Tag - wymioty

Zaburzenia rozwojowe u dzieci

Najlepsze wyobrażenie o rozwoju małego dziecka daje obserwacja dwóch szybko zmieniających się czynników: wzrostu i wagi. W ciągu pierwszych sześciu miesięcy życia dziecko przybiera na wadze średnio 700 gramów miesięcznie. Pod koniec pierwszego roku powinno osiągnąć  75 cm wzrostu. Podane wartości o jednak średnie statystyczne. Mogą one podlegać znacznym wahaniom u poszczególnych dzieci. Jeśli jednak dziecko prawie wcale nie rośnie i jedynie w minimalnym stopniu przybiera na wadze lub wręcz traci masę ciała, jego rozwój jest z pewnością zaburzony.

Objawy zaburzeń rozwojowych

– Utrata wagi

– Mała waga ciała

– Zaburzenia wzrostu

– Blada cera

– Apatia

– Zaburzenia snu

– Częsty płacz bez wyraźnej przyczyny

– Brak apetytu

– Długotrwałe wymioty

– Nawracające biegunki lub zaparcia

– Częste lub długotrwałe infekcje

– Zahamowanie rozwoju fizycznego lub psychicznego

Obserwacja rozwoju psychicznego

To samo dotyczy psychicznego rozwoju dziecka. W poszczególnych stadiach rozwoju powinno ono nabywać coraz to nowsze umiejętności. Na podstawie badań przeprowadzonych na wielu tysiącach dzieci, przyjęto pewne normy. Dokładnie zmierzono, opisano i ujęto w tabele, kiedy dziecko powinno samodzielnie siadać, raczkować, wstawać, sięgać po przedmioty i je chwytać. Rzadko jednak zdarza się, by rozwój dziecka ściśle pokrywał się z przyjętymi normami. Niewielkie odchylenia są rzeczą normalną i nie powinny wywoływać u rodziców niepokoju. Jeśli jednak dziecko zatrzymuje się na pewnym etapie rozwoju i przestaje nabywać nowe zdolności, jeśli przestaje wykazywać zainteresowanie otaczającym światem i zamyka się w sobie lub jeśli wręcz cofa się w rozwoju i traci umiejętności, które wcześniej nabyło, należy podejrzewać wystąpienie u niego poważnych zaburzeń rozwojowych. Ich przyczyną mogą być uszkodzenia mózgu, głuchota, ślepota lub niedorozwój psychiczny.

(więcej…)

Wymioty

Jest to wyrzucenie poprzez jamę ustną treści pokarmowej znajdującej się w żołądku, wywołane odruchowymi, gwałtownymi skurczami mięśni. Wymioty stanowią reakcję obronną organizmu, której podłożem często są problemy natury psychicznej. Odruch ten i wymioty można, jak wiadomo, wywołać samemu, wkładając po prostu dwa palce głęboko do gardła.

Przyczyna wymiotów

Wymioty u dzieci

Przyczyną wymiotów u niemowląt i małych dzieci jest połykanie powietrza w wyniku szybkiego, łapczywego jedzenia. Jest to reakcja zupełnie naturalna. Natomiast nagłe i gwałtowne wymioty mogą wskazywać na kurcz odźwiernika lub być objawem zapalenia migdałków. Kurcz odźwiernika jest wadą, której efektem jest utrudnienie lub zahamowane przechodzenia treści żołądkowej do jelit. Ujawnia się on u przede wszystkim u jednomiesięcznych chłopców i powinien być jak najszybciej zoperowany. Dzieci niekiedy także wymiotują wówczas, gdy przechodzą ostre infekcje, na przykład grypę. Zawsze, gdy wymiotom towarzyszy gorączka, należy udać się do lekarza.

Wymioty poranne

Poranne nudności i wymioty w czasie ciąży są zjawiskiem zupełnie naturalnym. Występujące natomiast u alkoholików są niepokojącym sygnałem.

Wymioty i bóle brzucha

Jeżeli wymiotom towarzyszą bóle brzucha, może to wskazywać na zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzody żołądka lub jelita albo zatrucie.

Wymioty i bóle głowy

W atakach migrenowych wymioty dodatkowo pogłębiają odczuwane dolegliwości, przede wszystkim bóle głowy. Jeżeli do takich reakcji dojdzie w wyniku urazu głowy, może to wskazywać na wstrząs mózgu. W takim wypadku należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

(więcej…)

Kamica nerkowa

Kamica nerkowa to choroba polegająca na wytrącaniu się w drogach moczowych nierozpuszczalnych kamieni. Kamienie nerkowe to zbite, twarde złogi powstające w procesie krystalizacji soli kwasu moczowego w kielichach i miedniczkach nerkowych – tzw. kamienie moczanowe. Kamienie nerkowe składające się głównie z soli wapniowych występują początkowo pod postacią piasku nerkowego. Jeżeli kamień nerkowy utknie w drogach moczowych, wówczas dochodzi do skurczu mięśni i bardzo bolesnej kolki nerkowej. Jest to ból przerywany, odczuwany w plecach, promieniujący w okolicę pachwin. Z powodu kamicy nerkowej częściej cierpią mężczyźni niż kobiety.

