aparat krew jest filtrowana pozanerkowo i oczyszczana z substancji toksycznych dla organizmu m. in. mocznika. Jeśli nie uda się usunąć przyczyn przewlekłej niewydolności nerek, regularne dializy konieczne będą do końca życia. Przeprowadza się je 2-3 razy w tygodniu.

Najlepsze wyniki w leczeniu choroby daje przeszczepienie nerki. Jeżeli jest udane, bez obaw można przerwać dializoterapię. (więcej…)

Ostra niewydolność nerek

Nerki człowieka codziennie wytwarzają około 1500 mililitrów moczu. Jest on następnie wydalany przez drogi moczowe. Mocz zawiera tzw. ciała azotowe, czyli zbędne produkty przemiany materii, takie jak mocznik (produkt końcowy przemiany białek), kwas moczowy (produkt końcowy przemiany puryn) oraz kreatynę, powstającą w wyniku metabolizmu mięśni.

Z różnych przyczyn zdarza się, że nerki wytwarzają zbyt mało moczu, bądź też w ogóle przestają go produkować. Takie zaburzenie, które występuje nagle, nazywa się ostrą niewydolnością nerek. Stanowi ona poważne zagrożenie dla życia pacjenta, który może zatruć się nieusuniętymi z krwi szkodliwymi produktami przemiany materii.

Jakie są przyczyny ostrej niewydolności nerek?

Przyczyny ostrej niewydolności nerek należy zazwyczaj szukać poza samymi nerkami. Wśród głównych przyczyn schorzenia należy wymienić następujące czynniki:

– tzw. zaburzenia krążenia nerkowego, wynikającego ze spadku ciśnienia krwi. Może on być spowodowany dużymi stratami krwi, głównie na skutek urazów. Zaburzenia krążenia nerkowego powoduje także ogólne odwodnienie, gdy utrata płynów wywołana jest na przykład silnymi wymiotami, długotrwałą biegunką, rozległymi oparzeniami skóry lub ostrym zapaleniem trzustki. Zaburzenia krążenia nerkowego są przyczyną około 80 procent przypadków ostrej niewydolności nerek.

– obecność we krwi toksyn, które powodują ostrą niewydolność nerek w prawie wszystkich pozostałych przypadkach

Toksyczne mogą być substancje powstałe w organizmie (toksyny endogenne) lub pochodzące z zewnątrz (toksyny egzogenne). Do toksyn egzogennych zalicza się takie środki chemiczne, jak: związki glikolu, E 605, metanol, fosfor i mydło oraz metale ciężkie: arsen i ołów. Ostrą niewydolność nerek może też powodować zażywanie niektórych leków, na przykład barbituranów i niektórych antybiotyków.

Toksyny endogenne powstają przykładowo podczas rozpadu mięśni na skutek chorób mięśni lub urazów. Również w wyniku zwiększonego rozpadu krwinek czerwonych praz przy zatruciach tlenkiem węgla.

Objawy ostrej niewydolności nerek

– skąpomocz, a nawet brak moczu

– spadek ogólnej wydolności organizmu

– zaburzenia psychiczne (wewnętrzny niepokój, lęki). (więcej…)