Tag - ślepota

Ślepota zmierzchowa

Najważniejszą zdolnością ludzkiego oka jest umiejętność dostosowania się do różnych stopni natężenia światła. Na siatkówce umieszczone są komórki światłoczułe dwojakiego rodzaju – czopki i pręciki.

Czopki odpowiedzialne za widzenie w świetle dziennym, zawierają trzy rodzaje pigmentów wzrokowych (substancje wrażliwe na światło), natomiast pręciki tylko jeden – czerwień wzrokową (rodopsynę). Substancja ta umożliwia widzenie o zmroku i w ciemności. Jeżeli oko nie dysponuje wystarczającą ilością rodopsyny, o zmierzchu i w ciemności zaczyna brakować wzrokowi bystrości, co może prowadzić do całkowitej ślepoty.

Schorzenie to jest nazywane ślepotą zmierzchową, niedowidzeniem zmierzchowym lub popularnie kurzą ślepotą.

Objawy ślepoty zmierzchowej

– początkowo złe widzenie o zmroku i w ciemności

– później pełna ślepota w nocy

– wysychanie skóry i jej rogowacenie w niektórych częściach ciała (ramiona, uda i pośladki, plecy, brzuch)

– skłonność do biegunek

Przyczyny ślepoty zmierzchowej

Czerwień wzrokowa pręcików składa się z ciała białkowego (opsyny) i substancji pokrewnej karotynie i witaminie A (retyniny). Pod wpływem światła rodopsyna na drodze licznych reakcji, w trakcie których powstaje impuls nerwowy, ulega rozkładowi na opsynę i retyninę. Aby bodźce wzrokowe mogły być ponownie odebrane, musi dojść do ponownej regeneracji rodopsyny. Jeżeli występuje brak witaminy A lub jej ilość jest niewystarczająca, ponowne złożenie czerwieni wzrokowej zostaje zahamowane. Dochodzi do ślepoty zmierzchowej.

Niedobór witamin a kurza ślepota

Przyczyny niedoboru witamin są bardzo różne. Ślepota zmierzchowa jest nierzadko uwarunkowana genetycznie, może być także następstwem niewłaściwego odżywiania. Dochodzi do niej również wtedy, kiedy przyswajanie witaminy A jest zakłócone i gdy ma miejsce przewlekły nieżyt żołądka lub przewlekłe schorzenia wątroby. Ślepota zmierzchowa przytrafia się także przy okazji wielu innych chorób oczu.

Leczenie ślepoty zmierzchowej

Ślepotę zmierzchową nie zawsze da się wyleczyć lub ograniczyć. Ogólnie rzecz biorąc leczenie polega jedynie na dostarczeniu organizmowi odpowiedniej dawki witaminy A. Dokonuje się tego za pomocą leczenia podstawowych dolegliwości np. schorzeń żołądkowych lub dzięki preparatom witaminowym. Dostarczenie witaminy A czy prowitaminy karotyny działa często zaskakująco szybko. (więcej…)

Choroby nerwu wzrokowego

Nerw wzrokowy (nerw czaszkowy II) przewodzi bodźce wzrokowe z oka do ośrodka wzroku, znajdującym się w tylnym płacie kory mózgowej. Zakończenie nerwu w gałce ocznej nosi nazwę tarczy nerwu wzrokowego, to właśnie tutaj znajduje się powszechnie znana „ślepa plamka”. Okulista ogląda tarczę nerwu wzrokowego za pomocą specjalnego urządzenia zwanego oftalmoskopem. U zdrowego człowieka tarcza nerwu wzrokowego jest pionowym, owalnym tworem o średnicy około jednego milimetra. Niezmieniona chorobowo ma kolor bladoróżowy lub jasnoczerwony i jest wyraźnie odgraniczona od otoczenia. W odległości 3,5 do 5,5 cm od tarczy nerwu wzrokowego, na wysokości przysadki mózgowej, znajduje się skrzyżowanie włókien nerwu wzrokowego. Schorzenia nerwu wzrokowego mogą dotyczyć zarówno jego części znajdującej się wewnątrz gałki ocznej, jak tez części pozagałkowej.

Objawy choroby nerwu wzrokowego

– zmniejszenie ostrości wzroku

– przejściowa utrata wzroku

– ograniczenie pola widzenia

– ból głowy

– ślepota

Przyczyny chorób nerwu wzrokowego

Choroby nerwu wzrokowego mogą być wywołane przez wiele różnych czynników.

Obrzęk zastoinowy

Obrzęk zastoinowy tarczy nerwu wzrokowego to szklisty obrzęk tarczy bez objawów zapalenia> może wystąpić jednostronnie lub obejmować obie gałki oczne. Pierwsze objawy obrzęku zastoinowego tarczy nerwu wzrokowego to przejściowe okresy utraty wzroku. Obrzęk tarczy zastoinowej ustępuje bez śladu, jeśli odpowiednio szybko usunie się jego przyczynę. W przeciwnym razie dochodzi do zaniku (atrofii) nerwu wzrokowego i trwałej utraty wzroku.

Obrzęk zastoinowy może być spowodowany np. obecnością guzów lub ropni mózgu, wzrostem ciśnienia płynu mózgowo – rdzeniowego (np. w przypadku wodogłowia, zapalenia mózgu i opon mózgowych) oraz wrodzonymi wadami budowy czaszki.  Obustronny obrzęk zastoinowy tarczy nerwu wzrokowego pojawia się niekiedy w niedokrwistości, białaczce i nowotworach przysadki mózgowej. Jednostronny obrzęk zastoinowy jest najczęściej wywołany urazem oka bądź też dochodzi do niego w wyniku powikłania operacji okulistycznych.

Zapalenie nerwu wzrokowego

Stan zapalny może rozwinąć się zarówno w części wewnątrzgałkowej (zapalenie tarczy nerwu wzrokowego), jak i pozagałkowej nerwu wzrokowego (pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego). Zapalenia te bardzo szybko dają wyraźne objawy: ostrość widzenia spada (aż do całkowitej ślepoty), natomiast pole widzenia ulega zawężeniu. Pozagałkowemu zapaleniu nerwu wzrokowego towarzyszą zazwyczaj bóle głowy, które nasilają się podczas poruszania gałką oczną. Inne objawy to: zaburzenia widzenia barwnego (czerwień – zieleń), plamki przed oczyma, widzenie podwójne oraz drganie oka. O ile zapalenie tarczy nerwu wzrokowego jest dla okulisty łatwe do rozpoznania na podstawie zmiany jej wyglądu, o tyle w zapaleniu pozagałkowym, wygląda tarczy ulega zmianie dopiero po upływie trzech tygodni. (więcej…)