Tag - przyczyny

Zatrucie ciążowe i rzucawka

Są to choroby określane wspólną nazwą gestozy, występujące specyficznie W okresie ciąży, spowodowane zaburzeniami przemiany materii, których przyczyną jest dodatkowe obciążenie organizmu kobiety podczas ciąży.

W zależności od tego, w którym okresie ciąży wystąpią dolegliwości, wyróżnia się gestozę wczesną (w pierwszym trymestrze ciąży) i gestozę późną zwaną zespołem EPH (w ostatnim trymestrze ciąży).

Gestoza wczesna charakteryzuje się nudnościami i wymiotami. Występuje nadmierne wydzielanie śliny. Stwierdza się utratę wagi ciała.

Gestoza późna znana również jako zespól EPH lub gestoza EPH występuje w ostatnich miesiącach ciąży. Objawia się obrzękami, białkomoczem (proteinuria) i nadciśnieniem. Do wczesnych symptomów choroby należy: silny ból głowy podwójne widzenie, błyski przed oczami, gwałtowny wzrost ciśnienia krwi oraz nudności.

Jedną z postaci późnej gestozy jest rzucawka zwana również eklampsją. Jest to bardzo groźna choroba, której towarzysza drgawki mogące prowadzić do utraty przytomności.

Przyczyny gestozy

Źródła choroby nie są jak dotąd dokładnie znane. Przypuszcza się, ze przyczyna zaburzeń jest skurcz średnich, mniejszych i najmniejszych naczyń krwionośnych, co prowadzi do obrzęków, powstawania złogów białkowych oraz zatorów. Zespół EPH występuje u 5% kobiet ciężarnych.

Objawy zatrucia ciążowego

Wczesne:

– Nadciśnienie.

– Nagromadzenie płynów (obrzęki) w kończynach dolnych i na twarzy.

– Białkomocz spowodowany zaburzeniami pracy nerek.

Późne:

– Bóle głowy.

– Nudności, niepokój.

– Zaburzenia widzenia.

(więcej…)

Obłożony język

Spód zdrowego języka jest pokryty gładką błoną śluzową, natomiast grzbiet jest szorstki. Szorstkość te powodują maleńkie kolczaste brodawki, które gęsto pokrywają język. Te maleńkie twory na języku, wystające ponad poziom błon śluzowych, są na końcach postrzępione i zrogowaciałe. Owo zrogowacenie powoduje powstawanie naturalnego, białoszarego nalotu na języku.
W nierównościach języka, na jego naturalnym nalocie, często zatrzymują się maleńkie okruszki pożywienia, które zmieniają barwę nalotu. Takie zmiany mogą być widoczne przez kilka godzin i są zupełnie niegroźne. Istnieją jednak określone zmiany w wyglądzie nalotu języka, które świadczą o pewnych chorobach. Objaw ten nosi nazwę “obłożonego języka”, niezależnie od rodzaju zmian nalotu.

Obłożony język w chorobach języka

W niektórych przypadkach obłożony język może być właśnie objawem chorób języka. Mogą to być następujące choroby:

Leukoplakia

Schorzenie to nazywane jest także rogowaceniem białym. Na błonach śluzowych języka i policzków pojawiają się białe, opalizujące plamy i smugi oraz zbite nawarstwienia rogowe. Mogą występować u palaczy i często są pierwszą oznaką nowotworu. Konieczne jest zaprzestanie palenia tytoniu. U osób używających protez zębowych niezbędne jest sprawdzenie, czy nie zawierają one czynników drażniących. Zmiany takie towarzysza także schorzeniom kilowym.
Leukoplakię leczy się chirurgicznie, krioterapia i elektrokoagulacja. Zrogowacenia mogą zlośliwieć.

Język czarny włochaty

Występuje przewlekły stan zapalny brodawek języka, które nadmiernie rogowacieją i są nienaturalnie wydłużone. Język wygląda jakby był obsypany czarnymi włoskami. Przyczyną tego schorzenia jest niedobór witamin lub zmiany w składzie flory jamy ustnej wskutek leczenia antybiotykami.

Obłożony język

W chorobach zakaźnych obłożony język może być symptomem niektórych chorób zakaźnych.

Płonica

W pierwszych trzech dniach choroby język jest pokryty grubym, białym nalotem. Następnie dochodzi do oddzielenia nalotu i powstaje charakterystyczny obaw zwany „językiem malinowym”.

