Tag - skąpomocz

Nerka wstrząsowa

Nerka wstrząsowa to określenie szczególnej, ostrej postaci niewydolności nerek na tle niedokrwienia. Jej przyczyną nie są bynajmniej schorzenia samych nerek. Nerka wstrząsowa jest wynikiem poważnych zaburzeń ogólnoustrojowych. Prowadzą one do nagłego, częściowego bądź całkowitego zaburzenia czynności tych narządów. Nerka wstrząsowa to bardzo poważny stan, zagrażający życiu chorego. Stanowi mniej więcej 80% wszystkich przypadków ostrej niewydolności nerek.

Przyczyny nerki wstrząsowej

Bezpośrednią przyczyną nerki wstrząsowej jest niedokrwienie nerek. Choć stan ten dotyczy zazwyczaj obu nerek, utarło się używanie liczby pojedynczej w nazwie tej choroby. Przyczyną niedokrwienia nerek jest w większości przypadków utrata znacznej ilości krwi, na przykład w skutek urazu. Nie ma przy tym większego znaczenia, czy krwotok nastąpił na zewnątrz, czy do jam ciała lub do tkanek. Przy każdym obfitym krwotoku dochodzi do spadku ciśnienia krwi. To zaś sprawia, że nie może ona odpowiednio szybko przepływać przez nerkę. W efekcie nerka jest niedostatecznie ukrwiona i nie funkcjonuje prawidłowo. Inną możliwą przyczyną nerki wstrząsowej jest utrata przez organizm dużej ilości wody i soli mineralnych. Ma to miejsce choćby w przypadku silnych wymiotów, biegunki lub długotrwałego, silnego pocenia się. Dalsze czynniki wywołujące nerkę wstrząsową to udar cieplny, oparzenia, niedrożność jelita, niewydolność wątroby, a także ostre zapalenie trzustki.

Wiele drobnoustrojów wytwarza toksyny, które mogą doprowadzić nawet do zatrucia krwi (tzw. sepsa). Zainfekowanie organizmu takimi bakteriami niekiedy przyczynia się także do nerki wstrząsowej, zapalenia otrzewnej lub bakteryjnego zapalenia woreczka żółciowego. Nerka wstrząsowa wynika niekiedy z zatkania naczyń krwionośnych nerki przez komórki mięśniowe lub komórki krwi. Dzieje się tak w przypadku niektórych schorzeń przebiegających z rozpadem mięśni (miolizą) lub rozpadem ciałek krwi (hemolizą). Dotyczy to zarówno chorób zakaźnych, jak i procesów autoimmunologicznych.

Leczenie nerki wstrząsowej

Nerki wstrząsowej można niekiedy uniknąć. Profilaktycznie przed, w trakcie i po operacji wyrównuje się bilans płynowy (krew uzupełnia się roztworami soli mineralnych albo pełną krwią uzyskaną od krwiodawców), co powoduje podwyższenie ciśnienia. Płyny podaje się w kroplówkach, w których często także rozpuszcza się leki.

Bilans płynowy wyrównuje się także u pacjentów, którzy ulegli oparzeniom. Dochodzi u nich bowiem do utraty dużej ilości wody i soli mineralnych. Ponadto w ich moczu stwierdza się czasem obecność fragmentów ciałek krwi i komórek mięśniowych. W przypadku spadku ciśnienia krwi spowodowanego jej utratą wskutek krwotoku, zazwyczaj przetacza się pełną krew. Dodatkowo podaje się leki podwyższające ciśnienie. Tym samym zwiększa się przepływ krwi przez nerki i wydalanie moczu. (więcej…)

Ostra niewydolność nerek

Nerki człowieka codziennie wytwarzają około 1500 mililitrów moczu. Jest on następnie wydalany przez drogi moczowe. Mocz zawiera tzw. ciała azotowe, czyli zbędne produkty przemiany materii, takie jak mocznik (produkt końcowy przemiany białek), kwas moczowy (produkt końcowy przemiany puryn) oraz kreatynę, powstającą w wyniku metabolizmu mięśni.

Z różnych przyczyn zdarza się, że nerki wytwarzają zbyt mało moczu, bądź też w ogóle przestają go produkować. Takie zaburzenie, które występuje nagle, nazywa się ostrą niewydolnością nerek. Stanowi ona poważne zagrożenie dla życia pacjenta, który może zatruć się nieusuniętymi z krwi szkodliwymi produktami przemiany materii.

Jakie są przyczyny ostrej niewydolności nerek?

Przyczyny ostrej niewydolności nerek należy zazwyczaj szukać poza samymi nerkami. Wśród głównych przyczyn schorzenia należy wymienić następujące czynniki:

– tzw. zaburzenia krążenia nerkowego, wynikającego ze spadku ciśnienia krwi. Może on być spowodowany dużymi stratami krwi, głównie na skutek urazów. Zaburzenia krążenia nerkowego powoduje także ogólne odwodnienie, gdy utrata płynów wywołana jest na przykład silnymi wymiotami, długotrwałą biegunką, rozległymi oparzeniami skóry lub ostrym zapaleniem trzustki. Zaburzenia krążenia nerkowego są przyczyną około 80 procent przypadków ostrej niewydolności nerek.

– obecność we krwi toksyn, które powodują ostrą niewydolność nerek w prawie wszystkich pozostałych przypadkach

Toksyczne mogą być substancje powstałe w organizmie (toksyny endogenne) lub pochodzące z zewnątrz (toksyny egzogenne). Do toksyn egzogennych zalicza się takie środki chemiczne, jak: związki glikolu, E 605, metanol, fosfor i mydło oraz metale ciężkie: arsen i ołów. Ostrą niewydolność nerek może też powodować zażywanie niektórych leków, na przykład barbituranów i niektórych antybiotyków.

Toksyny endogenne powstają przykładowo podczas rozpadu mięśni na skutek chorób mięśni lub urazów. Również w wyniku zwiększonego rozpadu krwinek czerwonych praz przy zatruciach tlenkiem węgla.

Objawy ostrej niewydolności nerek

– skąpomocz, a nawet brak moczu

– spadek ogólnej wydolności organizmu

– zaburzenia psychiczne (wewnętrzny niepokój, lęki). (więcej…)