Kamica nerkowa przyczyny

Nie jest rzeczą prostą określenie przyczyn ich powstawania. Z pewnością jednak odżywianie odgrywa tutaj istotną rolę. Sprzyja im również: podwyższony poziom wapnia we krwi, spożywanie bardzo dużych ilości mleka, a także bardzo rzadka choroba jaką jest nadczynność przytarczyc. Takie schorzenia jak dna czy dolegliwości jelitowe, prowadzą do tworzenia się kamieni moczanowych.

Kamica nerkowa objawy

– przerywany ból w okolicy nerek promieniujący w kierunku pachwin

– nudności i wymioty

– uczucie ucisku i napięcia w żołądku

– mocz zabarwiony krwią

– podwyższona temperatura ciała, uczucie zmęczenia i ogólnego rozbicia

Kamica nerkowa leczenie

Lekarz podaje najpierw środek przeciwbólowy oraz lek rozkurczowy. Dzięki temu mięśnie się rozluźniają, kurcz ustępuje, a kamień nerkowy może wydostać się wraz z moczem, jeśli nie jest zbyt duży. W przypadku, gdy kamień nie zejdzie, dochodzi do zalegania moczu i rozwoju licznych bakterii, co objawia się gorączką. Taki stan zapalny może spowodować uszkodzenie nerek, dlatego często niezbędne jest przeprowadzenie operacji.

Obecnie duże kamienie nerkowe rozbija się już za pomocą ultradźwięków. Do tego celu używa się specjalnego urządzenia zwanego litotryptorem, wykorzystującego siłę fali uderzeniowej, która rozkrusza kamienie do takich rozmiarów, że mogą one zostać wydalone wraz z moczem. Zabieg ten nie wymaga interwencji chirurgicznej, wykonywany jest najczęściej bez narkozy, a w zależności od wielkości kamieni trwa od 30 do 45 minut.

(więcej…)

Mdłości

Mdłości to nieprzyjemne uczucie pojawiające się najczęściej w okolicy żołądka. Wywołuje ono brak apetytu, zmęczenie i apatię.

Mdłości powstają na skutek różnego rodzaju bodźców działających na mózg. W mózgu są one przekazywane do nerwu mózgowego, tzw. nerwu błędnego (nervus vagus). Nerw ten dostarcza informacji do narządów szyi, klatki piersiowej i jamy brzusznej. Podrażnienie tego nerwu zwiększa wydzielanie żołądkowe i może prowadzić do nadkwasoty, która jest jedną z przyczyn mdłości. Mdłości pojawiają się wraz z innymi objawami choroby takimi jak np. wymioty. Z reguły jest to zupełnie niegroźna przypadłość, jednak czasami mdłości wskazują na występowanie poważnej i niebezpiecznej choroby.

Co pomaga w przypadku nudności?

– położenie się

– świeże powietrze albo napój chłodzący

– krople żołądkowe

– pobudzenie ukrwienia np. przez wymioty

– stosowanie specjalnych leków zanim dojdzie do ewentualnego ataku choroby lokomocyjnej

Jakie są przyczyny mdłości?

Przyczyny mdłości są różnorodne. Z jednej strony mogą mieć one pochodzenie „zewnętrzne” – jak na przykład skład powietrza, z drugiej jednak ich przyczyna leży często w organizmie albo psychice pacjenta.

Brak świeżego powietrza

Brak świeżego powietrza jest częstą przyczyną mdłości. Dochodzi do tego w zamkniętych pomieszczeniach, w których przebywa dużo ludzi, a na dodatek się pali papierosy.

Bodźce psychiczne

Mdłości wywoływane są także przez bodźce psychiczne takie jak strach, czy przede wszystkim wstręt do niektórych potraw lub zwierząt. Także widok, lub przeżycie czegoś, co jest nieprzyjemne lub szokujące może spowodować mdłości.

Przewlekły nieżyt żołądka

Zakażenia prowadzą często do przewlekłego nieżytu żołądka, który jest typowy w przypadku występowania mdłości. Nieżyt żołądka może być spowodowany również przez zbyt gorące potrawy lub zbyt zimne, alkohol, przemęczenie i niedokładne przeżuwanie.

Mdłości w czasie ciąży

Mdłości w początkowym okresie ciąży są zjawiskiem typowym. Zmiany hormonalne spowodowane przez wytwarzający się wtedy hormon HCG doprowadzają do porannych mdłości i wymiotów. (więcej…)

Krew w moczu

Mocz u zdrowego człowieka jest przejrzysty oraz ma żółty, słomkowy kolor. Ślady krwi można w nim stwierdzić na podstawie czerwonawych lub czarnych domieszek. Czasami przy silnym krwawieniu cały mocz może mieć kolor czerwonawy lub nawet czarny. W pewnych okolicznościach krew w moczu jest niezauważalna i wykrywa się ją dopiero w badaniu laboratoryjnym. Przyczyną czerwonej barwy moczu mogą być też leki.