Grypa

Występuje obrzęk i silne zaczerwienienie języka, podobnie jak w przypadku płonicy. Mówi się także o „języku poziomkowym”.

Dur brzuszny

Grzbiet języka pokrywa gruby, szarobiały nalot. Tylko czubek i brzegi języka są wolne od nalotu i mają barwę żywo czerwoną. (więcej…)

Dławiec rzekomy u dzieci

Dławiec rzekomy to choroba dróg oddechowych, w wyniku której dochodzi do obrzęku błony śluzowej gardła i krtani. Zwężenie górnych dróg oddechowych prowadzi do ograniczonego dopływu powietrza do płuc, co powoduje trudności w oddychaniu, a w ciężkich przypadkach prowadzi do dusznicy.

Najczęściej choroba ta atakuje dzieci do trzeciego roku życia, ponieważ w tym wieku drogi oddechowe mają jeszcze stosunkowo małe światło i nie są w pełni rozwinięte. Dlatego też już przy najmniejszym obrzęku pojawiają się trudności w oddychaniu. Na pseudokrup chorują też dzieci między trzecim a piątym rokiem życia, lecz zdarza się to znacznie rzadziej.

Nocne ataki kaszlu

Ataki dławca rzekomego występują najczęściej w nocy. Dziecku dokucza spazmatyczny kaszel, pojawiające się gwałtownie oraz przypominający szczekanie. Dziecko nie może swobodnie przełykać, ma zachrypnięty głos i oddycha z trudem.

Wdychaniu powietrza towarzyszy świszczący, przeciągły dźwięk – wyraźny znak, że wystąpił obrzęk błony śluzowej krtani.
Kłopoty z oddychaniem przeważnie wywołują u dziecka panikę. To z kolei prowadzi do jeszcze silniejszej dusznicy, a organizm potrzebuje jeszcze więcej tlenu. W ciężkich przypadkach dziecku może nawet grozić uduszenie. Atak może trwać kilka godzin, niekiedy jednak przedłuża się nawet do kilku dni.

Infekcje wirusowe

Dławiec rzekomy najczęściej wywołany jest przez jakąś infekcję wirusową. Powoduje ona obrzęk oraz zapalenie błony śluzowej gardła i krtani. Obrzęk błony śluzowej może być również spowodowany przez reakcje alergiczną. Występowaniu choroby sprzyja także zanieczyszczenie powietrza.

Co można zrobić samemu?

Gdy pojawią się typowe objawy – szczekający, suchy kaszel oraz przeciągły, świszczący odgłos przy wdechu, a także dusznica – najpierw należy po prostu wziąć dziecko na ręce oraz starać się je uspokoić.

Pomocne jest również wdychanie przez dziecko wilgotnego powietrza. Do nawilżania najlepiej nadaje się specjalny nawilżacz rozpylający zimną wodę. jeśli nie dysponuje się takim, należy napełnić miskę gorącą wodą i nakłonić dziecko, aby pochyliło się nad nią i wdychało unoszącą się parę wodną. Można także pójść z dzieckiem do łazienki, odkręcić gorącą wodę i tak długo nalewać ją do wanny lub do brodzika, aż pomieszczenie wypełni się parą.

Przy silnych atakach trzeba pójść do lekarza jeżeli te środki okażą się niewystarczające, trzeba wezwać lekarza albo pojechać z dzieckiem do pediatry lub najbliższego szpitala. (więcej…)

Zawał serca

Aby serce mogło pracować w sposób prawidłowy, potrzebna jest odpowiednia ilość tlenu, który dostarczany jest za pośrednictwem naczyń wieńcowych. Jeśli tlen jest dostarczany w mniejszej ilości, lub jego dopływ zostanie przerwany – w wyniku zamknięcia tętnicy wieńcowej – dochodzi do zawału serca.

Jak można uchronić się przed zawałem serca?

Znaczną część odpowiedzialności za wystąpienie zawału serca ponosi sam chory. Czynnikami zwiększającymi ryzyko zawału są na przykład:

– niewłaściwa dieta, zawierająca zbyt duże ilości tłuszczów, cukru i soli,

– długotrwały stres,

– palenie tytoniu i picie zbyt dużych ilości alkoholu,

– wysokie ciśnienie krwi.

