Tag - zaczerwienienie

Wyprysk dziecięcy

Wyprysk dziecięcy, określany czasem jako wyprysk atopowy, to egzema występująca najczęściej u noworodków i niemowląt. Jest to choroba powodująca powierzchowny stan zapalny skóry i objawiająca się zaczerwienieniem, obrzękiem i sączącymi się swędzącymi pęcherzykami oraz łuszczeniem skóry. Egzema występuje początkowo na policzkach, potem rozprzestrzenia się również na czoło i skronie. Może też obejmować owłosione obszary skóry głowy. Tworzą się przy tym swędzące guzki i sączące się pęcherzyki. Na skutek występowania wydzieliny na głowie tworzą się strupki. W wyniku licznych zadrapań, zmiany zapalne mogą przenieść się też na inne obszary skórne ciała, na przykład szyję czy zgięcia kończyn.

Objawy dziecięcego wyprysku

– Zaczerwienienie na policzkach

– Rozprzestrzenianie się egzemy na czoło, skronie i owłosione partie głowy

– Swędzące pęcherzyki

– Powstawanie strupów

Jak powstaje dziecięcy wyprysk?

Wyprysk dziecięcy występuje najczęściej po ukończeniu trzeciego miesiąca życia. Przyczyną schorzenia nie jest jednak, jak często się sądzi, uczulenie na białko mleczne lub nietolerowanie mleka, lecz może stanowić pierwszy objaw świerzbiączki ogniskowej. Według opinii lekarzy, rosnąca liczba zachorowań na tę chorobę jest spowodowana zanieczyszczeniem środowiska. Sączące się rany oraz strupy powstają często nie bezpośrednio w wyniku choroby, lecz tworzą się na skutek podrażnień, wywołanych drapaniem swędzących miejsc.

(więcej…)

Zapalenie gruczołu piersiowego

Zapalenie gruczołu piersiowego, czyli zapalenie sutka, występuje w postaci ostrej u kobiet zaraz po porodzie, a także u kobiet od około trzydziestego roku życia w postaci przewlekłej.

Przyczyny zapalenia gruczołu piersiowego

Zapalenie sutka u kobiet karmiących jest wywołane przez bakterie gronkowca. W szpitalach położniczych są one przenoszone przez personel lub zakażone narzędzia. Bakterie te dostają się na błonę śluzową jamy ustnej noworodka. Podczas karmienia są przenoszone na sutki matki. Następnie poprzez niewielkie ranki przenikają do wnętrza piersi. Jeśli pierś nie jest opróżniana z mleka, które zalega w pęcherzykach i przewodach mlecznych, to do gruczołu może nie docierać oksytocyna – hormon regulujący skurcz komórek mięśniowych otaczających przewody mleczne. Dochodzi wówczas do pogłębienia się zastoju. Nieodprowadzone mleko staje się pożywką dla bakterii.

Na przewlekłe zapalenie piersi cierpią kobiety po trzydziestym roku życia. W wyniku procesów starzenia się, przewody mleczne rozszerzają się i zbiera się w nich martwy materiał komórkowy oraz wydzielina. Jeżeli ta wydzielina zostanie zakażona i przedostanie się do tkanki łącznej, to w okolicy przewodów mlecznych dochodzi do stanów zapalnych i tworzenia się torbieli, ropni oraz przetok.

Objawy ostrego zapalenia gruczołu piersiowego

– ból i uczucie twardości w piersiach

– zaczerwienienie

– powiększenie węzłów chłonnych

– gorączka

– dreszcze

Objawy przewlekłego zapalenia gruczołu piersiowego

– ból w obu piersiach

– wodnista wydzielina z brodawek

Leczenie zapalenia gruczołu piersiowego

Celem leczenia tego typu zapalenia u kobiet po porodzie jest ograniczenie wydzielania mleka oraz ułatwienie jego wydalania. Osiąga się to w różny sposób, na przykład przez ciepłe i zimne okłady, podnoszenie piersi oraz stosowanie leków zmniejszających wydzielanie mleka. Jeżeli choroba nie ustępuje, podaje się antybiotyki. W przypadku ropni wykonuje się ciepłe okłady oraz nacinanie. Przewlekłe zapalenie gruczołu piersiowego leczy się za pomocą leków przeciwzapalnych oraz antybiotyków. Torbiele i ropnie, które nie zanikają samoistnie, są usuwane operacyjnie. (więcej…)

Objawy podagry

Pierwszymi objawami podagry są silne napady bólu i bardzo mocno odczuwalne stany zapalne pojedynczych stawów (rzadkie są przypadki atakowania kilku narządów przez dnę moczanową).
Standardowe objawy to także zaczerwienienie, obrzęk i rozgrzanie okolic dużego palucha u stopy.

