Tag - pęcherz moczowy

Zapalenie pęcherza moczowego

Chodzi tu ściśle o zapalenie błony śluzowej pęcherza moczowego – najczęstszy przypadek infekcji dróg moczowych. Choroba może mieć formę przewlekłą lub ostrą. Przyczyną stanów przewlekłych jest niedostateczna lub przeciwnie, przesadna higiena narządów płciowych. U kobiet (u których generalnie choroba ta występuje częściej), zapalenie pęcherza moczowego może występować w powiązaniu z zapaleniem narządów rodnych oraz mieć swoją przyczynę w urazach związanych z porodem, czy stosunkiem płciowym.

U mężczyzn, u których dłuższa i węższa niż u kobiet cewka moczowa lepiej chroni pęcherz przed dostępem bakterii, chorobę może wywołać powiększenie gruczołu krokowego (prostaty), który utrudnia odpływ zalegającego moczu.

Zapalenie pęcherza moczowego przyczyny

Chorobę wywołują bakterie, które dostają się do cewki moczowej, a następnie do pęcherza moczowego, gdzie atakują jego błonę śluzową wywołując stan zapalny. Przyczyną zapalenia dróg moczowych są także infekcje wirusowe i grzybicze.

Zapalenie pęcherza moczowego objawy

– bolesny częstomocz

– nagłe parcie na pęcherz

– uczucie pieczenia podczas oddawania moczu i po

– zmętnienie moczu, który może być zabarwiony krwią i wydzielać nieprzyjemną woń

– czasem gorączka

Zapalenie pęcherza moczowego leczenie

Zazwyczaj stosuje się antybiotyki. W zależności od przypadku są to antybiotyki o szerokim lub wąskim zakresie działania. Te pierwsze zabijają różne typy bakterii, ale mają również trudne do przewidzenia działania uboczne. W przypadku silnych infekcji lekarz zapisuje najpierw antybiotyki o szerokim spektrum działania, a po analizie wyników laboratoryjnych, chory przyjmuje antybiotyki o działaniu wybiórczym. Przy lekkiej infekcji stosuje się antybiotyki, które zabijają najczęściej występujące bakterie. Leki te bardzo rzadko wykazują negatywne działania uboczne. (więcej…)

Zaburzenia opróżniania pęcherza

Naturalny proces opróżniania pęcherza moczowego może być w różnorodny sposób zaburzony. Na przykład występuje bardzo częste oddawanie moczu lub moczenie nocne (głównie u dzieci). Innym rodzajem zaburzenia jest oddawanie dużej lub małej ilości moczu, utrudnione i bolesne opróżnianie pęcherza, moczenie mimowolne i nieświadome. Czasami pęcherza nie można opróżnić całkowicie. Wszystkie powyższe objawy określa się mianem zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego.

Objawy zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego

– częste parcie na mocz z oddawaniem niewielkiej ilości.

– bolesne i utrudnione oddawanie moczu.

– popuszczanie moczu (często niezauważalne).

– trudności w opróżnieniu pęcherza.

– moczenie mimowolne.

– boleśnie napięty pęcherz moczowy.

– moczenie nocne.

Przyczyny zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego

W zależności od rodzaju dolegliwości przyczyny zaburzeń są bardzo różne. Czasami mają one podłoże psychiczne i występują tylko w sytuacjach stresowych. W innych przypadkach dochodzi do uszkodzenia nerwów, które zaopatrują pęcherz moczowy lub choroba dotyczy centralnego układu nerwowego.

Również predyspozycje osobnicze, jak na przykład wypadanie pęcherza moczowego spowodowane wiotkością mięśni lub urazami, jak złamanie miednicy podczas upadku z wysokości z nogami rozłożonymi, jest powodem zaburzeń oddawania moczu. Także stany zapalne dróg moczowych mogą wywołać powyższe dolegliwości.

Leczenie zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego

Z reguły leczeniem tych dolegliwości zajmuje się lekarz specjalista- urolog. Posiada on wszechstronne możliwości przeprowadzenia diagnostyki.

U kobiet może pomóc noszenie odpowiednich krążków dopochwowych. Czasami stosuje się leczenie farmakologiczne.

W niektórych przypadkach konieczne jest leczenie operacyjne.

Co można zrobić samemu?

W przypadku, gdy przyczyna zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego nie jest ustalona, nigdy nie należy samodzielnie podejmować leczenia.