Zawał serca – przyczyny

Do zawału serca może dojść całkiem niespodziewanie nawet u osoby, która dotychczas uważała się za zupełnie zdrową, ponieważ prowadzą do niego procesy trwające przeważnie kilka lat. Średnica naczyń wieńcowych mięśnia sercowego zmniejsza się na skutek osadzania na ich ściankach substancji białkowych i tłuszczu, przede wszystkim cholesterolu oraz trój glicerydów. Taki stan powoduje długotrwałe niedokrwienie mięśnia sercowego. Zapotrzebowanie serca na tlen jest także większe w momentach zwiększonego wysiłku fizycznego lub nagłego, silnego stresu.

Zapchane naczynia wieńcowe nie są w stanie dostarczyć na czas dostatecznej ilości tlenu, co prowadzi do zawału.

Przyczyną zawału może być również niespodziewane zablokowanie tętnicy zakrzepem, który powstaje w następstwie zmian miażdżycowych. Zmiany te nie muszą być jedynym powodem zawału, zdarza się, aczkolwiek rzadko, że zawał spowodowany jest skurczem tętnicy.

(więcej…)

Otyłość

Każdy człowiek posiada pewną ilość tkanki tłuszczowej. U mężczyzny tłuszcz stanowi średnio 12% masy ciała, u kobiety ponad dwukrotnie więcej – około 26% jeżeli ilość tkanki tłuszczowej znacznie przekracza podane wartości, mówi się o otyłości. Nadmierny tłuszcz gromadzi się przede wszystkim W tkance podskórnej, możliwe jest tez jednak stłuszczenie lub otłuszczenie narządów wewnętrznych. U tyjącej osoby dorosłej dodatkowy tłuszcz gromadzi się W już istniejących komórkach tłuszczowych, a nowych komórek przybywa niewiele. Z kolei u dziecka następują podziały komórek tłuszczowych – dzieci otyłe mają ich dużo więcej od szczupłych rówieśników. U mężczyzny tłuszcz zbiera się głównie na brzuchu, plecach i szyi, kończyny i biodra pozostają szczupła. Natomiast u kobiety gromadzi się on głównie właśnie na biodrach, a także na udach, pośladkach i ramionach.

Otyłość – przyczyny

Do otyłości dochodzi wówczas, gdy ilość energii dostarczonej z pokarmem przewyższa zapotrzebowanie energetyczne organizmu. Nawet minimalny, jednoprocentowy nadmiar kalorii na dobę, W ciągu roku powoduje wzrost wagi o 1, 5 kilograma. Samo zapotrzebowanie na energie różni się jednak u poszczególnych ludzi. Osoby będące stale w ruchu potrzebują więcej kalorii niż ludzie prowadzący siedzący tryb życia.

Psycholodzy przypuszczają, iż przyczyną otyłości jest zaburzenie zachowań związanych z regulacją apetytu. Stały dostęp do żywności stanowi pokusę, której wiele osób nie potrafi się oprzeć, co prowadzi do obżarstwa. Dzieci otyłych rodziców są wiec z reguły także otyłe, a np. kucharze lub cukiernicy grubsi od murarzy. Dla niektórych natomiast spożywanie nadmiernych ilości jedzenia staje się sposobem na zaspokojenie innych potrzeb. Często np. osoby smutne lub załamane jedzą więcej od pozytywnie nastawionych do życia.

Znacznie rzadziej, niż potocznie się sądzi, przyczyna otyłości bywają zaburzenia hormonalne. Z reguły dochodzi do sytuacji odwrotnej – to otyłość prowadzi do zaburzeń czynności gruczołów dokrewnych. Jedynie kilka zaburzeń hormonalnych prowadzi do otyłości. Dzieje się tak np. W zespole Cushinga – nadczynności kory nadnerczy ze znaczna nadprodukcja kortyzolu. Poza tym przyczyna otyłości może być zaawansowana niedoczynność tarczycy, gonad, a także przysadki mózgowej. Z kolei guzy nowotworowe zlokalizowane w niektórych częściach podwzgórza wywołują silne i trudne do opanowania uczucie łaknienia.

Otyłość – leczenie

Teoretycznie istnieją dwa sposoby na pozbycie się nadwagi: zmniejszenie liczby spożywanych kalorii i zwiększenie ich spalania. Ta druga metoda wymaga jednak zbyt dużo czasu, aby mogła być powszechnie stosowana. W celu spalenia liczby kalorii znajdujących się w jednej butelce piwa należałoby, bowiem np. przez 50 minut jeździć na rowerze. Dlatego w praktyce najlepiej jest zastosować obie metody naraz, z większym naciskiem na zmniejszenie kaloryczności pożywienia. Rodzaj zastosowanej diety jest w zasadzie nieistotny. Jednak pod warunkiem, iż będzie to dieta wyważona, dostarczająca wystarczającej ilości składników odżywczych, witamin oraz minerałów. (więcej…)

Hemofilia u dzieci

Jest to choroba krwi występująca tylko u chłopców, polegająca na wadzie krzepnięcia krwi.