Kolejnym stadium jest tworzenie się guzków dnawych najczęściej w stawie śródstopo-paliczkowym, ale nie odosobnionymi przypadkami są powstające guzki w ścięgnach, małżowinie usznej i kaletkach maziowych. W tym okresie następują przewlekłe zmiany zapalne w stawach wraz z objawami narządowymi. (więcej…)

Zapalenia zewnętrznych żeńskich narządów płciowych

Stany zapalne zewnętrznych żeńskich narządów płciowych atakują głównie wargi sromowe mniejsze i większe. Choroba bardzo często pojawia się równocześnie z zapaleniem pochwy lub cewki moczowej. Czasem występuje również stan zapalny tzw. gruczołów Bartholina, mających swoje ujścia naw wargach sromowych mniejszych. Pierwsze objawy zapalenia zewnętrznych żeńskich narządów płciowych to pieczenie, świąd i ból podczas stosunku płciowego. Dolegliwości utrzymują się również w czasie siedzenia i chodzenia. Inne symptomy choroby to zaczerwienieni oraz obrzęk warg sromowych.

Objawy zapalenia zewnętrznych żeńskich narządów płciowych

– ból lub pieczenie podczas oddawania moczu, stosunku płciowego, siedzenia i chodzenia

– zaczerwienienie, obrzęk, narośl w obrębie warg sromowych

– świąd

Przyczyny stanów zapalnych zewnętrznych żeńskich narządów płciowych

Źródłem stanów zapalnych są zakażenia bakteryjne, grzybicze lub wirusowe. Infekcjom sprzyja brak higieny, noszenie ciasnej bielizny, kąpiele w publicznych basenach oraz przyjmowanie środków antykoncepcyjnych. Występowanie opisanych objawów przed lub podczas miesiączki może świadczyć o zakażeniu wirusem opryszczki. Stany zapalne mogą być także skutkiem reakcji alergicznych i podrażnienia błon śluzowych środkami higieny intymnej. Zapalenia warg sromowych występują częściej niż przeciętnie u kobiet z chorobami na tle zaburzeń przemiany materii np. z cukrzycą.

Leczenie stanów zapalnych zewnętrznych żeńskich narządów płciowych

Wybór terapii zależy od rodzaju zarazków i źródła zakażenia.

Co można zrobić samemu

Głównym nakazem jest rygorystyczne wręcz przestrzeganie higieny. Bieliznę należy zmieniać codziennie, wygotowywać i unikać noszenia ciasnej. W okresie choroby konieczne jest zaprzestanie kontaktów seksualnych. Nieprzyjemne dolegliwości można złagodzić stosując napary z rumianku lub otrąb w postaci nasiadówek, a ulgę przyniosą również kompresy z lodu. Ważne jest także utrzymywanie suchości w obrębie zewnętrznych narządów płciowych, przy czym ni nadaje się do tego puder, gdyż powoduje powstawanie strupków.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza?

Stanów zapalnych w obrębie zewnętrznych żeńskich narządów płciowych nie wolno lekceważyć. Konieczna jest wizyta u lekarza, gdyż nawet lekkie zapalenie może stać się przyczyną rozległej infekcji i poważnych komplikacji. (więcej…)

Zapalenie spojówek

Spojówka, to cienka przezroczysta, bogato unaczyniona błona śluzowa wyścielająca wewnętrzną powierzchnię powiek, przednią powierzchnię twardówki i gałkę oczną aż do rogówki oka. Zapalenie spojówek to często nie tylko zapalenie samej błony śluzowej, ale także rogówki.