W przypadku skłonności do częstego lub mimowolnego oddawania moczu, można jednak z powodów higienicznych zastosować środki profilaktyczne. Są to na przykład pieluchy zatrzymujące zapach, które chory powinien mieć zawsze przy sobie. (więcej…)

Nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu jest fachowym terminem medycznym na oznaczenie mimowolnego oddawania moczu. Potocznie dolegliwości nazywa się też niekiedy „słabym pęcherzem”. Polega ona na tym, że u osoby dotkniętej nią mózg traci kontrolę nad zwieraczami pęcherza moczowego, co powoduje niekontrolowane oddawanie moczu, nierzadko w bardzo kłopotliwych sytuacjach. Najczęściej świadczy to o złym funkcjonowaniu narządów układu moczowego.

Nietrzymanie moczu jest bardzo szeroko rozpowszechnionym problemem. Dotyka wszystkich grup wiekowych, choć z wiekiem nasila się. Występuje wprawdzie także u mężczyzn, jednak znacznie częściej dotyka kobiety. Na nietrzymanie moczu uskarża się blisko 20 procent wszystkich pacjentek zgłaszających się do lekarza.

Nietrzymanie moczu samo w sobie nie jest chorobą, lecz objawem, wskazującym najczęściej na inne choroby lub zaburzenia, które można wyleczyć.

Objawy nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to mimowolne i niekontrolowane oddawanie moczu.

Może je poprzedzać uczucie parcia na mocz, choć objawu tego nie obserwuje się w każdym przypadku.

Przyczyny nietrzymania moczu

Przyczyny nietrzymania moczu mogą być rozmaite i w zależności od nich rozróżnia się kilka postaci tego schorzenia.

Najczęstsze jest nietrzymanie moczu wysiłkowe lub spowodowane stresem. Pojawia się ono w następstwie osłabienia mięśni zwieraczy pęcherza po znacznym wysiłku fizycznym, kichaniu, śmiechu i kaszlu, także jako następstwo nadwagi, w okresie przekwitania, po porodzie lub po zażyciu pewnych leków.

Na drugim miejscu pod względem częstotliwości występowania należy wymienić nietrzymanie moczu instynktowne, w przypadku którego kontrolowanie nagle pojawiającego się parcia na mocz nie jest już możliwe. Najczęściej jest ono spowodowane nadmiernym pobudzeniem nerwowym.

Rzadziej spotykane jest zaburzenie polegające na oddawaniu moczu kroplami przy wypełnionym pęcherzu, związane z niedomaganiem funkcji mięśni spowodowane przez chorobę neurologiczną. Dotyka to także chorych na cukrzycę, mężczyzn z przerostem prostaty oraz kobiety z guzami i mięśniakami narządów rodnych.

Istnieje także nietrzymanie odruchowe, w którym następuje samoistne wydalanie dużych ilości moczu. Najczęstszą przyczyną tej postaci jest uszkodzenie nerwów w obrębie rdzenia kręgowego.

Co można zrobić samemu?

Przy wysiłkowym nietrzymaniu moczu należy zrezygnować z noszenia nadmiernych ciężarów. Nałogowi palacze cierpiący na chroniczny kaszel powinni całkowicie zaniechać palenia. Kobiety po porodzie mogą ponownie wzmocnić osłabione mięśnie poprzez regularną gimnastykę mięśni dna miednicy (tzw. ćwiczenie Kegla). (więcej…)

Zapalenie cewki moczowej

Cewka moczowa jest przewodem odprowadzającym mocz z pęcherza moczowego na zewnątrz ciała. U mężczyzny jej zakończenie znajduje się w żołędzi prącia, u kobiety zaś uchodzi do przedsionka pochwy. Cewka moczowa mężczyzny jest, więc znacznie dłuższa od cewki moczowej kobiety. Wnętrze tego przewodu wyścielone jest błoną śluzową, która z różnych przyczyn może ulegać zmianom zapalnym.

Zapalenie cewki moczowej powoduje nieprzyjemne dolegliwości podczas oddawania moczu. Obrzęknięta błona śluzowa utrudnia przepływ moczu, który oddawany jest niewielkimi porcjami. Zalega on w pęcherzu, wywołując uczucie parcia na mocz. Szczególnie nieprzyjemne jest silne pieczenie podczas oddawania moczu, niekiedy przechodzące w bardzo ostry ból. Zmieniona zapalnie błona śluzowa wydziela znacznie więcej śluzu niż normalnie. Ma on postać przejrzystej lub mętnej, ropnej wydzieliny.

Objawy zapalenia cewki moczowej

– silne parcie na mocz

– pieczenie i ból podczas oddawania moczu

– upławy z cewki moczowej

Przyczyny zapalenia cewki moczowej

Rozróżnia się zapalenia infekcyjne (wywołane zakażeniem drobnoustrojami chorobotwórczymi) i nieinfekcyjne.