Jeszcze przed kilkudziesięciu laty diagnoza – hemofilia (lub inaczej krwawiączka) oznaczała praktycznie wyrok śmierci dla dotkniętych nią dzieci, dla których przewidywana długość życia wynosiła wówczas 15 lat. Hemofilia jest wprawdzie do dzisiaj chorobą nieuleczalną, jednak postęp medycyny zwiększył szanse pacjenta na długie i w miarę normalne życie. Zagrożeniem dla chorego jest ryzyko utraty krwi wskutek krwotoku wewnętrznego lub urazów zewnętrznych.

Dziedziczenie hemofilii

Mężczyźni chorzy na hemofilię oraz kobiety, u których w rodzinie były lub są przypadki tej choroby, powinni wziąć pod uwagę ryzyko poczęcia dziecka dotkniętego hemofilią.

Choroba atakuje tylko chłopców, ale dziewczynki przekazują ją dziedzicznie swoim dzieciom. Mimo to, osoby chore nie muszą rezygnować z możliwości posiadania potomstwa.

Jeżeli któryś z krewnych był lub jest dotknięty chorobą, przyszli rodzice planujący powiększenie rodziny – zarówno kobiety, jak i mężczyźni – powinni udać się do specjalistycznej poradni, gdzie dowiedzą się, czy są nosicielami hemofilii. Oprócz tego można obliczyć czas na poczęcie dziecka, tak aby było ono płci żeńskiej. Informacji o adresach takich poradni powinien udzielić lekarz domowy lub ginekolog.

Jak chronić dziecko chore na hemofilię?

Wszyscy chorzy rejestrowani są w Instytutach Hematologii lub w poradniach przy Akademiach Medycznych oraz w Instytutach Matki i Dziecka. Każdy chłopiec dotknięty tą chorobą powinien nosić przy sobie odpowiednie zaświadczenie lub książeczkę z dokładną diagnozą lekarską (istnieją różne rodzaje hemofilii), podaną grupą krwi i innymi wskazówkami zarówno dla chorego, jak i dla lekarza. (więcej…)

Przepuklina przeponowa

Klatkę piersiową od jamy brzusznej oddziela płaski mięsień nazywany przeponą (diaphragma). Przepona stanowi istotną część mięśniówki oddechowej. Ponadto bierze ona udział w wytwarzaniu tłoczni brzusznej. Przepona jest przyczepiona do mostka, łuku żebrowego i kręgosłupa lędźwiowego. Pukla się ona do klatki piersiowej dwoma wybrzuszeniami – tak zwanymi kopułami przepony.

Rozwory przepony

Pomiędzy kopułami przepony znajdują się niewielkie otwory – rozwory przepony. W pobliżu kręgosłupa przeponę przebijają: przełyk, naczynia krwionośne i pęczki nerwowe. Miejsce to nazywa się rozworem przełykowym (hiatus oesophageus)

Co to jest przepuklina rozworu przełykowego?

Jeżeli przez otwór przełykowy przemieszczają się z jamy brzusznej do klatki piersiowej części żołądka lub cały żołądek albo inne narządy jamy brzusznej, to mówi się o przepuklinie rozworu przełykowego. Jest ona najczęściej występującym rodzajem przepukliny przepony. Mówiąc o przepuklinie przeponowej, zazwyczaj ma się na myśli właśnie przepuklinę rozworu przełykowego. Powoduje ona, że zwieracz wpustu żołądka nie zamyka się do końca lub wcale. Kwaśna treść żołądkowa cofa się wówczas do przełyku.

Przepuklina przełykowa objawy

– odbijanie i zgaga.

– ucisk, ból, skurcze za mostkiem lub w lewej części nadbrzusza.

– nasilenie dolegliwości podczas leżenia, schylania się lub napinania tłoczni brzusznej.

Przepuklina przełykowa przyczyny

Bywają przypadki wrodzonej przepukliny rozworu przełykowego, która nie daje żadnych lub jedynie nieznaczne dolegliwości. W innych przypadkach tuż po porodzie u noworodka mogą pojawić się duszności połączone z silnymi wymiotami. Przepuklina rozworu przełykowego znacznie jednak częściej występuje u osób starszych. Uważa się, iż jest ona wówczas spowodowana zwiotczeniem tkanki łącznej, wynikającym z naturalnych procesów starzenia się. Znaczną rolę w powstawaniu przepukliny przełykowej odgrywa również otyłość.