Przyczyny zapalenia spojówek

najczęściej zapalenie spojówek pojawia się z powodu ogólnego podrażnienia, na przykład przez dym, kurz, gorąco, zimno, wiatr, czy światło ultrafioletowe (podczas pobytu w górach, przy silnym nasłonecznieniu oraz przy pracach spawalniczych), jak również pyłki i leki (uczuleniowe zapalenie spojówek) oraz ciała obce w oku. Także silnie chlorowana woda może mocno podrażnić spojówki. U osób wrażliwych często wystarczy już nadmierny wysiłek oczu (długotrwałe czytanie przy złym oświetleniu albo źle dobrane okulary). Dalsze przyczyny to zakażenia spojówek przez bakterie i wirusy, także wirus opryszczki, powodujący grudkowate zapalenie spojówek.

Objawy zapalenia spojówek

– zaczerwienienie oka

– wzmożone łzawienie

– kłucie pod powiekami

– rano sklejone wydzieliną powieki

Zapalenie bakteryjne:

– powiększone węzły chłonne

– złe samopoczucie

– biały wyciek ropny

Zapalenie wirusowe:

– łzawienie i obrzęk

– przezroczysta wydzielina

Leczenie zapalenia spojówek

Zwykłe zapalenie spojówek leczy się kroplami do oczu (niezawierającymi kortyzonu) o działaniu przeciwzapalnym i ściągającym lub maścią do oczu. Przy zapaleniu spojówek wywołanym alergią stosuje się specjalne krople o działaniu odczulającym. W przypadku zapaleń spowodowanych zakażeniem bakteryjnym stosuje się maści do oczu zawierające antybiotyk. Zasadniczo jednak lekarz zawsze powinien stwierdzić, z jakim rodzajem zapalenia spojówek ma do czynienia w danym przypadku.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza?

W razie stwierdzenia jednego albo kilku wymienionych objawów należy udać się do okulisty. Tylko on może dokonać właściwego rozpoznania zapalenia oraz zadecydować, jakie leczenie będzie najskuteczniejsze. Zapalenie spojówek wywołane przez bakterie lub wirusy koniecznie musi być leczone przez okulistę, aby uniknąć komplikacji, takich jak bliznowacenie rogówki czy spojówek. (więcej…)

Ektropia i entropia powiek

Najczęstszą wadą nieprawidłowego ustawienia powiek jest ektropia, inaczej wywinięcie powieki na zewnątrz. Wywinięta powieka powoduje utratę łez i wysychanie gałki ocznej. Ponieważ spojówka nie jest dostatecznie nawilżona dochodzi do jej zapalenia. O wiele rzadsza jest entropia, czyli podwinięcie powieki do wewnątrz. W takim ustawieniu rzęsy są zwrócone w kierunku gałki ocznej. Cały czas ocierając o spojówkę również powodują jej zapalenie.

Przyczyny nieprawidłowego ustawienia powiek

Wywinięcie powieki jest spowodowane przez osłabienie mięśni tkanki łącznej. Dlatego występuje najczęściej u osób w starszym wieku. Przyczyną wywinięcia powieki może być również blizna po urazie lub porażenie nerwów twarzy. Podwinięcie do wewnątrz powieki często także występuje u osób starszych. Powieki zawierają mięsień okrężny oka, który w takim przypadku kurczy się. Włókna mięśniowe znajdujące się w powiece z latami skracają się i wywijają powiekę do wewnątrz. Również blizny po oparzeniu termicznym lub chemicznym mogą powodować podwinięcie powieki.

Objawy ektropii powiek

– wywinięta dolna powieka

– zaczerwienienie i ból spojówek

– ciągłe łzawienie

Objawy entropii powiek

– podwinięta dolna powieka

– rzęsy dotykają gałki ocznej

– zaczerwienienie i ból spojówek

Leczenie nieprawidłowego ustawienia powiek

Dawny kształt powieki na ogół może być przywrócony tylko poprzez zabieg operacyjny. Przy wywinięciu trzeba usunąć fragment dolnej powieki. Dzięki temu uzyskuje się naprężenie i prawidłowe jej ustawienie. Także podwinięcie do wewnątrz powieki można leczyć operacyjnie. Mięśnie powieki, które uległy skróceniu zostają rozdzielone, natomiast mięśnie znajdujące się nieco dalej od powieki są napinane. (więcej…)