Przyczyny występowania krwi w moczu

Krew w moczu jest zawsze bardzo niepokojącym objawem, mającym różne przyczyny.

Zapalenie nerek i miedniczek nerkowych

Przy zapaleniu nerek często są zainfekowane miedniczki nerkowe i odwrotnie. Obie choroby występują częściej u kobiet niż u mężczyzn. Na schorzenia te są narażone przede wszystkim kobiety w ciąży.

Przyczyną obu chorób jest zakażenie bakteryjne, któremu najczęściej towarzyszy gorączka, dreszcze, ból głowy, wymioty, a także bóle o charakterze kolki w okolicy zmienionej nerki. Bóle mogą promieniować do pachwiny lub nawet do ramienia. Często pojawia się krew w moczu oraz ropomocz. Leczenie zapalenia nerek i miedniczek nerkowych polega głównie na stosowaniu antybiotyków celowanych (zgodnie z wynikami posiewu), a także piciu płynów w dużych ilościach.

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie to najczęściej objawia się częstym, naglącym parciem na mocz oraz bolesny i piekącym jego oddawaniem. Również ta choroba występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn, co wynika z różnicy w budowie anatomicznej dróg moczowych (krótsza cewka moczowa u kobiet ułatwia wniknięcie bakterii z zewnątrz).

Przy bardzo ciężkim przebiegu, w moczu jest widoczna nie tylko krew, ale także fragmenty błony śluzowej pęcherza moczowego. Leczenie polega na podawaniu dużej ilości płynów oraz środków rozkurczowych. W ciężkich przypadkach konieczne jest stosowanie antybiotyku.

Kamica nerek i pęcherza moczowego

Częstą przyczyną krwiomoczu jest także kamica narządów moczowych. Szczególnie kamienie przemieszczające się w drogach moczowych mogą spowodować krwawienie, którego objawem jest krwiomocz. U większości pacjentów chorobie towarzyszą bardzo silne bóle, kolka, gorączka oraz wymioty. (więcej…)

Przewlekła niewydolność nerek

Przewlekła niewydolność nerek to choroba wynikająca z poważnych zaburzeń czynności wydalniczej, wewnątrzwydzielniczej i metabolicznej nerek. Chory zazwyczaj nie zauważa stopniowego spadku wydolności tego narządu. Słabo dostrzegalne początkowe objawy przewlekłej niewydolności nerek to np. wzmożone pragnienie, uczucie parcia na pęcherz moczowy i blada cera. Objawy nasilają się w miarę postępowania choroby i stają się coraz poważniejsze. Występują duszności, uszkodzenia nerwów, impotencja, a czasami również groźna dla życia śpiączka.

Przyczyną tych objawów jest brak równowagi w gospodarstwie wodnej i elektrolitowej oraz podwyższone stężenie mocznika.

Jakie są przyczyny przewlekłej niewydolności nerek?

Nerki to narządy pełniące wiele funkcji i mające skomplikowaną budowę. Dlatego też różne mogę być przyczyny ich przewlekłej niewydolności w organizmie.

– prawie połowa przypadków przewlekłej niewydolności nerek powstaje na skutek kłębuszkowego zapalenia nerek. Do zmian w kłębuszkach nerkowych dochodzi najczęściej pod wpływem czynników immunologicznych. Stąd też kłębuszkowe zapalenie nerek określa się czasami jako chorobę autoimmunologiczną. Opisany rodzaj zapalenia nerek może na przykład rozwinąć się jako powikłanie szkarlatyny.

– drugą co do częstości przyczyną przewlekłej niewydolności nerek jest odmiedniczkowe zapalenie nerek. Przyczyną schorzenia może być zakażenie dróg moczowych, które obejmuje swym zakresem także nerki; może być ono wywołane między innymi przez kamienie nerkowe.

– kamienie nerkowe mogą uszkodzić nerkę również w inny sposób- blokując odpływ moczu. Taki blok także może być przyczyną przewlekłej niewydolności nerek.

– choroby uszkadzające naczynia np. cukrzyca, to kolejna grupa możliwych przyczyn przewlekłej niewydolności nerek. Poza tym, wśród rzadszych przyczyn można wymieniać torbiele nerki. Ich obecność w znacznym stopniu może upośledzać czynności narządu.

Jak leczy się przewlekłą niewydolność nerek?

Najpierw należy wyrównać gospodarkę wodną i mineralną organizmu. Jeśli choroba nie jest jeszcze zaawansowana, można przywrócić czynność nerek za pomocą środków moczopędnych. Stosowanie odpowiedniej diety ma w przypadku tej choroby duże znaczenie.

W cięższych przypadkach konieczne jest leczenie dializą. Przez specjalny aparat krew jest filtrowana pozanerkowo i oczyszczana z substancji toksycznych dla organizmu m. in. mocznika. Jeśli nie uda się usunąć przyczyn przewlekłej niewydolności nerek, regularne dializy konieczne będą do końca życia. Przeprowadza się je 2-3 razy w tygodniu.

Najlepsze wyniki w leczeniu choroby daje przeszczepienie nerki. Jeżeli jest udane, bez obaw można przerwać dializoterapię. (więcej…)