(więcej…)

Endometrioza

Endometrioza to choroba kobieca, której polska nazwa brzmi gruczolistość macicy. Nazwa medyczna pochodzi od łacińskiego słowa endometrium, oznaczającego błonę śluzową macicy. Przy endometriozie błona śluzowa macicy znajduje się tylko nie tylko na wewnętrznych ścianach macicy, ale również w miejscach, gdzie znajdować się nie powinna. Są to m.in. jajniki, jajowody, pochwa a nawet jama brzuszna.

Błona śluzowa macicy złuszcza się  i zostaje wydalana podczas menstruacji, po czym się odbudowuje. Hormony sterujące tym procesem wpływają również na endometrium znajdujące się poza obszarem macicy, sprawiając, że także ono zaczyna krwawić. Z czasem tworzą się jamy (torbiele) wypełniające się krwią, która powoli wycieka.

Endometrioza występuje tylko u kobiet w czasie rozrodczym – zazwyczaj między 30 a 40 rokiem życia. W zależności od umiejscowienia tej „ponadplanowej” błony śluzowej, występują różne objawy. Endometriozie towarzyszą zazwyczaj zaburzenia menstruacji, niekiedy problemy z oddawaniem moczu. Czasem występują ślady krwi w moczu. Błona śluzowa macicy rozrastająca się w jelitach może powodować zaparcia lub biegunki. Endometrioza może być również przyczyną niepłodności.

Endometrioza objawy

– ból w podbrzuszu – zazwyczaj podczas menstruacji

–  zaburzenia menstruacyjne – bolesne i obfite krwawienia

– niepłodność

– niekiedy ślady krwi w moczu, zatwardzenia, biegunki, skurcze, parcie na mocz

– ból w czasie stosunku

Endometrioza przyczyny

Do dzisiaj nie są dobrze znane przyczyny choroby. Przypuszcza się, że krew lub limfa wypłukuje z macicy komórki błony śluzowej, które następnie zagnieżdżają się w innych miejscach. Możliwe jest również, że komórki te wędrują przez jajniki i jajowody. Podejrzewa się również, że endometrioza jest wynikiem nieprawidłowości powstałych w czasie tworzenia się narządów płciowych.  Zaobserwowano, że kobiety, które w młodym wieku urodziły kilkoro dzieci rzadko zapadają na endometriozę.

Endometrioza leczenie

Leczenie nie jest konieczne, dopóki kobieta nie odczuwa dolegliwości. Wystarczą systematyczne badania oraz obserwacja ewentualnych objawów. Jeżeli natomiast wystąpią poważniejsze dolegliwości, stosuje się terapię hormonalną; niekiedy zabieg usunięcia torbieli; tylko w sporadycznych przypadkach konieczne jest usuniecie całego narządu rodnego. (więcej…)

Paradontoza

Paradontoza, czyli zanikanie dziąseł lub rzadziej przyzębica, jest chorobą zaczynającą się najczęściej zapaleniem dziąseł. Jeżeli leczenie nie zostanie podjęte odpowiednio wcześnie, choroba rozprzestrzenia się na wąziutkie torebki dziąsłowe, znajdujące się pomiędzy dziąsłem a szyjką zęba. Stan zapalny może objąć ozębną oraz okoliczną kość szczękową, w której za pomocą włókien osadzony jest ząb. Prowadzi to do rozluźnienia się włókien, a ząb zaczyna się ruszać.

Paradontoza przyczyny

Paradontozę powoduje głównie niedostateczna higiena jamy ustnej. Nieregularne mycie zębów prowadzi do powstawania na powierzchni zębów nalotu w postaci resztek jedzenia i obumarłych komórek błon śluzowych jamy ustnej. Ten żółtawoszary, zbity nalot nazywany płytką nazębną (plaque), stanowi doskonałą pożywkę dla bakterii i grzybów. One to właśnie wywołują stan zapalny dziąseł oraz przyczyniają się do powstawania kamienia nazębnego. Gdy płytka tworzy się nie tylko na zębach, ale także poniżej brzegu dziąsła, powstaje zagrożenie paradontozą. Płytka nazębna powstaje także w wyniku nieprawidłowej diety, zaburzeń przemiany materii, a także nieprawidłowej budowy zębów.