Nieinfekcyjne zapalenie cewki moczowej może być spowodowane np. urazem. Przyczyną urazu pęcherza lub zabiegi przeprowadzane na pęcherzu, w których narzędzia wprowadza się przez cewkę. Nieinfekcyjne zapalenie może też powstać na skutek innych chorób, na przykład duru brzusznego, cukrzycy lub alergii pokarmowej.

Znacznie częściej dochodzi jednak do zapalenia infekcyjnego – na skutek zakażenia bakteriami, wirusami, grzybami i innymi drobnoustrojami chorobotwórczymi. Zarazki zagnieżdżają się w cewce moczowej wywołując miejscowy stan zapalny. Przykładem może być choćby przenoszona drogą płciową rzeżączka – choroba wywołana przez bakterie zwane gonokokami. Chociaż większość infekcyjnych zapaleń cewki moczowej medycyna nie zalicza do tzw. chorób przenoszonych drogą płciową, podczas stosunku z chorą osobą bardzo łatwo o zakażenie. Jednak równie łatwo można zarazić się np. w saunie lub na basenie.

Leczenie zapalenia cewki moczowej

Nieinfekcyjne zapalenia leczy się, w zależności od przyczyny, lekami przeciwzapalnymi lub przeciwuczuleniowymi. Jeżeli zapalenie wywołane jest przez bakterie lub inne mikroorganizmy, konieczne jest zwalczanie ich za pomocą antybiotyków, np. tetracykliną, penicyliną lub innymi.

U chorych, u których obrzęk cewki moczowej uniemożliwia prawidłowy odpływ moczu, konieczne jest czasem założenie cewnika do pęcherza moczowego. W przypadku trwałego zwężenia często niezbędne jest chirurgiczne poszerzenie cewki.

Przebieg zapalenia cewki moczowej

Nieleczone zapalenie cewki moczowej może czasem doprowadzić do powstania ropni, które często przenoszą się na sąsiadujące tkanki. Po pewnym czasie może dojść do rozwoju tzw. ropowicy – licznych ropni, które niszczą tkanki wokół cewki moczowej. (więcej…)

Wady dróg moczowych

Drogi moczowe biorą swój początek w miedniczkach nerkowych, a nich zakończenie stanowi cewka moczowa. Między tymi punktami znajdują się moczowody, które odprowadzają mocz z nerek do pęcherza, jak również sam pęcherz moczowy.

Wady moczowodów

Ponieważ moczowody wychodzą z kielichów nerkowych, wady ich budowy są ściśle związane z wadami nerek.

Jeżeli po którejś ze stron znajdzie się tak zwana podwójna miedniczka nerkowa, siłą rzeczy rozwinie się również trzeci, dodatkowy moczowód. Jeżeli z kolei brakuje jednej nerki, nie będzie również istniał drugi moczowód. Najczęściej równolegle z podwójną miedniczką nerkową w organizmie uwidacznia się tak zwany uchyłek moczowodu, tj. balonikowate wgłobienie moczowodów pęcherzu moczowym. Poza tym mogą występować zwężenia, ślepe uchyłki i wadliwe ujścia moczowodu, np. do cewki moczowej lub do pęcherzyka nasiennego.

Objawy wad dróg moczowych

– powtarzające się infekcje dróg moczowych

– bóle brzucha i okolicy lędźwiowej pleców

– gorączka

– zaburzenia rozwojowe

– zaburzenia oddawania moczu

Wady pęcherza moczowego

We wczesnych stadiach rozwoju człowieka zauważalne jest połączenie między pęcherzem a pępkiem. W przypadku nieprawidłowego wczesnego rozwoju tego przewodu, określanego w medycynie mianem „urchaus” (moczownik), może dojść do jego rozdęcia i wypełnienia płynem. Zjawisko to określane jest jako przetoka pęcherzowo– pępkowa.

Uchyłki ściany pęcherza moczowego, są z reguły nieszkodliwe.

Najpoważniejszą wadą w budowie dróg moczowych jest rozszczep (niezarośnięcie) pęcherza.

Wada ta dotyczy nie tylko samego pęcherza, ale także ściany jamy brzusznej, miednicy – zbudowanej z tkanki kostnej – oraz cewki moczowej.

Wszystkie wymienione narządy nie rozwinęły się w tym przypadku całkowicie i nie uległy zamknięciu od strony przedniej.

Jest to poważna wada rozwoju, jeżeli pozostanie niewyleczona, człowiek najczęściej umiera. (więcej…)