Paradontoza objawy

– Kamień nazębny.

– Ból i krwawienie dziąseł podczas mycia zębów.

– Zaatakowanie torebek dziąsłowych.

– Obluzowanie się zębów.

Paradontoza leczenie

W większości przypadków zapobiec jej może staranna higiena.

Co można zrobić samemu?

Gdy wystąpi stan zapalny dziąseł, konieczna jest wizyta u dentysty.

Niepokojące objawy paradontozy

Jeśli zauważysz lub wyczujesz językiem obecność twardego, szorstkiego, brunatnego nalotu na powierzchni zębów, będzie to sygnał do zasięgnięcia porady dentysty. To samo dotyczy sytuacji, gdy wystąpi ból lub krwawienie dziąseł podczas mycia zębów.

Jak postąpi dentysta?

Pierwszym krokiem jest staranne oczyszczenie zębów. Lekarz może udzielić wskazówek dotyczących prawidłowej higieny jamy ustnej. Jeśli stan zapalny wniknął już głęboko objąwszy torebki dziąsłowe, dentysta bardzo dokładnie usunie z nich oraz z okolicy korzenia zęba, części tkanek będące źródłem zapalenia. Po tym zabiegu tworzy się nowy brzeg dziąsła, położony nieco głębiej niż dotychczas.

(więcej…)

Zatorowość płucna

Zatorowość płucna, jak sama nazwa wskazuje, polega na wystąpieniu zatoru, którego skutkiem jest nagłe zatkanie światła tętnic płucnych. Szybkość i nasilenie pierwszych objawów choroby zależy przede wszystkim od tego, do których rejonów płuc przestanie dopływać krew. Typowym objawem zatorowości płucnej jest nagłe wystąpienie duszności, szybkie oddychanie, przyśpieszone bicie serca i nadmierna potliwość. Chory jest niespokojny, odczuwa silny lęk. Często skarży się na ból w klatce piersiowej zlokalizowany po jednej stronie. Ból ten może promieniować również do ramion, pleców oraz brzucha.

Zatorowość płucna przyczyny

Najczęściej zamknięcie tętnic płucnych jest spowodowane skrzeplinami, które powstają w wyniku procesu krzepnięcia krwi na ścianach naczyń krwionośnych. Szczególnie często dzieje się to w żyłach nóg i miednicy, rzadziej w prawej połowie serca. W przypadku, gdy dojdzie do urwania się zakrzepu, poprzez układ krwionośny może on zostać przetransportowany do płuc. Zatory tworzą się przede wszystkim u pacjentów unieruchomionych przez dłuższy czas, szczególnie po zabiegach operacyjnych lub po ciężkich urazach. Choroba ta występuje też często u osób z niewydolnością krążenia. Materiałem, z którego najczęściej tworzy się zator, jest skrzeplina, rzadziej tłuszcz, powietrze czy ciała obce w organizmie.

Zatorowość płucna objawy

– Duszność.

– Przyśpieszony oddech.

– Wzmożona potliwość.

– Przyśpieszone bicie serca.

– Gwałtowne uczucie lęku.

– Sinica skóry oraz śluzówek.

– Jednostronny ból w klatce piersiowej promieniujący do ramion, pleców, lub nadbrzusza.

– Objawy wstrząsu.

Zatorowość płucna leczenie

Zatorowość płucna wymaga natychmiastowego podjęcia leczenia. Przede wszystkim należy zapobiec tworzeniu się następnych zatorów. W tym celu pacjentowi podaje się środki przeciwzakrzepowe (heparynę). Czas trwania leczenia takimi środkami zależy od przyczyny zatorowości płucnej. Jeżeli jest ona wynikiem przewlekłej choroby, wiążącej się z dużym ryzykiem wielokrotnego występowania zakrzepów, to w pewnych przypadkach konieczne jest nawet długotrwałe podawanie takich leków.

Co można zrobić samemu?

Najczęściej przyczyną powstawania zakrzepów jest brak ruchu. Dotyczy więc ona nie tylko osób przewlekle i obłożnie chorych, ale także tych, którzy z reguły zażywają mało ruchu, na przykład ze względu na siedzący charakter pracy. Profilaktyka sprowadza się wówczas na przykład do częstszego chodzenia, jazdy na rowerze, pływania, biegania oraz innych ćwiczeń fizycznych, które wzmacniają mięśnie kończyn dolnych. (więcej…)